Ανάλυση Washington Post: Ο Χέγκσεθ μπορεί να «πληρώσει το μάρμαρο» αν χάσουν οι Ρεπουμπλικανοί στις ενδιάμεσες

Μια από τις πρώτες αντιδράσεις των Ρεπουμπλικάνων προέδρων, όταν υφίστανται βαριά ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, είναι οι αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο, οι οποίες μπορεί, μάλιστα, να έρθουν ακόμη και την επόμενη ημέρα.

Το 2006, καθώς οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να αποστρέφονται τον πρόεδρο Τζορτζ Ου. Μπους και έναν πόλεμο (αυτόν στο Ιράκ) που είχε εξελιχθεί διαφορετικά από ό,τι υπολόγιζε η κυβέρνησή του, οι Δημοκρατικοί ανέκτησαν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Το πρωί μετά τις εκλογές, ο Μπους απομάκρυνε τον υπουργό Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ. «Η στιγμή είναι κατάλληλη για νέα ηγεσία στο Πεντάγωνο», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «το Ιράκ δεν λειτουργεί αρκετά καλά, αρκετά γρήγορα».

Δώδεκα χρόνια αργότερα, οι Δημοκρατικοί ανέτρεψαν την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων το βράδυ των πρώτων ενδιάμεσων εκλογών της προεδρίας Τραμπ, ο οποίος το επόμενο πρωί ανάγκασε τον υπουργό Δικαιοσύνης Τζεφ Σέσιονς να παραιτηθεί, θεωρώντας ότι δεν του ήταν επαρκώς πιστός. Αργότερα χαρακτήρισε τον διορισμό του «το μεγαλύτερο λάθος μου».

Φέτος, οι ενδείξεις παραπέμπουν - όπως επισημαίνει σε ανάλυσή της η Washington Post - σε μια ακόμη πιθανή «μπλε» επικράτηση των Δημοκρατικών και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ μοιάζει να είναι ο βασικός υποψήφιος για αποπομπή.

Στο Πεντάγωνο, ανώτεροι στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι έχουν παραιτηθεί ή αποστρατευθεί τους προηγούμενους μήνες, επιλέγοντας να μην συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους υπό τον Χέγκσεθ. Στο Καπιτώλιο, βουλευτές και γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα έχουν καταθέσει φέτος ψηφίσματα για την παραπομπή του, ενώ οι Δημοκρατικοί έχουν προαναγγείλει κύμα δημόσιων ακροάσεων και ερευνών σε περίπτωση που ανακτήσουν τον έλεγχο της Βουλής. Παράλληλα, σε πρόσφατη δημοσκόπηση που διενήργησαν Economist και YouGov, η πλειονότητα των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων - και σχεδόν ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του Τραμπ - τάχθηκε υπέρ της παραπομπής του.

Όταν καταλαγιάσει η σκόνη που θα έχουν σηκώσει οι ενδιάμεσες εκλογές, τότε τα χαμηλά ποσοστά αποδοχής του Χέγκσεθ, η συνεχής αρνητική δημοσιότητα και το γεγονός ότι έχει καταστεί πολιτικό βάρος και για τα δύο κόμματα, ενδέχεται να δώσουν στον Λευκό Οίκο λόγους για να περιορίσει τις απώλειές του.

Αυτό που επισημαίνεται, όμως, στην ανάλυση είναι πως η πιθανή απομάκρυνση του Χέγκσεθ μπορεί να απαλλάξει τον Τραμπ από έναν πολιτικό πονοκέφαλο, δεν θα εξαλείψει, ωστόσο, τις συνέπειες της θητείας του υπουργού Άμυνας, οι οποίες θα τον ξεπεράσουν χρονικά: την κακοδιαχείριση του πολέμου με το Ιράν, την πολιτικοποίηση του στρατεύματος, τον «πολιτισμικό πόλεμο» στο εσωτερικό του Πενταγώνου και την εκκαθάριση ανώτερων ηγετικών στελεχών.

