Φώφη Γιωτάκη

Και πού είναι το κακό, πέραν του ότι πριν από έναν μήνα την αποδομούσε; Ε; Όπως έλεγε και ο Μάνος Χατζηδάκις για τις μελωδίες, οι ατάλαντοι μιμούνται, οι ταλαντούχοι τις κλέβουν. Διαλέγεις και παίρνεις μάθημα, κάθε φορά. Και στο φινάλε, ωφελημένοι θα είναι χιλιάδες πολίτες που χρωστούν και δεν μπορούν να ανταποκριθούν, καθώς κολυμπάμε σε ένα ποτάμι διεθνών κρίσεων, χωρίς να βλέπουμε τις εκβολές.

Στο ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να μείνουν καταρχάς – όπως μου έλεγε προχθές έμπειρος της πολιτικής και λάτρης του Χατζηδάκι- στο πρώτο σκέλος της ρήσης του, για τους ατάλαντους που μιμούνται. Χρειάστηκε να ξαναπέσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην τρίτη θέση στα γκάλοπ, για να θυμηθούν στην Χαριλάου Τρικούπη ότι παραδοσιακά, το ΠΑΣΟΚ διαθέτει και πολλά ικανά στελέχη και πρόγραμμα- συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την κάθε παράγραφο. Λίγο η «απόβαση» για την 3η του Σεπτέμβρη στην Κρήτη, λίγο η μαζική παρουσία τους στη ΔΕΘ, ροκανίστηκε η δημοσκοπική διαφορά από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και πλέον βρίσκεται στα όρια του στατιστικού λάθους σύμφωνα με τα αποτελέσματα του κύκλου των μετρήσεων του Σεπτεμβρίου.

Θα συνεχίσει το ΠΑΣΟΚ αυτή την τακτική ή θα επανέλθει στην εικόνα που εξέπεμπε όλο το προηγούμενο διάστημα; Η σύγκριση των στελεχών του, παλιότερων και νεότερων, με την άπειρη ομάδα των «νέων και άφθαρτων» του Αλέξη Τσίπρα ήταν καταλυτική για να αρχίσει να αλλάζει η αίσθηση ότι το παιχνίδι της δεύτερης θέσης «παίζεται», πριν αρχίσει επισήμως η προεκλογική περίοδος.

Αλλά τίθεται το ερώτημα: αρκεί η ενεργοποίηση των στελεχών και η ανάδειξη του προγράμματος για να αλλάξει η εκλογική μοίρα του ΠΑΣΟΚ; Όχι, όσο η Χαριλάου Τρικούπη επιμένει στην μίμηση, σε ό,τι αφορά τις πολιτικές της κινήσεις. Όσες μετρήσεις γίνονται με βάση την αυτοτοτοποθέτηση των ψηφοφόρων δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μετά από χρόνια την πρωτοκαθεδρία στον χώρο του Κέντρου στις ευρωεκλογές, αλλά πλέον είναι καθαρά στην δεύτερη θέση, με πρώτη ξανά τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Γιατί συνέβη αυτό; Τα πράγματα είναι μάλλον ή ίσως απλά: η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη θεώρησε ότι είχε «δέσει» τους κεντρώους και προσπάθησε να πάρει πίσω και τους κεντροαριστερούς που είχαν μεταναστεύσει στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα λόγω των μνημονίων. Αυτό οδήγησε για πολλούς μήνες σε μία – σύμφωνα με τους «κεντρώους» του κόμματος- άκριτη μίμηση «αριστερών» θέσεων, που ούτε τους κεντροαριστερούς ικανοποίησαν, ενώ παράλληλα οδήγησαν ένα μεγάλο κομμάτι του κεντρώου κοινού να νιώθει πολιτική αποξένωση στο κόμμα του και να στρέφεται και πάλι προς τη Νέα Δημοκρατία.

Σήμερα βρισκόμαστε να ζούμε σε μία συγκυρία πολλαπλών αβεβαιοτήτων, οι οποίες αποκλείεται να μην έχουν επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα του 2027. Το μόνο βέβαιο είναι ότι έχουν στενέψει πολύ οι πυρήνες των κομμάτων, όπως έχουν αυξηθεί κατά πολύ οι ψηφοφόροι που δεν «παντρεύονται» το κόμμα που ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές.

Η συγκυρία αυτή έχει ασφαλώς ευκαιρίες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως έχει και σοβαρούς κινδύνους, που είναι πλέον υπαρξιακοί. Αν το ΠΑΣΟΚ καταλήξει στην τρίτη θέση με ένα χαμηλό διψήφιο ποσοστό, θα αυξηθούν οι πιέσεις για τη συμμετοχή του σε ένα συμμαχικό κυβερνητικό σχήμα, με πολύ μικρές δυνατότητες να επηρεάσει την πολιτική που θα ασκηθεί, αλλά μόνον το πολιτικό κόστος της, όπως συνέβη την περίοδο της κυβέρνησης Σαμαρά. Αν αυτό συμβεί, θα είναι το … τέλος του ΠΑΣΟΚ.

Το να είναι το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη θέση, ωστόσο, δεν είναι νομοτέλεια, από τη στιγμή που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πρωτιά της ΝΔ είναι δεδομένη. Αυτό είναι μεγάλο χάντικαπ για τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα συσπείρωνε μεγάλα κομμάτια της Κεντροαριστεράς αν μπορούσε να συντηρήσει την εικόνα του «μονομάχου» απέναντι στον πρωθυπουργό. Όμως, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τουλάχιστον ακόμη. Επομένως, είναι η ώρα – θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς- των ταλαντούχων, που πρέπει να δείξουν ότι ξέρουν να… κλέβουν μελωδίες.