Η μακρά και άγονη προεκλογική περίοδος
Η περίοδος που έχουμε να διανύσουμε μέχρι τις εκλογές, δεν εμπεριέχει μόνο τον κίνδυνο να φρενάρει το κυβερνητικό έργο, να σταματήσουν οι μεταρρυθμίσεις και να κατέβουν τα μολύβια στα υπουργεία, καθώς οι υπουργοί πρέπει να φροντίσουν και για την επανεκλογή τους
Μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος των αυτογκόλ είτε γιατί δεν δίνεται η δέουσα προσοχή και επιμέλεια στις αποφάσεις και τα νομοθετήματα, κάνοντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά στην εικόνα της κυβέρνησης στα μάτια της κοινής γνώμης. Ένας πρόσθετος κίνδυνος είναι η σκανδαλολογία υπαρκτή ή ακόμα και κατασκευασμένη, από τη στιγμή που το βασικό αφήγημα σχεδόν όλης της αντιπολίτευσης είναι να φύγει αυτή η διεφθαρμένη κυβέρνηση. Ούτε φυσικά μπορεί να παραβλεφθεί η καταφανής κόπωση που βλέπουμε σε αρκετά κυβερνητικά στελέχη μετά από 7,5 χρόνια σε θέσεις ευθύνης.
Έτσι, την περασμένη εβδομάδα, είδαμε αίφνης να αναρτάται για δημόσια διαβούλευση ένα νομοθέτημα όπου ανάμεσα στα άλλα προέβλεπε ενεργοποίηση και πάλι του γνωστού αμαρτωλού συστήματος (ανεξαρτήτως προθέσεων) της αύξησης του συντελεστή δόμησης και της μεταφοράς υπολοίπων δόμησης από μια περιοχή σε κάποια άλλη. Λογικό και αναμενόμενο για κάποιο που διαθέτει τον κοινό νου, πως οι Δήμαρχοι θα ξεσηκώνονταν για να προστατέψουν από την ανεξέλεγκτη τσιμεντοποίηση των περιοχών τους. Λαμβανομένων υπόψη των απανωτών προσφυγών που έκαναν πολύ πρόσφατα για την αύξηση του ύψους των οικοδομών που θα κτίζονταν με σύγχρονες μεθόδους ενεργειακής απόδοσης και τη δικαίωση τους από το ΣτΕ που ανάγκασε το υπουργείο να πάρει πίσω τον σχετικό νόμο, θα έπρεπε να το τριπλοσκεφτούν οι συντάκτες του σχεδίου για τη μεταφορά των συντελεστών δόμησης.
Πλην όμως, φαίνεται πως κάποιοι στα υπουργεία έχασαν την αίσθηση του μέτρου, της λογικής και κυρίως το προεκλογικό timing και προχώρησαν στη δημοσιοποίηση του εν λόγω σχεδίου με μια αναιτιολόγητη αλαζονεία πως αυτό θα περάσει αβρόχοις ποσί.
Έτσι έφεραν τον πρωθυπουργό σε μια δυσχερή θέση να αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να πάρει πίσω ή να το καταστήσει ανενεργό πριν καν φθάσει στη Βουλή. Άραγε οι συντάκτες αυτού του σχεδίου έχουν καταλάβει εν τέλει τι ακριβώς έκαναν; Μια τρύπα στο νερό και μια μεγαλύτερη στην εικόνα συνολικά της κυβέρνησης.
Μετά ταύτα έχει κανείς την εντύπωση πως στο διάστημα που απομένει ως τις εκλογές, ότι θα προχωρήσουν άλλα αναγκαία νομοθετήματα και αποφάσεις που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία όπως τα πολεοδομικά σχέδια, η εκτός σχεδίου δόμηση, ο τουριστικός πολεοδομικός σχεδιασμός κλπ; Προφανώς και όχι. Όλα θα μείνουν σε εκκρεμότητα για τη νέα κυβέρνηση γιατί το πολιτικό κόστος από τέτοιες αποφάσεις είναι μεγάλο και δεν μπορεί να το αναλάβει καμιά κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες της θητείας της.
Διανύουμε λοιπόν μια άχαρη και άγονη περίοδο μέχρι τις εκλογές και το κυβερνητικό έργο θα περιπέσει στην απλή διαχείριση των επειγόντων θεμάτων που δεν μπορούν να αναβληθούν για αργότερα. Οι Αμερικανοί τις ανάλογες περιόδους θητείας των κυβερνήσεων τους τις λένε κουτσή πάπια. Εμείς απλώς παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια.
Τι κι αν το Σύνταγμα δίνει πλήρη εξουσία και δικαιώματα μέχρι την τελευταία μέρα της θητείας των κυβερνήσεων. Η επικρατούσα πρακτική είναι να μην σπάσουν αυγά στην τελική ευθεία πριν τις κάλπες και να δοθούν όσα περισσότερα γίνεται στο εκλογικό σώμα. Λιγότερα έργα και περισσότερα λόγια και υποσχέσεις για την επομένη των εκλογών.
