Νίκος Φελέκης

Ο θάνατός του δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα. Στα κεντρικά γραφεία του κόμματος μπαίνει ένας άνδρας και ζητά να δει τον σύντροφο Γραμματέα. «Δυστυχώς, ο σύντροφος Ούλμπριχτ πέθανε», του λέει ο θυρωρός. Ο άντρας φεύγει. Δέκα λεπτά αργότερα επιστρέφει και ζητά πάλι να δει τον Ούλμπριχτ. «Αφού σας είπα, πέθανε», λέει ο θυρωρός. Ύστερα από δέκα λεπτά νά τος πάλι εκεί, με το ίδιο αίτημα. Ο θυρωρός γίνεται έξαλλος: «είπαμε: Πέθανε! Πέ-θά-νέ! Είναι πεθαμένος, νεκρός. Καπούτ, φινίτο. Τα τίναξε. Κοιτάει τα ραδίκια ανάποδα. Πέθανε. Τι δεν καταλαβαίνεις; «Όχι, εντάξει, κατάλαβα», λέει ο άντρας. «Απλώς, δεν χορταίνω να το ακούω».

Για τους μη γνωρίζοντες, ο Βάλτερ Ούλμπριχτ ήταν για περισσότερο από 20 χρόνια (από το 1950 έως το 1971) ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας και κατά κάποιο τρόπο συνδέεται με την Ελλάδα αφού προσωπικός του γιατρός και φίλος ήταν ο Πέτρος Κόκκαλης, υπουργός της «κυβέρνησης του βουνού» (1944), πατέρας του επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη και παππούς του πρώην ευρωβουλευτή Πέτρου Κόκκαλη. Κατέφυγα στο ανέκδοτο για τον Ούλμπριχτ επειδή αναφέρθηκε, λένε, σε μια από τις πολλές συζητήσεις που γίνονται είτε σε καφέ πέριξ της Κουμουνδούρου είτε διαδικτυακά για την αντικατάσταση του Σωκράτη Φάμελου και το μέλλον(;) του ΣΥΡΙΖΑ. Εξυπακούεται πως ο άνδρας του ανεκδότου (δεν μπορεί παρά να) είναι ο Παύλος Πολλάκης, ο οποίος το τελευταίο διάστημα, σχεδόν σε καθημερινή βάση, ζητούσε τον «θάνατο» του Φάμελου προκειμένου να αναλάβει ο ίδιος την ηγεσία τους Κουμουνδούρου.

Ο Φάμελος …πέθανε. Ο Πολλάκης δεν χορταίνει να το ακούει. Όμως δεν είναι σίγουρο ότι θα τον διαδεχθεί ο ίδιος. Η μεν Ρένα Δούρου διεκδικεί να γίνει αυτή «βεζύρης στη θέση του βεζύρη». Ο δε πολύπειρος και μετρ του παρασκηνίου -εξ ου και το προσωνύμιο «king maker»- Νίκος Παππάς τάσσεται υπέρ μιας συλλογική ηγεσίας, η οποία θα αναλάβει τη λειτουργία της Κουμουνδούρου μέχρι τις εκλογές. Ο Παππάς θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε ένα συμμαχικό σχήμα, όπως ήταν η ΕΔΑ τη δεκαετία του 1950, η οποία δεν είχε μονοπρόσωπη ηγεσία, αλλά εξαμελή Διοικούσα Επιτροπή. Ο Τσίπρας με την ΕΛΑΣ κατέφυγε στο 1942. Ο Παππάς με την ΕΔΑ καταφεύγει στο 1951. Ο ένας φτιάχνει προσωποπαγές κόμμα και ο άλλος θέλει να του απαντήσει με ένα συλλογικό σχήμα.

