Γιάννης Σερέτης

Nαι, η Γερμανία έπαιζε μόλις με πέντε από τους «βασικούς» της. Ας πρόσεχε ο Γιούργκεν Κλοπ, να μην καλούσε 44 παίκτες για 4 ματς, να μην αξιοποιούσε το Nations League ως «δοκιμαστικά» για το Euro 2028!

Nαι, στο γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη, χρειαστήκαμε τρεις κόντρες της μπάλας. Μία στο κοφτό γύρισμα του Τζόλη, μία στην ντρίμπλα του «Κούρμπε» στον Ενμέντσα, μία στο πόδι του Κίμιχ για να αλλάξει πορεία η μπάλα και να καταλήξει στα δίχτυα.

Ναι, η Γερμανία ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 76% κατοχή μπάλας, αλλά δημιούργησε μόλις μία μεγάλη ευκαιρία και κατέγραψε1,34 xGoals. Και νίκησε η Ελλάδα, με μόλις 24% κατοχή μπάλας και 8 τελικές προσπάθειες, με μία μεγάλη ευκαιρία και 0,77 xGoals. Γιατί αυτό είναι το ποδόσφαιρο! Κι ας μην σκεφτεί κάποιος ότι μας… έπαιξαν μονότερμα! Από το 55’ και έπειτα σπουδαία φάση δεν δημιούργησαν!

Ηταν μια γερμανική «έκδοση» την οποία μια οργανωμένη και συνειδητοποιημένη εθνική Ελλάδας που θα μοχθούσε αμυντικά, μπορούσε να αντιμετωπίσει. Μια εθνική Ελλάδας που μπήκε στο γήπεδο για να παίξει πίσω από την μπάλα, για να ιδρώσει, να ματώσει, να «υποφέρει» όπως είπε και ο Γιοβάνοβιτς, να αποφύγει τις πολλές πάσες, να παίξει στοχεύοντας τον Παυλίδη και τον Τεττέη. Όχι για να παίξει όμορφο ποδόσφαιρο, ή να καταπλήξει τα πλήθη με το passing game της και τα ξεδιπλώματά της.

Ναι, με δίδυμο Ανδρούτσου – Ζαφείρη αρχικά και δίδυμο Ανδρούτσου – Κουρμπέλη εν συνεχεία! Διότι σε ορισμένα παιχνίδια το σύνολο, η νοοτροπία και ο χαρακτήρας της ομάδας, είναι πολύ πιο μεγάλο, σημαντικό και καθοριστικό από τα άτομα! Και το έφερε τελικά έτσι ο Θεός του ποδοσφαίρου ώστε η ελληνική ομάδα να πάρει την πρώτη νίκη της ιστορίας της απέναντι στη Mannschaft με σκόρερ αυτόν που έχει ακούσει τα… περισσότερα. Λες και είναι η ευθύνη του Δημήτρη Κουρμπέλη που το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει αναδείξει κάποιον άλλο, καλύτερο, πιο δυναμικό, πιο αυθεντικό αμυντικό μέσο τα τελευταία χρόνια: δείτε τα «εξάρια» των «μεγάλων» ομάδων τα τελευταία χρόνια και τις χώρες από τις οποίες προέρχονται και θα καταλάβατε. Εδώ ο Παναθηναϊκός πήρε έναν χαφ που δεν ήταν ακόμα πρωταγωνιστής στην προηγούμενη ομάδα του και έγινε… χαμούλης με τον Σωτήρη Κοντούρη.

MVP ο Κουρμπέλης λόγω του ιστορικού γκολ; Ας το δεχθούμε. Καλύτεροι παίκτες, όμως, ήταν άλλοι! Ο μέγας Τζολάκης με τρεις καταπληκτικές αποκρούσεις, χαμηλά και ψηλά! Ο απίστευτος Παυλίδης που έχει παραδώσει πάλι δωρεάν μαθήματα κίνησης χωρίς την μπάλα, έχει διδάξει πώς παίζεται η θέση του «εννιάμισι», έχει δώσει πάρε – βάλε ασίστ στον άστοχο Φώτη Ιωαννίδη, έχει κάνει αυτό το απίστευτο άνοιγμα στον Τζόλη από τη μια πλευρά του γηπέδου στην άλλη, από την οποία γεννήθηκε το 0-1. Ο ογκόλιθος Ντίνος Μαυροπάνος που δεν έχει κάνει λάθη και έχει κρατήσει την ομάδα όρθια από το 46’ μέχρι το 55’ όταν πίεσαν πολύ οι Γερμανοί πριν από τις αλλαγές του Ιβάν. Μόνος του; Όχι βέβαια! Μαζί με τον έξοχο Τσιμίκα που «έσβησε» στο β’ μέρος τον τούρμπο Αντεγέμι, τον παθιασμένο και πιο ώριμο, πια, Ρέτσο που έκανε και τα απαραίτητα φαουλάκια και τον φοβερό Ανδρούτσο που κατάπιε τα χιλιόμετρα σαν καραμέλες και έπιασε την ευκαιρία του Γιοβάνοβιτς από τα μαλλιά.

Απίστευτη ηδονή για τους Ελληνες της Γερμανίας, αλησμόνητη βραδιά αγωνίας και πανηγυρισμών για εμάς, τους τηλεθεατές και πολύ σοβαρές δημόσιες τοποθετήσεις από όλους τους διεθνείς που ακόμα θυμούνται βαθιά το πάθημα των προκριματικών του Μουντιάλ. Viral πανευρωπαϊκά σε reels και websites η no look «ανάποδη» ποδιά του Καρέτσα στον Mπούρχαρντ, αξέχαστες οι δηλώσεις και το αμήχανο χαμόγελο ήττας του Γιούργκεν Κλοπ, ακόμα περισσότερες πιθανότητες για μια σούπερ κλήρωση, ως «ισχυροί» στα προκριματικά του Euro 2028.

Kαι χαρά, μεγάλη χαρά και αδημονία για τις δυο ματσάρες με τους Ολλανδούς και τους Γερμανούς την Πέμπτη και την Κυριακή στην Τούμπα: ας το χαρούν και οι Θεσσαλονικείς μια φορά, μόνο οι Κρητικοί, οι Βολιώτες και οι Αθηναίοι θα την βλέπουν αυτή την εθνική που «μεγαλώνει» παίζοντας απέναντι στους μεγάλους και όχι απέναντι σε «Λετονίες»; Πήρε πάλι ένα μάθημα στο Αουγκσμπουργκ: πώς να νικά παίζοντας άμυνα και υποφέροντας. Ετσι, κάποτε, μια άλλη εθνική Ελλάδας, σήκωσε κοτζάμ Euro. Μια εθνική ομάδα με πολύ λιγότερο ταλέντο, αλλά με πολύ ισχυρότερες προσωπικότητες, τρομερούς χαφ και σούπερ αμυντικούς…