Βασίλης Δανιήλ: Ο προπονητής που ήταν «100 χρόνια μπροστά», οι ευρωπαϊκές υπερβάσεις, τα ρεκόρ και οι ατάκες του

Το ελληνικό ποδόσφαιρο θρηνεί από το πρωί της Τετάρτης (04/03) την απώλεια του Βασίλη Δανιήλ. Ο εμβληματικός τεχνικός, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, άφησε πίσω του μια προπονητική καριέρα 40 ετών, γεμάτη τίτλους, σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες και ατάκες που έγραψαν ιστορία.

Αν και κάθισε στον πάγκο αρκετών ομάδων, καθώς και της Εθνικής Ελλάδας, το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τον Παναθηναϊκό, τον οποίο υπηρέτησε σε τρεις διαφορετικές περιόδους, «χτίζοντας» ομάδες με μέταλλο πρωταθλητή και ισχυρή ταυτότητα.

Η Ιστορική ατάκα: «Είμαι 100 χρόνια μπροστά»
Στον χώρο του αθλητισμού, κάποιες δηλώσεις αντέχουν στον χρόνο όσο και οι τίτλοι. Ο Βασίλης Δανιήλ έμεινε στην ιστορία για την αυτοπεποίθηση με την οποία υπερασπιζόταν τη δουλειά του.

Η περίφημη ατάκα ειπώθηκε τον Δεκέμβριο του 1987. Ήταν μια γεμάτη σκαμπανεβάσματα χρονιά για τον Παναθηναϊκό. Παρά τον θρίαμβο επί της Χόνβεντ στην Ευρώπη (5-1), η ομάδα γνώρισε στο πρωτάθλημα μια βαριά εντός έδρας ήττα με 5-2 από τον εξαιρετικό τότε ΟΦΗ (ενώ είχε προηγηθεί μήνες πριν και το 6-3 από τον Εθνικό). Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο Δανιήλ, θέλοντας να θωρακίσει την ομάδα και την τακτική του προσέγγιση, δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Στον τομέα της τακτικής είμαι 100 χρόνια μπροστά. Αν δεν μπορούμε να αναχαιτίσουμε τις αιχμές του ΟΦΗ, τότε δεν είμαστε μεγάλη ομάδα».

Το Ευρωπαϊκό έπος της σεζόν 1987-88
Η δήλωσή του μπορεί να προκάλεσε αίσθηση εντός συνόρων (όπου η ομάδα τερμάτισε 5η αλλά κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας), όμως στην Ευρώπη ο Παναθηναϊκός του Δανιήλ φρόντισε να δικαιώσει τις υψηλές προσδοκίες. Η πορεία μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA παραμένει μνημειώδης, αποκλείοντας μεγαθήρια της εποχής.

Η πορεία ξεκίνησε απέναντι στην Οσέρ, με νίκη στο ΟΑΚΑ και πρόκριση στη ρεβάνς, χάρη στα κρίσιμα γκολ που κράτησαν όρθια την ομάδα στη Γαλλία. Στο Ολυμπιακό στάδιο οι πράσινοι επικράτησαν με 2-0 χάρη στα γκολ του Μπάρετ και του Βλάχου, ενώ αυτά των Βασιλείου και Σαραβάκου στη ρεβάνς (3-2) επέτρεψαν στους «πράσινους» να πάρουν την πρόκριση.

Στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης ήρθε η Γιουβέντους, η οποία υποκλίθηκε στον Παναθηναϊκό και στον Σαραβάκο, ο οποίος πέτυχε το γκολ της νίκης στο πρώτο ματς (1-0) και αυτό με το οποίο το «τριφύλλι» άνοιξε το σκορ στο Κομουνάλε, στην ήττα με 3-2.