Ο Αλέξης δεν θέλει συμμαχίες. Θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά έχουν ολοκληρώσει τον ιστορικό και πολιτικό τους κύκλο. Αντίθετα, ο Νίκος υποστηρίζει πως χρειάζεται εκλογική και πολιτική Συμπαράταξη των κομμάτων, συλλογικοτήτων και προσωπικοτήτων προκειμένου να υπάρξει η πολιτική αλλαγή στην οποίαν η προοδευτική αντιπολίτευση ομνύει. Υπάρχει βέβαια ένα πρόβλημα: η ΕΔΑ είχε Διοικούσα Επιτροπή όμως στην (ουσιαστικά) δικέφαλη ηγεσία της είχε δύο μυθικά πρόσωπα της Αριστεράς. Πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Γιάννης Πασαλίδης και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ο Ηλίας Ηλιού. Και φυσικά από πίσω υπήρχε το ΚΚΕ. Τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ ανταγωνίζονται τα «κομμάτια» με τα «θρύψαλα» για να βρουν πρόσωπο και φωνή στην κοινωνία. Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα της Κουμουνδούρου. Ο Τσίπρας τους έκλεψε και το πρόσωπο και τη φωνή και όσα λαμβάνουν χώρα αυτή την περίοδο στην Κουμουνδούρου παραπέμπουν, για να το πούμε όσο πιο κομψά γίνεται, σε λαϊκή απογευματινή του Ευγένιου Σπάθαρη.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο Τσίπρας πολιτικά και δημοσκοπικά είναι καβάλα στ’ άλογο και στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο, εκτός δραματικού απροόπτου, θα ηγείται της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ ο Παππάς και οι σύντροφοί του δύσκολα θα βρεθούν ξανά στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Ακόμη κι αν τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ καταφέρουν να συμπορευθούν με την Λούκα Κατσέλη, τον Νίκο Κοτζιά και τμήμα από τα απομεινάρια της Νέας Αριστεράς θα ιδρώσουν πολύ για να πιάσουν το όριο του 3%. Οι δημοσκοπήσεις είναι αποκαρδιωτικές. Και πιθανώς θα γίνουν περισσότερο στενάχωρες αφού ο Πολλάκης θεωρεί πως αυτός και μόνον αυτός έχει εκλογικό ακροατήριο και μπορεί, μέσω της ακραίας ρητορικής και της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του να ξαναδώσει παλμό στον κλινικά νεκρό ΣΥΡΙΖΑ. «Μόνον ένα ‘’λαϊκοριζοσπαστικό σοκ’’, υπό τον Παύλο (Πολλάκη), μπορεί να διατηρήσει ζωντανές τις ελπίδες για κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα της ριζοσπαστικής αριστεράς», μάς λέει πρώην βουλευτής και μέλος του φαν κλαμπ των Πολλακιστών. Και προσθέτει «τόσο με τις δηθενιές και τη σοβαροφάνεια της Ρένας (Δούρου) όσο και με τον μενσεβικισμό του Νίκου (Παππά) θα πάμε άκλαυτοι. Μέχρι και τη σκόνη του Γιάνη (Βαρουφάκη) θα φάμε».

Επιπροσθέτως, ο συνομιλητής μας υποστηρίζει πως με τον Πολλάκη επικεφαλής θα «έχει μπλεξίματα» και ο Τσίπρας αφού στη σύγκριση ο Αλέξης θα φαίνεται ως ο «ισορροπιστής και συμβιβασμένος» της αριστερής παρέας. Αν πάντως μιλήσει με την Αμαλίας οι συνεργάτες του Τσίπρα θα σου πουν πως όλη αυτή «η φαρσοκωμωδία τελικά δικαιώνει τον Τσίπρα» και δικαιολογεί γιατί έκανε καλά που παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και κούνησε μαντήλι στην κοινοβουλευτική του ομάδα. «Και μόνο η εικόνα που εμφανίζει η Κουμουνδούρου με τον Πολλάκη, τον Φάμελο, την Κεντρική Επιτροπή, τις συνεχείς παραιτήσεις, τα αλληλοκαρφώματα ανεβάζουν την τιμή της μετοχής του Αλέξη στην Αριστερά και την κοινωνία. Ευτυχώς που έφτιαξε δικό του κόμμα και δεν θα πρέπει να είναι σε διαρκή ομηρία και συνεχείς διαπραγματεύσεις με όλους αυτούς τους απίθανους τύπους», μάς λέει νεοπροσήλυτος ΕΛΑΣίτης, ο οποίος τρέμει και μόνον στην ιδέα ότι αρκετοί από τους βουλευτές, αλλά και κεντρικά στελέχη του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν ξανά στην κύκλο των συνομιλητών του πρώην πρωθυπουργού.

Βέβαια, συνομιλητές του Τσίπρα υποστηρίζουν πως άμεσα προσχωρήσεις στην ΕΛΑΣ δεν θα υπάρξουν. Ακόμη και οι βουλευτές που παραιτήθηκαν ή πρόκειται στις επόμενες ημέρες να παραιτηθούν ή να ανεξαρτοποιηθούν δεν πρόκειται να αναλάβουν αξιώματα στο κόμμα του Τσίπρα ή να λάβουν τον τίτλο του υποψήφιου βουλευτή. Μετά το θέρος θα αρχίσουν να γίνονται δεκτοί. Τμηματικά. Και ανάλογα με τις ανάγκες του νέου κόμματος στις εκλογικές τους περιφέρειες. Θα περάσουν, προφανώς, από το «καθαρτήριο». Με οδηγούς όχι τον Βιργίλιο και την Βεατρίκη, αλλά τον Βασιλειάδη και την Κουφονικολάου. Ειρήσθω εν παρόδω πως από τους εναπομείνοντες 22 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις παραιτήσεις της Νοτοπούλου και του Καραμέρου από τις έδρες τους και του Καλαματιανού από τη θέση του γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, οι περίπου 15 ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για την Αμαλίας. Στην Κουμουνδούρου εκτός από την «αγία τριάδα» (Παππάς, Δούρου, Πολλάκης) παραμένουν σίγουρα ο Γιάννης Αμανατίδης που πήρε την έδρα της Νοτοπούλου στη Θεσσαλονίκη και ο Παπαηλιού στην Αρκαδία. Πιθανώς θα παραμείνουν και οι Χρήστος Γιαννούλης και Έλενα Ακρίτα. Δεν είναι σίγουρο. Όμως Γιαννούλης και Ακρίτα δεν συμμετείχαν στις συζητήσεις των βουλευτών της πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής για να δουν τι θα κάνουν μετά και την παραίτηση Φάμελου. Υπάρχει και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Θεόφιλος Ξανθόπουλος, που μέχρι να ρυθμίσουν οριστικά τα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (πρόεδρος, γραμματέας κ.α.) μπορεί να είναι το πρόσωπο της Κουμουνδούρου στη Βουλή.

