Γιώργος Δ. Ανδρέου

Έσχατο όπλο των καθηλωμένων δημοσκοπικά πολιτικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης κατά του Κυριάκου. Αφού δεν μπορούμε να τον νικήσουμε, σκέφτονται τα κομματικά επιτελεία, έτσι δείχνουν όλες οι μετρήσεις, ας αποτρέψουμε τουλάχιστον την αυτοδυναμία στην πρώτη αναμέτρηση, διεγείροντας το θυμικό των προβληματισμένων ψηφοφόρων και μετά βλέπουμε. Των ψηφοφόρων που παραμένουν στο καλάθι των αναποφάσιστων, αναλογιζόμενοι αν θα επιλέξουν την κυβερνητική σταθερότητα που εγγυάται η αυτοδύναμη κυβέρνηση ή θα «τιμωρήσουν» την κυβερνητική παράταξη για λάθη, παραλείψεις και αστοχίες της, όπως τα αντιλαμβάνεται έκαστος. Αν θα στέλνουν μήνυμα δυσαρέσκειας, αποδεχόμενοι τον κίνδυνο της πολιτικής αποσταθεροποίησης, με προβληματικές έως επικίνδυνες συνεργασίες, επαναληπτικές εκλογές και άλλες ανέλεγκτες καταστάσεις.

Η τιμωρητική ψήφος θα αποτελέσει πιθανώς το κύριο δίλημμα της προσεχούς εκλογικής αναμέτρησης. Το δίλημμα των ψηφοφόρων που βομβαρδίζονται καθημερινά από:

-- Πραγματικά προβλήματα με προεξάρχουσα την ακρίβεια και τον πληθωρισμό.
-- Τα πυρά της αντιπολίτευσης, για υπαρκτά ή μη σκάνδαλα,, ατασθαλίες, «θεσμικές εκτροπές», οικονομική κατάρρευση (!) και τα συναφή.

Ταυτόχρονα όμως οι ψηφοφόροι που εργάζονται, μοχθούν και επιζητούν την προσωπική και οικογενειακή προκοπή, βλέπουν και προβληματίζονται:

Σταθερότητα, μέτρο και σύνεση στην οικονομική διαχείριση και τις παροχές, μεγάλη μείωση της ανεργίας, σταδιακή αλλά σταθερή αύξηση των εισοδημάτων, αποκατάσταση του διεθνούς κύρους και των σχέσεων της χώρας, πρωτοφανή ενίσχυση της αμυντικής μας ισχύος, σταθερότητα στην πολύπαθη περιοχή, συνεχή αύξηση του τουριστικού ρεύματος και των εισροών, μεγάλη αναβάθμιση του δημόσιου Εθνικού Συστήματος Υγείας, τολμηρές επιλογές στην παιδεία και την απασχόληση, αλματώδη επέκταση του ηλεκτρονικού εκσυγχρονισμού και της μηχανοργάνωσης, μεγάλα δημόσια έργα να ολοκληρώνονται και νέα να αρχίζουν.

Την αντιπολίτευση να επιδίδεται - να συναγωνίζεται - σε λαϊκισμό, υποσχεσιολογία, παροχολογία, σε ανευθυνότητα εν τέλει.
Στο κλίμα αυτό οδεύει η χώρα προς τις εκλογές της άνοιξης του 2027. Οι μετρήσεις της κοινής γνώμης – όλες ανεξαιρέτως - το απεικονίζουν σταθερά με ελάχιστες διακυμάνσεις. Οι πολιτικές δυνάμεις έχουν κατασταλάξει και λίγο - πολύ οριοθετούνται ποσοτικά και χωροταξικά. Εξαίρεση οι αιωρούμενη πρόθεση του αυτό - αναγορευμένου σε «εθνάρχη» Αντώνη Σαμαρά, με μοναδική φιλοδοξία - στόχο - την «αποκαθήλωση» του Κυριάκου, με εκμετάλλευση της τιμωρητικής ψήφου των δεξιών ψηφοφόρων.

«Συνελόντι ειπείν» όπως έλεγαν οι πολύ παλαιότεροι, οι ψηφοφόροι που προσανατολίζονται σε τιμωρητική ψήφο, καλό είναι να έχουν προ οφθαλμών τα πιθανά σενάρια της επιλογής τους.

Αφού δεν θα εκλεγεί αυτοδύναμη Κυβέρνηση:

(α) ΝΔ περί το 30 % και πάντως πάνω από το 25%, οπότε σίγουρα επαναληπτικές εκλογές αφού το Πασόκ δεν συνεργάζεται, ο Σαμαράς αν μπει στη Βουλή, θα απαιτεί να μην είναι ο Κυριάκος πρωθυπουργός και συνεργασία με οποιονδήποτε άλλον αποκλείεται.
(β) ΝΔ κάτω από το 25% με ορατή την πιθανότητα συγκρότησης Κυβέρνησης συνεργασίας της αντιπολίτευσης με πρωθυπουργό τον Τσίπρα που όπως όλα δείχνουν θα είναι δεύτερο κόμμα, εκπαραθύρωση του Ανδρουλάκη στο Πασόκ και επικράτηση της λογικής Δούκα, ακόμα και με στήριξη Σαμαρά, αφού θα έχει φύγει ο Κυριάκος.

(γ) Ποσοστά τέτοια που δεν θα επιτρέπουν κυβερνήσεις συνεργασίας και θα διαιωνίζουν την πολιτική ρευστότητα και την ακυβερνησία.

Αυτές είναι οι μόνες πιθανές εκδοχές του αποτελέσματος της τιμωρητικής ψήφου.

Τις εκδοχές αυτές πρέπει να συγκρίνουν , ψυχρά, νηφάλια και ρεαλιστικά, οι νουνεχείς, ρομαντικοί, πατριώτες ψηφοφόροι με την εναλλακτική της αυτοδυναμίας για μια τρίτη τετραετία της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Να συγκρίνουν την πραγματικότητα και να φανταστούν τις συνέπειες της ακυβερνησίας και της αποσταθεροποίησης. Οι συνέπειες της χρεωκοπίας της χώρας και ο κίνδυνος από την ασύδοτη ικανοποίηση μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, είναι πολύ κοντά για να έχουν ξεχαστεί. Πολύ πιο κοντά είναι και οι κίνδυνοι και οι συνέπειες της επιλογής «πρώτη φορά αριστερά». Δεν τα αφήνουν άλλωστε να ξεχαστούν οι ανεύθυνες εξαγγελίες του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη και του Ανδρουλάκη στο Ηράκλειο.

Με τα δεδομένα αυτά προ οφθαλμών ας σταθμίσουν τις πολιτικές τους επιλογές οι «θυμωμένοι» εραστές της τιμωρητικής ψήφου. Για να μην λένε, μετά, πως δεν ήξεραν, δεν φαντάζονταν, δεν πίστευαν. Για να γνωρίζουν ποιον πρέπει να μέμφονται. Για να μην μιμηθούν, ειδικά οι νεοδημοκράτες, το παράδειγμα του συζύγου που τιμώρησε την μοιχαλίδα σύζυγό του κόβοντας το μόριό του.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)