Για τον Τραμπ, η αλλαγή υπουργού Άμυνας (ή Πολέμου, όπως έχει μετονομάσει τη θέση) θα μπορούσε να αποτελέσει μια χρήσιμη πολιτική επανεκκίνηση ενόψει των τελευταίων ετών της προεδρίας του, όταν η πολιτική του επιρροή θα περιορίζεται, πλησιάζοντας προς τη λήξη της θητείας του.

Για τις ένοπλες δυνάμεις, όμως, το επόμενο πρωί θα είναι η πρώτη ημέρα ενός μεγάλου δρόμου προς την επιστροφή στην κανονικότητα.

Οι αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο μετά τις ενδιάμεσες εκλογές

Οι ενδιάμεσες εκλογές αντιμετωπίζονται συχνά ως ένα είδος δημοψηφίσματος για τον εν ενεργεία πρόεδρο, επομένως οι αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο δεν είναι ασυνήθιστες.

Κατά κανόνα, τέτοιες κινήσεις γίνονται για να μετατοπιστούν οι ευθύνες ή η λογοδοσία, να σηματοδοτηθεί αλλαγή πορείας ή να επιβεβαιωθεί εκ νέου η εκτελεστική εξουσία.

Ο Τραμπ, ωστόσο, αντικαθιστά μέλη του υπουργικού συμβουλίου ταχύτερα και συχνότερα από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο εδώ και έναν αιώνα. Το σκεπτικό του γι' αυτές τις απομακρύνσεις σπάνια είναι σταθερό: άλλοτε πρόκειται για ζήτημα αφοσίωσης, άλλοτε για προσωπική συμπεριφορά ή κακή απόδοση και άλλοτε επειδή ο αξιωματούχος έχει μετατραπεί σε ανεπιθύμητο αντιπερισπασμό.

Οι απομακρύνσεις αυτές θωρακίζουν περαιτέρω τον Τραμπ από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Παράλληλα, επιλύουν το άμεσο πολιτικό του πρόβλημα, την ώρα που τα υπουργεία που αφήνουν πίσω τους οι αποπεμφθέντες αξιωματούχοι καλούνται να διαχειριστούν τις συνέπειες.

Τρεις κρίσεις που θα μείνουν στο Πεντάγωνο

Όταν ο Χέγκσεθ αποχωρήσει από το Πεντάγωνο, οι ένοπλες δυνάμεις θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τρεις θεσμικές κρίσεις που, σύμφωνα με την Post, έχουν δημιουργηθεί κατά τη θητεία του.

Η πρώτη και πιο άμεση αφορά τη διόρθωση των λαθών κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή και την αποκατάσταση της επιχειρησιακής ετοιμότητας.

Στρατιωτικοί ηγέτες έχουν προειδοποιήσει ότι ο παρατεταμένος πόλεμος με το Ιράν, τα μειωμένα αποθέματα όπλων και η έλλειψη εστίασης στην καινοτομία και τον μετασχηματισμό έχουν δημιουργήσει ένα «παράθυρο ευπάθειας», θέτοντας σε κίνδυνο άλλες προτεραιότητες ασφαλείας.

Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων θα απαιτήσει επανεξέταση της παγκόσμιας στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ και της διάρθρωσης των ενόπλων δυνάμεων – καθώς και σημαντική χρηματοδότηση για ένα Πεντάγωνο που αντιμετωπίζει έλλειψη πόρων.

Η δεύτερη κρίση αφορά την επείγουσα ανάγκη επαναπροσδιορισμού των σχέσεων μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.

Ο Χέγκσεθ έχει επιβλέψει μια περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με την ανάλυση, η αξιοκρατία στα ανώτατα επίπεδα της στρατιωτικής ηγεσίας έχει αντικατασταθεί από την ευνοιοκρατία και την ιδεολογική αφοσίωση.

