Δημήτρης Κοντόπουλος: Πώς έγραψε το «Είναι στιγμές» και το «Ολα γύρω σου γυρίζουν», το μυστικό για την παρουσία της Dara στη Eurovision και το άγχος πριν τον τελικό
Δημήτρης Κοντόπουλος: Πώς έγραψε το «Είναι στιγμές» και το «Ολα γύρω σου γυρίζουν», το μυστικό για την παρουσία της Dara στη Eurovision και το άγχος πριν τον τελικό
Ο συνθέτης του «Bangaranga» μιλά για όλα όσα οδήγησαν στην κορυφή της φετινής Eurovision, αλλά και για το μιούζικαλ με τους πρωταγωνιστές-έκπληξη που ετοιμάζει.
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Συνέντευξη στη Μαρία Λεμονιά Φωτογράφος Νικόλας Κομίνης
Εξαιρετικά χαμηλού προφίλ, ο «συνθέτης των επιτυχιών», όπως τον αποκαλούν, μιλάει σπάνια στον Τύπο. Κομμάτια του έχουν απογειώσει διάσημοι Ελληνες καλλιτέχνες όπως ο ΣάκηςΡουβάς και ο ΑντώνηςΡέμος, ενώ έχουν διαγωνιστεί κάτι λιγότερο από 20 φορές στη Eurovision εκπροσωπώντας διάφορα κράτη, με το «Bangaranga» να κατακτά φέτος την πρωτιά.
«Τι περισσότερο να σας πω; Είμαι συνθέτης και επομένως τα λένε όλα οι μελωδίες μου», δικαιολογείται ο Δημήτρης Κοντόπουλος στο ραντεβού μας, που το δώσαμε στα νότια προάστια της Αθήνας, όπου και μένει. «Πού να με βρίσκατε άλλωστε, όταν εδώ και τόσους μήνες έλειπα από την Ελλάδα προετοιμάζοντας την εμφάνιση της Βουλγαρίας στη Eurovision;».
Gala: Δημήτρη, τα καταφέρατε. Το «Bangaranga» κατέκτησε την πρώτη θέση και μάλιστα με μεγάλη άνεση. Πώς νιώθεις; Δημήτρης Κοντόπουλος: Είναι ένα συναίσθημα πολύ δύσκολο να περιγραφεί με λέξεις. Υπάρχει τεράστια χαρά, συγκίνηση, ανακούφιση, αλλά και ευγνωμοσύνη. H Eurovision είναι ένας θεσμός στον οποίο συμμετέχω εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή η νίκη δεν είναι μόνο ένα τρόπαιο για μένα, είναι μια μεγάλη επιβεβαίωση ότι όταν δουλεύεις με πάθος, αφοσίωση και πίστη σε μια ιδέα, μπορείς να φτάσεις πολύ μακριά. Το πιο όμορφο όμως είναι ότι καταφέραμε να αγγίξουμε τον κόσμο και να κάνουμε όλους τους Βούλγαρους υπερήφανους. Αυτό είναι που μένει στο τέλος.
G.: Πότε κατάλαβες ότι το τραγούδι σου είχε κάτι πραγματικά ξεχωριστό; Δ.Κ.: Από την πρώτη στιγμή που άρχισε να διαμορφώνεται η κεντρική ιδέα. Είχε μια πολύ ιδιαίτερη ενέργεια. Η ιδέα του συγκεκριμένου τραγουδιού είχε γεννηθεί καιρό πριν, δημιουργήθηκε πριν από χρόνια σε ένα songwriting camp στη Σόφια. Οταν η Dara μού έπαιξε το hook και το instrumental, κατάλαβα αμέσως ότι αυτό ήταν το κομμάτι. Ετσι αρχίσαμε να το εξελίσσουμε σε ένα ολοκληρωμένο τραγούδι τριών λεπτών, με στίχο και μελωδίες. Δεν ακολουθήσαμε απαραίτητα μια «ασφαλή» συνταγή Eurovision. Θέλαμε να δημιουργήσουμε κάτι αυθεντικό, με χαρακτήρα και προσωπικότητα. Οταν ένα τραγούδι έχει αλήθεια, αυτό περνάει στον κόσμο. Από τις πρόβες, τις πρώτες αντιδράσεις των αποστολών και αργότερα τα social media, καταλάβαμε ότι συνέβαινε κάτι πολύ δυνατό με το «Bangaranga».
