Όταν ο ΜακΚόναχι ταξίδεψε στο Περού για να ξαναβρεί τον εαυτό μετά την απότομη δημοσιότητα: Συστηνόταν ως Ματέο

Ο Μάθιου ΜακΚόναχι έγινε γνωστός στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά τον ρόλο που αποτέλεσε το μεγάλο του ξεκίνημα, στην ταινία «Dazed and Confused» του 1993. Όμως, ενώ ο κόσμος άρχιζε να γνωρίζει τον νεαρό ηθοποιό από το Τέξας, εκείνος ένιωθε να χάνει τον εαυτό του.

Κατά την εμφάνισή του στο podcast «No Magic Pill», με παρουσιαστή τον ιδρυτή της TOMS, Μπλέικ Μάικοσκι, ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός αποκάλυψε ότι μετά τη συμμετοχή του στην ταινία «A Time to Kill» το 1996, πραγματοποίησε ένα ταξίδι 22 ημερών στο Περού, αναζητώντας τον εαυτό του.

Ο ΜακΚόναχι εξήγησε ότι ξέφυγε από τον θόρυβο του Χόλιγουντ πηγαίνοντας στο Περού, όπου συστηνόταν με το όνομα Ματέο. «Έπρεπε να πατήσω τα πόδια μου στη γη. Οπότε αποσυνδέομαι. Μπαμ. Πηγαίνω στο Περού. Έπρεπε να το βρω, να ελέγξω την επιβεβαίωση. Ήξερα ότι την είχα, απλώς έπρεπε να πάω να το αποδείξω ξανά», θυμήθηκε. «Όμως αναρωτήθηκα, τώρα που μόλις έγινα διάσημος, έχω όλη αυτή τη σύνδεση με το ένα, το άλλο και το παράλλο», συνέχισε. «Και προσπαθώ να ξεδιαλύνω ποιο κομμάτι είναι αληθινό και ποιο είναι μαλ…», πρόσθεσε.

Ο ΜακΚόναχι σημείωσε στη συνέχεια ότι οι πρώτες 12 ημέρες του ταξιδιού του ήταν «περίεργες», όμως οι υπόλοιπες ήταν γεμάτες γαλήνη. «Είχα πλέον μείνει αρκετό καιρό σε εκείνο το μέρος ώστε να πω: “Θα μπορούσα να το ζήσω αυτό. Αυτή θα μπορούσε να είναι η ύπαρξή μου”. Μόλις πεις: “Θα μπορούσα να το κάνω αυτό”, τότε λες: “Λοιπόν, μπορώ να επιστρέψω σπίτι”», περιέγραψε. «Χρειαζόταν να γνωρίσω ανθρώπους που με ήξεραν ως Ματέο», μοιράστηκε ο σταρ του Χόλιγουντ, αφού εξήγησε ότι η φήμη έκανε τον κόσμο να μοιάζει με καθρέφτη.

Συνεχίζοντας, πρόσθεσε: «Και στο τέλος των 22 ημερών, τα δάκρυα στα μάτια τους και τα δάκρυα στα δικά μου μάτια, και οι αγκαλιές που ανταλλάξαμε μέσα στη λύπη και τη χαρά του αποχαιρετισμού, βασίζονταν όλα στον άνθρωπο που είχαν γνωρίσει με το όνομα Ματέο, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τον διάσημο». Μετά από αυτή την εμπειρία, ο ΜακΚόναχι είπε ότι ένιωσε ξανά συνδεδεμένος με τον εαυτό του. «Επιβεβαίωσε ξανά τη δική μου ταυτότητα, ότι: “Α, το έχω ακόμα. Αυτό βασίζεται σε εμένα”».

Νωρίτερα στη συζήτησή του με τον Μάικοσκι, ο ΜακΚόναχι αποκάλυψε ότι έκανε ακόμη ένα μοναχικό ταξίδι όταν έγραφε το βιβλίο ποίησης «Poems & Prayers», το οποίο περιλαμβάνει μια συλλογή στοχασμών για τη ζωή του. «Μάζεψα όλα τα ημερολόγιά μου μαζί με τις μπριζόλες μου, το νερό και την τεκίλα μου, και πήγα σε ένα μέρος χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, στη μέση της ερήμου, όπου ήμουν κλεισμένος μόνο με εμένα και με αυτόν που υπήρξα στα παλιά μου ημερολόγια», είπε.

«Έμαθα από προηγούμενα ταξίδια ότι υπάρχει μια περίοδος μύησης όταν απομακρυνόμαστε μόνοι με τον εαυτό μας, όπου οι δαίμονες στην πλάτη μας χορεύουν και διασκεδάζουν εις βάρος μας», συνέχισε ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός. «Εκεί όπου η ενοχή μπορεί να γίνει πολύ βαριά. Η ντροπή μπορεί να γίνει βαριά. Και ξέρω ότι για εμένα, δεν απολαμβάνω τη δική μου παρέα για ένα διάστημα όταν φεύγω για τέτοια ταξίδια».

«Είναι γύρω στη 12η ημέρα που ξαφνικά έχω μια κάθαρση ή ένα ξύπνημα και λέω: “Εντάξει, φίλε. Τι θα συγχωρήσουμε; Και τι θα αλλάξουμε;”. Αντί ίσως να κλαίμε γι’ αυτό ή να χτυπάμε και να ματώνουμε τις αρθρώσεις μας εξαιτίας του, έρχεται η στιγμή της υπέρβασης», κατέληξε.