Ο «Πάνας», το «παρών» και ο «πανικός»
Στις 18 Νοεμβρίου η Νέα Δημοκρατία δήλωσε «παρών» στην ψηφοφορία για την Εξεταστική των funds. Την επομένη, ο Απόστολος Πάνας ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής ότι παραδίδει την έδρα του, με αιχμές για τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ και μια φράση που αξίζει να συζητηθεί αυτοτελώς: «Δεν είναι στόχος η δεύτερη θέση»
Η απάντηση της Χαριλάου Τρικούπη περί «πανικού» Μητσοτάκη και Τσίπρα, έφερε τις δύο ειδήσεις στην ίδια πολιτική συζήτηση.
Στις 5 Νοεμβρίου η Βουλή ψήφισε νέο νόμο για την εποπτεία των servicers και την προστασία των οφειλετών. Δεκατρείς ημέρες αργότερα, ενέκρινε με 137 ψήφους την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με τα κόκκινα δάνεια, τις τιτλοποιήσεις και τις κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή». Αυτές οι δύο ψηφοφορίες θέτουν ένα ερώτημα. Με ποια στοιχεία νομοθέτησε η Βουλή για τους servicers και τι δεσμεύεται να αλλάξει αν η έρευνα, δείξει ότι τα μέτρα της κατ ελάχιστον είναι ανεπαρκή.
Ο τακτικός έλεγχος της διαχείρισης των δανείων έπρεπε να αποτελεί σταθερή δουλειά της Βουλής. Με στοιχεία από το Υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος, με απολογισμό των εποπτικών ελέγχων και με αξιολόγηση των αποτελεσμάτων κάθε νομοθετικής αλλαγής. Η παρουσίαση αυτού του αυτονόητου καθήκοντος ως πολιτικής ρήξης, φανερώνει πόσο χαμηλά έχει μπει ο πήχης της λογοδοσίας. Η Εξεταστική αποκτά αξία αν φέρει στο φως στοιχεία που ο τακτικός έλεγχος άφησε αδιερεύνητα και συνδέσει συγκεκριμένες αποφάσεις με συγκεκριμένες συνέπειες.
Το 2003, το 2015 και ο «Ηρακλής»
Το 2003, επί κυβέρνησης Σημίτη, ο νόμος 3156/2003, έδωσε τη δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων μέσω της μεταβίβασης απαιτήσεων σε εταιρεία ειδικού σκοπού και της έκδοσης ομολογιών. Ήταν εργαλείο χρηματοδότησης σε περίοδο πιστωτικής επέκτασης. Η πρώτη τιτλοποίηση στεγαστικών δανείων από ελληνική τράπεζα, τον Νοέμβριο του 2003, αφορούσε 250 εκατ. ευρώ. Στο μεταξύ, η κρίση άλλαξε το πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσει η πολιτεία. Επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, ο νόμος 3869/2010 έδωσε στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά δικαστική οδό ρύθμισης. Επί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, την περίοδο Σαμαρά-Βενιζέλου, ο νόμος 4224/2013 έδωσε τη βάση για τον Κώδικα Δεοντολογίας και την εξωδικαστική διευθέτηση.
Η συνένωση των τριών περιόδων σε ένα ενιαίο «παρελθόν του ΠΑΣΟΚ» εξαφανίζει ακριβώς ό,τι έχει σημασία για την έρευνα. Ποιο πρόβλημα αντιμετώπισε κάθε κυβέρνηση, τι επέλεξε και ποια ήταν τα αποτελέσματα.
Το 2015, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο νόμος 4354/2015, δημιούργησε ειδικό πλαίσιο μεταβίβασης και διαχείρισης τραπεζικών απαιτήσεων, αρχικά για μη εξυπηρετούμενα δάνεια, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων του τρίτου μνημονίου. Εδώ βρίσκεται η πολιτική τομή. Σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, οργανώθηκε μια αγορά για δάνεια που είχαν ήδη πάψει να εξυπηρετούνται. Το 2003 παραμένει νομικά κρίσιμο επειδή το εργαλείο της τιτλοποίησης χρησιμοποιήθηκε και σε αυτή τη μεταγενέστερη αγορά. Το 2023 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αναγνώρισε ότι οι servicers μπορούν να προβαίνουν σε δικαστικές ενέργειες είσπραξης και για απαιτήσεις που τιτλοποιήθηκαν με τον νόμο του 2003. Έτσι συνδέονται οι δύο νόμοι στην πράξη, παρότι θεσπίστηκαν για διαφορετικές ανάγκες.
