Ανδρέας Ζούλας

Είναι δε τελείως φανερό ότι, μόνος, απογοητεύοντας «οπαδούς», αλλά και «νέους συντρόφους» από την επάνοδο των «παλιών συντρόφων», έχει καταληφθεί από πανικό. Και σε τέτοια κατάσταση ευρισκόμενος ωθεί τον «πολιτικό λόγο» του σε πρωτοφανή οξύτητα και ακρότητα. Έφθασε σε τέτοιο σημείο ώστε όχι μόνο χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη «αρχιερέα της διαφθοράς», αλλά και τού … κατελόγισε πολιτικές ευθύνες για τις οποίες - είπε - θα κληθεί να λογοδοτήσει… ενώπιον της Δικαιοσύνης που «πρέπει να είναι ελεύθερη»…

Μάλλον πολύ «μπερδεμένα» μάς τα λέει ο κ. Τσίπρας… Πολύ μπερδεμένα. Μπορεί εκείνος να πιστεύει ότι με το «τριετές κενό» του (2023 – 2026) να … «μηδένισε» τα πεπραγμένα του, ώστε να …ξαναρχίσει από το «μηδέν». Οι πολίτες όμως που έζησαν το παρελθόν του, το θυμούνται ολοζώντανο. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να του θυμίσουμε -για να μείνουμε στον συγκεκριμένο αυτόν τομέα- ότι είναι οξύμωρο και ιδιαίτερα προκλητικό να μιλάει, ακριβώς εκείνος, για «ελευθερία της δικαιοσύνης». Υπήρξε ο πρωθυπουργός που συντόνισε την πρωτοφανή για δημοκρατική χώρα σκευωρία της NOVARTIS. Την εποχή εκείνη φαίνεται ότι νοσταλγεί μιλώντας τώρα για λογοδοσία-δίωξη του σημερινού πρωθυπουργού της χώρας. Έχει χάσει κάθε μέτρο; Είναι ο πρωθυπουργός στην περίοδο «παντοδυναμίας» του οποίου οργανώθηκαν πολιτικές σκευωρίες και ραδιουργίες. Η σκευωρία της NOVARTIS με τους Παπαγγελόπουλους και τους «κουκουλοφόρους «προστατευόμενους μάρτυρες» -οι οποίοι ήταν και αποδείχθηκαν υπερπροστατευόμενοι ψευδομάρτυρες- είναι το κορυφαίο σύμπτωμα, αλλά δεν είναι η μόνη περίπτωση. Απροκάλυπτες παραβιάσεις ή απόπειρες παραβίασης του Συντάγματος για να εξυπηρετηθούν οι πολιτικοί σκοποί του ιδίου ή του «κόμματος»…

-Απόπειρα χειραγώγησης της ενημέρωσης, με την διαβόητη πλέον υπόθεση των «τηλεοπτικών αδειών» που οργάνωσε, με απροκάλυπτη παραβίαση του Συντάγματος, ο υπουργός του κ. Τσίπρα, ο Ν. Παππάς, ο μετέπειτα ομοφώνως (13-0) καταδικασθείς για ΑΠΙΣΤΙΑ. Η δράση του υπήρξε θλιβεροί «παρένθεση ολοκληρωτισμού» εν καιρώ Δημοκρατίας. (Σήμερα ο μεν, συνεπικουρούμενος από την κα Δούροι -«έκατσε η στραβή στην βάρδια μου»- θέλει να σώσει …τον ΣΥΡΙΖΑ και ο δε, …απειλεί να σώσει την Ελλάδα).
-Η τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου και μετέπειτα στενή συνεργάτις του, η κα Θάνου, παρ’ ολίγον να τον πείσει να παρακάμψουν το Σύνταγμα με … «ερμηνευτική γνωμοδότηση», ώστε να παραμείνει στην προεδρία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μετά το τασσόμενο από το Σύνταγμα όριο ηλικίας, με την συμπλήρωση του οποίου επέρχεται η άμεση αποχώρηση από την υπηρεσία…

Ευτυχώς το συνταγματικό αυτό πραξικόπημα απετράπη λόγω του ότι ξεσηκώθηκαν οι Ενώσεις των δικαστικών λεπτουργών…(Τελευταίως η κα Θάνου, ως έχει φυσικά δικαίωμα, παρευρίσκεται σε ομιλίες του κ. Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος – αν και παρ’ ολίγον θύμα της σκευωρίας της NOVARTIS, δεν παραλείπει να ανταλλάσσει μαζί της θερμή χειραψία…).

Ευτυχώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί αυτές οι εποχές και αποτελούν θλιβερό παρελθόν, αφού σηματοδότησαν άπαξ διά παντός το επίπεδο, στο οποίο επί πρωθυπουργίας Τσίπρα είχε υποβιβασθεί ο πολιτικός μας βίος…

Όμως ο κ. Τσίπρας επανέρχεται στον κρίσιμο αυτόν για την λειτουργία του πολιτεύματος τομέα, με την μοιραία -παθολογική σχεδόν- εμμονή του εγκληματία να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος…Και απειλεί τον κ. Μητσοτάκη ότι θα λογοδοτήσει για τις πολιτικές του ευθύνες, γιατί πράγμα ακριβώς; Για το ότι για πρώτη φορά τώρα ξεσκεπάζονται η μία μετά την άλλη σκανδαλώδεις υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος μείζονος σημασίας. Με επίκεντρο τεχνηέντως και θρασύτατα στημένες κομπίνες φοροδιαφυγής-φοροκλοπής…

Και επικρίνει ο κ. Τσίπρας τον κ. Μητσοτάκη για «εκτεταμένη διαφθορά» για την οποία, λέει, έχει πολιτική ευθύνη ο πρωθυπουργός… Είναι πραγματικά πρωτοφανές. Την περίοδο αυτή σημειώνεται η μία ΕΠΙΤΥΧΙΑ μετά την άλλη του «ελληνικού FBI, μιας ειδικής υπηρεσίας που ιδρύθηκε επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη και δρα επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη. Και λόγω αυτών ακριβώς των επιτυχιών οδηγούνται στην Δικαιοσύνη, προφυλακιζόμενοι ή υπό περιορισμόν τελούντα άτομα που αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες. Αυτή λοιπόν την περίοδο ο κ. Τσίπρας διαπιστώνει εκτεταμένη διαφθορά, την οποία … καταλογίζει στον πρωθυπουργό… Και επιτίθεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να τον αποκαλεί «αρχιερέα της διαφθοράς». Και μάλιστα αυτό το «ξέσπασμα» του κ. Τσίπρα έρχεται ως απάντηση στις σωρευτικές καταγγελίες για την μαζική αποφυλάκιση κακοποιών στοιχείων λόγω της μετατροπής των κακουργημάτων για τα οποία είχαν καταδικαστεί, σε πλημμελήματα. Πράγμα που έγινε με την διαβόητη πια και καταγγελθείσα από τον υπουργό Δικαιοσύνης του κ. Τσίπρα, τον κ. Κοντονή, τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα το 2019. Και μάλιστα με … παράταση των εργασιών της Βουλής και αφού ο «πρωθυπουργός Τσίπρας» είχε προαναγγείλει το κλείσιμο της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Περίεργη πράγματι αντιστοίχιση κάνει ο κ. Τσίπρας: Είναι ο πρωθυπουργός των μαζικών αποφυλακίσεων καταδίκων καταδικασθέντων για κακουργήματα που τα έκανε πλημμέλημα και καταγγέλλει τον κ. Μητσοτάκη ως «αρχιερέα της διαφθοράς» την ώρα που προφυλακίζονται, μαζικά μάλιστα, «πανέξυπνοι επιχειρηματίες», συστηματικοί φοροκλέφτες….