Πρόβλημα να μην υπάρχει Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υφίσταται. Ακόμη κι αν έχουμε -που θα έχουμε- νέα διάσπαση και αποχωρήσεις βουλευτών αρκούν πέντε βουλευτές για να διατηρήσουν τον τίτλο και τα προνόμια που αυτός συνεπάγεται. Και πέντε βουλευτές υπάρχουν. Ενδεχομένως, να είναι και περισσότεροι αφού ακόμη δεν γνωρίζουμε ποιοι/ες άλλοι/ες και πότε θα παραιτηθούν. Και ποιοι/ες θα τους/τις αντικαταστήσουν. Μέχρι την Σεπτέμβριο, ίσως και αργότερα, δεν θα έχουμε μαζικές παραιτήσεις, αλλά σίγουρα ανεξαρτοποιήσεις. Μπορεί και από αυτή την εβδομάδα. Ήδη την αρχή έκανε ο βουλευτής Ευβοίας Συμεών Κεδίκογλου. Μετά την Κεντρική Επιτροπή και πιθανή αιτιολογία την αλλαγή της προηγούμενης απόφασης που ήθελε συμπόρευση με τον Τσίπρα και όχι αντιπαραθετικό ψηφοδέλτιο. Ακόμη κι αν η μέχρι πρότινος μειοψηφία των Πολλάκη, Δούρου, Παππά δεν καταφέρει να γίνει πλειοψηφία δύσκολα θα μπορέσει κάποιος από την φιλοτσιπρική πλειοψηφία να τους αντισταθεί. Το καταστατικό, σε περιόδους κρίσης παύει ουσιαστικά να υφίσταται ή εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να εμποδίσει την αντιτσιπρική πτέρυγα. Και είναι λογικό αφού τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις, μετά την «πόρτα» Τσίπρα, θα πρέπει να τον έχουν, παραβιάζοντας ακόμη και τα καταστατικώς προβλεπόμενα, αυτοί που θέλουν να παραμείνει εν λειτουργία ο ΣΥΡΙΖΑ και να κατέβει στις εκλογές και όχι αυτοί που επιθυμούν την αυτοδιάλυση και την συμπόρευση με την ΕΛΑΣ. Ανεξάρτητα λοιπόν από αριθμούς, πλειοψηφίες και μειοψηφίες ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά θα παραμείνει σε αυτούς που ο Τσίπρας «δεν θέλει να τους βλέπει». Και οι οποίοι μπορούν να κρατήσουν και τα όποια …ασημικά της Κουμουνδούρου αφού «ούτε αυτά θέλει ο Αλέξης». Το αναπόφευκτο της μετατροπής της μειοψηφίας σε πλειοψηφία το κατάλαβαν και τα έξι μέλη της Πολιτικής Γραμματείας που παραιτήθηκαν για να περάσουν τα …φουσάτα του Πολλάκη.

