Χρ. Ι. Στεφανάδης

Μακροβιότητα στην φύση.

Ο πόθος και η προσπάθεια για μακροζωία, βοήθησε τον άνθρωπο από την εποχή της δημιουργίας του να επιβιώσει. Συνδέεται άρρηκτα με τον φόβο του θανάτου που αποτελεί βασικό ένστικτο. Ένα ένστικτο, όχι μόνο αποτυπωμένο στον ανθρώπινο εγκέφαλο, αλλά και όλων των ανεπτυγμένων έμβιων όντων.

Από τήν αρχαιότητα, καταγράφονται προσπάθειες της ιατρικής να νικήσει το γήρας και να διατηρήσει τον άνθρωπο νέο…
Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι τον 15ο αιώνα , ο μεγάλος γιατρός της εποχής εκείνης, ο Παράκελσος , πρότεινε την χρήση πόσιμου διαλύματος χρυσού, ως ελιξίριο αντιγήρανσης.

Τον ίδιο αιώνα, προτείνεται μια άλλη μέθοδος εναντίον του γήρατος, ο Σουναμιτισμός.

Συγκεκριμένα, θεωρούσαν αποτελεσματική διαδικασία εναντίον του γήρατος για τους ηλικιωμένους άνδρες, την επαφή τους (όχι την σεξουαλική απαραίτητα), με νεαρές κοπέλες. Με τον τρόπο αυτό , πίστευαν ότι επιτυγχάνονταν κατά κάποιο τρόπο,… μετάγγιση νεότητας.

Τον 17ο αιώνα, εισάγεται για τον ίδιο σκοπό ο Βαμπιρισμός. Μεσήλικες γυναίκες, έκαναν μπάνιο σε αίμα δούλων, για να ανακτήσουν την χαμένη τους νεότητα!..

Τον 19οι αιώνα, εισάγεται η ετερομεταμόσχευση όρχεων νεαρών πιθήκων σε όρχεις υπερηλίκων ανδρών, με στόχο την ανανέωση. Πρωτοπόρος της μεθόδου εκείνης ήταν ένας Ρώσος επιστήμονας, ο Βορονώφ.

Την εποχή εκείνη, υπήρξε μεγάλος θόρυβος σχετικά με την μέθοδο αυτή. Ο Βορονώφ, επισκέφτηκε και την Ελλάδα το 1929. Όπως έγραψε μάλιστα ο τύπος της εποχής, τον επισκέφθηκε και ο τότε πρωθυπουργός της χώρας μας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Το γεγονός όμως αυτό δεν επιβεβαιώθηκε…

Επομένως, στο παρελθόν, ο άνθρωπος χρησιμοποίησε, στην προσπάθειά του και την αγωνία του για μακροβιότητα, μεταξύ άλλων, τον χρυσό, το αίμα και την μεταμόσχευση γεννητικών οργάνων, για την επίτευξη της μακροβιότητας…

Η ιατρική επιστήμη , παρότι έχει κάνει μεγάλες προόδους και έχει συντελέσει αποτελεσματικά στην αύξηση της διάρκειας ζωής των ανθρώπων, ακόμα δεν είναι σε θέση να παρατείνει την ζωή επ΄αόριστον . Και τούτο γιατί ορισμένες νόσοι φθοράς, όπως οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος , παρά τις προόδους, παραμένουν ως κύριες αιτίες θανάτου. Και κυρίως γιατί τον προγραμματισμένο θάνατο των κυττάρων του ανθρωπίνου οργανισμού, μέχρι σήμερα δεν μπορεί η ιατρική επιστήμη να τον ανατρέψει. Αυτό που μπορεί όμως να κάνει η ιατρική, είναι να παρεμβαίνει αποτελεσματικά σε τεκμηριωμένους παράγοντες κινδύνου, που πέρα από κάθε αμφιβολία , επηρεάζουν το προσδόκιμο της ζωής ενός ατόμου. Δηλαδή η ιατρική, μπορεί, όχι να ανατρέψει, αλλά να επιμηκύνει τον χρόνο του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου του ατόμου. Βέβαια , με τις προόδους της γενετικής και της αποκρυπτογράφησης του γενετικού κώδικα του ανθρώπου, είναι σίγουρο ότι στο ορατό μέλλον , οι άμεσες παρεμβάσεις σε χρωμοσωμικό και γονιδιακό επίπεδο θα είναι εφικτές , με αποτέλεσμα μεγάλο άλμα στην επίτευξη της μακροζωίας.