«Δεν κερδίσαμε τυχαία. Ξέραμε τι θέλαμε στο γήπεδο και το κάναμε πράξη. Η Ευρώπη θέλει καθαρό μυαλό και τακτική. Το ταλέντο από μόνο του δεν φτάνει. Δεν φοβόμαστε κανέναν. Αν παίξουμε όπως μπορούμε, θα μας φοβούνται αυτοί», είχε πεί ο Δανιήλ μετά τη νίκη στο πρώτο ματς.

Ακολούθησε η δραματική διπλή αναμέτρηση με τη Χόνβεντ. Μέχρι το 61ο λεπτό, στο ματς της Βουδαπέστης, οι «πράσινοι» είχαν δεχθεί πέντε γκολ, αλλά ο Σαραβάκος με δύο τέρματα στο 65' και στο 88' έδωσε ελπίδες στην ελληνική ομάδα.

Η ρεβάνς, δύο εβδομάδες αργότερα, αποδείχθηκε ιστορική, καθώς ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με 3-0 στο 55', με δύο τέρματα του Βλάχου και ένα του Αντωνίου. Το γκολ του Φίτος στο 60' βρήκε απάντηση από τον Μαυρίδη στο 65' και τον Μπατσινίλα στο 82', έφεραν το θρίαμβο-πρόκριση με 5-1 μέσα σε αποθέωση. Το ευρωπαϊκό ταξίδι σταμάτησε στα προημιτελικά απέναντι στη Κλαμπ Μπριζ, ωστόσο η πορεία είχε ήδη καταγραφεί ως ιστορική.

Ο Δανιήλ επέστρεψε στον πάγκο του Παναθηναϊκού το 1990 και οδήγησε την ομάδα στο νταμπλ της περιόδου 1990-91, επαναφέροντας την κυριαρχία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Την επόμενη χρονιά οι «πράσινοι» έφτασαν μέχρι την οκτάδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στο πρώτο πειραματικό Champions League, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή ευρωπαϊκή τους παρουσία.

Συνολικά, σε τρεις θητείες στον πάγκο του συλλόγου, κατέγραψε 236 αγώνες και 151 νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, αποτελώντας τον προπονητή με τις περισσότερες επιτυχίες στην ιστορία του Παναθηναϊκού. 

«Οι αποβολές μας αποσυντόνισαν»
Αργότερα υπηρέτησε και την Εθνική Ελλάδας, συνεχίζοντας να προσφέρει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Από την παρουσία του στον πάγκο της Εθνικής ήρθε και η δεύτερη ατάκα του που είχε προκαλέσει αίσθηση. Ήταν στις 28 Μαρτίου 2001, όταν η Εθνική αντιμετώπισε τη Γερμανία στο ΟΑΚΑ, με τους φιλοξενούμενους να προηγούνται στο 6ο λεπτό με τον Ρέμερ και τον Χαριστέα να ισοφαρίζει στο 20'. Η χαρά αυτή δεν κράτησε πολύ, όμως, καθώς πέντε λεπτά αργότερα ο Μπάλακ έκανε το 1-2, αλλά στο 42' ο Γεωργιάδης ισοφάρισε εκ νέου. Η αποβολή του Ντάισλερ έδωσε ελπίδες νίκης στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, όμως ο Κλόζε στο 82' και ο Μπόντε στο 90' διαμόρφωσαν το τελικό 2-4 για τα «πάντσερ».

Στη συνέντευξη Τύπου αμέσως μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο Βασίλης Δανιήλ απέδωσε την ήττα σε δύο λόγους. Στο γεγονός ότι η Εθνική έπαιζε με την πλάτη στον τοίχο και στις αποβολές των Γερμανών, που αποσυντόνισαν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Η κληρονομιά του δεν περιορίζεται στους αριθμούς. Ο Βασίλης Δανιήλ ταυτίστηκε με ομάδες που είχαν ταυτότητα, πειθαρχία και αγωνιστικό θάρρος. Και αν κάποτε δήλωσε πως ήταν «100 χρόνια μπροστά», η ιστορία έδειξε πως σε πολλές περιπτώσεις το ποδόσφαιρο ακολούθησε τις ιδέες του.