G.: Η σκηνική παρουσία της Dara θεωρήθηκε εκρηκτική. Πόσο δύσκολο ήταν να στηθεί όλο αυτό που παρακολουθήσαμε; Δ.Κ.: Πολύ δύσκολο. Ο κόσμος βλέπει τρία λεπτά στη σκηνή, αλλά πίσω από αυτά υπάρχουν μήνες προετοιμασίας, αμέτρητες ώρες δουλειάς και μια τεράστια ομάδα ανθρώπων. Η Eurovision σήμερα είναι μια εξαιρετικά απαιτητική παραγωγή. Πρέπει να συνδυάσεις μουσική, εικόνα, συναίσθημα, τεχνολογία και storytelling. Κάθε λεπτομέρεια παίζει ρόλο: από το πρώτο πλάνο της κάμερας μέχρι τον τελευταίο φωτισμό. Ο Φρέντρικ Μπένκε Ρίντμαν σε συνεργασία με την Κίσα Φον Αρνολντ (σ.σ.: οι Σουηδοί χορογράφοι πίσω από τη σκηνική παρουσία της Dara) πιστεύω ότι πραγματικά άλλαξαν τον διαγωνισμό με αυτό που δημιούργησαν. Ξέφυγαν από την πεπατημένη της «τραγουδίστριας με τέσσερις χορευτές» και παρουσίασαν κάτι ιδιαίτερο και δυναμικό. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή είναι η τρίτη νίκη του Ρίντμαν στον διαγωνισμό μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια.
G.: Ποιο ήταν το μεγαλύτερο άγχος σου πριν από τον τελικό; Δ.Κ.: Να μπορέσουμε να αποδώσουμε το κομμάτι ακριβώς όπως το είχαμε οραματιστεί. Στη Eurovision πολλές φορές οι λεπτομέρειες αλλάζουν τα πάντα. Ενα τεχνικό πρόβλημα, μια κακή λήψη ή μια στιγμή αμηχανίας μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Ομως είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στην ομάδα και φυσικά στην Dara. Οταν ανέβηκε στη σκηνή για τον τελικό, ένιωσα ότι ήταν η στιγμή μας.
G.: Εχεις γράψει τραγούδια για μεγάλους καλλιτέχνες και φυσικά, όχι απαραίτητα για να διαγωνιστούν στη Eurovision. Υπάρχουν κάποια που να συνδέονται με συγκεκριμένες φάσεις της ζωής σου; Δ.Κ.: Η αλήθεια είναι ότι τα τραγούδια που γράφω δεν είναι βιωματικά. Φαντάζομαι ότι αυτό συμβαίνει πιο συχνά στους στιχουργούς. Θυμάμαι πολύ έντονα, όμως, μέρη στα οποία έχω εμπνευστεί τις μελωδίες. Για παράδειγμα, το «Είναι στιγμές» του Αντώνη Ρέμου το έγραψα μέσα σε αεροπλάνο. Πολλά τραγούδια τα έχω γράψει κολλημένος στην κίνηση, όπως τα «Και σε θέλω» και «Ολα γύρω σου γυρίζουν» του Σάκη, το «Πόσες χιλιάδες καλοκαίρια» της Demy, το «Πάνω στην τρέλα μου» για την ταινία «Λούφα και Παραλλαγή» και το «Η αγάπη έρχεται στο τέλος» του Ρέμου. Το «Shady Lady» που έκανα το 2008 με την Ανί Λοράκ για την Ουκρανία και τερμάτισε δεύτερο στη Eurovision, ενώ γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στη Ρωσία, το έγραψα κολυμπώντας. Θυμάμαι που βιαζόμουν να βγω στη στεριά για να ηχογραφήσω στο τηλέφωνό μου τη μελωδία, ώστε να μην την ξεχάσω.
