Γιάννης Σερέτης

Χωρίς τον Βαγιαννίδη ή κάποιον αντικαταστάτη του. Χωρίς τον βασικό φορ του και το βασικό «δεκάρι» του στα ματς με τους Ρέιντζερς, καθώς Ιωαννίδης και Μπακασέτας τέθηκαν νοκ άουτ με μυϊκούς τραυματισμούς: πολύ ανησυχητικό αυτό για αμφότερους ενόψει της συνέχειας της σεζόν, δεδομένου ότι ο Βιτόρια ολοφάνερα αύξησε τις εντάσεις διότι αυτό επιβάλλουν οι απαιτήσεις των αναμετρήσεων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Χωρίς κάποιο… καυτό ΟΑΚΑ. Χωρίς τα προγνωστικά και την τύχη συμμάχους του. Κι όμως ο Παναθηναϊκός ήταν και πάλι μια μοντέρνα ομάδα εναντίον των… Βραζιλιάνων της Σαχτάρ. Μια ομάδα πειθαρχημένη, με σωστές αλληλοκαλύψεις και πολύ τρέξιμο. Μια ομάδα διαβασμένη. Μια ομάδα που έπαιξε έξυπνα και όχι απερίσκεπτα. Μια ομάδα με ομοψυχία, καθαρό μυαλό και ταυτότητα. Μόνο που σ’ αυτή την ταυτότητα η έλλειψη γκολ αναφέρεται πια με κεφαλαία γράμματα!

Στο πρώτο παιχνίδι εναντίον των Ρέιντζερς ήταν ο Μπάτλαντ που κράτησε το «μηδέν» για τους Σκωτσέζους και ο Τζούρισιτς με τον Πελίστρι εκείνοι που έχασαν τις ευκαιρίες. Στο πρώτο ματς εναντίον της Σαχτάρ ήταν ο Ρίζνικ εκείνος που διατήρησε απαραβίαστη την εστία του, ενεργώντας σωστά στις φάσεις του Πελίστρι, του Ζαρουρί, μα κυρίως στο τετ α τετ του Σφιντέρσκι, που αποχώρησε για αλλαγή δυο λεπτά μετά τη μεγάλη στιγμή του λες και ο Παναθηναϊκός είχε αποκλειστεί.

Όχι, ο Παναθηναϊκός δεν αποκλείστηκε με το 0-0 εναντίον της ποιοτικής Σαχτάρ του φωνακλά Αρντά Τουράν. Όμως, ως γνωστόν, no goal - no party. Κι αν δεν βρει το γκολ στην «ουδέτερη» Πολωνία την επόμενη Πέμπτη, θα πάει να παίξει τα ρέστα του στα play offs του Conference League εναντίον της Ουτρέχτης, με τον κίνδυνο το κοντέρ να γράψει 3/3 αποκλεισμούς, ενδεχομένως έχοντας παίξει καλύτερα από τους αντιπάλους του και στα τρία ζευγαρώματα! That’s football…

Είχαν και οι Ουκρανοί τις απουσίες τους - να είμαστε ειλικρινείς. Νοκ άουτ ο Κέβιν που είχε κάνει τα… πάντα εναντίον της Μπεσίκτας. Νοκ άουτ ο δεξιός μπακ Τραορέ. Νοκ άουτ και ο εκρηκτικός Εγκινάλντο, ο οποίος είχε κάνει πάρτι στην Πόλη ως αλλαγή. Πήγε να το κάνει και την Πέμπτη στο ΟΑΚΑ, αλλά ο Πάλμερ - Μπράουν με τον Ντραγκόφσκι δεν του το επέτρεψαν στο 74’ και ο νεαρός Βραζιλιάνος έφυγε για τον πάγκο με σκυμμένο κεφάλι λόγω θλάσης.

