Πασχαλιάτικες συνήθειες. Άλλοτε και τώρα...

Οι τοίχοι, τα ταβάνια και η μάντρα της αυλής ασβεστωνόντουσαν επιμελώς, και όλα γινόντουσαν κάτασπρα, φωτεινά και πεντακάθαρα. Το σφουγγαρόπανο περνούσε και ξαναπερνούσε πάνω από τα σανίδια του πατώματος, ενώ στη κουζίνα αραδιασμένα τα κατσαρόλια και οι τεντζερέδες περίμεναν έτοιμα να ετοιμάσουν τις πασχαλινές λιχουδιές.

Τα πιτσιρίκια της γειτονιάς προβάρανε παρέες- παρέες το «Αι Γενεαί Πάσαι» που θα ψέλνανε το βράδυ στον Επιτάφιο. Όσο για τους καλούς νοικοκυραίους, αυτοί φρόντιζαν έγκαιρα να καπαρώσουνε το πιο καλό, το πιο παχύ, το πιο ορεκτικό, τέλος πάντων, αρνί από εκείνο του γείτονα!

Γιατί, α... όλα κι’ όλα, το Πασχαλιάτικο αρνί δεν ήτανε για παίξε-γέλασε. Ήτανε ένα πολύ σπουδαίο ζήτημα, που κουβεντιαζόταν πολύ στη γειτονιά και σχολιαζόταν σοβαρότατα. Ένα καλό λαμπριάτικο αρνί ήταν τίτλος τιμής για τον νοικοκύρη, μια ακόμα ευκαιρία να κερδίσει την γενική εκτίμηση...

-Το είδες κυρά-Μαριγώ μου το αρνί που έφερε ο κυρ-Σωτήρης;
-Όχι. Είναι καλό;
-Σκέτο θρεφτάρι...
-Τι μου λες!
-Αυτό που σου λέω...
-Καλύτερο κι’ απ’ του κυρ-Παναγιώτη;
-Χίλιες φορές.
-Εμ είναι νοικοκύρης ο κυρ-Σωτήρης. Κουβαλητής και χρυσοχέρης!

Με τέτοιο ανταγωνισμό, και τέτοιες προετοιμασίες εβδομάδων, ήταν αναμενόμενο η μέρα του Πάσχα να φτάσει πανηγυρικά, χαρούμενα και με περίσσια μεγαλοπρέπεια...

Σιγά-σιγά όμως, με τον καιρό, όλες αυτές οι ωραίες συνήθειες ξεθώριασαν. Οι σύγχρονες νοικοκυρές δεν εννοούν να χάνουν τον καιρό τους στην κουζίνα –ηλεκτρική παρακαλώ- και να «τρώνε» το μανικιούρ τους στη λάτρα του σπιτιού. Φοράνε ένα σπορ φουστάνι, κρεμούνε ένα σακίδιο στον ώμο και... παίρνουν τα βουνά. Γιατί, βλέπετε, είναι πολύ της μόδας να περνάει κανείς όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Λαμπρή στα χωριά και στα λαγκάδια...

Ύστερα οι σύγχρονοι ¨νοικοκυραίοι¨ δεν κάνουν κέφι να τρέχουνε για λαμπριάτικο αρνί. Τα βρίσκουν όλα έτοιμα στο εστιατόριο.
Μα και η γειτονιά μη νομίζετε ότι δίνει πια σημασία σε αυτό το ζήτημα και ούτε το σχολιάζει.

Άλλα είναι τα ζητήματα που την απασχολούν πλέον:

Όπως άλλοτε ο νοικοκύρης ο καλός φαινόταν από το αρνί, έτσι τώρα φαίνεται από την εκδρομή που θα διοργανώσει! Η γειτονιά δεν συζητεί και δεν σχολιάζει παρά μόνο τις εκδρομές...

-Έμαθες Λιλίκα μου που πήγε εκδρομή ο Κωστάκης;
-Όχι... που πήγε;
-Μου φαίνεται στα Καλάβρυτα.
-Μπα; Και πόσες μέρες λείπει;
-Εννιά.
-Μπράβο! Φαίνεται ότι κρατιέται καλά οικονομικώς.
-Και βέβαια.
-Για τον κ. Δημητράκη τι έμαθες; Δεν θα πάει πουθενά;
-Θα πάει, λέει, την Κυριακή το πρωί, και θα γυρίσει το ίδιο βράδυ.
-Ρεζιλίκια δηλαδή...
-Τι να σου κάνει ο άνθρωπος. Φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό είναι πάρα πολύ στενοχωρημένος οικονομικός...
Αυτά και μη χειρότερα!

Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς