«Ήττα της Δημοκρατίας και πολιτικός ρεβανσισμός»: Η Έλενα Ακρίτα κατά πάντων για την επιστροφή Γιωτόπουλου στη φυλακή

Ως ήττα της Δημοκρατίας εξέλαβε η Έλενα Ακρίτα την επιστροφή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στη φυλακή μετά την απόφαση αναίρεσης του Αρείου Πάγου στην αποφυλάκισή του.

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σε ανάρτησή της, ισχυρίζεται ότι επικράτησε πλήρως ο «πολιτικός ρεβανσισμός απέναντι στο κράτος δικαίου» υποστηρίζοντας ότι ο καταδικασμένος σε 17 φορές ισόβια Γιωτόπουλος, δεν επιστρέφει στη φυλακή «επειδή συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία» αλλά επειδή «σε αυτή τη χώρα η πολιτική πίεση, ο ποινικός λαϊκισμός και η δίψα για ποινές μέχρις εσχάτων αποδεικνύονται εργαλεία ισχυρότερα από τις αρχές του νομικού πολιτισμού».

Η Έλενα Ακρίτα είδε ακόμη «απροσχημάτιστη ανάμειξη των αμερικάνων» και «παρεμβάσεις των μελών της κραταιάς οικογένειας» που «βρήκαν τελικά πρόθυμα αυτιά» στοχεύοντας ευθέως στην απόφαση της δικαιοσύνης. Όπως ισχυρίζεται «το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι ότι η Δημοκρατία είναι ισχυρή. Είναι ότι η Δημοκρατία μπορεί να εκδικείται».

Η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα: 

«Στη φωτογραφία βλέπουμε έναν άνθρωπο 82 χρονών να επιστρέφει στη φυλακή. Η εικόνα αυτή φανερώνει την πλήρη επικράτηση του πολιτικού ρεβανσισμού απέναντι στο κράτος δικαίου.
Ο Αλεξανδρος Γιωτόπουλος έχει ήδη εκτίσει 24 χρόνια κάθειρξης.Σχεδον το ανώτατο όριο πραγματικής κράτησης που προβλέπει το ελληνικό νομικό σύστημα.
Δεν επιστρέφει στη φυλακή επειδή συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία.
Δεν επιστρέφει επειδή παραβίασε τους όρους του.
Δεν επιστρέφει επειδή υπήρξε παραβατικός κρατούμενος.
Επιστρέφει γιατί σε αυτή τη χώρα η πολιτική πίεση, ο ποινικός λαϊκισμός και η δίψα για ποινές μέχρις εσχάτων αποδεικνύονται εργαλεία ισχυρότερα από τις αρχές του νομικού πολιτισμού.
Οι κραυγές της Ακροδεξιάς, η απροσχημάτιστη ανάμειξη των αμερικάνων, οι παρεμβάσεις των μελών της κραταιάς οικογένειας και η αυταρχική αντίληψη που διαπερνά το κυβερνητικό σύστημα βρήκαν τελικά πρόθυμα αυτιά.

Το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι ότι η Δημοκρατία είναι ισχυρή.
Είναι ότι η Δημοκρατία μπορεί να εκδικείται.
Αυτή δεν είναι η νίκη της.
Είναι η ήττα της.