Μετά τις αξέχαστες κωμωδίες «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» και «Μιας πεντάρας νιάτα» που απολαύσαμε, έρχονται «Οι κληρονόμοι».
Το ανεπανάληπτο έργο των μεγάλων Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη σε διασκευή σεναρίου Ζωής Κοΐβαρη και σκηνοθεσία Αντώνη Αγγελόπουλου.
Τι σχέση μπορεί να έχουν ένας εκλεπτυσμένος σχεδιαστής μόδας, ένας επαρχιώτης μπαρμπέρης, ένας ονειροπαρμένος τεμπέλης και μία μυστηριώδης δασκάλα χορού;
Τέσσερις διαφορετικοί κόσμοι ενώνονται όταν ο Αργύρης Μιχαλούδης τους αφήνει κληρονομιά τον οίκο μόδας του και βρίσκονται ξαφνικά να είναι συνιδιοκτήτες μίας επιχείρησης. Ο Πάνος (Ζήσης Ρούμπος) και ο Σώτος (Γιώργος Ξούλος) εισβάλλουν στον οίκο μόδας με τον αέρα του αφεντικού και η σύγκρουση με τον Ερρίκο (Αλέξανδρο Μπουρδούμη) δεν αργεί να έρθει.
Και οι τρεις επιθυμούν διακαώς να έχουν τον πρώτο λόγο στον οίκο μόδας, αλλά έχουν ακριβώς το ίδιο ποσοστό και η συνεννόηση μεταξύ τους είναι αδύνατη. Μόνη λύση να πάρουν με το μέρος τους την τέταρτη κληρονόμο με το μεγαλύτερο ποσοστό, που έχουν την εντύπωση ότι είναι η λογίστρια του οίκου. Αυτό που κανένας τους δεν ξέρει είναι ότι η αληθινή κληρονόμος, η Μαίρη (Αρετή Πασχάλη), βρίσκεται ήδη μέσα στον οίκο και δουλεύει υπόγεια για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να πάρει αυτή τον έλεγχο της επιχείρησης.
Κλείσιμο
Το σχέδιο της δείχνει να λειτουργεί μέχρι που αρχίζει να ερωτεύεται έναν από τους άλλους κληρονόμους…
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