Από το 2019 η Νέα Δημοκρατία έχει τη δική της, διακριτή ευθύνη. Με τον «Ηρακλή», το Δημόσιο εγγυήθηκε τις ομολογίες υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας των τιτλοποιήσεων, διευκολύνοντας τη μαζική απομάκρυνση κόκκινων δανείων από τους τραπεζικούς ισολογισμούς. Ακολούθησαν το πλαίσιο αφερεγγυότητας του 2020 και ο νόμος του 2023 για τους αγοραστές και τους διαχειριστές πιστώσεων, με τον οποίο ενσωματώθηκε η σχετική ευρωπαϊκή οδηγία.
Πώς μπορεί να κερδίσει η Νέα Δημοκρατία
Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μετατρέψει το «παρών» της ψηφοφορίας σε ενεργό έλεγχο της πολιτικής ατζέντας. Η κοινοβουλευτική της δύναμη της δίνει περιθώριο να επηρεάσει ποιοι μάρτυρες θα κληθούν πρώτοι, ποια έγγραφα θα ζητηθούν και πόσος χρόνος θα αφιερωθεί σε κάθε περίοδο. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ίδια πρότεινε έρευνα από το 1998. Στα Τέμπη, υπερψήφισε την πρόταση του ΚΚΕ με αφετηρία το 1997, ενώ η σύμβαση 717 βρισκόταν ήδη στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Και στην παρούσα Εξεταστική, η ιστορική αναδρομή μπορεί να καταναλώσει δυσανάλογο μέρος του διαθέσιμου χρόνου, ιδίως αν οι ακροάσεις ξεκινήσουν από το 2003 και τα στοιχεία για τον «Ηρακλή» ζητηθούν στο τέλος.
Το πιο πολύτιμο προεκλογικό δώρο, όμως, μπορεί να της το προσφέρει η ίδια η αντιπολίτευση. Αν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας αναμετρηθούν για το ποιος δικαιούται να εκπροσωπεί την Κεντροαριστερά, η κυβέρνηση θα έχει την ευχέρεια να προβάλει τον πρόσφατο νόμο της, ως απόδειξη ότι παρεμβαίνει, ενώ οι αντίπαλοί της αναμετρώνται για το παρελθόν τους. Έτσι μπορεί να ενισχύσει τη θέση της στα κεντρώα στρώματα, χωρίς να έχει απαντήσει στο κατεξοχήν δικό της πρόβλημα. Ποιος ελέγχει σήμερα αν, οι servicers εξαντλούν τις δυνατότητες βιώσιμης ρύθμισης πριν κινηθούν για την εκποίηση μιας κατοικίας ή της περιουσίας μιας μικρής επιχείρησης.
Θέσεις και προκλήσεις κομμάτων
Στις 5 Νοεμβρίου η Βουλή ψήφισε νέο νόμο για την εποπτεία των servicers και την προστασία των οφειλετών. Δεκατρείς ημέρες αργότερα, ενέκρινε με 137 ψήφους την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με τα κόκκινα δάνεια, τις τιτλοποιήσεις και τις κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή». Αυτές οι δύο ψηφοφορίες θέτουν ένα ερώτημα. Με ποια στοιχεία νομοθέτησε η Βουλή για τους servicers και τι δεσμεύεται να αλλάξει αν η έρευνα, δείξει ότι τα μέτρα της κατ ελάχιστον είναι ανεπαρκή.
Ο τακτικός έλεγχος της διαχείρισης των δανείων έπρεπε να αποτελεί σταθερή δουλειά της Βουλής. Με στοιχεία από το Υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος, με απολογισμό των εποπτικών ελέγχων και με αξιολόγηση των αποτελεσμάτων κάθε νομοθετικής αλλαγής. Η παρουσίαση αυτού του αυτονόητου καθήκοντος ως πολιτικής ρήξης, φανερώνει πόσο χαμηλά έχει μπει ο πήχης της λογοδοσίας. Η Εξεταστική αποκτά αξία αν φέρει στο φως στοιχεία που ο τακτικός έλεγχος άφησε αδιερεύνητα και συνδέσει συγκεκριμένες αποφάσεις με συγκεκριμένες συνέπειες.
