Σε μία off season, που για τους πρωταθλητές Ευρώπης, έχει εξελιχθεί ως η πιο ήρεμη, ξεκούραστη και λιγότερο αγχωτική των τελευταίων ετών (πολύ απλά επειδή «μαγείρεψαν» πολύ πριν... πεινάσουν), η υπόθεση
Γουόκαπ ήρθε εντελώς απρόσμενα να προσθέσει το «αλατοπίπερο» που έλλειπε από την μετεγγραφική άπνοια που επικρατεί στο «λιμάνι».
Η αρχή έγινε λίγο μετά την κατάκτηση του τίτλου από τον
Ολυμπιακό με τον βασικό playmaker του να προβαίνει σε μία – αν μη τι άλλο – άκομψη δήλωση (σε στοχευμένη ερώτηση για το μέλλον του, ενώ έχει συμβόλαιο μέχρι το 2027), η οποία ξένισε την πλειοψηφία των φιλάθλων της ομάδας.
Στην συνέχεια υπήρξε διαρροή μίας ηγεμονικής προσφοράς από τη
Dubai BC, η οποία δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ από επίσημα χείλη, σύμφωνα με την οποία οι ετήσιες αποδοχές του θα εκτοξεύονταν στα 3 εκατομμύρια Ευρώ ετησίως (στην νέα σεζόν σεζόν έχει λαμβάνειν 1,15 εκατομμύρια) με διετές ή τριετές συμβόλαιο και εντελώς ξαφνικά, μέσα από τα media, άρχισε να δημιουργείται μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα πίεσης για να αποδεσμευτεί ο Τόμας Γουόκαπ.
Η διοίκηση των Πειραιωτών ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή ότι ο παίκτης έχει συμβόλαιο, το staff τον περιμένει στην προετοιμασία και για την ομάδα δεν υπάρχει κανένα θέμα.
Το θέμα, όμως, μέσω τροφοδοτούμενης «συντήρησης» συνέχισε να απασχολεί την επικαιρότητα για αρκετό διάστημα, χωρίς να έχει υπάρξει κάτι επίσημο από την πλευρά του παίκτη αλλά και από τους πρωταθλητές της Αδριατικής Λίγκας.
Η αδιαφορία των «ερυθρολεύκων», όμως και η αμετακίνητη στάση από την αρχική τους θέση, έφερε την πρώτη επίσημη κρούση της Ντουμπάϊ στις αρχές της εβδομάδας, με την πρόταση των 600.000 Ευρώ που κατέθεσαν οι Άραβες σε δύο ισόποσες δόσεις (η πρώτη το εφετινό και η δεύτερη το επόμενο καλοκαίρι).
Ο Ολυμπιακός δεν ασχολήθηκε, όπως, δεν θα ασχοληθεί και με την δεύτερη, σαφώς βελτιωμένη πρόσφορά που σύμφωνα με πληροφορίες του
Gazzetta έκανε η ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η οποία αγγίζει το ένα εκατομμύριο Ευρώ.
Άλλωστε, υπολογίζει τον παίκτη και παρ' ότι στο «λιμάνι» δεν πανηγυρίζουν κιόλας με την συνολική του στάση και τους χειρισμούς του Τόμας, αντιλαμβάνονται την επιθυμία του να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα, ειδικότερα σε αυτή την χρονική καμπή που η κλεψύδρα της μπασκετικής του διαδρομής μετράει αντίστροφα.
Κοινώς, ο Γουόκαπ δεν παραχωρείται. Εκτός κι αν κάποια ομάδα έρθει και εναποθέσει στο ΣΕΦ ένα καράβι με λεφτά.
Και για να θέτουμε τα πράγματα στην σωστή τους βάση, θα πρέπει να θυμόμαστε για ποιον παίκτη μιλάμε και το πόσο ευεργετημένος έχει υπάρξει ο Τεξανός τα τελευταία 5 χρόνια στην Ελλάδα από τον οργανισμό του Πειραιά, χωρίς ταυτόχρονα να παραγνωρίζουμε την προσφορά του στις επιτυχίες των «ερυθρόλευκων».
Αλλά ποιος θα ήταν ο «Θωμάς» αν ο
Γιώργος Μπαρτζώκας δεν έβλεπε στο πρόσωπό του τον point-guard που θα μπορούσε να «τρέξει» επί μία ολόκληρη πενταετία, με μεγάλη επιτυχία, το σύστημά του στην επίθεση και ο οποίος παράλληλα θα αποτελούσε έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς περιφερειακούς στην Ευρώπη;
Υπ' αυτό το πρίσμα, λοιπόν, λαμβάνοντας υπ' όψιν την ηλικία και την σταδιακή επιβάρυνσή του, αλλά και στο πλαίσιο της ενίσχυσης και ενδυνάμωσης του back court, ο Ολυμπιακός μπήκε στην διαδικασία να αποκτήσει δύο από τους πιο επιδραστικούς guards που κυκλοφορούσαν στην αγορά (Μοντέρο και Μίλερ-ΜακΙντάιρ), ξοδεύοντας χρήματα που αναλογούν στην χρηματιστηριακή τους αξία.
Αυτό δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση ότι έπαψε να υπολογίζει και να πιστεύει τον Γουόκαπ. Απλά στην τελευταία χρονιά του συμβολαίου του και με τον μισθό του να φτάνει στο μεγαλύτερο χρηματικό ύψος της καριέρας του, οι Πειραιώτες τον πλαισίωσαν με δύο ποιοτικούς παίκτες, υπολογίζοντας πόσο μεγάλη, δύσκολη και απαιτητική θα είναι η σεζόν για έναν παίκτη που δεν διανύει και την μεγαλύτερη φρεσκάδα που είχε ποτέ...
Αυτό ο Γουόκαπ όχι απλά δεν το πήρε καλά, αλλά δεν σεβάστηκε και την ίδια την πορεία του με το νούμερο μηδέν! Ούτε καν το συμβόλαιο που έχει υπογράψει. Αλλά που ξέρετε... Αυτά σε δύο μήνες από τώρα, μπορεί να έχουν ξεχαστεί και οι δύο πλευρές να έχουν επεκτείνει για περισσότερα χρόνια την συνεργασία τους...