Το πέμπτο μέλος του πληρώματος του Artemis II ήταν η... Nutella: Γιατί ήταν απαραίτητη για τους αστροναύτες της NASA

Η ανθρωπότητα επέστρεψε στη Σελήνη καθώς μετά από περίπου 50 χρόνια, μια επανδρωμένη αποστολή της NASA έφτασε στο φεγγάρι. Και μάλιστα η αποστολή Artemis II με τους τέσσερις αστροναύτες έφτασε τόσο μακριά, όσο δεν είχε φτάσει ποτέ κανένας άνθρωπος, αφού πέρασε από τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής στη Γη. Στο πλήρωμα όμως δεν ήταν μόνο οι Βίκτορ Γκλόβερ, Τζέρεμι Χάνσεν, Ριντ Γουάισμαν και η Κριστίνα Κοχ καθώς μια cameo εμφάνιση έκανε και η γνωστή σε όλους Nutella.

Σε μια στιγμή που όλοι είχαν στραμμένοι το βλέμμα τους στην ζωντανή εικόνα που έδινε συνεχώς η NASA από την αποστολή στο διάστημα, έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του αιωρούμενο ένα βαζάκι με τη γνωστή πραλίνα φουντουκιού. Τα 15 δευτερόλεπτα διαστημικής δόξας που οδήγησαν τη Nutella να γίνει πρώτο trend παγκοσμίως στο «Χ» ξεπερνώντας μέχρι και το ίδιο το Artemis II καθώς οι περισσότεροι μιλούσαν για την κορυφαία δωρεάν διαφήμιση στην ιστορία.  Πολλοί πίστεψαν πως πρόκειται για ΑΙ, άλλοι για κάτι σκηνοθετημένο, αλλά επί της ουσίας είναι μια στιγμή που έτυχε να συμβεί με έναν τόσο κινηματογραφικό τρόπο που μόνο κατόπιν... συναστρίας θα μπορούσε να γίνει.

Μέρος της προσοχής προήλθε, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα στο διαδίκτυο και από ήπιες θεωρίες συνωμοσίας, αν και η εκπρόσωπος Τύπου της NASA, Μπέθανι Στίβενς, επιβεβαίωσε ότι ο οργανισμός δεν συνεργάζεται με εμπορικές μάρκες για την επιλογή των τροφίμων του πληρώματος. Απλά, στους αστροναύτες αρέσει πολύ η Nutella.

Η ίδια η εταιρεία εκμεταλλεύτηκε τα memes που δημιουργήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με έναν τρόπο που δεν έγινε κουραστική, αλλά κατάφερε να βρίσκεται παντού. Μια φωτογραφία που ανάρτησε η εταιρεία ήταν το καπάκι της συσκευασίας στη θέση του... φεγγαριού. «Στόχευσε στο φεγγάρι, ακόμα κι αν αστοχήσεις, θα προσγειωθείς ανάμεσα στα βάζα της Nutella» έγραψε.

Η ιδέα της Nutella μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε αρμονία με το ταξίδι στη Σελήνη

Ο τρόπος που εμφανίστηκε η Nutella στο διάστημα, με έναν παράξενο τρόπο, επιβεβαίωσε σιωπηλά τον μοναδικό σκοπό που οδήγησε αρχικά στη δημιουργία αυτής της πλούσιας, σοκολατένιας κρέμας.

Δεκαετίες πριν ακόμα φτάσει εκτός Γης, η ιδέα για τη Nutella γεννήθηκε υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες. Στα μέσα της δεκαετίας του 1940, ο Ιταλός αρτοποιός Πιέτρο Φερέρο εργαζόταν με περιορισμένες προμήθειες κακάο και ένα άλυτο πρόβλημα: πώς να διατηρήσει την εμπειρία της κατανάλωσης και της απόλαυσης της σοκολάτας, όταν το κακάο ήταν σπάνιο αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτή η ιδέα δεν κατέληξε στη δημιουργία της Nutella από τη μια μέρα στην άλλη. Εξελίχθηκε σε διάστημα σχεδόν δύο δεκαετιών καθώς τελειοποιήθηκε, αναδιαμορφώθηκε και τελικά κυκλοφόρησε το 1964 ως η «αμαρτωλή απόλαυση» που αναγνωρίζεται και σήμερα σε παραγωγή της εταιρείας Φερέρο. Η επιτυχία της, φυσικά, δεν οφείλεται μόνο στους περιορισμούς. Αλλά οι περιορισμοί είναι αυτό που έδωσε νόημα στην ιδέα εξ αρχής.