Και μια και είπαμε για λόγια, να ένας ακόμα κίνδυνος. Όταν τα λόγια από κυβερνητικά χείλη, δεν είναι ζυγισμένα και στρογγυλεμένα, δίνουν λαβή και αφορμές στην αντιπολίτευση να τα μεγαλοποιεί, να τα εκμεταλλεύεται ή και να τα παραποιεί προκειμένου να αποδομήσει συνολικά το κυβερνητικό έργο. Και δεν ξέρω αν είναι σοφό ή κουτοπόνηρο που κάποιοι μεγαλόσχημοι είναι εντελώς εξαφανισμένοι και αποφεύγουν να υπερασπιστούν το κυβερνητικό έργο ή κάποιοι άλλοι που διατυπώνουν άποψη επί παντός του επιστητού ανοίγοντας ενίοτε και μέτωπα αχρείαστα , αναγκάζοντας άλλους συναδέλφους είτε να τους υπερασπίζονται είτε να διαχωρίζουν τη θέση τους, αφήνοντας όμως τελικά την εντύπωση στην κοινή γνώμη, ενός διαλυμένου ασκεριού.
Έτσι, την περασμένη εβδομάδα, είδαμε αίφνης να αναρτάται για δημόσια διαβούλευση ένα νομοθέτημα όπου ανάμεσα στα άλλα προέβλεπε ενεργοποίηση και πάλι του γνωστού αμαρτωλού συστήματος (ανεξαρτήτως προθέσεων) της αύξησης του συντελεστή δόμησης και της μεταφοράς υπολοίπων δόμησης από μια περιοχή σε κάποια άλλη. Λογικό και αναμενόμενο για κάποιο που διαθέτει τον κοινό νου, πως οι Δήμαρχοι θα ξεσηκώνονταν για να προστατέψουν από την ανεξέλεγκτη τσιμεντοποίηση των περιοχών τους. Λαμβανομένων υπόψη των απανωτών προσφυγών που έκαναν πολύ πρόσφατα για την αύξηση του ύψους των οικοδομών που θα κτίζονταν με σύγχρονες μεθόδους ενεργειακής απόδοσης και τη δικαίωση τους από το ΣτΕ που ανάγκασε το υπουργείο να πάρει πίσω τον σχετικό νόμο, θα έπρεπε να το τριπλοσκεφτούν οι συντάκτες του σχεδίου για τη μεταφορά των συντελεστών δόμησης.
Πλην όμως, φαίνεται πως κάποιοι στα υπουργεία έχασαν την αίσθηση του μέτρου, της λογικής και κυρίως το προεκλογικό timing και προχώρησαν στη δημοσιοποίηση του εν λόγω σχεδίου με μια αναιτιολόγητη αλαζονεία πως αυτό θα περάσει αβρόχοις ποσί.
Έτσι έφεραν τον πρωθυπουργό σε μια δυσχερή θέση να αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να πάρει πίσω ή να το καταστήσει ανενεργό πριν καν φθάσει στη Βουλή. Άραγε οι συντάκτες αυτού του σχεδίου έχουν καταλάβει εν τέλει τι ακριβώς έκαναν; Μια τρύπα στο νερό και μια μεγαλύτερη στην εικόνα συνολικά της κυβέρνησης.
Μετά ταύτα έχει κανείς την εντύπωση πως στο διάστημα που απομένει ως τις εκλογές, ότι θα προχωρήσουν άλλα αναγκαία νομοθετήματα και αποφάσεις που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία όπως τα πολεοδομικά σχέδια, η εκτός σχεδίου δόμηση, ο τουριστικός πολεοδομικός σχεδιασμός κλπ; Προφανώς και όχι. Όλα θα μείνουν σε εκκρεμότητα για τη νέα κυβέρνηση γιατί το πολιτικό κόστος από τέτοιες αποφάσεις είναι μεγάλο και δεν μπορεί να το αναλάβει καμιά κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες της θητείας της.
Διανύουμε λοιπόν μια άχαρη και άγονη περίοδο μέχρι τις εκλογές και το κυβερνητικό έργο θα περιπέσει στην απλή διαχείριση των επειγόντων θεμάτων που δεν μπορούν να αναβληθούν για αργότερα. Οι Αμερικανοί τις ανάλογες περιόδους θητείας των κυβερνήσεων τους τις λένε κουτσή πάπια. Εμείς απλώς παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια.
Τι κι αν το Σύνταγμα δίνει πλήρη εξουσία και δικαιώματα μέχρι την τελευταία μέρα της θητείας των κυβερνήσεων. Η επικρατούσα πρακτική είναι να μην σπάσουν αυγά στην τελική ευθεία πριν τις κάλπες και να δοθούν όσα περισσότερα γίνεται στο εκλογικό σώμα. Λιγότερα έργα και περισσότερα λόγια και υποσχέσεις για την επομένη των εκλογών.
Και μια και είπαμε για λόγια, να ένας ακόμα κίνδυνος. Όταν τα λόγια από κυβερνητικά χείλη, δεν είναι ζυγισμένα και στρογγυλεμένα, δίνουν λαβή και αφορμές στην αντιπολίτευση να τα μεγαλοποιεί, να τα εκμεταλλεύεται ή και να τα παραποιεί προκειμένου να αποδομήσει συνολικά το κυβερνητικό έργο. Και δεν ξέρω αν είναι σοφό ή κουτοπόνηρο που κάποιοι μεγαλόσχημοι είναι εντελώς εξαφανισμένοι και αποφεύγουν να υπερασπιστούν το κυβερνητικό έργο ή κάποιοι άλλοι που διατυπώνουν άποψη επί παντός του επιστητού ανοίγοντας ενίοτε και μέτωπα αχρείαστα , αναγκάζοντας άλλους συναδέλφους είτε να τους υπερασπίζονται είτε να διαχωρίζουν τη θέση τους, αφήνοντας όμως τελικά την εντύπωση στην κοινή γνώμη, ενός διαλυμένου ασκεριού.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα