Γιάννης Σερέτης

Χρήματα για αγορές… 22 εκατ. Ευρώ, όπως πέρυσι, ο Γιάννης Αλαφούζος έχει. Και τα διαθέτει. Ακόμα και περισσότερα ίσως. Όμως ο κίνδυνος του μεταγραφικού ban από την UEFA λόγω του περίφημου «cost control» ελλοχεύει και τούτη τη φορά ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος να πουλήσει παίκτες. Να κάνει, δηλαδή, αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει πέρυσι. Εκτός κι αν υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι ήταν… σωστή η απόφαση να απορριφθούν προτάσεις 25 και 30 εκατ. Ευρώ για τον Φώτη Ιωαννίδη…

Ο Παναθηναϊκός θα πουλήσει λοιπόν, αυτό το καλοκαίρι, κάτι που δεν έκανε ούτε το 2024, ούτε το 2023. Η τελευταία σημαντική πώλησή του ήταν του Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου στην Σπόρτινγκ Λισσαβώνας, το 2022, όταν οι Πράσινοι είχαν πάρει 4 εκατ. Ευρώ. «Μία η άλλη» θα μπορούσε κάποιος να πει, καθώς ο Αντρατζ Σπόραρ είχε κοστίσει τότε 3,5 εκατ. ευρώ για να έρθει από τα «Λιοντάρια» στην Αθήνα…

Θα πουλήσει τον Βαγιαννίδη, ο οποίος έχει πια πολύ hot όνομα στην αγορά, λόγω θέσης, ηλικίας και εμφανίσεων με την Εθνική Ελλάδας;

Θα πουλήσει τον Τετέ, ο οποίος έχει δυνατό μανατζερικό γραφείο, αξιόλογα στατιστικά στην εφετινή σεζόν και κάθετη πτώση στο δεύτερο μισό της σεζόν συγκριτικά με την τεράστια προσφορά του στο πρώτο μισό;

Θα πουλήσει τον Ιωαννίδη, ο οποίος ασφαλώς έκανε πολύ χειρότερη σεζόν από την περυσινή, μα δεν έχει διαγραφεί από την ατζέντα πολλών ευρωπαϊκών ομάδων;

Απόψή μας είναι ότι για να κάνει κάποιες αγορές και να μην ψάξει μόνο για «έξυπνες λύσεις» (οι οποίες δεν είναι καθόλου κακές, αλλά χρειάζονται και επιδεξιότητα) θα πρέπει να κάνει δύο πωλήσεις. Όμως όλα αυτά θα τα δούμε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όπως και τις εξελίξεις στο θέμα του Αζεντίν Ουναΐ.

Οποιοσδήποτε απ΄ αυτούς τους τέσσερις παίκτες αποχωρήσει, θα πρέπει να αντικατασταθεί (και θα αντικατασταθεί) με παίκτη που θα προορίζεται για «βασικός». Λέμε «θα προορίζεται» και όχι με σιγουριά ότι «θα παίζει» βασικός, διότι και ο Φίλιπ Μαξ για «βασικός» αποκτήθηκε ώστε να μοιράζεται το χρόνο συμμετοχής με τον Μλαντένοβιτς, αλλά τελικά δεν μπαίνει ούτε καν στην 20άδα του Βιτόρια…

Οι πωλήσεις είναι ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό, όμως οι μεταγραφές που πρέπει να κάνει είναι… προαπαιτούμενο αν θέλει να μειώσει την ψαλίδα που άνοιξε πολύ στην εφετινή σεζόν ο Ολυμπιακός. Ψαλίδα η οποία ενδέχεται να ανοίξει ακόμα περισσότερο δεδομένων των απαιτήσεων της League Phase του Champions League στην οποία επιστρέφει μετά από πέντε χρόνια, ειδικά αν αξιοποιήσει σωστά τα τεράστια για τα ελληνικά δεδομένα ποσά που θα προσποριστεί από τη συμμετοχή του στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση (σίγουρα άνω των 40 εκατ. Ευρώ).

Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, κατά τη γνώμη μας θα πρέπει να αποκτήσει σίγουρα...

1. Βασικό αριστερό μπακ και να ανανεώσει με 1+1 τον Μλαντένοβιτς.

2. Βασικό αριστεροπόδαρο στόπερ ταχύτερο του Ινγκασον, με υψηλό επίπεδο στο build up.

3. Bασικό αμυντικό μέσο με διαφορετικά χαρακτηριστικά από του Μανώλη Σιώπη (αποχωρεί ο Αράο), ώστε να υπάρχει συναγωνισμός.

4. Αριστεροπόδαρο εξτρέμ, μιας και έχει πέντε δεξιοπόδαρους, εκ των οποίων οι δυο (Μαντσίνι – Λημνιός) είχαν μηδαμινή προσφορά εφέτος.

5. Επιθετικό με τα χαρακτηριστικά του Γερεμέγεφ, αλλά καλύτερο του Γερεμέγεφ, ο οποίος πιθανότατα θα αποχωρήσει, επειδή θέλει περισσότερο χρόνο συμμετοχής.

Θα πρέπει επίσης να έχει ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά του για αξιόλογες περιπτώσεις τερματοφυλάκων (χωρίς να αποτελεί προτεραιότητα η μεταγραφή κίπερ) και επαναλαμβάνουμε: να αντικαταστήσει με ισάξιους ή καλύτερους όσους παίκτες πωληθούν και τον Ουναΐ αν δεν παραμείνει, κάτι που φαίνεται απίθανο βάσει των σημερινών δεδομένων.

Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι ο όγκος δουλειάς του τεχνικού επιτελείου και των Φύσσα – Παπαδημητρίου είναι τεράστιος. Και η πίεση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη αν ο Παναθηναϊκός τερματίσει δεύτερος και παίζει προκριματικά του Champions League στα τέλη Ιουλίου. Γι’ αυτό και έχουμε την αίσθηση ότι το «έλα – φύγε» εφέτος θα αρχίσει πολύ πολύ νωρίς, από τον Μάιο. Αλλωστε το πρωτάθλημα τελειώνει σε 15 μέρες…

Y.Γ.1. Δυο από τις τέσσερις ημι-φιναλίστ του Conference League ήταν στον όμιλο του Παναθηναϊκού. Τσέλσι (όπως αναμενόταν από την εκκίνηση της διοργάνωσης) και Τζουργκάρντεν. Θα μπορούσαν να είναι και οι Πράσινοι στα ημιτελικά αν είχαν αντιμετωπίσει διαφορετικά εξ’ αρχής (και όχι μόνο στο β’ ημίχρονο) τη ρεβάνς εναντίον της Φιορεντίνα...

Υ.Γ. 2: Ο Δημήτρης Βρανόπουλος έχει αποδείξει όλα τα τελευταία χρόνια με τη στάση του ότι είναι ιδανικός για να οδηγήσει τον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό στο δρόμο του Βοτανικού και της νέας εποχής. Ενας άνθρωπος που ουδέποτε επιδίωξε τη δημοσιότητα μέσω του Παναθηναϊκού, ένας επιχειρηματίας που πάντα απέφευγε τα μεγάλα λόγια και τις υπερβολές, ένας οπαδός που στόχο είχε πάντα την ενότητα, ένας Παναθηναϊκός που μπορεί να προσελκύσει με το ήθος και τον παναθηναϊκό βίο του πολλούς σοβαρούς Παναθηναϊκούς στη μεγάλη αγκαλιά του συλλόγου ο οποίος μαζί με τον Πανελλήνιο «γέννησε» τον ελληνικό αθλητισμό.