Το 2003, το 2015 και ο «Ηρακλής»
Το 2003, επί κυβέρνησης Σημίτη, ο νόμος 3156/2003, έδωσε τη δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων μέσω της μεταβίβασης απαιτήσεων σε εταιρεία ειδικού σκοπού και της έκδοσης ομολογιών. Ήταν εργαλείο χρηματοδότησης σε περίοδο πιστωτικής επέκτασης. Η πρώτη τιτλοποίηση στεγαστικών δανείων από ελληνική τράπεζα, τον Νοέμβριο του 2003, αφορούσε 250 εκατ. ευρώ. Στο μεταξύ, η κρίση άλλαξε το πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσει η πολιτεία. Επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, ο νόμος 3869/2010 έδωσε στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά δικαστική οδό ρύθμισης. Επί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, την περίοδο Σαμαρά-Βενιζέλου, ο νόμος 4224/2013 έδωσε τη βάση για τον Κώδικα Δεοντολογίας και την εξωδικαστική διευθέτηση.
Η συνένωση των τριών περιόδων σε ένα ενιαίο «παρελθόν του ΠΑΣΟΚ» εξαφανίζει ακριβώς ό,τι έχει σημασία για την έρευνα. Ποιο πρόβλημα αντιμετώπισε κάθε κυβέρνηση, τι επέλεξε και ποια ήταν τα αποτελέσματα.
Το 2015, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο νόμος 4354/2015, δημιούργησε ειδικό πλαίσιο μεταβίβασης και διαχείρισης τραπεζικών απαιτήσεων, αρχικά για μη εξυπηρετούμενα δάνεια, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων του τρίτου μνημονίου. Εδώ βρίσκεται η πολιτική τομή. Σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, οργανώθηκε μια αγορά για δάνεια που είχαν ήδη πάψει να εξυπηρετούνται. Το 2003 παραμένει νομικά κρίσιμο επειδή το εργαλείο της τιτλοποίησης χρησιμοποιήθηκε και σε αυτή τη μεταγενέστερη αγορά. Το 2023 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αναγνώρισε ότι οι servicers μπορούν να προβαίνουν σε δικαστικές ενέργειες είσπραξης και για απαιτήσεις που τιτλοποιήθηκαν με τον νόμο του 2003. Έτσι συνδέονται οι δύο νόμοι στην πράξη, παρότι θεσπίστηκαν για διαφορετικές ανάγκες.
Από το 2019 η Νέα Δημοκρατία έχει τη δική της, διακριτή ευθύνη. Με τον «Ηρακλή», το Δημόσιο εγγυήθηκε τις ομολογίες υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας των τιτλοποιήσεων, διευκολύνοντας τη μαζική απομάκρυνση κόκκινων δανείων από τους τραπεζικούς ισολογισμούς. Ακολούθησαν το πλαίσιο αφερεγγυότητας του 2020 και ο νόμος του 2023 για τους αγοραστές και τους διαχειριστές πιστώσεων, με τον οποίο ενσωματώθηκε η σχετική ευρωπαϊκή οδηγία.
Πώς μπορεί να κερδίσει η Νέα Δημοκρατία
Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μετατρέψει το «παρών» της ψηφοφορίας σε ενεργό έλεγχο της πολιτικής ατζέντας. Η κοινοβουλευτική της δύναμη της δίνει περιθώριο να επηρεάσει ποιοι μάρτυρες θα κληθούν πρώτοι, ποια έγγραφα θα ζητηθούν και πόσος χρόνος θα αφιερωθεί σε κάθε περίοδο. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ίδια πρότεινε έρευνα από το 1998. Στα Τέμπη, υπερψήφισε την πρόταση του ΚΚΕ με αφετηρία το 1997, ενώ η σύμβαση 717 βρισκόταν ήδη στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Και στην παρούσα Εξεταστική, η ιστορική αναδρομή μπορεί να καταναλώσει δυσανάλογο μέρος του διαθέσιμου χρόνου, ιδίως αν οι ακροάσεις ξεκινήσουν από το 2003 και τα στοιχεία για τον «Ηρακλή» ζητηθούν στο τέλος.
Το πιο πολύτιμο προεκλογικό δώρο, όμως, μπορεί να της το προσφέρει η ίδια η αντιπολίτευση. Αν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας αναμετρηθούν για το ποιος δικαιούται να εκπροσωπεί την Κεντροαριστερά, η κυβέρνηση θα έχει την ευχέρεια να προβάλει τον πρόσφατο νόμο της, ως απόδειξη ότι παρεμβαίνει, ενώ οι αντίπαλοί της αναμετρώνται για το παρελθόν τους. Έτσι μπορεί να ενισχύσει τη θέση της στα κεντρώα στρώματα, χωρίς να έχει απαντήσει στο κατεξοχήν δικό της πρόβλημα. Ποιος ελέγχει σήμερα αν, οι servicers εξαντλούν τις δυνατότητες βιώσιμης ρύθμισης πριν κινηθούν για την εκποίηση μιας κατοικίας ή της περιουσίας μιας μικρής επιχείρησης.