Ανώτεροι αξιωματικοί εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για τον παραγκωνισμό των στρατιωτικών νομικών και των γενικών επιθεωρητών, οι οποίοι διασφαλίζουν ότι οι διαταγές και οι επιχειρήσεις είναι σύννομες.

Και ενώ ο πολιτικός έλεγχος των ενόπλων δυνάμεων αποτελεί θεμελιώδη συνταγματική αρχή, η μικροδιαχείριση των προαγωγών και των προτύπων εμφάνισης από τον Χέγκσεθ, οι περιορισμοί στην πρόσβαση των μέσων ενημέρωσης και η έλλειψη διαφάνειας έχουν συμβάλει στην υποχώρηση της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης προς τις ένοπλες δυνάμεις.

Η τρίτη κρίση αφορά τη διαχείριση των κενών σε ανθρώπινο δυναμικό που δημιουργήθηκαν από τη μαζική αποχώρηση στελεχών της ηγεσίας.

Ανώτεροι αξιωματούχοι και ειδικοί επισημαίνουν την απώλεια τεχνογνωσίας, θεσμικής γνώσης και ετών επένδυσης που συνεπάγεται κάθε απομάκρυνση. Αυτά τα κενά στο ανθρώπινο δυναμικό δεν μπορούν να καλυφθούν απλώς με την τοποθέτηση κάποιου άλλου στη θέση.

Το προηγούμενο της Κρίστι Νόεμ

Μπορεί ο Χέγκσεθ να εξακολουθεί να απολαμβάνει - έστω φαινομενικά - την εμπιστοσύνη του Τραμπ, όμως δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς πολύ πίσω για να βρει ένα πιθανό μοντέλο για την αποχώρησή του. Και ο λόγος γίνεται για την πρώην υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ.

Η άνευ όρων αφοσίωσή της στον Τραμπ και η παρουσία της στα μέσα ενημέρωσης ταίριαζαν στην προτίμηση του προέδρου για υπουργικούς διορισμούς.

Ωστόσο, η αρνητική δημοσιότητα σχετικά με τις επιχειρήσεις απελάσεων, τις θανατηφόρες επιθέσεις μεταναστευτικών πρακτόρων της ICE εναντίον Αμερικανών πολιτών, την κακή διαχείριση οικονομικών πόρων και προσωπικού, καθώς και η κακή της επίδοση στις ακροάσεις του Κογκρέσου, αποδείχθηκαν τελικά πολύ σοβαρά ζητήματα για να αγνοηθούν.

Η αποχώρησή της παρουσιάστηκε ως προαγωγή σε θέση ειδικού απεσταλμένου.

Αντίστοιχα, ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε να προσφέρει στον Χέγκσεθ μια «ομαλή μετάβαση» σε διαφορετικά δεδομένα.

Και στις δύο περιπτώσεις, ο Τραμπ θα μπορούσε να μην αναγνωρίσει κανένα λάθος στην άσκηση πολιτικής, να αποδώσει εμμέσως την ευθύνη σε προηγούμενους υπουργούς και να προσφέρει στον άνθρωπό του μια έξοδο που θα του επέτρεπε να διατηρήσει τα προσχήματα.

Μια θεαματική αλλαγή στο υπουργικό συμβούλιο μετά τις ενδιάμεσες εκλογές θα μπορούσε να προσφέρει στον Τραμπ μερική ανακούφιση από έναν πονοκέφαλο που ο ίδιος δημιούργησε και να αναθέσει σε κάποιον άλλον το καθήκον να καθαρίσει το χάος. Ωστόσο, ενώ οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου μπορεί να είναι ζήτημα λίγων ωρών, τα απόνερα στο Πεντάγωνο απ' όσα έχει προκαλέσει ο νυν υπουργός ενδέχεται να «ταλαιπωρήσουν» μια ολόκληρη γενιά μέχρι να καθαριστούν.