Σε κάθε περίπτωση χωρίς την παρουσία των περισσοτέρων βουλευτών και με οριακής, ενδεχομένως και καταστατικά προβληματικής, απαρτίας Κεντρική Επιτροπή ο νέος Γολγοθάς του πάλαι ποτέ κραταιού ΣΥΡΙΖΑ τώρα ξεκινά. Εάν στις κάλπες, όπερ και το πιθανότερο, δεν βρεθούν αρκετοί ψηφοφόροι για να τον σταυρώσουν τότε ο τάφος της πρώτης φοράς κυβέρνησης της Αριστεράς θα σφραγιστεί οριστικά. Εξάλλου ο …Μεσσίας έχει ήδη δραπετεύσει. Και στις «κατακόμβες» της Αμαλίας οι 11 «απόστολοι» του Αλέξη εκπαιδεύουν τους ΕΛΑΣίτες. Πάντως, το γεγονός ότι οι «απόστολοι» είναι 11 και όχι 12 δεν σημαίνει ότι γλίτωσαν από τον Ιούδα. Πλανάται οικτρά ο Τσίπρας αν πιστεύει πως μειώνοντας κατά έναν τους «μαθητές» και «αποστόλους» του θα αποφύγει το …πραιτώριο. Κάθε άλλο. Η ανθρώπινη φύση και ειδικά στην πολιτική πάντα υπερισχύει, ακόμη κι αν τα αργύρια είναι λιγότερα από τριάντα. Να σημειώσουμε πως ακόμη και αυτοί που διαφωνούν σφόδρα με τον Φάμελο δεν τον χαρακτηρίζουν «προδότη». Θεωρούν πως ο προτελευταίος (;) πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πίστεψε -και μάλλον αφελώς- κάποιους ενδιάμεσους του Αλέξη ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα δεχθεί τους βουλευτές και την ηγεσία της Κουμουνδούρου στο νέο κόμμα αρκεί «να έχει τελειώσει με τους Παππάδες και τους Πολλάκηδες».

Ο Φάμελος, με τη τακτική των καθυστέρησεων και της αναμονής του νεύματος Τσίπρα, που δεν ήλθε ποτέ, όχι μόνον χρεώνεται εξ ολοκλήρου τον εξευτελισμό και την εξάχνωση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το πιθανότερο είναι πως τελειώνει άδοξα και η πολιτική του καριέρα. Όπως μεταδίδουν από την Κουμουνδούρου ο Τσίπρας δεν μπορεί να περιλάβει στα ψηφοδέλτια του τον Σωκράτη, την αρχηγό δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα ενισχύσει την δεξιά προπαγάνδα ότι η ΕΛΑΣ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ νούμερο 2. Μάλιστα κάποιοι «γενίτσαροι» της ΕΛΑΣ διατείνονται ότι ακόμη και την παραίτησή του σε λάθος χρόνο την υπέβαλε ο Φάμελος. Έπρεπε να περιμένει, λένε, τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβρη. Τώρα η ΕΛΑΣ θα αρχίσει να πολιορκείται από τους βουλευτές που θα σπεύσουν να ανεξαρτοποιηθούν ή και να παραιτηθούν. Και δεν είναι οργανωτικά έτοιμη να ανταποκριθεί στην πολιορκία ούτε έχουν ακόμη, πλην λίγων εξαιρέσεων, διακριθεί επικοινωνιακά τα νέα φυντάνια της ΕΛΑΣ.

Πάντως, ανεξαρτήτως του τι θα συμβεί στον ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας συνεχίζει να απολαμβάνει την δεύτερη θέση, που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις και μάλιστα με καθαρή διαφορά από το ΠΑΣΟΚ. Και συνεχίζει τις ανά την επικράτεια επισκέψεις και εκδηλώσεις. Με τον τομεάρχη Γεωργίας Μόσχο και το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛΑΣ Κώστα Τούμπουρος πήγε την Λέσβο. Ήθελε να την επισκεφθεί για την «Ιθάκη» του. Δεν τα κατάφερε. Το έκανε τώρα. Με αφορμή την αφθώδη πυρετό των αιγοπροβάτων. Όταν στα τέλη Ιουλίου αρχές Αυγούστου μπούμε για τα καλά στα «μπάνια του λαού» η μόνη σοβαρή δουλειά μέχρι τον ερχομό του Σεπτεμβρίου, πέραν των επικοινωνιακών καταγραφών, θα είναι η προετοιμασία για την ΔΕΘ. Εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχει καταντήσει, δεν είναι, μάς λέει συνεργάτης του Αλέξη, και κάποια σοβαρή υπόθεση ώστε να μην μπορεί να χαθεί. Και μάλλον έχει δίκαιο.

Προσφεύγοντας, και εν κατακλείδι στην «πίπα του Στάλιν» σημειώνουμε το ανέκδοτο που κατά τη γνώμη μας ταιριάζει γάντι με την σημερινή εικόνα της Κουμουνδούρου: Ο Μπρέζνιεφ ταξιδεύει στη Ρώμη και συναντά τον Πάπα. «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν στον καθολικό παράδεισο αλλά δυσκολεύονται να πιστέψουν στον κομμουνιστικό;», τον ρωτά. Και η απάντηση του Πάπα: «Επειδή εμείς τον παράδεισο δεν τους τον δείχνουμε». Το μόνο που εγώ μπορώ να προσθέσω είναι το εξής: Σκεφθείτε στον παράδεισο του ΣΥΡΙΖΑ τον ρόλο του Αγίου Πέτρου να τον παίζει ο Πολλάκης. Σκεφτείτε το…