Θέσεις και προκλήσεις κομμάτων
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να υπερασπιστεί την έρευνα ακόμη και όταν αυτή αγγίζει τις επιλογές της δικής του κυβέρνησης. Η εξέταση του 2015 έχει νόημα αν αποσαφηνίσει ποιες εγγυήσεις διέθεταν τότε οι δανειολήπτες, ποιες διευρύνσεις ακολούθησαν και ποιος λογοδότησε για τις συνέπειές τους. Αν αναλωθεί σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τον Αλέξη Τσίπρα και τα στελέχη που αποχώρησαν, το αποτέλεσμα θα είναι προβλέψιμο. Θα κυριαρχήσουν τα αποσπάσματα των καταθέσεων και θα μείνουν αναπάντητα τα ερωτήματα της έρευνας.
Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, μπορεί να υπερασπιστεί τις ιστορικές του επιλογές με στοιχεία και να μεταφέρει τη συζήτηση στη δική του κατατεθειμένη, αξιόλογη πρόταση για το ιδιωτικό χρέος. Το τεστ για τη διεύρυνσή του είναι, αν μπορεί να συγκροτήσει κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία γύρω από προγραμματικές δεσμεύσεις. Η εκλογική αποδυνάμωση των ανταγωνιστών του μπορεί να του δώσει καλύτερη θέση στην επόμενη Βουλή. Η προγραμματική συνεννόηση μπορεί να του δώσει όμως, κυβερνητική προοπτική.
Η παραίτηση Πάνα, θέτει για το ΠΑΣΟΚ ένα ερώτημα στρατηγικής. Αν μπορεί να διεκδικήσει μια ευρύτερη κοινωνική πλειοψηφία, παίρνοντας πρωτοβουλίες. Αν, όμως, κάθε αποχώρηση γίνεται επεισόδιο στην αναμέτρηση με τον Τσίπρα και κάθε συνεδρίαση της Εξεταστικής αφορμή για να ξαναδικαστεί το 2003 ή το 2015, η Νέα Δημοκρατία θα έχει κερδίσει το πιο βολικό θέμα για την προεκλογική περίοδο. Το ποιος θα βγει δεύτερος, την ώρα που η ίδια η ΝΔ καλείται να λογοδοτήσει για τον «Ηρακλή», τις κρατικές εγγυήσεις και την εποπτεία των servicers.
Τι πρέπει να μείνει μετά το πόρισμα
Η Εξεταστική έχει εξουσία να ζητήσει έγγραφα και να εξετάσει μάρτυρες. Οφείλει να κατονομάσει τις πολιτικές και διοικητικές ευθύνες που τεκμηριώνονται. Τυχόν ενδείξεις παραβάσεων πρέπει να φτάσουν στις αρμόδιες δικαστικές ή εποπτικές αρχές, που έχουν την ευθύνη επιβολής κυρώσεων. Για να αποκτήσει ουσία η διαδικασία, χρειάζονται από την πρώτη συνεδρίαση τα στοιχεία που επιτρέπουν να ελεγχθεί η διαδρομή του χρήματος και η μεταχείριση των οφειλετών.
Με ορίζοντα τριών μηνών για την έρευνα και με την πολιτική ζωή ήδη στραμμένη στις εκλογές, μια συνολική νομοθετική αναμόρφωση πριν από τη λήξη της θητείας είναι δύσκολη. Υπάρχει, όμως, χρόνος να κριθεί η εφαρμογή του νέου νόμου και να κατατεθούν στοχευμένες αλλαγές. Μπορεί να συμφωνηθεί όμως από τώρα, η δημοσίευση συγκρίσιμων στοιχείων για ρυθμίσεις και εκποιήσεις, στοχευμένες εγγυήσεις για την κύρια κατοικία και τη μικρή παραγωγική περιουσία. Εκεί θα φανεί και ποιος μπορεί να ασκήσει ουσιαστικά τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην επόμενη Βουλή.
Για ένα νοικοκυριό που περιμένει απάντηση σε αίτημα ρύθμισης ή για έναν μικρό επαγγελματία που κινδυνεύει να χάσει τον χώρο της δουλειάς του, οι προθεσμίες τρέχουν όσο συνεδριάζει η Βουλή. Εκεί θα κριθεί η σκοπιμότητα της Εξεταστικής. Αν θα μπορεί ο πολίτης, να μάθει ποιος αποφάσισε για την οφειλή του, με ποια κριτήρια και πού μπορεί να προσφύγει εγκαίρως.
