Γιάννης Σερέτης

Ας είμαστε ρεαλιστές. Το στιγμιότυπο πριν από την τέταρτη αγωνιστική των play offs δείχνει ένα απόλυτο φαβορί για το πρωτάθλημα, μια ομάδα που παίζει για την αξιοπρέπειά της και άλλες δύο που πασχίζουν για τη δεύτερη θέση, ώστε να πάρουν μέρος στα προκριματικά του Champions League και όχι του Europa League. Ώστε, αφενός να εξαντλήσουν τις πιθανότητές τους να πάρουν μέρος στην πιο λαμπερή διασυλλογική διοργάνωση και αφετέρου να αποκτήσουν ένα επιπλέον «μαξιλαράκι» σε περίπτωση αποκλεισμού, για να συμμετάσχουν στη League Phase οποιασδήποτε ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, δεδομένων και των απουσιών του, ο Παναθηναϊκός πάρα πολύ δύσκολα θα αποσπάσει θετικό αποτέλεσμα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Κι αυτό δεν εδράζεται μόνο στο προφανές. Δηλαδή στην τεράστια δίψα και στα απίστευτα κίνητρα της Ενωσης για την κατάκτηση του τίτλου. Η’ στην καλύτερη χημεία της ΑΕΚ, η οποία δεν έχει αλλάξει τρεις προπονητές και πέντε – έξι βασικούς στην ίδια σεζόν. Οφείλεται κυρίως στις επιπρόσθετες απουσίες του Παναθηναϊκού, οι οποίες όχι μόνο εντοπίζονται στις ίδιες θέσεις, αλλά και σε θέσεις στις οποίες βασίζεται η κεντρική ιδέα παιχνιδιού του Παναθηναϊκού επί Ράφα Μπενίτεθ. Δηλαδή η 3-4-3 διάταξη, με προσπάθεια για ανάπτυξη κυρίως από τις πτέρυγες και «διπλά» μαρκαρίσματα με εννέα παίκτες πίσω από την μπάλα σε μεγάλο διάστημα του αγώνα.

Eπί 16 σερί αγώνες, αρχής γενομένης από το Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός 0-1 με το γκολ του Ταμπόρδα στο Φάληρο, ο Παναθηναϊκός παρατάσσεται σε 3-4-3 με όλες σχεδόν τις πιθανές τριάδες στην αμυντική του γραμμή. Είτε έπαιζε με τον Παναιτωλικό, είτε με την Μπέτις. Είτε έπαιζε με τον Αστέρα, είτε αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ. Τώρα ο Ράφα καλείται να αποφασίσει, χωρίς να έχει στη διάθεσή του τέσσερις κεντρικούς αμυντικούς: Ινγκασον, Κάτρη, Γεντβάι και τον τιμωρημένο Ερνάντεθ που αποκτήθηκε ως αριστερός μπακ. Τι θα κάνει; Θα παρατάξει τον Παναθηναϊκός σε 4-2-3-1 ή θα βάλει τον παροπλισμένο Κώτσιρα ή τον Καλάμπρια ή τον Κυριακόπουλο μαζί με Τουμπά και Πάλμερ – Μπράουν στην αμυντική ζώνη, διατηρώντας αναλλοίωτη τη σταθερή διάταξή του. Και τα δύο τα σκέφτεται. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μια ήδη προβληματική ομάδα που δεν έχει κανέναν (βαθμολογικό) στόχο παρά μόνο τη διατήρηση της αξιοπρέπειας της στα play offs πάει να αντιμετωπίσει εκτός έδρας την υποψήφια πρωταθλήτρια με ένα έξτρα μεγάλο πρόβλημα.

Προφανώς, όλα μέσα στο ποδόσφαιρο είναι: η Εθνική Ελλάδας σήκωσε Euro το 2004 και οι Αγγλοι ακόμα το… παλεύουν κάθε τετραετία! Μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα το 4-2-3-1 για τον Παναθηναϊκό αν το προτιμήσει τελικά ο Ισπανός προπονητής, μπορεί επιτέλους να βρει το πρώτο του γκολ ο Παναθηναϊκός στα play offs, μπορεί να βρει γκολ σε ροή αγώνα για πρώτη φορά μετά από 11 ώρες ποδοσφαίρου σε επτά ματς (δηλαδή χωρίς να σκοράρει με πέναλτι), μπορεί να αγχωθεί η ΑΕΚ αν της «στραβώσει» το παιχνίδι, μπορεί, μπορεί, μπορεί. Όμως βάσει του διαθέσιμου έμψυχου δυναμικού, της ποιότητας των δύο ομάδων, των κινήτρων τους και της ατμόσφαιρας στον πράσινο και στον κιτρινόμαυρο οργανισμό, η ΑΕΚ είναι το τεράστιο φαβορί της αναμέτρησης. Κι αυτό της προσθέτει έξτρα βάρος για το οποίο καλείται να είναι προετοιμασμένη: το αναφέρουμε διότι στη Λεωφόρο δεν φάνηκε προετοιμασμένη να βρει απέναντί της αντίπαλο που θα παίζει 70 λεπτά με «πούλμαν» και αντεπιθέσεις, αλλά να της δημιουργεί σ’ αυτό το διάστημα περισσότερες ευκαιρίες.

Η τρέχουσα εβδομάδα, μετά το 0-0 εναντίον της Ενωσης με δέκα παίκτες από το 19’ κύλησε ήρεμα στον Παναθηναϊκό. Κι αυτή η ηρεμία σε έναν οργανισμό με τόσους κλυδωνισμούς σ’ αυτό το χρονικό διάστημα και μέχρι να ολοκληρωθεί η σεζόν, είναι πολύ πιο πολύτιμη απ΄ ότι μπορεί να σκεφτεί ο καθένας από εμάς τους «απέξω». Αυτή θα ψάξει ο Παναθηναϊκός και με το αποτέλεσμα που θα επιδιώξει στη Νέα Φιλαδέλφεια. Διότι η αλήθεια είναι ότι αυτές οι τελευταίες τρεις εβδομάδες ήταν και παραμένουν βασανιστικές, με προπονητή και αρκετούς παίκτες υπ’ ατμόν. Όταν ολοκληρωθεί η σεζόν, η πίστα θα αλλάξει, δεδομένου ότι οι Πράσινοι θα κάνουν τουλάχιστον δέκα μεταγραφές και θα χωρίσουν με περισσότερους από 15 παίκτες.