Τσαρλς Μάνσον: O ψυχοπαθής γκουρού που σόκαρε την Αμερική

O ηγέτης της «Οικογένειας Μάνσον» επεδίωξε την πρόκληση γενικευμένου φυλετικού πολέμου με τα σοκαριστικά εγκλήματα της δεκαετίας τους 1960 - Δεν έδειξε ποτέ μεταμέλεια και πάντα προκαλούσε με τις δηλώσεις του

Ο Τσαρλς Μάνσον
, ένας από τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες των ΗΠΑ ακόμη και μέσα από τη φυλακή, πέθανε σε ηλικία 83 ετών. Ήταν ένας ψυχοπαθής γκουρού, υπεύθυνος για σειρά δολοφονιών ανάμεσά τους και η δολοφονία της ηθοποιού Σάρον Τέιτ, η αγριότητα της οποίας σόκαρε τόσο την Αμερική όσο και ολόκληρο τον κόσμο.





Στο τέλος της δεκαετίας του ΄60, είχε διατάξει τους οπαδούς του να σκοτώσουν στην τύχη κατοίκους των σικ περιοχών των πλούσιων λευκών του Λος Αντζελες, επιδιώκοντας την πρόκληση γενικευμένου φυλετικού πολέμου.

Η «οικογένεια» Μάνσον θα διαπράξει τότε τουλάχιστον εννέα φόνους. Αλλά αυτό που θα μείνει στη μνήμη είναι η παράνοια των επτά αλυσιδωτών δολοφονιών της 9ης και 10ης Αυγούστου.

Ανάμεσα στα θύματα, η Σάρον Τέιτ, η σύζυγος του Ρομάν Πολάνσκι, που τότε ήταν 26 ετών και έγκυος 8,5 μηνών. Κατά διαταγήν του Μάνσον, ο οποίος δεν ήταν παρών, μία από τις οπαδούς του, η Σούζαν Ατκινς, διέπραξε το έγκλημα. Στη συνέχεια, με το αίμα του θύματός της έγραψε στην είσοδο «PIG».



Ο Τσαρλς Μάνσον παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης του ως μοναχικός παράφρων που διέθετε εντυπωσιακή ικανότητα επιρροής. Δεν εξέφρασε ποτέ μεταμέλεια και το 1971 καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με τέσσερις από τις οπαδούς του. Οι θανατικές ποινές μετατράπηκαν σε ποινές ισόβιας κάθειρξης. Εκτοτε, κατέθεσε δώδεκα αιτήσεις αποφυλάκισης. Ολες απορρίφθηκαν.

Ο παρανοϊκός γκουρού παρουσιάσθηκε στη δίκη του με μία ουλή στο σχήμα του αγκυλωτού σταυρού στο μέτωπο. Οι οπαδοί του θα τον μιμηθούν.


 

Μία «προφητεία» εμπνευσμένη από τους Beatles
 Ο Μάνσον γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1934 στο Σινσινάτι του Οχάιο. Η μητέρα του ήταν 16 ετών. Ο μικρός Τσαρλς μεγάλωσε χωρίς αγάπη, ενώ δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του.
Η παιδική του ηλικία ήταν χαώδης. Στην εφηβεία εισήχθη σε ίδρυμα για αγόρια, όπου μυήθηκε στην παραβατικότητα. Το 1955, σε ηλικία 21 ετών, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών για κλοπή αυτοκινήτου, αλλά αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους.

Τότε προσπαθεί κάπως να ενταχθεί και παντρεύεται την Ρόζαλι Ουίλις. Αλλά ένα χρόνο μετά ξανασυλλαμβάνεται για κλοπή αυτοκινήτου. Στη φυλακή μαθαίνει ότι έχει έναν γιο, αλλά η Ρόζαλι ζητά διαζύγιο και φεύγει με το παιδί.



Αποφυλακίζεται λόγω καλής συμπεριφοράς, αλλά στη συνέχεια μπαινοβγαίνει στη φυλακή για διάφορα εγκλήματα. «Πέρασα όλη μου τη ζωή στη φυλακή, πράγμα που σημαίνει ότι εδώ αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου, ε...πόσο καιρό είμαι στη φυλακή; 34 χρόνια...», δήλωσε σε συνέντευξή του το 1981.

Το 1967, ζητά να μείνει στη φυλακή, αλλά το αίτημά του απορρίπτεται. Αυτήν τη χρονική στιγμή και καθώς το κίνημα των χίπις βρίσκεται σε πλήρη άνθηση, αποκτά ένα πάθος για τους Beatles και δημιουργεί αυτό που αποκαλεί «οικογένεια» γύρω από μία προφητεία εμπνευσμένη από τα τραγούδια του συγκροτήματος.

Η «οικογένεια» του Μάνσον αποτελείται από αφελείς και αφοσιωμένες γυναίκες και ζει στο περιθώριο της κοινωνίας. Τα ναρκωτικά συνοδεύουν τη ζωή της κοινότητας. Πολλά παιδιά γεννιούνται μέσα σε αυτήν την «οικογένεια» και ο παρανοϊκός γκουρού έχει τουλάχιστον ένα παιδί με μία από τις οπαδούς του.



Η «οικογένεια» κάνει αρχικά νομαδική ζωή και στη συνέχεια εγκαθίσταται σε ράντσο της Κοιλάδας του Θανάτου. Ο Μάνσον θεωρεί ότι είναι η μετενσάρκωση του Χριστού και μηχανεύεται σειρά φόνων για να προκαλέσει πόλεμο ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους, τον οποίο ονομάζει «Helter Skelter» από τραγούδι των Beatles. Ελπίζει ότι οι λευκοί θα βγουν νικητές και θα τον ορίσουν πνευματικό ηγέτη.




Οταν ερωτήθηκε τι συμβουλή θα έδινε στους νέους, ο Μάνσον απάντησε σε σειρά συνεντεύξεων που έδωσε από τη φυλακή: «Αφησε ένα ίχνος για να δείξεις στον κόσμο ότι ήσουν εκεί».

Περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά, οι δολοφονίες της «οικογένειας Μάνσον» εξακολουθούν να στοιχειώνουν τις συνειδήσεις και να προκαλούν νοσηρό ενδιαφέρον που τροφοδοτείται από βιβλία, τραγούδια, τουριστικά τουρ, ιστοσελίδες και ταινίες. Ο ίδιος ο Μάνσον έβγαλε ένα άλμπουμ στο 1970, το οποίο επανακυκλοφόρησε το 2006 σε CD.
 


Έξι πληροφορίες για τον Τσαρλς Μάνσον
 - Στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 στη φυλακή ο Μάνσον συνδέθηκε με τον Alvin "Creepy" Karpis, της δολοφονικής συμμορίας ληστών τραπεζών της δεκαετίας του ΄30 Barker. Ο Κάρπις έμαθε στον Μάνσον να παίζει κιθάρα και στα απομνημονεύματά του έγραψε ότι ο «Little Charlie» είναι τεμπέλης, αλλά έχει «ευχάριστη φωνή και ευχάριστη προσωπικότητα και είναι ασυνήθιστα πράος και γλυκός για εγκληματία».
 
 - Οι ικανότητες επιρροής και χειραγώγησης που χρησιμοποιούσε επί των οπαδών του ο Μάνσον τελειοποιήθηκαν στη φυλακή, όπου παρακολούθησε μάθημα βασισμένο στο βιβλίο του γκουρού Ντέιλ Κάρνεγκι (Dale Carnegie) "How to Win Friends and Influence People," (Πώς να κάνετε φίλους κι να επηρεάσετε ανθρώπους) του 1936, σύμφωνα με την βιογραφία «Manson».


 
 - Ελπίζοντας να προωθήσει την μουσική του καριέρα, ο Μάνσον είχε γίνει φίλος με τον ντράμερ των Beach Boys, Dennis Wilson και τον παραγωγό Terry Melcher. Στη συνέχεια θύμωσε με τον τελευταίο, ο οποίος ήταν γιος της Ντόρις Ντέι, διότι δεν έκανε δίσκο μαζί του. Η πρώτη σειρά δολοφονιών από οπαδούς του Μάνσον διαπράχθηκε στο σπίτι όπου είχε ζήσει ο Terry Melcher.
 
