Η γνωστή ηθοποιός του θεάτρου Λυδία Φωτοπούλου εμφανίστηκε στην εκπομπή The 2Night Show του Γρηγόρη Αρναούτογλου και μίλησε για την επαγγελματική και προσωπική της διαδρομή, αποκαλύπτοντας πτυχές της ζωής της που δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό.
Αρχικά η ηθοποιός ανέφερε στη συνέντευξή της: «Στο Γυμνάσιο ένας καθηγητής ανέβασε την Ηλέκτρα, πήγαινα εκεί για να χάνω μαθήματα και μου άρεσε που έκανα μία άλλη. Ο πατέρας μου πρόλαβε να με δει στην πρώτη μου παράσταση, ήταν πολύ περήφανος» και στη συνέχεια δήλωσε:
«Ήμουν η πρώτη ηθοποιός που έπαιξα γυμνόστηθη στην Επίδαυρο. Ο Βουτσινάς, ο Κούρκουλος και ο Φωτόπουλος έλεγαν ότι θα μας δείρουν. Όταν έπαιξα, δεν είχα όνομα. Έγραφαν στις εφημερίδες: η Αλεξάνδρα Λαδικού και η γυμνόστηθη Θεονόη».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d5vv7twse4i9)
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός τόνισε: «Επί της ουσίας, έγινα γνωστή από την παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στο Εθνικό Θέατρο. Χτυπούσαν τα τηλέφωνα συνέχεια, νόμιζα ότι μου κάνουν πλάκα», ενώ όπως αποκάλυψε: «Για πολλά χρόνια φοβόμουν την κάμερα, είχα κόμπλεξ με την τηλεόραση, γιατί αισθανόμουν ότι δεν έχω και χρόνο για αυτό λόγω του θεάτρου, που ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Βγήκα στα 64 μου στην τηλεόραση».
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d5vv87iv46ex)
Κλείνοντας η Λυδία Φωτοπούλου έκανε μία αναφορά και στην προσωπική της ζωή: «Έμεινα έγκυος στον γιο μου στα 24 μου, δεν ήμουν παντρεμένη. Οι γονείς μου δεν ήταν στη ζωή, οπότε δεν είχα να λογοδοτήσω σε κανέναν. Τώρα πια απολαμβάνω το να είμαι μόνη μου, η μεγαλύτερή μου φοβία είναι η ανημποριά».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.