Σχόλια που άκουγε σχετικά με την επαγγελματική του πορεία και τη σχέση του με την Καίτη Γαρμπή, μοιράστηκε ο Διονύσης Σχοινάς, αναφέροντας πως δεν ένιωθε αρχικά καλά όταν ορισμένοι υποστήριζαν ότι καθόταν στο σπίτι για να εργάζεται εκείνη.
Ο τραγουδιστής παραχώρησε συνέντευξη στη διαδικτυακή εκπομπή «Θέλει Λάδι» που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 8 Ιουλίου στο YouTube και σε ερώτηση του Κωνσταντίνου Βασάλου για το εάν αισθάνθηκε ποτέ να βρίσκεται στη σκιά της συζύγου του εξαιτίας της επιτυχημένης καριέρας της, ο Διονύσης Σχοινάς ξεκαθάρισε πως δεν βίωσε ποτέ κάτι τέτοιο, σχολιάζοντας παράλληλα όσα γράφονταν κατά καιρούς για εκείνον.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως δεν χρειάστηκε πολύ χρόνος για να σταματήσει να επηρεάζεται από τα δημοσιεύματα που αφορούσαν στην προσωπική του ζωή, λέγοντας: «Ποτέ. Δεν με άφησε να το νιώσω ποτέ. Έγραψαν πάρα πολλά για εμένα τότε, ότι κάθεται σπίτι και δουλεύει η γυναίκα του. Δεν με ενδιέφερε καθόλου. Δεν με νοιάζει τι έλεγαν. Εγώ είμαι ευτυχισμένος, περνάω τέλεια, αν σας πειράζει η ευτυχία μου οκ. Έχουν γραφτεί πολλά πράγματα εδώ και 30 χρόνια. Είναι αόρατα για εμένα. Στην αρχή στενοχωριόμουν γιατί στενοχωριόταν ο μπαμπάς μου και η μαμά μου. Μετά καταλαβαίνεις ότι κάποια πράγματα γράφονται μόνο και μόνο για να πουλήσουν».
Δείτε το βίντεο
Σε άλλο σημείο, ο Διονύσης Σχοινάς στάθηκε και στη συνεργασία τους επί σκηνής τα τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, είπε: «Τα τελευταία δύο χρόνια δούλεψα με την Καίτη. Στην αρχή δεν ήθελα με τίποτα να δουλέψω με τη γυναίκα μου. Περνάγαμε πολύ ωραία μαζί και έλεγα μην γίνει κάτι και χαλάσει αυτό. Τα τελευταία χρόνια που δουλέψαμε μαζί ήταν ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί στη μουσική μου καριέρα».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.