G.: O συνθέτης ή ο ερμηνευτής είναι τελικά που που κάνει ένα τραγούδι επιτυχία; Δ.Κ.: Την επιτυχία την κάνει η χημεία μεταξύ του συνθέτη, του ερμηνευτή και του στιχουργού. Υπάρχουν βέβαια και τραγούδια που οποιοσδήποτε ερμηνευτής και να τα έλεγε, θα γινόντουσαν μεγάλες επιτυχίες ή τραγούδια που έχουν γίνει μεγάλες επιτυχίες μόνο και μόνο επειδή τα έχει πει ένας συγκεκριμένος ερμηνευτής. Αυτά, όμως, αποτελούν εξαιρέσεις.
G.: Εχοντας συνεργαστεί με πολλούς, ποια είναι η άποψη των ξένων καλλιτεχνών για τη χώρα μας; Δ.Κ.: Σαφώς και όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα και κατά κάποιον τρόπο «ζηλεύουν» την τύχη μας να ζούμε εδώ. Εχουμε ήλιο, θάλασσα και ιδανικό κλίμα. Από εκεί και πέρα εκτιμούν και θαυμάζουν το πείσμα και τη γρηγοράδα μας, χαρακτηριστικά που δεν συναντάς εύκολα σε άλλες χώρες.
G.: Πόσες φορές αλήθεια έχεις συμμετάσχει με κομμάτια σου στη Eurovision; Δ.Κ.: Νομίζω 17 ή 18! Εχω γράψει για τη Ρωσία τρεις φορές, μία για την Ουκρανία, για το Αζερμπαϊτζάν δύο, για την Ελλάδα άλλες δύο, έχω γράψει για τη Λευκορωσία και πολλά ακόμα. Οι επιτυχίες αυτές και η Eurovision μού άνοιξαν τον δρόμο για συνεργασίες με ερμηνευτές και δισκογραφικές σε διάφορα μέρη του κόσμου, σε ένα ευρύτερο καλλιτεχνικό και μουσικό κοινό.
G.: Σε γνωρίζουμε από τις επιτυχίες σου, όμως σπάνια μιλάς για εσένα. Πώς βρέθηκες στη δισκογραφία; Προέρχεσαι από μουσική οικογένεια; Δ.Κ.: Οχι, κάθε άλλο. Είμαι γιος του επιχειρηματία Χάρη Κοντόπουλου. Αποφοίτησα από τη Σχολή Μωραΐτη και στη συνέχεια σπούδασα Film Scoring στις ΗΠΑ. Φοίτησα στο Berklee College of Music στη Βοστόνη και στο University of Southern California στο Λος Αντζελες, πριν επιστρέψω στην Ελλάδα και ξεκινήσω την επαγγελματική μου πορεία πρώτα στην οικογενειακή μας επιχείρηση και αργότερα στη διαφήμιση και τα τζινγκλάκια. Επειτα πέρασα σταδιακά στη δισκογραφία, όπου σύντομα άρχισα να υπογράφω τα δικά μου κομμάτια.
G.: Μετά την πρωτιά στη Eurovision τι ακολουθεί ως επαγγελματικό project; Δ.Κ.: Εδώ και δύο χρόνια ετοιμάζω ένα μιούζικαλ που θα παιχτεί σε θέατρο. Εχω σπουδάσει μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, οπότε πάντα έλεγα ότι όταν βρω χρόνο θα το κάνω. Το έργο είναι σχεδόν έτοιμο και υπάρχει και σκέψη για τους συντελεστές, τα ονόματα των οποίων κρατώ ως επτασφράγιστο μυστικό - για έκπληξη ◆
Συνέντευξη στη Μαρία Λεμονιά Φωτογράφος Νικόλας Κομίνης
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξή τους, τα «Γαλανόλευκα Αστέρια by EKO» έχουν εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές δράσεις του ελληνικού μπάσκετ, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι το μέλλον του αθλήματος χτίζεται από τις μικρές ηλικίες.
Η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα, δεν καθορίζεται μόνο από την παραγωγή πρώτων υλών, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο εντάσσεται στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, στο οποίο λειτουργεί και το πως αλληλοεπιδρά με αυτό.