Φώτης Πλιάκος

Η συνολική του παρουσία στην «ALLWYN Arena» ήταν απαράδεκτη και θα πρέπει να αισθάνεται τυχερός που η έκταση της ήττας του με 5-0 από την ΑΕΚ δεν πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις.

Οπως ήταν εύκολα προβλέψιμο, η ομάδα του Νίκολιτς μπήκε με ένταση στο παιχνίδι, ψάχνοντας από το ξεκίνημα το γκολ που θα της έδινε το προβάδισμα.

Το βρήκε στο 11ο λεπτό, αφού προηγουμένως είχε προλάβει να δημιουργήσει ακόμη 1-2 επικίνδυνες καταστάσεις μπροστά από τον Βέλιο.

Το παράδοξο είναι πως από εκείνο το σημείο και μέχρι περίπου το 60ο λεπτό ο Αρης κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι. Ανέβασε τις γραμμές του, κέρδισε μέτρα στον αγωνιστικό χώρο και έδωσε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να ψάξει το 1-1.

Δεν δημιούργησε, βέβαια, τη μεγάλη ευκαιρία, αλλά τουλάχιστον είχε μια εικόνα που δεν προμήνυε αυτό που ακολούθησε.

Στο φινάλε, μάλιστα, του πρώτου ημιχρόνου θα μπορούσε να ισοφαρίσει. Ωστόσο, ο Γιαννιώτας δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την ωραία κάθετη πάσα του Ράτσιτς, αδράνησε στο τετ α τετ, ενώ είχε εύκολη πάσα στον Καντεβέρε.

Το 2-0 ήρθε στο 62’, από μακρινό γέμισμα του Γκατσίνοβιτς και κεφαλιά του Βάργκα, ο οποίος βρέθηκε ανενόχλητος στην καρδιά της μεγάλης περιοχής.

Από εκείνο το σημείο και μέχρι το τέλος του αγώνα ο Αρης παρουσίασε ανεπίτρεπτα κακή εικόνα.

Η ΑΕΚ κατάλαβε ότι είχε απέναντί της μια ομάδα που είχε χάσει την ισορροπία της και συνέχισε να επιτίθεται, βρίσκοντας πολλούς ανοιχτούς χώρους και εκμεταλλευόμενη τα πολλά λάθη των αντιπάλων της.

Τα ατομικά λάθη χθες αποδείχθηκαν καθοριστικά: στο 1-0 ο Μανού Γκαρθία χάνει την μπάλα στο κέντρο, ζητώντας φάουλ, στο 2-0 ο Γένσεν χάνει το μαρκάρισμα του Βάργκα, ενώ το 3-0 και το 5-0 τα πρόσφερε ο Χόνγκλα, που χθες έδειξε ολοκληρωτικά ανέτοιμος.

Αντιθέτως, στο 3-0 ο -κακός χθες- Κουαμέ δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί «ασίστ» από λάθος γύρισμα του Μαρίν, στέλνοντας την μπάλα πολύ άουτ.

Η χθεσινή βαριά ήττα μάλλον θα πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο επαναξιολόγησης κάποιων θεμάτων μέσα στην ομάδα.

Καταρχάς, θα πρέπει να γίνει εξορθολογισμός του ρόστερ. Οι 34 ποδοσφαιριστές είναι υπερβολικά πολλοί, ενώ υπάρχουν παίκτες που έχουν τεθεί εκτός ομάδας, όπως ο Γαλανόπουλος και ο Αλφαρέλα, για παράδειγμα, που, χωρίς να έχουν εντυπωσιάσει με τη μέχρι στιγμής παρουσία τους, θα μπορούσαν σε συγκεκριμένα παιχνίδια να προσφέρουν λύσεις στο rotation.

Προφανώς η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση σε συγκεκριμένες θέσεις. Τουλάχιστον ένας στόπερ ακόμη είναι απαραίτητος, ενώ υπό προϋποθέσεις θα πρέπει να εξεταστεί και η απόκτηση αριστερού εξτρέμ. Η ανισορροπία είναι εμφανής: υπάρχουν τρεις δεξιοί εξτρέμ και ουσιαστικά κανένας καθαρόαιμος αριστερός.

Και υπάρχει και ένα τρίτο ζήτημα: η αγωνιστική προσέγγιση.

Η επιθετική φιλοσοφία είναι καλή και χρήσιμη απέναντι σε ομάδες όπως η Καλαμάτα και ο ΟΦΗ. Απέναντι όμως σε έναν αντίπαλο όπως η ΑΕΚ, ανώτερο ποιοτικά, πιο έμπειρο και πιο οργανωμένο, χρειάζεται και ένα πιο ρεαλιστικό πλάνο.

Δεν είναι υποχρεωτικό ο Γρηγορίου να αλλάξει φιλοσοφία. Είναι απαραίτητο, όμως, να μπορεί να την προσαρμόζει ανάλογα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε παιχνιδιού.

Χθες ίσως η ομάδα να είχε παρουσιαστεί πιο λειτουργική με την είσοδο ενός τρίτου χαφ με τρεξίματα, δίπλα στους Ράτσιτς και Μπασίρου, αντί για την χρησιμοποίηση δύο φορ στο δεύτερο ημίχρονο.

Εξακολουθώ να πιστεύω πως ο Αρης διαθέτει ποιότητα στο ρόστερ και ικανό προπονητή που έχει βάλει τις βάσεις από τα περσινά πλέι οφ και την προετοιμασία, ώστε να πετύχει κάτι καλό φέτος.

Υπάρχει, ακόμη, λίγος χρόνος να διορθωθούν οι «ανορθογραφίες».