Μακροβιότητα στην πολιτική ζωή…

Θα μπορούσε κάποιος, να βρει κοινά σημεία μεταξύ αυτών των μεθόδων αντιγήρανσης του παρελθόντος, και της προσπάθειας παράτασης της πολιτικής ζωής και αντιγήρανσης, πολιτικών σχηματισμών και πολιτικού προσωπικού στην εποχή μας. Και αυτό φαίνεται να ισχύει και διεθνώς αλλά και , κυρίως , στην χώρα μας.

Πολιτικοί σχηματισμοί κατά το παρελθόν , κατέλαβαν την εξουσία σε κάποια ευνοϊκή χρονική συγκυρία και αφού άσκησαν την εξουσία με τις όποιες θετικές ή και αρνητικές επιπτώσεις στο λαό, προσπαθούν να επανέλθουν στο προσκήνιο, χρησιμοποιώντας μεθόδους πολιτικής αντιγήρανσης που έρχονται από το παρελθόν.

-Χρησιμοποιούν τον χρυσό, όχι ως πόσιμο διάλυμα, αλλά ως μέσο συναλλαγής σε διάφορα επίπεδα. Όπως υποσχέσεις για παροχές ακοστολόγητες, που μαλον θα οδηγήσουν, εάν εφαρμοστούν στην χρεοκοπία.

-Χρησιμοποιούν τον Σουναμιτισμό, κοιμώμενοι όχι με νεαρές κοπέλες , όπως έκαναν οι γέροντες τον 15ο αιώνα για να αντλήσουν νεότητα, αλλά χρησιμοποιώντας νέους και πολιτικά “άφθαρτους” που συμπληρώνουν την συνολική εικόνα του γερασμένου πολιτικού σχηματισμού… Θυμίζω την εικόνα του κόμματος της αλλαγής το 1981, με τους οργισμένους νεαρούς συνδικαλιστές να πλαισιώνουν τον σοφό ηγέτη αλλά και τα παλαιά στελέχη με την συντηρητική εμφάνιση…

-Χρησιμοποιούν τον Βαμπιρισμό, υποσχόμενοι να αφαιμάξουν ,όχι τους δούλους όπως έκαναν οι πλούσιες κυρίες τον 17ο αιώνα για να κάνουν μπάνιο στο αίμα τους, προσδοκώντας σε αντιγήρανση, αλλά να “αφαιμάξουν” οικονομικά, φορολογώντας ομάδες του κοινωνικού συνόλου,τους …πλούσιους.

-Προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την ιδέα μεταμόσχευσης γεννητικών οργάνων για ανανέωση, οχι όπως γινόταν τον 19ο αιώνα από τον Βορονώφ που μεταμόσχευε όρχεις πίθηκων σε γέροντες. Αλλά προσπαθούν να ανανεωθούν, μεταμοσχεύοντας στους εαυτούς τους ιδέες άλλων, που είναι προσανατολισμένες σε πιο ρεαλιστικά και δοκιμασμένα ιδεολογικο-πολιτικά πρότυπα μιας ελεύθερης οικονομίας.

Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα και η άσκηση εξουσίας δεν είναι αυτοσκοπός ή πεδίο εκπεδευσης και εκμάθησης .
Οι πολιτικοί σχηματισμοί και το πολιτικό προσωπικό, έχουν αρχή και τέλος.

Και η αρχή και το τέλος τους ,καθορίζονται από τις ιστορικές συγκυρίες ,τις ανάγκες του λαού και της χώρας και την καταγεγραμμένη αποτελεσματικότητά τους στην άσκηση της εξουσίας…

*Ο Χριστόδουλος Ι. Στεφανάδης είναι ομότιμος καθηγητής καρδιολογίας του ΕΚΠΑ και βουλευτής Σάμου με τη Νέα Δημοκρατία