Αν στο μεταξύ η Κεντροαριστερά εξαντληθεί σε μια μάχη για το ποιος θα έρθει δεύτερος, η Νέα Δημοκρατία θα έχει κερδίσει πολύτιμο προεκλογικό χρόνο. Οι δε δανειολήπτες, θα έχουν χάσει άλλους τρεις μήνες από την «ζωή τους».
Κατερίνα Μπατζελή, πρ. Υπουργός, ευρωβουλευτής, βουλευτής
Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, μπορεί να υπερασπιστεί τις ιστορικές του επιλογές με στοιχεία και να μεταφέρει τη συζήτηση στη δική του κατατεθειμένη, αξιόλογη πρόταση για το ιδιωτικό χρέος. Το τεστ για τη διεύρυνσή του είναι, αν μπορεί να συγκροτήσει κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία γύρω από προγραμματικές δεσμεύσεις. Η εκλογική αποδυνάμωση των ανταγωνιστών του μπορεί να του δώσει καλύτερη θέση στην επόμενη Βουλή. Η προγραμματική συνεννόηση μπορεί να του δώσει όμως, κυβερνητική προοπτική.
Η παραίτηση Πάνα, θέτει για το ΠΑΣΟΚ ένα ερώτημα στρατηγικής. Αν μπορεί να διεκδικήσει μια ευρύτερη κοινωνική πλειοψηφία, παίρνοντας πρωτοβουλίες. Αν, όμως, κάθε αποχώρηση γίνεται επεισόδιο στην αναμέτρηση με τον Τσίπρα και κάθε συνεδρίαση της Εξεταστικής αφορμή για να ξαναδικαστεί το 2003 ή το 2015, η Νέα Δημοκρατία θα έχει κερδίσει το πιο βολικό θέμα για την προεκλογική περίοδο. Το ποιος θα βγει δεύτερος, την ώρα που η ίδια η ΝΔ καλείται να λογοδοτήσει για τον «Ηρακλή», τις κρατικές εγγυήσεις και την εποπτεία των servicers.
Τι πρέπει να μείνει μετά το πόρισμα
Η Εξεταστική έχει εξουσία να ζητήσει έγγραφα και να εξετάσει μάρτυρες. Οφείλει να κατονομάσει τις πολιτικές και διοικητικές ευθύνες που τεκμηριώνονται. Τυχόν ενδείξεις παραβάσεων πρέπει να φτάσουν στις αρμόδιες δικαστικές ή εποπτικές αρχές, που έχουν την ευθύνη επιβολής κυρώσεων. Για να αποκτήσει ουσία η διαδικασία, χρειάζονται από την πρώτη συνεδρίαση τα στοιχεία που επιτρέπουν να ελεγχθεί η διαδρομή του χρήματος και η μεταχείριση των οφειλετών.
Με ορίζοντα τριών μηνών για την έρευνα και με την πολιτική ζωή ήδη στραμμένη στις εκλογές, μια συνολική νομοθετική αναμόρφωση πριν από τη λήξη της θητείας είναι δύσκολη. Υπάρχει, όμως, χρόνος να κριθεί η εφαρμογή του νέου νόμου και να κατατεθούν στοχευμένες αλλαγές. Μπορεί να συμφωνηθεί όμως από τώρα, η δημοσίευση συγκρίσιμων στοιχείων για ρυθμίσεις και εκποιήσεις, στοχευμένες εγγυήσεις για την κύρια κατοικία και τη μικρή παραγωγική περιουσία. Εκεί θα φανεί και ποιος μπορεί να ασκήσει ουσιαστικά τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην επόμενη Βουλή.
Για ένα νοικοκυριό που περιμένει απάντηση σε αίτημα ρύθμισης ή για έναν μικρό επαγγελματία που κινδυνεύει να χάσει τον χώρο της δουλειάς του, οι προθεσμίες τρέχουν όσο συνεδριάζει η Βουλή. Εκεί θα κριθεί η σκοπιμότητα της Εξεταστικής. Αν θα μπορεί ο πολίτης, να μάθει ποιος αποφάσισε για την οφειλή του, με ποια κριτήρια και πού μπορεί να προσφύγει εγκαίρως.
Αν στο μεταξύ η Κεντροαριστερά εξαντληθεί σε μια μάχη για το ποιος θα έρθει δεύτερος, η Νέα Δημοκρατία θα έχει κερδίσει πολύτιμο προεκλογικό χρόνο. Οι δε δανειολήπτες, θα έχουν χάσει άλλους τρεις μήνες από την «ζωή τους».
Κατερίνα Μπατζελή, πρ. Υπουργός, ευρωβουλευτής, βουλευτής
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα