Άντι Μπέρναμ: O δήμαρχος του Μάντσεστερ είναι γέννημα θρέμμα του Λίβερπουλ, φανατικός της Έβερτον και θέλει να διεκδικήσει την πρωθυπουργία από τον Στάρμερ

Το μεγάλο βήμα από την τοπική αυτοδιοίκηση στη Βουλή -και, αν όλα πάνε καλά για τον ίδιο- την πρωθυπουργία της Βρετανίας ετοιμάζεται να κάνει ο Άντι Μπέρναμ.

Ο δήμαρχος του μητροπολιτικού δήμου του Μάντσεστερ έχει στα χέρια του το όπλο των δημοσκοπήσεων που τον θέλουν το πιο δημοφιλές πολιτικό των Εργατικών -τον λένε και «βασιλιά του Βορρά»- αλλά και μια ικανή ομάδα βουλευτών με το μέρος του.

Τίποτα όμως δεν είναι αυτονόητα εύκολο για τον δημοφιλή πολιτικό.

Μια δύσκολη σχέση με τον Στάρμερ

Γεννήθηκε το 1970 στο Λίβερπουλ, γιος μηχανικού της British Telecom και μιας εργαζόμενης σε ιατρείο, αμφότερων φανατικών των Εργατικών. Καθόλου περίεργο που μπήκε στο κόμμα στα 14 του. Παρά το ότι είναι παιδί του Λίβερπουλ και φανατικός οπαδός της Έβερτον, η μουσική τον έφερε κοντά στο Μάντσεστερ.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Κέμπριτζ, ξεκίνησε ως πολιτικός σύμβουλος για να περάσει στο υπουργικό συμβούλιο του Τόνι Μπλερ, πάντα όμως του κλίματος του Μπλερ. Θήτευσε ακόμη ως υπουργός Υγείας και Πολιτισμού στις κυβερνήσεις του Γκόρντον Μπρράουν.

Με τον Κιρ Στάρμερ γνωρίζονται εδώ και πολλά χρόνια, αν και η πολιτική σχέση τους άρχισε με άλλη δυναμική.

Ο Στάρμερ ήταν συνεργάτης του Μπέρναμ όταν αυτός ήταν σκιώδης υπουργός Εσωτερικών. Το 2020 ο Στάρμερ ζήτησε από τον δήμαρχο να τον στηρίξει όταν έβαλε υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος.

Ο Μπέρναμ είπε όχι και αυτό εξόργισε τον Στάρμερ και από τότε η σχέση τους ψυχράνθηκε, με τον δήμαρχο να μην χάνει ευκαιρία να (αυτο)προβάλλεται, ακόμη και σε πολιτικά δύσκολες στιγμές για τον αρχηγό των Εργατικών.

Το 2014 είχε πιέσει για να πέσει ο αριθμός των βουλευτών του κόμματος που χρειάζονται για να κατατεθεί η υποψηφιότητα στο 10% από το 20%. Το 2015 ήταν ξανά υποψήφιος, αλλά έχασε -μάλλον οδυνηρά για τον ίδιο- από τον Τζέρεμι Κόρμπιν. Πάντως ο νέος ηγέτης τον επέλεξε για τη σκιώδη κυβέρνησή του.

Δύο χρόνια αργότερα, το 2017, παραιτήθηκε για να διεκδικήσει τον μητροπολιτικό δήμο που μόλις είχε καθιερωθεί και κατάφερε να εκλεγεί με περίπου 60%, όπως και το 2021 και το 2025.

Στα 10 χρόνια της δημαρχίας του μπορεί να του πιστώσει κανένας την οικονομική ανάπτυξη στην πόλη, ένα νέο δίκτυο αστικών συγκοινωνιών, αλλά και την επιτυχή διαχείριση της πανδημίας. Περισσότερο ίσως θα του πίστωνε κανένας τον αγώνα του για δικαίωση των θυμάτων της ποδοσφαιρικής τραγωδίας στο Χίλσμπορο.

Οι πολιτικοί του φίλοι λένε ότι η δημαρχία διαμόρφωσε πολιτικά τον Μπέρναμ, περισσότερο και από τη θητεία του στα βουλευτικά έδρανα.

