Lee Pace: «Δεν πιστεύω στη μαγεία, αλλά ούτε και την αρνούμαι»

Ο Λι Πέις, γνωστός για τις ερμηνευτικές του ικανότητες και την επιβλητική παρουσία του, έχει διαγράψει μια καριέρα που εκτείνεται από τις μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές μέχρι τις δημοφιλείς σειρές στην τηλεόραση και τις αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις. Πρόσφατα, τον είδαμε να πρωταγωνιστεί στο πλευρό του Γκλεν Πάουελ στο «The Running Man», το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας του Εντγκαρ Ράιτ, και να επιστρέφει δυναμικά στον ρόλο του Brother Day, του Αυτοκράτορα του Γαλαξία, στην τρίτη σεζόν του «Foundation». Επίσης, τον ξέρουμε από τον ρόλο του ως Θράντουιλ, βασιλιά των Ξωτικών, στην τριλογία «The Hobbit» του Πίτερ Τζάκσον, και φυσικά, από τις ταινίες της Marvel. Το 2003 πρωταγωνίστησε στο «Soldier’s Girl», που γνώρισε επιτυχία στο Φεστιβάλ του Σάντανς, μια ερμηνεία που τον ανέδειξε και του χάρισε υποψηφιότητες για τη Χρυσή Σφαίρα, το Independent Spirit Award και το βραβείο Gotham για Εξαιρετική Πρωτοεμφανιζόμενη Ερμηνεία. Στις υπόλοιπες αξιοσημείωτες συμμετοχές του περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων, οι ταινίες «Twilight: Χαραυγή - Μέρος 2», «Λίνκολν», «Ενας άνδρας μόνος», «Η μέρα που άρχισα να ζω», «Διασημότητα» και «Ο καθοδηγητής». Αυτές τις μέρες τον βλέπουμε να πρωταγωνιστεί στην πολυαναμενόμενη ταινία «Μαγικά Φίλτρα 2» της Σούζαν Μπίερ, στο πλευρό της Σάντρα Μπούλοκ και της Νικόλ Κίντμαν, που μόλις κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους από την Tanweer. Την επόμενη χρονιά ο Πέις αναμένεται επίσης να επιστρέψει στη Μέση Γη επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του Θράντουιλ στην επερχόμενη συνέχεια του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών», που έχει προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο, καθώς και στην τέταρτη σεζόν του «Foundation», εδραιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους πιο πολυσχιδείς και γοητευτικούς πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ.

GALA: Στα «Μαγικά Φίλτρα 2» είστε ένας από τους λίγους τυχερούς που έχουν την ευκαιρία να μπουν στον κόσμο των γυναικών της οικογένειας Οουενς. Ποιον υποδύεστε;

ΛΙ ΠΕΪΣ: Υποδύομαι τον καθηγητή Ιαν Ράιτ, έναν μελετητή της μαγείας, της μαγγανείας και των αποκρυφιστικών πρακτικών, κάτι που είναι καταγεγραμμένο κυριολεκτικά σε όλο του το σώμα, αφού είναι καλυμμένος με τατουάζ, με κάθε λογής σύμβολα από διαφορετικές παραδόσεις του εσωτερισμού και της μαγείας, τα οποία έχει συλλέξει πάνω του. Τα τατουάζ φαίνονται αρκετά καθαρά, αφού θα με δείτε γυμνό (σ.σ.: γελάει) και παράλυτο στο κρεβάτι, μόλις εμφανιστούν οι αδελφές Οουενς. Αυτή, μάλιστα, ήταν η πρώτη μου μέρα στα γυρίσματα, οπότε δεν μπορώ να πω, ήταν ένα πραγματικά αξέχαστο ξεκίνημα. Ανοιξα τα μάτια μου και είδα τη Νικόλ Κίντμαν να κουνάει τα δάχτυλά της και να χαχανίζει, ενώ ακριβώς πίσω της στεκόταν η Σάντρα Μπούλοκ.

Εχω κάνει μερικές αρκετές αξιομνημόνευτες εισόδους, αλλά αυτή ήταν το κάτι άλλο. Φανταστείτε ότι έπρεπε να μείνω εντελώς ακίνητος, αφού ήμουν παράλυτος. Και γυμνός. Εκτός από τα τατουάζ, τα οποία δεν μετράνε.

G.: Υποδυόμενος έναν χαρακτήρα τόσο βαθιά βυθισμένο στον κόσμο της μαγείας, μεταφέρατε, ίσως, στον Ιαν και κάποιες από τις δικές σας σχετικές πεποιθήσεις;

Λ.Π.: Δεν θα έλεγα ότι πιστεύω στη μαγεία, αλλά ούτε και ότι την αρνούμαι. Νομίζω πως τα μυστήρια αυτού του κόσμου είναι τόσο πολυδιάστατα, ώστε δεν μπορείς να βασίζεσαι αποκλειστικά στη λογική ή στην επιστήμη για να κατανοήσεις τα πάντα. Και εκεί, πιστεύω, είναι που η μαγεία αποκτά ενδιαφέρον. Ανθρωποι όπως οι αδελφές Οουενς, ο Ιαν, η Αλις Χόφμαν - η οποία έγραψε τα βιβλία τα οποία έγιναν ταινίες, ερεύνησε αυτό τον κόσμο και έδωσε ονόματα στα πράγματα-, αναζητούν τα ιδιαίτερα μοτίβα που υπάρχουν μέσα στη μαγεία, στη φυσική μαγεία, στη σκοτεινή μαγεία, σε όλες τις διαφορετικές εκφάνσεις της. Παρόλο που δεν πιστεύω στη μαγεία, λοιπόν, δεν μου φαίνεται κάτι ξένο ή παράλογο. Νομίζω πως υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν διαίσθηση και έχουν τρόπους να κατανοούν τόσο τους άλλους ανθρώπους όσο και τη φύση, χωρίς να βασίζονται στη λογική ή στη διανοητική επεξεργασία. Προφανώς, υπάρχουν προαιώνιες παραδόσεις αιγυπτιακής μαγείας, αγγλικής μαγείας, μαγείας των αυτόχθονων λαών της Αμερικής, σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι σαν να υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί δρόμοι που οδηγούν προς το ίδιο πράγμα.

