Κώστας Κετσετζόγλου

Από τον πόνο του σοκ για κάτι που χάθηκε ενώ είχε… κερδηθεί στην λύτρωση της απόλυτης έκστασης για κάτι που μισή ώρα πριν το ξέσπασμα της ευτυχίας έμοιαζε να απομακρύνεται. VIVA EL FOOTBALL που έλεγε ο Θεός. Βάζουμε και το… μπάσκετ μέσα γιατί και οι πίκρες, ακόμη και οι μεγαλύτερες, είναι μέρος της ζωής των τυχερών που αφιερώνουν μέρος της ζωής τους σε μια ομάδα και το ξαναγράφουμε στα Ελληνικά: Ζήτω το ποδόσφαιρο!

Τελείωσε ένα πρωτάθλημα που ιδίως τα τελευταία του πέντε λεπτά σε παράλληλη σύνδεση θα το έβλεπε με άγρια ευχαρίστηση και ο πιο χορτασμένος φίλαθλος του σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Ένα φανταστικό πρωτάθλημα με κορυφαίες διαιτησίες στα πλέι οφ που στο τέλος άφησαν μια γλυκιά γεύση σε σχέση με την κανονική περίοδο με το serial έγκλημα του Μάκελι στη Φιλαδέλφεια και το φεστιβάλ κίτρινων καρτών σε βάρος της ΑΕΚ από τους Έλληνες διαιτητές. Ένα πρωτάθλημα που το διεκδίκησαν 3 ομάδες μέχρι χθες και το κέρδισε η καλύτερη και η πιο έτοιμη σε αυτή την διαδικασία του φίνις που όλοι παίζουν με όλους. Μέσα σε 5 αγώνες η ΑΕΚ από τρίτη σε ισοβαθμία κέρδισε το πρωτάθλημα έχοντας 8 βαθμούς διαφορά από τους δευτερότριτους δύο αγωνιστικές πριν το τέλος.

Χθες η ΑΕΚ βρήκε απέναντι της την καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο από όσες αντιμετώπισε μέχρι τώρα στα πλέι οφ. Κι αυτό πρέπει αν μη τι άλλο να προβληματίσει και τον Παναθηναϊκό παρεμπιπτόντως. Κι έτσι με τον τρόπο που έπαιξε η μεγάλη αυτή ομάδα έδωσε ακόμη μεγαλύτερη αξία στη νίκη - πρωτάθλημα της ΑΕΚ στις καθυστερήσεις με τον Ζοάο Μάριο. Όπως και τότε με τον Καραγκιοζόπουλο έτσι και τώρα η λύτρωση ήρθε από τον πάγκο με ένα πρωταγωνιστή με δεύτερο ρόλο. Πιθανότατα θα φύγει το καλοκαίρι αλλά η στιγμή θα είναι πάντα εδώ. Γιατί η ιστορία ποτέ δεν ξεχνάει αυτούς που είναι συνεπείς στο ραντεβού μαζί της. Κι ένας παίκτης που έχει κερδίσει πρωταθλήματα με την Μπενφίκα και την Σπόρτινγκ και έχει σηκώσει, ως βασικός με το 10 στην πλάτη, το μοναδικό διεθνές τρόπαιο της Πορτογαλίας δεν θα μπορούσε να στήσει στο ραντεβού την… ιστορία. Εκείνα τα 3-4 λεπτά μέχρι να λήξει ο αγώνας στη Φιλαδέλφεια και στο Καραϊσκάκη που η ΑΕΚ ξαφνικά στέφθηκε πρωταθλήτρια ενώ μισή ώρα πριν ήταν μόλις 3 βαθμούς μπροστά με 1-0 στο Φάληρο και 0-1 στην Αγιά Σοφιά, είναι από αυτές τις σπάνιες στιγμές που όμως αξίζει να τις περιμένεις χρόνια ακολουθώντας μια ομάδα. Ήταν λυτρωτικό το πρωτάθλημα του 2018, ήταν μαγικό το πρωτάθλημα του 2023 αλλά αυτό του 2026 θα μείνει στην ιστορία για πάντα. Γιατί είναι το πρωτάθλημα που κέρδισαν οι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ στα κέντρα αποφάσεων, που μόνο φωνάζουν όταν ξεχειλίζει το ποτήρι και οι άλλοι τους λοιδορούν. Με ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και μόνο. Με ένα ποδοσφαιρικό σχέδιο που ανέθεσε στους κατάλληλους ανθρώπους ο Μάριος Ηλιόπουλος και το κυριότερο το ΣΤΗΡΙΞΕ. ΕΜΠΡΑΚΤΑ. Έχουμε να πούμε πάρα πολλά για αυτό το πολύ διδακτικό και ελπιδοφόρο για το ποδόσφαιρο μας πρωτάθλημα. Αυτό το κείμενο ας μείνει μόνο για την στιγμή. Για αυτά τα 3-4 λεπτά λίγο πριν τις 10 το βράδυ της Κυριακής. Το μικρό κομμάτι που μου ανήκει όπως σε όλους τους ΑΕΚτζήδες από την χαρά το αφιερώνω στον Τάσο Τσατάλη που μέσα στις χαρές της ΑΕΚάρας μας δοκιμάζεται προσωπικά τόσο ξαφνικά και τόσο βάναυσα με την μεγάλη απώλεια του μπαμπά του και την δοκιμασία της μητέρας του. Δύο υπέροχων ανθρώπων που είχα την τύχη να γνωρίσω και προσωπικά. Με την ευκαιρία επιτρέψτε μου να το αφιερώσω και στη δική μου ΜΑΜΑ. Που πει σε έναν δικό της κόσμο πια αλλά πάντα θυμάται εμένα και πως είμαστε ΑΕΚ. Μέχρι την τελευταία ανάσα. Καλή εβδομάδα σε όλο τον κόσμο.