Σταύρος Σουντουλίδης

Παρακολουθώντας τον Γιάννη Μιχαηλίδη και τον Αντρίγια Ζίβκοβιτς στα πρώτα παιχνίδια της σεζόν, δεν μπορείς να μη σκεφτείς πως κάτι τους απασχολούσε. Λάθη, νεύρα, αντιδράσεις που δεν ταίριαζαν πάντα στην εικόνα τους. Δεν ήταν μόνο η απόδοσή τους. Ήταν περισσότερο η αίσθηση πως οι δύο ποδοσφαιριστές δεν είχαν το καθαρό μυαλό που απαιτεί το ποδόσφαιρο σ’ αυτό το υψηλό επίπεδο.

Δεν ξέρω αν έφταιγαν (μόνο) τα συμβόλαια. Και θα ήταν άδικο να αποδώσουμε κάθε κακό παιχνίδι (μόνο) σε μια εκκρεμότητα εκτός γηπέδου. Ξέρω, πολύ καλά, ότι τέτοιες υποθέσεις δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το περιβάλλον μιας ομάδας. Συζητιούνται στα αποδυτήρια, απασχολούν τους ποδοσφαιριστές και συχνά δημιουργούν μια πίεση που δεν φαίνεται στις τηλεοπτικές κάμερες.

Γι’ αυτό και μόνο, ότι μπορεί ο ΠΑΟΚ μέσα σε λίγες εβδομάδες, να απαλλαγεί από δύο τέτοιους «πονοκεφάλους», θα αποτελεί μια σημαντική επιτυχία. Η συμφωνία από χθες με τον Μιχαηλίδη και η προοπτική να ακολουθήσει ο Ζίβκοβιτς έχουν τη σημασία τους για τον ΠΑΟΚ. Δεν πρόκειται, όμως, να εξαφανίσουν δια μαγείας όλες τις ποδοσφαιρικές αδυναμίες που βλέπουμε από το ξεκίνημα της σεζόν.

Ο Αλέσιο Λίσι εξακολουθεί να ψάχνει την ισορροπία μιας ομάδας που δέχεται εύκολα γκολ, κάνει πίσω βήματα, δυσκολεύεται να ελέγξει τον ρυθμό και συχνά χρειάζεται να κυνηγήσει το αποτέλεσμα. Αυτά δεν διορθώνονται στα γραφεία της Μικράς Ασίας, όσες ανανεώσεις και νέα συμβόλαια φτάσουν στις υπογραφές.

Από την άλλη, ο σχεδιασμός μιας ομάδας δεν μπορεί να εξαρτάται μόνο από το επόμενο παιχνίδι. Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται έναν κορμό ποδοσφαιριστών πάνω στον οποίο θα στηρίξει τα επόμενα χρόνια του.

Ο «Μίχα» μεγάλωσε μέσα στον σύλλογο. Ο «Ζίλε» ήρθε στη Θεσσαλονίκη το 2020 και έγινε ένας από τους ανθρώπους που εκπροσωπούν τον ΠΑΟΚ μέσα στο γήπεδο. Δεν έχουν την ίδια διαδρομή. Έχουν, όμως, κάτι κοινό: γνωρίζουν πολύ καλά τι απαιτεί η Τούμπα.

Και όσο κι αν οι συζητήσεις για τα συμβόλαια απασχολούν τον κόσμο, οι δυο τους ξέρουν ότι η επόμενη Κυριακή δεν θα περιμένει κανέναν. Ούτε οι απαιτήσεις θα γίνουν μικρότερες επειδή λύθηκαν οι εκκρεμότητες.

Δύο ιστορίες, πάντως, που αξίζει να τις δούμε λίγο πιο προσεκτικά. Την άνοιξη του 2025, ο Γιάννης Μιχαηλίδης αναγκαζόταν να κλείσει το προφίλ του στο Instagram. Τα αρνητικά σχόλια είχαν πολλαπλασιαστεί, η κριτική είχε ξεπεράσει σε αρκετές περιπτώσεις τα όρια και πίσω από την ασφάλεια της ανωνυμίας ο καθένας μπορούσε να γράψει ό,τι ήθελε.

Σήμερα, αρκετοί από εκείνους που τότε τον αμφισβητούσαν χαμογελούν με την είδηση της παραμονής του. Και έχουν κάθε λόγο να το κάνουν.

Στα 26 του, ο Μιχαηλίδης έχει ήδη περάσει αρκετά. Έχει γνωρίσει την αποθέωση, την αμφισβήτηση, τον σοβαρό τραυματισμό, την απώλεια. Έχει κατακτήσει πρωτάθλημα, έχει κάνει λάθη που κόστισαν και έχει παίξει παιχνίδια στα οποία έδειξε γιατί ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να πιστεύει τόσο πολύ στις δυνατότητές του.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, οι αριστεροπόδαροι κεντρικοί αμυντικοί με ικανότητα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού δεν περισσεύουν. Ο Δικέφαλος» έχει έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή στο σπίτι του και αποφάσισε να τον κρατήσει. Ο Γιαννιτσιώτης στόπερ δεν είναι από εκείνους που αρκούνται στο να διώχνουν την μπάλα μακριά από την περιοχή τους. Θέλει να παίξει, να δημιουργήσει, να βρει με μια μεγάλη μεταβίβαση τον συμπαίκτη του στην απέναντι πλευρά του γηπέδου.

Αυτό είναι το μεγάλο του προσόν. Και ταυτόχρονα ένα στοιχείο που τον υποχρεώνει να δουλεύει διαρκώς πάνω στις αδυναμίες του. Ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι η σταθερότητα στην απόδοση είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα της καριέρας του.

Πάμε και στην περίπτωση του Αντρίγια Ζίβκοβιτς. Καταρχάς, η αισιοδοξία που υπάρχει στον ΠΑΟΚ δεν προκύπτει από το πουθενά. Ο Σέρβος αρχηγός έχει συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2027 και στη Μικράς Ασίας θεωρούν ότι το θέμα βρίσκεται σε καλό δρόμο.

Η προσωπική εμπλοκή του Ιβάν Σαββίδη εκτιμάται ότι μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, με το ενδιαφέρον να στρέφεται πλέον στην άφιξη του Γιόβιτσα Ζίβκοβιτς στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας του Αντρίγια εδώ και χρόνια δεν περιορίζεται στον ρόλο του οικογενειακού συμβούλου. Έχει ενεργή συμμετοχή στη διαχείριση της καριέρας του γιου του και γνωρίζει πολύ καλά τον ισχυρό άνδρα του ΠΑΟΚ.

Και δεν μιλάμε για μια τυπική γνωριμία. Οι δύο άνδρες έχουν επικοινωνήσει προσωπικά στο παρελθόν για το συμβόλαιο του Σέρβου μεσοεπιθετικού. Τον Νοέμβριο του 2021, ο Γιόβιτσα είχε συνοδεύσει, μαζί με δικηγόρο, τον γιο του στα γραφεία της ΠΑΕ για την τότε επέκταση της συνεργασίας τους. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σαββίδης ανέλαβε ξανά προσωπικά τις επαφές που οδήγησαν στη συμφωνία μέχρι το 2027.

Το παρελθόν, ασφαλώς, δεν εγγυάται το μέλλον. Οι οικονομικοί όροι πρέπει να συμφωνηθούν και οι συζητήσεις να ολοκληρωθούν. Υπάρχει, όμως, μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους που θα καθίσουν στο τραπέζι.

Και αυτό μόνο αμελητέο δεν είναι.