G.: Και πού ακριβώς εντάσσονται οι μάγισσες μέσα σε όλα αυτά;

Λ.Π.: Ολοι γνωρίζουμε ανθρώπους που είναι τόσο σαγηνευτικοί, που διαθέτουν μια τέτοια μαγνητική, σχεδόν μαγευτική ποιότητα, ώστε ξαφνικά ξεχνάς τι ήθελες να κάνεις και καταλήγεις να κάνεις αυτό που θέλουν εκείνοι, εξαιτίας της δύναμης της προσωπικότητάς τους. Αυτή είναι μια πολύ χαρακτηριστική «μαγική» ιδιότητα. Οι αδελφές Οουενς την κατέχουν απόλυτα και ο Ιαν τη μελετά. Αυτό ανακάλυψα στην προσπάθεια να τον κατανοήσω: ο Ιαν ενδιαφέρεται για όλους τους διαφορετικούς δρόμους που μπορεί να ακολουθήσει κανείς προκειμένου να προσεγγίσει αυτό το μυστήριο. Και όταν συναντά τη Σάλι Οουενς, ανακαλύπτει μια απίστευτα ισχυρή έκφραση αυτού που στην ταινία αποκαλούμε «μαγεία».

G.: Οφείλω να ομολογήσω ότι τα τατουάζ του είναι εντυπωσιακά, πάντως.

Λ.Π.: Τα αντιλαμβάνομαι σαν μικρά ξόρκια, σαν κάποια πράγματα που ο Ιαν έχει αναζητήσει και στη συνέχεια έχει χαράξει πάνω σε όλο του το σώμα, καθώς κουβαλά ένα σκοτεινό παρελθόν και είναι ένας άνθρωπος που έχει καταφέρει να επουλώσει τις πληγές. Ετσι, τα τατουάζ αφηγούνται και ένα μικρό μέρος της προσωπικής του ιστορίας. Υπάρχουν στοιχεία από τον φυσικό κόσμο της μαγείας, όπως βότανα και αστερισμοί, και αυτά επιλέξαμε αναλογιζόμενοι τι σημαίνουν τα τατουάζ για τους ανθρώπους: «Ας βάλουμε αυτό εδώ, ταιριάζει. Και εκείνο, εκεί». Κάποια τα πρόσθεσα κι εγώ. Και λάτρεψα εκείνο που έγραφε «Mum». Γιατί, κακά τα ψέματα, ο Ιαν κατά βάθος είναι απλώς ένας ωραίος τύπος με αδυναμία στη μαμά του. Για να καλυφθεί πάντως ολόκληρο το σώμα μου με τατουάζ, χρειάζονταν τέσσερις ώρες και τέσσερις διαφορετικοί μακιγιέρ. Ενα από τα πράγματα που λατρεύω στη δημιουργία μιας ταινίας είναι η συνεργασία τόσο διαφορετικών ανθρώπων και τμημάτων. Η δική μου συμβολή στα τατουάζ ήταν ελάχιστη, αλλά υπήρχαν πολλοί εξαιρετικά ταλαντούχοι επαγγελματίες που τα σχεδίασαν και τα έκαναν να δείχνουν τόσο εντυπωσιακά πάνω μου.

G.: Εχετε μια υπέροχη σκηνή με τη Σάντρα Μπούλοκ, αργά τη νύχτα, όπου μοιράζεστε μια μηλόπιτα...

Λ.Π.: Σέρβιρα πολλή μηλόπιτα εκείνη τη μέρα και, για να πω την αλήθεια, έκλεβα και μερικές μπουκιές ανάμεσα στις λήψεις, αλλά ο Ιαν δεν τρώει σε εκείνη τη σκηνή. Είναι, όμως, μια σκηνή που την αγάπησα πραγματικά. Το να προσφέρεις σε κάποιον ένα ωραίο κομμάτι μηλόπιτα είναι ίσως ένας από τους πιο τρυφερούς τρόπους να του πεις: «Ολα θα πάνε καλά. Είσαι εδώ, στην κουζίνα της μητέρας μου. Θα είσαι μια χαρά. Είσαι ασφαλής». Αυτό ήταν που προσπαθούσα να βγάλω στον Ιαν εκείνη τη στιγμή. Και πολλές φορές σε εκείνα τα γυρίσματα, έπιανα τον εαυτό μου να σκέφτεται, σχεδόν να τσιμπιέται για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρεύεται: «Πόσο τυχερός είμαι που μοιράζομαι μια τέτοια σκηνή με τη Σάντρα Μπούλοκ;». Τόσες φορές την έχω δει σε ταινίες να ερωτεύεται κάποιον, και τώρα βρισκόμουν εγώ καθισμένος απέναντί της, στο ίδιο τραπέζι, και ένιωθα σαν να ήμουν με μια παλιά φίλη. Και την ερωτευόμουν. Είχα απέναντί μου το πιο όμορφο χαμόγελο που έχετε δει ποτέ, τα πιο βαθιά, γοητευτικά μάτια να με κοιτάζουν. Τι προνόμιο να μοιράζεσαι μια τέτοια σκηνή μαζί της! Ημουν απολύτως γοητευμένος, με είχε μαγέψει.

Φωτογραφίες: Getty Images/ideal image