 - Πριν από τις δολοφονίες, οι Beach Boys είχαν ηχογραφήσει ένα τραγούδι του Μάνσον με τίτλο «Never Learn Not to Love». Αργότερα, οι Guns N' Roses ηχογράφησαν το κομμάτι του «Look at Your Game Girl», ενώ ο Marilyn Manson, ο οποίος εμπνεύστηκε εν μέρει το όνομά του από τον περιώνυμο γκουρού, χρησιμοποίησε στίχους του Τσαρλς Μάνσον από το «Mechanical Man» στο τραγούδι του «My Monkey».
Ο Trent Reznor, φροντ μαν του συγκροτήματος Nine Inch Nails, κατοίκησε στο σπίτι όπου διαπράχθηκαν οι δολοφονίες της Σάρον Τέιτ και των τεσσάρων φίλων του ζεύγους Πολάνσκι.

 

 - Ο Μάνσον ήταν το αντίθετο του υποδειγματικού κρατούμενου. Έμπλεκε συχνά σε καυγάδες, έβαζε φωτιά στο στρώμα του, τιμωρήθηκε για κατοχή όπλων και πώληση ναρκωτικών στους συγκρατούμενούς του. Είχε αρνηθεί να συμμετάσχει σε προγράμματα επανένταξης ή ψυχιατρικής αξιολόγησης. Το 1984 υπέστη σοβαρά εγκαύματα όταν κρατούμενος τού έβαλε φωτιά.
 
 - Οι φήμες λένε ότι ο Αντονι Χόπκινς μελέτησε βιντεοταινίες του Μάνσον κατά την προετοιμασία του ρόλου του ως Hannibal Lecter στη «Σιωπή των Αμνών», αλλά ο Χόπκινς το έχει αρνηθεί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δείτε βίντεο:
Τσαρλς Μάνσον: O ψυχοπαθής γκουρού που σόκαρε την Αμερική


ΣΧΟΛΙΑ (8)

🇬🇷Epwnvmus🇺🇸

Να θυμίσω οτι οχι μονο δεν διέπραξε ο ίδιος τους φόνους,, δεν ηταν ΚΑΝ παρών οταν γίνονταν. Ηταν ομως αναμφίβολα ο ιδρυτής κ αρχηγός μιας cult κ ο υποκινητής των δολοφόνων (η πλουσιότερη των οποίων, κληρονόμος των Herst, την σκαπουλαρε ολως τυχαίως μετα απο λίγα χρονακια..). Ομως εφαγε ποσες φορες ΙΣΟΒΙΑ φυλάκιση, ΔΙΧΩΣ δικαιωμα άδειας, ΔΙΧΩΣ αποφυλάκιση μετα απο έκτιση των δυο πέμπτων της ποινής του, ή οτι αλλη λαλακια νομους εχουμε εμεις εδω!

Paparozoumis

Σκορπιος κι αυτός

xan4625

σημερα θα ηταν ακτιβιστης :)

φρουτο σαν τα ντοπια

Και στο κούτελο το Ναζιστικό σύμβολο που το τιμάνε και οι "πατριωτες" της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Απορια

αραγε τι φυλετικο πολεμο ηθελε να ανοιξει ενας λευκος που σκοτωνε λευκους? οποιος αριστερος το βρει κερδιζει μια μολοτωφ δωρο

Κεντρώος

Προβοκάτσια ήταν οι φόνοι, στημένοι ώστε να φαίνονται δήθεν ως εγκλήματα φυλετικού μίσους από αφροαμερικανούς, να ξεσηκώσουν οργή των λευκών απέναντί τους, οι έγχρωμοι να αντιδράσουν με τη σειρά τους και πάει λέγοντας... Τη βομβίτσα κράτα τη, δε θα τη χρειαστώ.

ΧΧΧ

Ενα αρπαγματακι πρεπει να το εχεις για να στηριζεις ακρα.

ΟΧΙ ΚΑΙ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ

ΑΠΛΑ ΝΑΖΙΣΤΗΣ.......

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

trumppompeo0

Νωρίτερα, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωνε ότι δεν υποσχέθηκε στους Κούρδους ότι θα τους προστατεύει 400 χρόνια! - Είπε ότι, αν η Άγκυρα συμπεριφερθεί άσχημα, οι ΗΠΑ θα θέσουν δασμούς στα τουρκικά προϊόντα

45
zuk0

Όπως αποκάλυψε το Facebook, το δίκτυο που αποδίδεται στο Internet Research Agency (IRA) της Ρωσίας χρησιμοποιούσε 50 λογαριασμούς στο Instagram - Είχε συγκεντρώσει 246.000 ακόλουθους, ασχολούμενο με «διχαστικά ζητήματα αμερικανικής πολιτικής»