Επιστροφή στη Βουλή;

Μπορεί να ήταν σε ύπνωση, αλλά οι φιλοδοξίες του Μπέρναμ για την ηγεσία παρέμεναν ενεργές.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο έλεγε ότι «αγαπώ τη δουλειά μου» και ότι δεν έχει φιλοδοξίες για άλλες θέσεις, όπως αυτή του πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον. Ήταν ένα αστείο εκ μέρους του, γράφει ο Guardian.

Ένα αστείο, όμως, σε μια περίοδο που το θέμα του Πίτερ Μάντεσον και της φιλίας του με τον καταδικασμένο παιδόφιλο Τζέφρι Έπσταϊν είχε αρχίσει να ροκανίζει την εικόνα της κυβέρνησης του Κιρ Στάρμερ. Ο Μάντεσον είχε διοριστεί από τον Στάρμερ, που αναγκάστηκε να τον απομακρύνει μέσα σε λίγους μήνες.

Ο Μπέρναμ πότε δεν είχε απορρίψει ρητά την ιδέα ότι δεν θέλει να βρεθεί κάποια στιγμή στο 10 της Ντάουνινγκ Στριτ – εξάλλου είχε διεκδικήσει ανεπιτυχώς την ηγεσία του κόμματος δύο φορές.

Οι εξελίξεις, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα, επιταχύνθηκαν, χωρίς να το περιμένει κανένας, ούτε καν ο ίδιος ο Μπέρναμ. Η άνοδος του Φάρατζ -πρώτα δημοσκοπικά, την περασμένη εβδομάδα αποτυπώθηκε και στις κάλπες προς απογοήτευση του κόμματος όπως και η ανταρσία βουλευτών για τα επιδόματα έφθειραν την εικόνα του πρωθυπουργού.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, πολλοί βουλευτές, κυρίως από τη σοσιαλιστική και την κεντρώα πτέρυγα, άρχισαν να «κοιτούν» προς το Μάντσεστερ. Μπορεί να είναι η απάντηση στην άνοδο του Φάρατζ και την πτώση των Εργατικών; Η γενική αντίληψη είναι ότι δεν είναι τέλειος, αλλά «ένας καλός ηγέτες αρκεί».

Τα κωλύματα

Το μεγαλύτερο κώλυμα ήταν το ότι σήμερα είναι εκτός Κοινοβουλίου -ο πρωθυπουργός και αρχηγός των Εργατικών πρέπει να είναι μέλος του σώματος. Ωστόσο, φαίνεται ότι το εμπόδιο θα ξεπεραστεί καθώς ο βουλευτής Τζος Σίμονς ανακοίνωσε σήμερα ότι θα παραιτηθεί από την έδρα του στη Βουλή των Κοινοτήτων, ώστε να δώσει στον δήμαρχο μια ευκαιρία να επιστρέψει στο Κοινοβούλιο.

Λέγεται, μάλιστα, ότι παλαιότερα είχε συμφωνήσει με τον ανεξάρτητο και πρώην Εργατικό Άντριου Γκουάιν να παραιτηθεί (είχε προβλήματα υγείας) για να κάνει χώρο για τον Μπέρναμ. Ωστόσο αυτό έμεινε απλώς μια φήμη.

Δεύτερο εμπόδιο και ίσως μεγαλύτερο: θα καταφέρει να εκλεγεί στην περιφέρεια που θα κατέβει; Ήδη σε αυτή που θα αναμετρηθεί σύντομα, το Μέικερσφιλντ, το κόμμα του Φάρατζ έχει καλές ελπίδες για εκλογή.

Τρίτο εμπόδιο, οι Εργατικοί, για την ακρίβεια μια τριμελής επιτροπής του κόμματος, πρέπει να εγκρίνει την υποψηφιότητα. Δεν είναι απίθανο να μπλοκάρουν την υποψηφιότητα του δημάρχου, όπως είχε γίνει τον Ιανουάριο, αλλά αυτή τη φορά το πολιτικό σκάνδαλο θα είναι τεράστιο.