Αυτές οι δουλειές και αυτές οι κομπίνες -μάλλον πρέπει να το αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας- «πιάνονται» τώρα, γιατί και η βούληση υπάρχει και το σύστημα διασταύρωσης στοιχείων που μόνο τώρα, επί κυβερνήσεως Κυριάκου Μητσοτάκη, σχεδιάστηκε, στήθηκε και λειτουργεί αποτελεσματικά και συνεχώς και με μεγαλύτερη επιτυχία. Αλλά και γιατί, επιπροσθέτως, λειτουργεί και λειτουργεί αποτελεσματικά -και προς πάσα κατεύθυνση, απρόσκοπτα και ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΑ- αυτή η νέα υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Υπάρχει διαφθορά, ναι. Αλλά τώρα αποκαλύπτεται. Ούτε συγκαλύπτεται ούτε, πολύ περισσότερο, ΚΕΝΤΡΙΚΑ, οργανώνεται για να έχει και … θεσμική κάλυψη, όπως είχε η «ΔΙΑΦΘΟΡΑ της Πολιτικής» τότε, επί πρωθυπουργίας Τσίπρα. Από αυτή την διαφθορά γλυτώσαμε οριστικά με την αλλαγή διακυβέρνησης από την Κυβέρνηση Τσίπρα στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βεβαίως η μάχη για την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι δύσκολη και απαιτεί συνεχή δουλειά και προσπάθεια. Κάθε στοιχειοθέτηση αδικήματος και κάθε σύλληψη και προφυλάκιση είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Τόσο σωστή, όσο λάθος ήταν η έστω και μία αποφυλάκιση, πολύ δε περισσότερο, οι μαζικές αποφυλακίσεις που έκανε – λίγες ημέρες πριν «πέσει» – η «Κυβέρνηση Τσίπρα»... Και μάλλον είναι κάπως παράδοξο ο «πρωθυπουργός των αποφυλακίσεων» να «καταγγέλλει» τον πρωθυπουργό που προφυλακίζει κατηγορούμενους υπόδικους για οικονομικά εγκλήματα ως… «αρχιερέα της διαφθοράς».
Υπάρχει ακόμη και η εκτεταμένη «τρέχουσα φοροδιαφυγή». Μάλλον θα έχει ακούσει ο κ. Τσίπρας, όπως όλοι μας, την μόνιμη επωδό-ερώτηση «μετρητά ή κάρτα»…Εδώ χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερος και διαρκέστερος αγώνας για να αντιμετωπισθεί η «παραοικονομία» και το «μαύρο χρήμα». Άλλα να πληρώνουμε και άλλα να φαίνονται ότι πληρώνουμε, σε λογαριασμούς σε εστιατόρια ή και άλλες δοσοληψίες, σε συναλλαγές με ελεύθερους επαγγελματίες, σε οποιοδήποτε κατάστημα, αλλά και μεταξύ ιδιοκτητών-ενοικιαστών. Και η παραοικονομία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με τις «καταγγελίες» και τις απειλές του κ. Τσίπρα, ούτε με «ευχές και υποσχέσεις» - που άρχισαν από την σχετική «δέσμευση» του Ανδρέα Παπανδρέου, το 1981, και όλοι ξέρουμε τι ακριβώς ακολούθησε καθ’ όλη την διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ…

Θέλει η αντιμετώπιση της παραοικονομίας αγώνα συνεχή, με σοβαρότητα… Σοβαρότητα, όμως που είναι αδιανόητο να … αναιρείται από περιπτώσεις όπως αυτή του παραιτηθέντος υφυπουργού, η «δημόσια συζήτηση» της οποίας έθεσε στο περιθώριο κάθε άλλο μείζον, πραγματικά, θέμα, όπως αυτό του «καλωδίου» ή την ψήφιση του νόμου που υλοποιεί τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ (συνολικού ύψους άνω των δύο δις ευρώ)…

Και για να μείνουμε λίγο στο θέμα αυτό πρέπει να πούμε ότι: Όταν ο πρωθυπουργός επιλέγει κάποιον πολιτικό και τον κάνει υπουργό, αυτό είναι έκφραση της «εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού» προς το συγκεκριμένο πρόσωπο. Αυτή, λοιπόν, η εμπιστοσύνη, δεν πρέπει, δεν είναι νοητό για οποιονδήποτε λόγο -«υψηλό» στόχο ή ευτελή- να καταπροδίδεται…