LIVE

Κορωνοϊός

anthopoulos

Η γενική απαγόρευση των υπαίθριων συναθροίσεων

Χαράλαμπος Ανθόπουλος

Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, το Σύνταγμα του 1975 είναι λιγότερο φιλελεύθερο ως προς το δικαίωμα της συνάθροισης από το Σύνταγμα του 1952

Πράγματι, το Σύνταγμα του 1975 εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη δυνατότητα προληπτικής γενικής απαγόρευσης των υπαίθριων συναθροίσεων, δηλαδή της απαγόρευσής τους σε μια ολόκληρη περιοχή (π.χ. στον Νομό Αττικής) ή και σε όλη την Επικράτεια, για ορισμένες ημέρες ή για ορισμένο χρόνο. Αυτό είναι το νόημα της λέξης «γενικά» στο άρθρο 11 παρ. 2 Συντ.: «Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια…». Τούτο προκύπτει εξ αντιδιαστολής και με την επόμενη φράση στην οποία ορίζεται ότι οι συναθροίσεις αυτές μπορούν να απαγορευτούν «σε ορισμένη περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής…». Η διάκριση ανάμεσα σε γενική απαγόρευση, που μπορεί να αφορά οποιαδήποτε συνάθροιση οπουδήποτε στη Χώρα, και ειδική απαγόρευση, που αφορά συγκεκριμένη συνάθροιση σε ορισμένη περιοχή, δεν υπήρχε στο Σύνταγμα του 1952 και για τον λόγο αυτόν γινόταν δεκτό από τη θεωρία (Αλ. Σβώλος) ότι υπό το καθεστώς του Συντάγματος αυτού ήταν επιτρεπτή μόνον η ειδική απαγόρευση. Η θέση που υποστήριξε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ότι η λέξη «γενικά» στο άρθρο 11 παρ. 2 Συντ. αναφέρεται σε συγκεκριμένη συνάθροιση σε ορισμένο τόπο και χρόνο, αποτελεί ένα σχήμα οξύμωρο και πάντως δεν αφορά το Σύνταγμα του 1975. Το γεγονός ότι ο πρόσφατος ν. 4703/2020 για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις δεν ρύθμισε την περίπτωση της γενικής απαγόρευσης, δεν σημαίνει ότι η δυνατότητα αυτή έπαυσε να υπάρχει. Ως στοιχείο της δημόσιας ασφάλειας κατά το άρθρο 11 παρ. 2 Συντ. πρέπει δε να θεωρείται και η προστασία της δημόσιας υγείας. Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από το εάν το άρθρο 11 παρ. 2 Συντ. επιτρέπει τη γενική απαγόρευση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων για υγειονομικούς λόγους, δεν αποκλείει τη δυνατότητα αυτή, όταν θεσπίζεται με γενικό νόμο του Κράτους που προστατεύει το αγαθό της δημόσιας υγείας, εκτός εάν η επίκληση των λόγων αυτών αποτελεί πρόφαση για την απαγόρευση συγκεκριμένων συναθροίσεων.

Η κλασική περίπτωση και ίσως η μόνη κατά την οποία δικαιολογείται γενική απαγόρευση είναι όταν υπάρχει επιδημία σε έξαρση. Όπως επισήμανε και ο Ν. Αλιβιζάτος, το άρθρο 68 παρ. 2 του ν. 4683/2020 ρυθμίζει ακριβώς την περίπτωση αυτήν, προβλέποντας ότι με απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας και μετά από γνώμη της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας, μπορεί να επιβληθεί γενική απαγόρευση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα ακόμη και σε όλη την Επικράτεια. Ζήτημα αντισυνταγματικότητας του άρθρου αυτού θα μπορούσε να εγερθεί μόνον εάν το άρθρο 11 παρ. 2 Συντ. δεν προέβλεπε τη δυνατότητα γενικής απαγόρευσης ή μόνον εάν η νομοθετική απαγόρευση δεν είχε προσωρινό χαρακτήρα, και στο επίπεδο της εφαρμογής του άρθρου 68 παρ. 2 μόνον εάν η απόφαση του αρχηγού της Αστυνομίας αποτελούσε «κατάχρηση εξουσίας», δηλαδή γινόταν για άλλον σκοπό, διαφορετικό από την προστασία της δημόσιας υγείας.