Ο λόγος που η Nutella είναι σχεδόν απαραίτητη για τους αστροναύτες στο διάστημα

Δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει κανείς εκτενώς για το πώς είναι η ζωή στο διάστημα ή να έχει δει σχετικές ταινίες  για να αντιληφθεί πως εκεί η ζωή περιορίζεται από παράγοντες όπως το βάρος, η διάρκεια ζωής των τροφίμων, ο χώρος αποθήκευσης και ο ανεφοδιασμός.

Ωστόσο, πριν από περίπου μια 10ετία αποκαλύφθηκαν κάποια δεδομένα με μεγαλύτερη λεπτομέρεια μετά από μια προσομοίωση για τον Άρη που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA. Τι ανέφεραν αυτά; Ότι η βαθύτερη πρόκληση στο διάστημα, υπερβαίνει την απλή διατροφή και τη βασική υποστήριξη της ζωής των αστροναυτών.

Το να βρεις τρόπους για να διατηρήσεις μικρές ανέσεις όταν σχεδόν όλα τα οικεία στον άνθρωπο αντικείμενα έχουν αφαιρεθεί είναι επίσης κρίσιμο για τη διατήρηση της ψυχικής υγείας των ταξιδιωτών στο διάστημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως κατά τη διάρκεια της αποστολής HI-SEAS το 2013, ερευνητές που ζούσαν σε απομόνωση για τέσσερις μήνες σε ένα άγονο πεδίο λάβας στη Χαβάη -τρώγοντας μόνο τρόφιμα μακράς διαρκείας- έδειχναν επανειλημμένα μια προτίμηση για ένα πράγμα: τη Nutella.




Έγινε ένας πολύτιμος πόρος, που μεριζόταν προσεκτικά και, κατά καιρούς, γινόταν αντικείμενο σιωπηλών διαμαχών. Όχι επειδή ήταν απαραίτητο, αλλά επειδή έλυνε κάτι πιο δύσκολο να το αποχωριστεί κανείς.

Έσπασε τη μονοτονία. Προσέφερε άνεση. Έκανε ένα σκληρό, εξαντλητικό περιβάλλον να φαίνεται ανθρώπινο, γήινο και ευχάριστο, τουλάχιστον για λίγο. Δηλαδή: έκανε ακριβώς αυτό για το οποίο είχε σχεδιαστεί.

Εάν η ανθρωπότητα εδραιώσει μια μόνιμη παρουσία στη Σελήνη, στον Άρη ή πέρα από αυτά, η βαθύτερη πρόκληση της διατροφής δεν θα επικεντρώνεται μόνο στις θερμίδες ή την αποδοτικότητα. Θα είναι ψυχολογική. Θα αφορά τη διατήρηση τουλάχιστον μερικών πολύτιμων τελετουργιών, γεύσεων και μικρών απολαύσεων που συνδέουν τους ατίθασους εξερευνητές του διαστήματος με μια εκδοχή της ζωής που μπορούν ακόμα να αναγνωρίσουν και με την οποία μπορούν να ταυτιστούν.

Η εικόνα από την αποστολή Artemis II εγείρει μια σιωπηλή, γαλαξιακή πιθανότητα: ότι μια μέρα, για τους αστροναύτες που ζουν μήνες, χρόνια ή ακόμα και γενιές μακριά από τη Γη, μια κουταλιά Nutella μπορεί να είναι μια από τις πιο κοντινές προσεγγίσεις της σοκολάτας που έχουν.

Η ίδια ιδέα που επινόησε ο Πιέτρο Φερέρο για μια περιοχή της μεταπολεμικής Ιταλίας με περιορισμένους πόρους είχε στόχο να καλύψει τις ανάγκες ενός ολόκληρου είδους που λειτουργεί υπό πολύ πιο ακραίες συνθήκες.  Και αν γίνει η... επιστροφή στο μέλλον, τότε η εμφάνιση της Nutella που έκλεψε την παράσταση στην αποστολή Artemis II δεν θα μοιάζει καθόλου με μια νοσταλγική καινοτομία της ζωής στη Γη, εκ των υστέρων.