Βασίλης Στεφανακίδης

Και τούτο γιατί τα όμορφα μέτρα όμορφα καίγονται, για να παραφράσω τον τίτλο μιας παλιότερης ταινίας.

Κάποιες βόμβες των Χούθι στον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας που έδινε διέξοδο φόρτωσης προς την Ερυθρά Θάλασσα, οι βομβαρδισμοί ιρανικών και αμερικανικών στόχων από τις... εν εκεχειρία εμπόλεμες πλευρές έκλεισαν ξανά (όχι ότι είχαν ανοίξει κανονικά ποτέ) και τα Στενά του Ορμούζ, και να πάλι μια νέα ενεργειακή κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι αγορές ενεργειακών προϊόντων σε παράκρουση, οι κυβερνήσεις σε κόκκινο συναγερμό, οι επιχειρήσεις με μαύρες πλερέζες και οι απλοί καταναλωτές σε απόγνωση. Πού να φτουρήσει το επίδομα των 400 ευρώ που περιμένουν οι συνταξιούχοι, όταν αυτό θα εξαερωθεί στα πρώτα 400 λίτρα ντίζελ θέρμανσης που θα κληθούν να αγοράσουν από τον επόμενο μήνα ή από τη χρήση φυσικού αερίου. Το πολύ να περισσέψει κάτι και για ένα γέμισμα του αυτοκινήτου. Τι να κάνει η αύξηση του 2,6% στη σύνταξη του Ιανουαρίου, όταν ο πληθωρισμός ήδη τρέχει σχεδόν με 4% και έπεται συνέχεια. Το ίδιο και για τους αμειβόμενους με τον κατώτατο μισθό που η αύξηση στα 950 ευρώ ισοδυναμεί με μισό ρεζερβουάρ κι αν συνυπολογιστούν και τα άλλα κόστη της καθημερινής επιβίωσης είναι παραπάνω από βέβαιο πως θα βυθιστούν έτι περαιτέρω κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Και όλα αυτά γιατί κάποιοι παρανοϊκοί ηγέτες ξεκίνησαν εντελώς παράλογους πολέμους που τώρα δεν ξέρουν πώς να τους τελειώσουν χωρίς να τελειώσει και η δική τους εξουσία!

Αλλά και η ηγεσία της Ε.Ε. δείχνει τη γύμνια της και την ατολμία της να αντιμετωπίσει τη θύελλα που έρχεται. Αρκείται σε διαπιστώσεις του τύπου πως κινδυνεύουν η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγή της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ότι τα νοικοκυριά καλούνται να επωμιστούν ένα μεγάλο βάρος. Ομως η περιγραφή της κατάστασης και των επιπτώσεων είναι αρμοδιότητα των δημοσιογράφων και των αναλυτών και όχι μιας υπεύθυνης ευρωπαϊκής ηγεσίας. Οι ηγέτες είναι για να παίρνουν αποφάσεις και να σηκώνουν τείχη προστασίας των πολιτών και όχι να κάνουν ρεπορτάζ. Εκτός κι αν δεν έχουν αντιληφθεί τον ρόλο τους και για ποιον λόγο βρίσκονται στις θέσεις τους.

Ο πολύς κόσμος ίσως να μην έχει ακόμη αντιληφθεί πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση, γιατί επί του παρόντος βλέπουν τις αυξήσεις μόνο στην αντλία. Οι αλυσιδωτές αυξήσεις και επιπτώσεις όμως έρχονται και θα αφορούν σε όλο το κόστος ζωής, από το ράφι στο σούπερ μάρκετ, τις υπηρεσίες, το ηλεκτρικό ρεύμα και όλα τα προϊόντα που εμπεριέχουν κόστος ενέργειας. Δηλαδή όλα.

Δεν ξέρω πόσα δημοσιονομικά αποθέματα ασφαλείας διαθέτει η κυβέρνηση για να μετριάσει τις επιπτώσεις, αλλά πολύ φοβούμαι πως ό,τι και να αποφασίσει θα είναι μικρότερο από τα διαδοχικά κύματα ακρίβειας. Ούτε πλέον φαίνεται να δουλεύουν στην πράξη οι συμφωνίες μειώσεων τιμών με τους παραγωγούς και τους λιανέμπορους, γιατί απλά ξεπερνιούνται από τις ραγδαίες εξελίξεις.

Με άλλα λόγια, και επειδή από πουθενά επί του παρόντος δεν φαίνεται αχτίδα φωτός, μας περιμένει ένας βαρύς χειμώνας και ακολουθεί η άνοιξη των εκλογών με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Μοιραία, λοιπόν, γεννάται η απορία αν ήταν όντως σοφή η επιμονή του πρωθυπουργού στη θεσμικότητα με εξάντληση της συνταγματικής τετραετίας ή αν έπρεπε να κάνει τις εκλογές στις αρχές του καλοκαιριού ή στις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου προτού ακόμα έρθει το τσουνάμι της ενεργειακής και οικονομικής κρίσης. Χώρια που ο αιφνιδιασμός θα τον απάλλασσε από τα υπό δημιουργία κόμματα και κομματίδια που τώρα όσο περνά ο καιρός γίνονται υπολογίσιμα στη δημιουργία ενός χαοτικού αποτελέσματος!