Χρήστος Ζαμπούνης

Η παρέλαση της 25ης Μαρτίου έδειξε για μία ακόμη φορά τη σύγχυση που επικρατεί στη χώρα μας γύρω από έννοιες όπως η πατρίδα, το Εθνος, η Ιστορία, η δημόσια τάξη κ.ά. Δεκαετίες άλλωστε «προοδευτικής» ιδεολογίας φρόντισαν να αλλοιώσουν τις βεβαιότητες του παρελθόντος αντικαθιστώντας τες με τις αβεβαιότητες του μέλλοντος. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς τον ορυμαγδό που προκάλεσαν τα μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή επεισοδίων κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων εορτασμού της επετείου της Εθνικής Ανεξαρτησίας; 

Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει ανοησίες που εξήλθαν του έρκους των οδόντων αριστερόστροφων πολιτικών ότι δήθεν σε καμία ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης δεν γίνονται παρελάσεις παρά μόνο στην Ελλάδα; Και η στρατιωτική παρέλαση της 14ης Ιουλίου στη Γαλλία τι είναι; Και η αργία των νικητών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου 8ης Μαΐου, ημερομηνία συνθηκολογήσεως της Γερμανίας, τι είναι; 

Ας σοβαρευτούμε. Ηταν σωστή η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας να μην ακυρωθεί η παρέλαση της μεγάλης εθνικής εορτής, όπως και ήταν σωστά τα προληπτικά μέτρα που ελήφθησαν. Το αποτέλεσμα σαφώς αποτελεί επιτυχία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ή Δημοσίας Τάξεως, όπως ελέγετο παλαιά. Με κίνδυνο να χαρακτηρισθώ αντιδραστικός, φρονώ ότι η διατήρηση των συμβολισμών ιστορικής μνήμης ενός έθνους που αποδυναμώνεται εκ των ένδον αποτελεί ένα ασφαλές ανάχωμα στην οικονομική και πολιτική κατάρρευση που βιώνουμε εσχάτως. Η σημερινή κατάσταση θυμίζει εν μέρει την κατάσταση πριν από την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως. 

Οι μακρινοί μας πρόγονοι αναλώνονταν τότε σε ψευτοδιενέξεις, προκρίνοντας την πολιτική «εκατό φορές καλύτερα το φέσι των Τούρκων παρά η τιάρα του Πάπα». Στο βιβλίο του «Η πτώση της Κωνσταντινουπόλεως» ο Εντουαρντ Γκίμπον είναι σαφής: «Οι Ελληνες έκλεισαν τα μάτια μπροστά στους κινδύνους που τους απειλούσαν, έως ότου η έλευση της ανοίξεως και ο ερχομός του Μωάμεθ τούς ανακοίνωσαν την αποφασιστική τους πτώση». Η κρίση χρέους που σοβεί όχι μόνο στη χώρα μας αλλά στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών προσομοιάζει με την οθωμανική απειλή του 15ου αιώνος. Μόνον η εθνική ενότης μπορεί να μας προστατεύσει από τους σύγχρονους Μωάμεθ.