Η μαφία των λουκουμάδων... μετακόμισε στην Πιερία: Εκβίαζαν, απειλούσαν και έδερναν τους μικροπωλητές που δεν πλήρωναν προστασία

Η εικόνα είναι γνώριμη σε κάθε ελληνική παραλία. Ένας μικροπωλητής με ένα καφάσι γεμάτο λουκουμάδες, να διασχίζει ασταμάτητα την άμμο κάτω από τον καυτό ήλιο, προσπαθώντας να βγάλει το μεροκάματο. Πίσω από αυτή την καθημερινή, σχεδόν αθώα εικόνα, όμως, φαίνεται πως κρύβεται μια πολύ πιο σκληρή πραγματικότητα. Γιατί για πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους, ο αγώνας δεν περιορίζεται στη ζέστη και την εξάντληση, αλλά περιλαμβάνει και την πίεση από «αρπακτικά» που απαιτούν μερίδιο από τα κέρδη τους.

Τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως δείχνουν ότι η λεγόμενη «μαφία των λουκουμάδων» όχι μόνο δεν αποτελεί παρελθόν, αλλά συνεχίζει να δρα μεθοδικά, αποκομίζοντας σημαντικά ποσά μέσα από εκβιασμούς σε βάρος των πιο αδύναμων κρίκων της αγοράς: των πλανόδιων μικροπωλητών. Σύμφωνα με πρόσφατη διάταξη της Αρχής για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, το φαινόμενο εμφανίζεται πλέον με νέα μορφή και διαφορετικά πρόσωπα, διατηρώντας ωστόσο την ίδια λογική λειτουργίας. Η έρευνα, που στηρίζεται σε δικογραφία του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κατερίνης, αποκαλύπτει τη δράση μιας εγκληματικής ομάδας που δραστηριοποιούνταν στην Παραλία Πιερίας.

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκονται δύο πρόσωπα, ένας Έλληνας από την Καλαμαριά και ένας Γεωργιανός που διαμένει στο Κορδελιό, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για σύσταση εγκληματικής ομάδας και κατ’ εξακολούθηση εκβιάσεις. Η μεθοδολογία που περιγράφεται στη δικογραφία είναι αποκαλυπτική. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ένας εκ των κατηγορουμένων φέρεται να είχε οργανώσει ένα δίκτυο που κινούνταν συστηματικά σε παραλιακές περιοχές, εντοπίζοντας πλανόδιους πωλητές και απαιτώντας χρηματικά ποσά ως προϋπόθεση για να συνεχίσουν να εργάζονται. Η «άδεια» δραστηριοποίησης δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα καθεστώς επιβολής, με τους πωλητές να καλούνται να πληρώνουν προστασία για να διατηρήσουν το πόστο τους. Όταν οι παθόντες αρνούνταν να συμμορφωθούν, οι πιέσεις δεν έμεναν σε επίπεδο απειλών. Όπως προκύπτει, σε αρκετές περιπτώσεις ακολουθούσαν περιστατικά βίας, με ξυλοδαρμούς και εκφοβισμό, σε μια προσπάθεια να γίνει σαφές ότι η αντίσταση είχε συνέπειες.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι η ύπαρξη περισσότερων της μίας ομάδων που δρούσαν στην ίδια περιοχή. Πλανόδιοι πωλητές, στην προσπάθειά τους να προστατευθούν από τη μία πλευρά, κατέληγαν να απευθύνονται σε άλλη ομάδα, πιστεύοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσουν κάλυψη. Στην πράξη, όμως, οδηγούνταν σε ένα φαύλο κύκλο, όπου καλούνταν να πληρώνουν ξανά, αυτή τη φορά σε διαφορετικούς «προστάτες». Έτσι δημιουργήθηκε ένα καθεστώς διπλού εκβιασμού, με τους ίδιους ανθρώπους να καταβάλλουν χρήματα σε περισσότερες από μία ομάδες για να μπορέσουν να συνεχίσουν να εργάζονται. Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο η οικονομική τους εξάντληση, αλλά και η διαρκής ανασφάλεια, καθώς οι ισορροπίες μεταξύ των ομάδων μπορούσαν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή, οδηγώντας ακόμη και σε συγκρούσεις για τον έλεγχο των περιοχών.

Από την αστυνομική προανάκριση προέκυψε ότι τα καταγεγραμμένα περιστατικά απέφεραν τουλάχιστον 112.184 ευρώ παράνομου οφέλους. Ωστόσο, οι αρχές εκτιμούν ότι το πραγματικό ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο, καθώς η δράση των ομάδων φαίνεται να ήταν εκτεταμένη και συστηματική πριν αποκαλυφθεί. Η υπόθεση, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στους εκβιασμούς. Η έρευνα της Αρχής για το Ξέπλυμα στρέφεται πλέον και στον τρόπο με τον οποίο διακινήθηκαν τα χρήματα αυτά. Σύμφωνα με τα στοιχεία, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι τα εμπλεκόμενα πρόσωπα επιχείρησαν να εντάξουν τα παράνομα έσοδα στο νόμιμο οικονομικό κύκλωμα, χρησιμοποιώντας τραπεζικούς λογαριασμούς και άλλα χρηματοπιστωτικά εργαλεία.

Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η μεταφορά και διαχείριση χρημάτων μέσω τραπεζών, καθώς και η απόκτηση περιουσιακών στοιχείων με στόχο την απόκρυψη της προέλευσής τους. Με απλά λόγια, οι αρχές ερευνούν αν τα χρήματα από τους εκβιασμούς «καθαρίζονταν» και επανεμφανίζονταν ως νόμιμα. Για τον λόγο αυτό, διατάχθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων των εμπλεκομένων μέχρι του ποσού των τουλάχιστον 112.184 ευρώ. Η απόφαση αφορά τραπεζικούς λογαριασμούς, επενδυτικά προϊόντα και θυρίδες, ενώ προβλέπονται περιορισμένες εξαιρέσεις για βασικές ανάγκες διαβίωσης και νομικά έξοδα. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η υπόθεση έχει πλέον περάσει σε άλλο επίπεδο. Δεν πρόκειται μόνο για ομάδες που επιβάλλουν «χαράτσι» σε παραλίες, αλλά για ένα οργανωμένο σύστημα που παράγει και διαχειρίζεται σημαντικά χρηματικά ποσά.

Ταυτόχρονα, η μεταφορά της δράσης της μαφίας των λουκουμάδων από τη Χαλκιδική στην Πιερία αποδεικνύει ότι το μοντέλο αυτό μπορεί να μεταφέρεται και να εφαρμόζεται όπου υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Το βασικό στοιχείο παραμένει το ίδιο και αφορά τον έλεγχο των μικροπωλητών μέσω εκβιασμών και τη δημιουργία ενός μηχανισμού που αποδίδει σταθερά έσοδα. Και κάπως έτσι, η εικόνα του μικροπωλητή με το καφάσι στους ώμους παύει να είναι απλώς ένα καλοκαιρινό σκηνικό. Γιατί πίσω του φαίνεται να κρύβεται ένας αθέατος μηχανισμός εκβιασμών και παράνομων κερδών που συνεχίζει να λειτουργεί, μακριά από τα βλέμματα των λουόμενων.