Σταύρος Σουντουλίδης

Το 7/7 στην Καρδίτσα ήρθε με 5/30 τρίποντα, σημαντικές απουσίες και αρκετούς παίκτες μακριά από τον καλό τους εαυτό. Κι όμως, ο ΠΑΟΚ έφυγε με το 74-69, κράτησε την κορυφή της Stoiximan GBL και έδωσε ακόμη μία απόδειξη ότι η ομάδα που φτιάχνει ο Αντρέα Τρινκιέρι έχει αρχίσει να αποκτά χαρακτήρα.

Για τους φίλους του Δικεφάλου, το Σάββατο είχε ήδη προσφέρει μια σπουδαία ασπρόμαυρη γιορτή στην Τούμπα, με περισσότερους από 15.000 ΠΑΟΚτσήδες και Παρτιζάνους να ανταμώνουν για τα 100 χρόνια του συλλόγου. Εκεί, το 3-1 επί της Παρτίζαν πέρασε σχεδόν σε δεύτερη μοίρα μπροστά σε όσα συνέβησαν στις εξέδρες.

Στην Καρδίτσα, πάλι, οι πανηγυρισμοί της κερκίδας είχαν διαφορετική αφορμή. Το αήττητο συνεχίζεται, το ξεκίνημα του 1988-89 αποτελεί πλέον παρελθόν και μπροστά βρίσκεται το 8/8 της περιόδου 1983-84. Εκείνης της ομάδας των «κουρεμένων κεφαλιών», που με τον αείμνηστο Φαίδωνα Ματθαίου στον πάγκο έφτασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας.

Πέρασαν 43 χρόνια και ο ΠΑΟΚ έχει ξανά μπροστά του εκείνο το ιστορικό ορόσημο.

Στην Καρδίτσα, πάντως, το δικό μου χειροκρότημα πηγαίνει πρώτα στον Αντρέα Τρινκιέρι. Θεωρώ τη νίκη 100% δική του, μαζί φυσικά με τους συνεργάτες του. Χωρίς τον Τσέντι Όσμαν, τον καλύτερο παίκτη του, και τον ΡεϊΚουάν Γκρέι, το βασικό του τεσσάρι, ο Ιταλός έπρεπε να βρει απαντήσεις σε μια έδρα που δεν συγχωρεί εύκολα. Ο Ταϊρί πέρασε τρία δεκάλεπτα χωρίς ουσιαστική επιθετική παρουσία, ο Χάτζινς είχε μεν 12 πόντους στο πρώτο ημίχρονο, αλλά υπέπεσε σε δύο σοβαρά λάθη στις επαναφορές, ενώ τα τρίποντα κατέληγαν διαρκώς στο σίδερο. Το 5/30, μάλιστα, ήταν το χειρότερο ποσοστό του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια. Με τον Περσίδη στο «3», τον Χουγκάζ στο «4» και αρκετές αναγκαστικές προσαρμογές, ο Τρινκιέρι κατάφερε να κρατήσει την ομάδα του όρθια.

Η άμυνα περιόρισε την Καρδίτσα στους 69 πόντους, στην επίθεση βγήκαν όμορφες συνεργασίες και οι λύσεις ήρθαν από διαφορετικά χέρια. Ο Μοτιεγιούνας πρόσθεσε δεύτερη συνεχόμενη καλή εμφάνιση, ο Αλεξάντερ είχε επιτέλους ουσιαστική παρουσία σε άμυνα και επίθεση, ο Φόστερ ανέλαβε πρωτοβουλίες. Οι ρόλοι ξεκαθαρίζουν, οι παίκτες μαθαίνουν καλύτερα ο ένας τον άλλον και η πρόοδος φαίνεται. Τρίτη συνεχόμενη νίκη χωρίς τον Όσμαν, με την ομάδα να αποκτά αυτοπεποίθηση ακόμη και μέσα από τα λάθη της.

Αυτός ο ΠΑΟΚ έχει κάτι που μου αρέσει πολύ. Δεν χρειάζεται να κερδίζει κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο. Απέναντι στη Ρόμα δέχθηκε 111 πόντους, αλλά η επίθεσή του ήταν αρκετή για να πάρει το παιχνίδι. Στην Καρδίτσα, με τα σουτ να μη μπαίνουν, επιστράτευσε την άμυνα. Ο Τρινκιέρι μπορεί να εμπιστευτεί τον Μπαζίνα για 20 λεπτά σε ένα δύσκολο ευρωπαϊκό παιχνίδι και λίγες ημέρες αργότερα να μην του δώσει ούτε δευτερόλεπτο. Μπορεί να αφήσει τον Ταϊρί ή τον Φόστερ να παίξουν ένας εναντίον ενός, αφού αυτό ξέρουν να κάνουν καλά, αλλά παράλληλα δουλεύει διαρκώς την ομαδική επίθεση. Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι όλα είναι λυμένα. Η ανάγκη για έναν ακόμη οργανωτή δίπλα στον Καλάθη είναι εμφανής. Ο Χάτζινς παραμένει προβληματικός στη λήψη αποφάσεων, ακόμη κι όταν προσφέρει πόντους. Είναι περισσότερο δυάρι παρά άσος και δεν εκμεταλλεύεται όσο θα μπορούσε την ταχύτητα και τον χειρισμό της μπάλας. Οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ εξετάζουν δύσκολες περιπτώσεις παικτών από το πάνω ράφι, με το ενδεχόμενο περισσότερων από μία προσθηκών να παραμένει ανοιχτό. Χρειάζεται, όμως, προσοχή. Οι μεταγραφές πρέπει να καλύψουν πραγματικές ανάγκες, χωρίς να διαταράξουν τη χημεία που αρχίζει να δημιουργείται.

