Κώστας Κετσετζόγλου

Μπορεί να αποδειχτεί βραδιά στέψης με μια ισοπαλία στο Φάληρο αλλά αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να σκέφτεται η ΑΕΚ. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Η ΑΕΚ χρειάζεται 4 βαθμούς σε 3 αγώνες για να κατακτήσει μαθηματικά το πρωτάθλημα. Είναι 6 βαθμούς μπροστά από τους δευτερότριτους. Και έναν πόντο πίσω αν ήταν σήμερα έχοντας δύο ματς στην έδρα της θα έπρεπε να υπήρχε ακλόνητη πίστη πως μπορεί να το πάρει. Το έχει αποδείξει μέσα στη σεζόν.

Οπότε μόνο σοβαρότητα και υπευθυνότητα πρέπει να υπάρχει τώρα που είναι 6 πόντους μπροστά. Το πρωί της Κυριακής ήταν 5. Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα γιατί με τους 5 πόντους απόσταση δεν θα της έφταναν 4 πόντοι για μαθηματική κατάκτηση. Θα κινδύνευε σε ισοβαθμία. Τρίτη αγωνιστική στα πλέι οφ και η ΑΕΚ αυξάνει την απόσταση από τον δεύτερο. Μπήκε με +2, το έκανε +5 και τώρα +6. Πάμε παρακάτω. Πίστη και εμπιστοσύνη στην ΑΕΚ. Και τα δύο αυτή η ομάδα τα κέρδισε μόνη της. Τίποτα δεν της χαρίστηκε.

Χθες στη Λεωφόρο η ΑΕΚ ήταν και πάλι η ομάδα που θα μπορούσε να νικήσει αν εκμεταλλευόταν τις ευκαιρίες της. Είχε περισσότερες και καλύτερες. Έτσι όπως εξελίχθηκε ο αγώνας θα μπορούσε ίσως να νικήσει αν ο Παναθηναϊκός συνέχιζε με 11. Δεν γίνεται βέβαια κάτι με τα “αν” ούτε είναι δεδομένο το πως θα πήγαινε ο αγώνας με 11 εναντίον 11. Η αλήθεια είναι όμως πως η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το αριθμητικό πλεονέκτημα. Ο Παναθηναϊκός απενοχοποιήθηκε μένοντας με παίκτη λιγότερο, έμεινε πίσω από την μπάλα περιορίζοντας στο ελάχιστο τους χώρους και παράλληλα οι παίκτες του ανέπτυξαν το αίσθημα αυτοσυντήρησης σε τεράστιο βαθμό παίζοντας στα όρια του ηρωικού και κερδίζοντας πολλές μονομαχίες. Και πολύ καλά έκανε.

Τα πράγματα έγιναν περίπλοκα και δεν ξαναείδαμε ποτέ την εικόνα των πρώτων 15 λεπτών που η ΑΕΚ κυριαρχούσε πλήρως και έβρισκε χώρους και τρόπους να δημιουργεί προϋποθέσεις και ευκαιρίες. Φάνηκε από την αρχή. Αμέσως μετά το φάουλ που προέκυψε από την αποβολή και πήγε στο δοκάρι σε δεύτερο χρόνο από τον Κοϊτά και την φάση που προέκυψε από το κόρνερ άρχισαν οι δυσκολίες. Στο δεύτερο ημίχρονο ακόμη περισσότερο. Κι όμως. Εκεί χάθηκαν οι δύο μεγαλύτερες ευκαιρίες. Κι αν το σουτ του Ζοάο ήταν εκπληκτικό όπως και η απόκρουση του Λαφόν, η πικρία μένει για την ευκαιρία του Βάργκα. Φοβερή η πάσα του Μαρίν, υψηλής κλάσης ο τρόπος με τον οποίο έφερε την μπάλα μπροστά του για να εκτελέσει ο Βαργκα όμως έχοντας βγάλει τετ α τετ τον γκολτζή της ομάδας σε τέτοιο τετ α τετ περιμένεις γκολ. Δεν το έβαλε. Νομίζω πως αν η ΑΕΚ σκόραρε δεν θα υπήρχε γυρισμός. Σε οποιοδήποτε σημείο του αγώνα. Στο τέλος η ΑΕΚ δεν πήρε τα ρίσκα που θα έπαιρνε αν ο Ολυμπιακός είχε νικήσει στην Τούμπα όμως παρόλα αυτά θα μπορούσε να δεχτεί γκολ από τον Μπακασέτα σε μια αδράνεια στις καθυστερήσεις.

Τελικά δεν είναι κακό αποτέλεσμα η ισοπαλία. Πολύ κακό θα είναι να μην μπορέσει να νικήσει την επόμενη Κυριακή τον Παναθηναϊκό στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν το συζητάμε! ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ! Τα εισιτήρια έχουν ήδη πουληθεί όλα. Το γήπεδο θα είναι φωτιά. Και το παιχνίδι θα είναι πολύ δύσκολο. Αλλά αυτή η ομάδα όλα τα μπορεί!