Μιχάλης Στούκας

Μέχρι τώρα, πιθανότερο ενδεχόμενο φαίνεται ότι είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ, που έχει άλλωστε λάβει την εντολή, με τη συμμετοχή (ή την «ανοχή» στη Βουλή) των αραβικών κομμάτων.

Το βέβαιο είναι ότι το Ισραήλ συνεχίζει και σε αυτή την περίοδο πολιτικής ρευστότητας να υπάρχει και να λειτουργεί κανονικά και με το βλέμμα του στραμμένο, κυρίως, προς το Ιράν. Δεν θα ασχοληθώ βέβαια με τα εσωτερικά του Ισραήλ, ξεφεύγουν άλλωστε κατά πολύ από το γνωστικό μου πεδίο, αλλά με το Ισραήλ από καθαρά στρατιωτική άποψη. Θα εστιάσω δε στο κατά πόσο εφικτό είναι αυτό που λέγεται πολύ από πολλούς και διάφορους «να γίνουμε Ισραήλ», στον αμυντικό τομέα.

Αφορμή γι’ αυτό αποτέλεσε ένα βίντεο στο You Tube, όπου ο αείμνηστος Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος (1956–2023), που είχε διατελέσει και Αρχηγός ΓΕΕΘΑ (1/11/2011–15/9/2015) εξηγούσε τι ακριβώς ισχύει με τη στρατιωτική θητεία στο Ισραήλ. Γνώριζα κάποια πράγματα, αλλά μετά το τέλος του βίντεο έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Το παρακολούθησα μάλιστα για δεύτερη φορά, νομίζοντας ότι κάτι δεν άκουσα ή δεν κατάλαβα καλά. Και αφού βεβαιώθηκα ότι κατάλαβα πολύ καλά τι είχε πει ο αείμνηστος Στρατηγός, το διασταύρωσα με όσα αναγράφονται στο διαδίκτυο. Ο Μιχάλης Κωσταράκος είχε 100% δίκιο...

Όπως είναι γνωστό, το Ισραήλ έχει σχεδόν πάντα τη στήριξη των ΗΠΑ, κυρίως χάρη στη δράση του εβραϊκού και του φιλοϊσραηλινού λόμπι στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Μπορεί η χώρα μας να αποκτήσει ποτέ τέτοιες άκρως προνομιακές σχέσεις με τις ΗΠΑ, ειδικά στον τομέα των ελληνοτουρκικών; Μάλλον όχι... Σε επιμέρους θέματα βέβαια, χάρη και στην πίεση των Ελληνοαμερικανών πολιτικών, αλλά και γενικότερα των Ελληνοαμερικανών, πολλοί από τους οποίους είναι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες στις ΗΠΑ, η χώρα μας έχει κάποιες επιτυχίες (π.χ. στο θέμα των F 35), όμως γενικότερα οι ΗΠΑ κρατούν μία μάλλον ουδέτερη στάση στα ελληνοτουρκικά.

Στο θέμα των εξοπλισμών, παρά τα σημαντικά βήματα που γίνονται τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα δεν διαθέτει ουσιαστικά αμυντική βιομηχανία. Να δεχτώ ότι με κάποιες ακόμα αγορές, που θα γίνουν βέβαια με αφαίμαξη των γνωστών συνεπών κορόιδων, η Ελλάδα θα γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστική προς την Τουρκία και σ’ αυτόν τον τομέα.

Τι συμβαίνει όμως με τη στρατιωτική θητεία στο Ισραήλ; Ο πληθυσμός του υπολογίζεται σήμερα σε 10,3 εκατομμύρια. Από αυτούς, 7,8–8 εκατομμύρια είναι Εβραίοι, 2,15–2,17 εκατομμύρια Άραβες (Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Δρούζοι) ενώ υπάρχουν και περίπου 300.000 ξένοι υπήκοοι που ζουν στη χώρα.

Φυσικά, η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική στο Ισραήλ, όχι μόνο για τους άντρες, αλλά και για τις γυναίκες. Οι άντρες υπηρετούν 32 μήνες και οι γυναίκες 24. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να καθιερώσει στην Ελλάδα υποχρεωτική στρατιωτική θητεία 32 μηνών (κάποιοι μεγαλύτεροι, 70άρηδες περίπου σήμερα, μπορεί να έχουν υπηρετήσει και στη χώρα μας τόσους μήνες) για τους άντρες και 24 μηνών για τις γυναίκες; Το πιθανότερο είναι ότι μετά την ανακοίνωση μιας τέτοιας απόφασης δεν θα μπορούσε να παραμείνει στη θέση του ούτε για μια ώρα...

Και η στρατιωτική θητεία, δεν τελειώνει εκεί για τους Ισραηλινούς και τις Ισραηλινές, καθώς ως τα 40 έτη τους περίπου βρίσκονται σε εφεδρεία. Οι έφεδροι (Μιλουίμ) είναι βασικός παράγοντας των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής τους θητείας, οι πολίτες εντάσσονται στις εφεδρικές δυνάμεις ως τα 40 τους χρόνια (οι απλοί στρατιώτες). Οι Έφεδροι Αξιωματικοί ως τα 45 τους και όσοι υπηρέτησαν σε Ειδικές Δυνάμεις, ως τα 49 τους. Σε κανονικές συνθήκες, οι έφεδροι καλούνται για εκπαίδευση και περιπολίες κάθε χρόνο (έως 42 ημέρες οι απλοί στρατιώτες, έως 55 ημέρες οι αξιωματικοί). Βέβαια, σε περίπτωση πολέμου και οι έφεδροι στέλνονται στο μέτωπο.