Για τον Νικ Καλάθη, τι να πεις; Το... καραφλό βέλος του ελληνικού μπάσκετ πλησιάζει τα 38 και συνεχίζει να διδάσκει δημιουργία. Για μένα ήταν ο άνθρωπος του αγώνα στην Καρδίτσα, περισσότερο κι από τον καθοριστικό Αλεξάντερ ή τον πρώτο σκόρερ Ταϊρί. Πριν από το παιχνίδι τού έλειπε μία ασίστ για να φτάσει τις 1.300 στη Stoiximan GBL και να γίνει μόλις ο τέταρτος παίκτης που πετυχαίνει κάτι τέτοιο. Μοίρασε δέκα!

Το ωραίο είναι πως μετά το τέλος παραδέχθηκε ότι δεν είχε συνειδητοποιήσει τον αριθμό και πως δεν θεωρούσε καλή την εμφάνισή του, επειδή έχασε κάποια εύκολα λέι απ. Εξήγησε ακόμη ότι όσο γνωρίζει καλύτερα τους συμπαίκτες του τόσο πιο εύκολο γίνεται να τους δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις.

Ο Καλάθης ανέκαθεν έτσι έπαιζε. Με το μυαλό του, με την πάσα, με την ικανότητα να αντιλαμβάνεται μια φάση πριν εξελιχθεί. Έχοντας ήδη γίνει ο 13ος παίκτης που συμπληρώνει 350 κλεψίματα στο επαγγελματικό πρωτάθλημα, εξακολουθεί να κυνηγά ρεκόρ δημιουργίας που δύσκολα θα πλησιάσουν άλλοι. Έχει ζήσει αμέτρητα Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός, αλλά το επόμενο Σάββατο θα γνωρίσει για πρώτη φορά από μέσα το ΠΑΟΚ - Άρης. Πριν από αυτό, βέβαια, υπάρχει η Μανρέσα. Και ο ίδιος το ξεκαθάρισε: η προσοχή βρίσκεται πρώτα στο κρίσιμο ευρωπαϊκό παιχνίδι της Τετάρτης στην Ισπανία. Έπειτα θα έρθει η ώρα για τη μητέρα των μαχών, ένα ντέρμπι της Θεσσαλονίκης με ΠΑΟΚ και Άρη στις δύο πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, κάτι που είχαμε πάρα πολλά χρόνια να δούμε. Δύο παιχνίδια που θα μας δείξουν ακόμη περισσότερα για τις πραγματικές δυνατότητες αυτής της ομάδας.

Στην Τούμπα η συνάντηση με την Παρτίζαν άξιζε πραγματικά. ΠΑΟΚτσήδες και Παρτιζάνοι μαζί στις εξέδρες, κοινά συνθήματα, μια σχέση δεκαετιών που παραμένει ζωντανή. Το 3-1 είχε τη σημασία του, όπως και τα πρώτα γκολ των Κένι και Σανταμαρία με την ασπρόμαυρη φανέλα, αλλά εγώ θα κρατήσω και την επιστροφή του Κίριλ Ντεσπόντοφ. Σχεδόν οκτώ μήνες μακριά από τους αγώνες ήταν πολλοί για έναν παίκτη με τέτοια ποιότητα. Η εκτέλεση κόρνερ για το γκολ του Καμαρά, το γύρισμα στη φάση που κατέληξε στο δοκάρι, η ευκολία με την οποία μπορεί να στείλει την μπάλα ακριβώς εκεί που θέλει. Αυτά είχαν λείψει από τον ΠΑΟΚ. Σιδερένιος, λοιπόν, ο Βούλγαρος.

Κι ας κάνει κάποιος κάτι επιτέλους με τους τραυματισμούς σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ένα ευχέλαιο, βρε παιδιά! Ο Μοναστηρλής απέφυγε τα χειρότερα, ο Τέιλορ προστέθηκε στους τραυματίες, ο Όσμαν χρειάστηκε σοβαρή επέμβαση στον μηνίσκο και τώρα προέκυψε και ο Φόστερ, με την άσχημη προσγείωσή του μετά το κάρφωμα. Το πρόγραμμα είναι αμείλικτο και καμία ομάδα δεν μπορεί να καλύπτει για πάντα τέτοιες απώλειες.

Ο Τρινκιέρι, πάντως, μέχρι σήμερα βρίσκει τον τρόπο. Το 7/7 είναι εκεί, οι παίκτες τον ακολουθούν και η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται για ένα ΠΑΟΚ - Άρης με βαθμολογικό ενδιαφέρον που είχε χρόνια να ζήσει.