Είχε και η Σαχτάρ τις ευκαιρίες της - να είμαστε ειλικρινείς. Μία στο 17’ από το μοναδικό σοβαρό ατομικό σφάλμα αμυντικού του Τριφυλλιού (Πάλμερ - Μπράουν), μια του Εγκινάλντο κι άλλες δύο στις καθυστερήσεις, όταν η κόπωση λίγο έλειψε να κοστίσει ακριβά στους Πράσινους. Αυτό ήταν όλο! Ο Παναθηναϊκός, πότε με την κατοχή μπάλας, πότε με το σωστό pressing, πότε με τη μαχητικότητα και τη συγκέντρωση ενός εκάστου, έκανε ένα ματς επιπέδου προκριματικών Champions League ως προς την αμυντική του συμπεριφορά. Διότι, μην γελιέστε: η Σαχτάρ είναι ανώτερο σύνολο από τους Ρέιντζερς. Τα κατάφερε, όμως, ανασταλτικά ο Παναθηναϊκός λόγω της δουλειάς στην προετοιμασία και την ατομικής απόδοσης των λιγότερο προβεβλημένων ή ακόμα και υποτιμημένων ή απαξιωμένων παικτών του.

Του Ντραγκόφσκι, για παράδειγμα, που έκανε το καλύτερο παιχνίδι του στο 2025. Του Τουμπά και του Πάλμερ - Μπράουν που ήταν σούπερ αποτελεσματικοί και βοηθούν ουσιαστικά στη σταδιακή αλλαγή της φυσιογνωμίας της ομάδας λόγω της συνδρομής τους στον… αναπτυξιακό τομέα. Του Κώτσιρα και του Τσέριν που σχεδόν μόνιμα είναι αναπληρωματικοί. Και ασφαλώς του κορυφαίου του γηπέδου, Φακούντο Πελίστρι, ο οποίος «αλώνιζε» από τη δεξιά πτέρυγα, δημιούργησε τους μεγαλύτερους κινδύνους χάρη στην εκρηκτικότητα, τις αντοχές και την ικανότητά του στο 1 Vs 1, ανταποκρίθηκε και αμυντικά, όντας συνεπής όπως πάντα. Θετικό πολύ το χθεσινό ματς για τον Ουρουγουανό, διότι απέδειξε ότι δεν τον... πήρε από κάτω μετά από τις αποτυχίες του στα παιχνίδια με τους Ρέιντζερς. Και αρνητικό για τον Τετέ, ο οποίος παίζοντας στη θέση του Μπακασέτα αλλά και ως εξτρέμ, απέδειξε από τη δική του πλευρά γιατί ο Βιτόρια εφέτος τον έχει συνήθως από… πίσω του. Στον πάγκο.

Προφανώς, η Σαχτάρ παραμένει φαβορί. Όμως ο Παναθηναϊκός θα βρει περισσότερους χώρους στη ρεβάνς, όπως είχε βρει και στη Σκωτία. Αν το ποδόσφαιρο - κατά το γνωστό κλισέ - θα του «ανταποδώσει» την καλή απόδοσή του με επιτυχημένο αποτέλεσμα είναι απλώς μια αόρατη και άπιαστη προσδοκία των οπαδών. Πέρυσι, είναι η αλήθεια, τον αντάμειψε για το δραματικό αποκλεισμό από τον καλύτερο Αγιαξ με την πρόκριση επί της ανώτερης Λανς. Όμως ο Τουράν δεν είναι ανόητος. Ούτε χθες τον υποτίμησε τον αντίπαλό του, ούτε στη ρεβάνς θα το κάνει. Μάχη στη μάχη, σώμα με σώμα, στιγμή με στιγμή θα κριθεί αυτή η πρόκριση.

Υ.Γ.: «H προτεραιότητα για τη θέση του Ζαρουρί είναι η θέση του αριστερού εξτρέμ, αλλά μπορεί να δώσει λύσεις και ως δεκάρι. Δεν περιορίζει τις πιθανότητες του Ουναϊ να επιστρέψει. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο»: για πρώτη φορά κάποιος από τον Παναθηναϊκό, ο Ρουί Βιτόρια εν προκειμένω, δηλώνει ευθαρσώς ότι οι Πράσινοι συνεχίζουν την προσπάθεια για τον Μαροκινό μεσοεπιθετικό. Πήραν μεγάλο ρίσκο, αλλά όσο θα πλησιάζει το τέλος Αυγούστου και ο Ουναϊ θα συνεχίζει να προπονείται με τη Μαρσέιγ Β’, της πέμπτης κατηγορίας του γαλλικού ποδοσφαίρου, οι πιθανότητες θα αυξάνονται…