Θρήνος στο ελληνικό βόλεϊ για την απώλεια του Νίκου Αντωνιάδη
Άλλη μία μεγάλη απώλεια για το ελληνικό βόλεϊ, καθώς "έφυγε" από τη ζωή το βράδυ της Κυριακής 9 Οκτωβρίου ο Νίκος Αντωνιάδης
Το βόλεϊ και ο ελληνικός αθλητισμός γενικότερα θρηνεί την απώλεια του σπουδαίου Νίκου Αντωνιάδη (στη φωτογραφία αριστερά μαζί με τον Αντρέι Κράβαρικ) .
Στα 74 του, η μεγάλη δόξα της Ελληνικής Πετοσφαίρισης - και για πολλούς ο κορυφαίος βολεϊμπολίστας όλων των εποχών - και ο πρώτος Έλληνας αθλητής που πήρε μεταγραφή στο εξωτερικό (από τον Ηρακλή στην Ρασίνγκ Παρί), έχασε τη μεγάλη “μάχη”.
Ο Νίκος Αντωνιάδης, ξεκίνησε το βόλεϊ από το 6ο γυμνάσιο Θεσσαλονίκης με τον αείμνηστο δάσκαλο Ξενοφώντα Καλογερόπουλο για να γίνει αρχηγός του Ηρακλή και της Εθνικής ομάδας.
Διετέλεσε μέλος της "γαλανόλευκης" από το 1967 έως και το 1978 και μέτρησε περισσότερες από 200 συμμετοχές. Στη Γαλλία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα, το 1976, το 1977, και το 1978.
Άφησε πίσω του τη σύζυγο του και δύο παιδιά. Τον 37χρονο σήμερα Αλέξανδρο και το 31χρονο Αριστοτέλη. Πτυχιούχος ΕΑΣΑ (πρώην ΤΕΦΑΑ) και διπλωματούχος INSEP (Ανωτάτης Προπονητικής της Γαλλίας) και Πανεπιστημίων Ναντέρ, Ρενέ Ντε Καρτ, Σεν Ντενί και Γενεύης σε κοινωνιολογικές σπουδές.
Υπήρξε λέκτωρ αθλοπαιδιών και αθλητικής ψυχολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είχε συγγράψει βιβλία ως βοηθήματα στο Πανεπιστήμιο.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.