Θα πουν ορισμένοι, «ναι, αλλά ποιος θα μου πληρώσει τον 1,5 μήνα που θα λείπω από τη δουλειά μου, αν συμβεί κάτι τέτοιο εδώ;». Στο Ισραήλ, το κράτος αποζημιώνει στο 100% τους εφέδρους, καλύπτοντας πλήρως τον μισθό τους. Ο αείμνηστος Στρατηγός Κωσταράκος, στην ίδια ομιλία του αναφέρθηκε στη γνωριμία του με έναν από τους καλύτερους πιλότους της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας. Επρόκειτο για έφεδρο, ο οποίος ταυτόχρονα ήταν και κορυφαίος γιατρός. Ο γιατρός–πιλότος, κατά την υπηρεσία του στην εφεδρεία έπαιρνε κανονικά τον μισθό του (5.000 € περίπου, αν δεν κάνω λάθος, είχε πει ο Στρατηγός). Φυσικά, απαγορεύεται αυστηρά η απόλυση εργαζομένου κατά την εφεδρική του θητεία, ενώ υπάρχουν φορολογικά, οικονομικά και ακαδημαϊκά κίνητρα στους εφέδρους και τις οικογένειές τους.

Όσο για τον «μισθό» των στρατιωτών; Ο κύριος Δένδιας πανηγύριζε τον Ιούλιο, όταν ανακοίνωνε την αύξηση του «μισθού» των στρατιωτών σε 50€ τον μήνα στην ενδοχώρα και 100€ σε Αιγαίο, Θράκη και παραμεθόριες μονάδες. Όσα δηλαδή ξοδεύουν σε 1-2 εξόδους οι στρατευμένοι. Στο Ισραήλ, το μηνιαίο επίδομα των στρατιωτών ξεκινά από τα 400 δολάρια και φτάνει τα 974 για όσους υπηρετούν στις Ειδικές Δυνάμεις...

Στην Ελλάδα, 35.000 νέοι τα τελευταία χρόνια, δεν κατατάχθηκαν στις Ένοπλες Δυνάμεις λόγω ψυχολογικών προβλημάτων ή γιατί κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά στο εξωτερικό. Αυτοί θα επιστρέψουν μετά τα 35 τους (όχι όλοι...), θα εξαγοράσουν τη στρατιωτική τους θητεία, μπορεί να υπηρετήσουν και κανένα δεκαπενθήμερο, για να ξεναγηθούν σε κάποιο στρατόπεδο και μετά θα εφαρμόσουν όσα έμαθαν στην αλλοδαπή (= εξωτερικό, ξένη χώρα) στα εν Ελλάδι θύματα–πειραματόζωα...

Όσο για τις Ελληνίδες; Προβάλλουν ως βασικό επιχείρημα τη μητρότητα. Συμφωνώ απόλυτα μαζί τους, η μητρότητα είναι ιερή και πρέπει να προστατεύεται. Γιατί όμως ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται δραματικά; Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ, ο δείκτης γονιμότητας στη χώρα μας, το 2025 ήταν 1,24 παιδιά ανά γυναίκα, όταν το επίπεδο αναπλήρωσης (ο μέσος αριθμός των παιδιών που πρέπει να γεννήσει μία γυναίκα κατά τη διάρκεια της ζωής της, ώστε να αντικατασταθεί πλήρως ο πληθυσμός χωρίς τη μετανάστευση) είναι 2,1. Θα φαντάζονται οι περισσότεροι, ότι οι Ισραηλινές, που υπηρετούν υποχρεωτικά δύο χρόνια στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν γεννούν. Κι όμως. Το 2000, ο πληθυσμός του Ισραήλ ήταν 6,3 εκατομμύρια. Σήμερα, φτάνει τα 10,3 εκατομμύρια, με ετήσια αύξηση 1,2%–1,3%, μία από τις υψηλότερες μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ!

Αν πάμε τώρα και σε άλλους τομείς, όπως π.χ. αν η ΕΥΠ μπορεί να πλησιάσει (όχι να φτάσει...) τη Μοσάντ, δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας ή Ελληνίδα που να πιστεύει κάτι τέτοιο... Μπορεί λοιπόν η Ελλάδα να γίνει Ισραήλ, όπως προτείνουν πολλοί βαρύγδουπα από τα ΜΜΕ; Μπορούν τα 18χρονα παιδιά να υπηρετήσουν 32 μηνη θητεία στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και στη συνέχεια, ως τα 40 τους, για 1,5 μήνα κάθε χρόνο να επανεκπαιδεύονται; ΟΧΙ! Μπορούν οι νεαρές Ελληνίδες να υπηρετήσουν δύο χρόνια στον Στρατό; ΌΧΙ! Όσοι λοιπόν προτείνουν «να γίνουμε Ισραήλ», να εξηγήσουν τι ακριβώς συνεπάγεται αυτό. Ισραήλ δεν μπορούμε και δεν πρόκειται να γίνουμε. Να τελειώνουμε με τις ψευδαισθήσεις-αυταπάτες.

Ας φροντίσουν λοιπόν οι πολιτικοί να τερματίσουν τα ρουσφέτια, τις πελατειακές σχέσεις, τα βολέματα και τις αναθέσεις έργων σε ημέτερους και ας πάψουν να σκέφτονται το πολιτικό κόστος. Ας προτάξουν το εθνικό συμφέρον. Δεν εκλέγονται για να τακτοποιούν δικές τους υποθέσεις, αλλά για να προσφέρουν στην πατρίδα. Να φροντίσουν λοιπόν η πατρίδα αυτή να συνεχίσει να υπάρχει. Είναι χρέος τους, αλλά και ευθύνη όλων μας αυτό. Ας μην το ξεχνά κανένας και καμία...