*Ο Χαράλαμπος Ανθόπουλος είναι Καθηγητής Δικαίου και Διοίκησης ΕΑΠ
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (4)

Γνωστές οι τεχνικές αποπροσανατολισμού

Εξαιρετικά εύστοχες οι παρατηρήσεις του κ. καθηγητή, όσον αφορά την προσωρινή φύση των μέτρων, και ιδίως η τελευταία πρόταση, που καταδεικνύει και την μεθόδευση της εσκεμμένης διαστροφής της πραγματικότητας: οι διαμαρτυρόμενοι, υπογείως αποφεύγουν να διακρίνουν την "χρήση" (άσκηση νόμιμης) εξουσίας από την "κατάχρηση εξουσίας", εκμεταλλευόμενοι την παραδοσιακή από τουρκοκρατίας συνειδητή ή ασυνείδητη αντιπάθεια των Ελλήνων σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας, με τον τρόπο αυτό καταλογίζοντας συνωμοσιολογικές σκοπιμότητες στην κυβέρνηση. Για όσους μελετούν την ιστορία και δεν είναι προσκολλημένοι σε δόγματα, αυτές οι τεχνικές αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης είναι προφανείς.

kostas

Δεν έπρεπε να μας απασχολεί το νομικό καθεστώς των συναθροίσεων, αλλά το πώς θα νικήσουμε τον πόλεμο. Ενώθηκαν οι αριστεροί για να δημιουργήσουν φθορά στην κοινωνία και στην κυβέρνηση, αντί να οργανωθούν στη μάχη κατά του ιού. Να γίνουν πρωτοπόροι στο μέτωπο του πολέμου. Θέλουν να διαδηλώσουν ενάντια στην αμερικάνικη πρεσβεία για τον ιμπεριαλισμό τους, την ίδια ώρα που υποστηρίζουν με μανία τον Μπάϊντεν που είναι υπέρ του ιμπεριαλισμού! και κατά του Τραμπ που μάζεψε τις επεμβάσεις στο εξωτερικό. Οδηγούν τον λαό σε περισσότερα κρούσματα και νεκρούς για να δημιουργήσουν φθορά στην κυβέρνηση. Γιατί για ποιό άλλο λόγο να συμβαίνει αυτό, τη στιγμή που κανείς δεν δηλώνει ότι ο ιός είναι ψεύτικος; Άρα πιστεύουν ότι είναι αληθινός. και τι κάνουν για αυτό;κοιτάνε. Μπορεί και να σου πούν όμως ότι δεν το λέμε στην τηλεόραση, αλλά πιστεύουμε ότι ο ιός είναι ψεύτικος. Ε, αυτό κι αν είναι υποκρισία! Άλλα λέμε κι αλλα πιστεύουμε, ανάλογα με ποιόν μιλάμε. Αυτοί είναι οι δημοκράτες φιλολαικοί αριστεροί. Αν είναι αληθινός ρίξου στον αγώνα να τον νικήσεις. Αν είναι ψεύτικος ρίξου στον αγώνα να ενημερώσεις. Δήθεν αγωνιστές αριστεροί.

5 άτομα σε εξωτ χώρο μόνο για λίγες μέρες δεν είναι απειλή για την υγεία ενώ τα ΜΜΜ λειτουργούν.

Η πανδημία ενδεχομένως να έχουμε για 10ετιες, αν υπάρχει σοβαρός λόγος και είναι να απαγορεύσουν τις συναθροίσεις να μαζευτούν 180. Δεν είναι τόσο δύσκολο. Το άρθρο 11 στο “για γενικούς λόγους” απαγορεύει συναθροίσεις για παράδειγμα οπαδών ομάδων που οδηγούν σε σύγκρουση και στο “για ειδικούς λόγους” απαγορεύει συναθροίσεις πολιορκίες επιχειρήσεων (βλέπε και την Αλίκη ως σοσιαλίστρια). Απογοήτευση στην επικράτεια ισοδυναμεί με κατάργηση του άρθρου 11 κάτι που για να γίνει θέλει διαβούλευση και αυξημένη πλειοψηφία στην αναθεωρητική βουλή και προφανώς δεν επιτρέπεται να γίνει με μια απλή απόφαση της αστυνομίας.

Last

Την ίδια ακριβώς γνώμη θα έχουν και την ίδια ακριβώς ερμηνεία θα δίνουν και οι πολιτικοί αρχηγοί και όχι μόνο . Όμως η αθλιότητα που διακρίνει ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού προσωπικού δε επιτρέπει σε αυτό να παραδεχτεί το προφανές . Δυστυχώς και ευτυχώς για διαφορετικούς λόγους , η πλειονότητα των πολιτών , ασχέτως πολιτικού προσανατολισμού , βρίσκονται πιο κοντά στην πραγματικότητα και διαθέτουν περισσότερη υπευθυνότητα .

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία