Ιμπραήμ πασάς: Τα άγνωστα γεγονότα για τον άνθρωπο που λίγο έλειψε να καταπνίξει την Επανάσταση του 1821

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ_ΨΑΡΩΝ_1

Η ζωή, η δράση του και τα άγνωστα περιστατικά - Οι μεγάλες απώλειες του από την αναχώρηση του από την Αλεξάνδρεια ως την αποβίβαση των στρατευμάτων του στην Πελοπόννησο

Ο κορωνοϊός σίγουρα, και δικαιολογημένα, μονοπωλεί το ενδιαφέρον της παγκόσμιας και της ελληνικής κοινής γνώμης. Καθώς δεν είμαστε ειδικοί, δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε με το θέμα, άλλωστε το protothema.gr καλύπτει πλήρως το κεφάλαιο «κορωνοϊός». Έτσι, μετά το χθεσινό μας άρθρο για τις επιδημίες στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα, επιστρέφουμε σήμερα στα γνωστά, αμιγώς ιστορικά θέματα. Θα ασχοληθούμε με τον Ιμπραήμ πασά, τον άνθρωπο που λίγο έλειψε να σταθεί μοιραίος για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και να πετύχει όσα δεν είχαν καταφέρει τα προηγούμενα χρόνια (πριν το 1825), τα οθωμανικά στρατεύματα: να την καταπνίξει.

Ποιος ήταν ο Ιμπραήμ πασάς;
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Μήπως ο Ιμπραήμ υπήρξε υπερτιμημένος; ‘Όχι τόσο στον τομέα των ικανοτήτων του, όσο στο θέμα της εκστρατείας του στην Ελλάδα. Οι περισσότερες Ελληνίδες και οι περισσότεροι Έλληνες, αν ρωτηθούν για αυτόν, θα απαντήσουν (όσες και όσοι ξέρουν…), ότι ήταν ένας φοβερός και τρομερός στρατιωτικός που συνέτριψε παντού τους Έλληνες και αν δεν είχα παρέμβει οι Μεγάλες Δυνάμεις και δεν ακολουθούσε η ναυμαχία του Ναβαρίνου και η εκστρατεία του Μεζόν στην Πελοπόννησο, σίγουρα θα είχε καταστείλει την Επανάσταση.

Το 2016, από τις ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του αείμνηστου ιστορικού και ακαδημαϊκού Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου (1912-2014), με τίτλο «Η απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο καταλύτης για την αποδιοργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης 24 Φεβρουαρίου- 23 Μαΐου 1825». Το συγκεκριμένο έργο, γράφτηκε απ’ τον αείμνηστο Μ. Σακελλαρίου, μεταξύ 1939- 1942. Σκόπευε να το συνεχίσει και να το εμπλουτίσει με στοιχεία από ευρωπαϊκά και αιγυπτιακά αρχεία, μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως, η απόφασή του να ασχοληθεί με την αρχαία ελληνική ιστορία, τον έκαναν να μην ασχοληθεί περαιτέρω με τον Ιμπραήμ. Ωστόσο, το 2007, αποφάσισε να δει πάλι το υλικό που είχε συγκεντρώσει, 65 χρόνια πριν. Με μερικές προσθήκες και βελτιώσεις, το βιβλίο εκδόθηκε το 2016, φέρνοντας στο φως πολύτιμες και άγνωστες πληροφορίες για τον Ιμπραήμ και την δράση του, που ανατρέπουν πολλά απ’ όσα πιστεύαμε μέχρι σήμερα γι’ αυτόν.
Ο Ιμπραήμ πασάς γεννήθηκε το 1789 στην Καβάλα ή στο χωριό Νικηφόρος (παλαιότερα Νουσρατλί), της Δράμας. Ήταν γιος του αλβανικής καταγωγής Βαλή της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλη και μιας Χριστιανής, γνωστής ως χήρας Τουρματζή. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ήταν γιος της χήρας, από τον γάμο της με κάποιον Τουρματζή και ο Μοχάμετ Άλη τον υιοθέτησε. Πήρε μόρφωση από Ευρωπαίους παιδαγωγούς. Ήταν κοντός και παχύς, τολμηρός αποφασιστικός και παράφορος. Μετά τον διορισμό του πατέρα του ως αντιβασιλέα της Αιγύπτου (1805), ο Ιμπραήμ άρχισε να δείχνει τις στρατιωτικές του ικανότητες. Ο Μοχάμετ Άλη, λόγω του ατίθασου χαρακτήρα του, τον εξόρισε αρχικά στο εσωτερικό της Αιγύπτου, όμως σύντομα τον χρειάστηκε για να εξοντώσει τους Μαμελούκους που λυμαίνονταν το Σουλτανάτο της Αιγύπτου.
Το 1818, κατέστειλε την εξέγερση των Βαχαβιτών, μιας μουσουλμανικής αίρεσης και επανέφερε τη Μεδίνα, ιερή πόλη των Μουσουλμάνων, στην οθωμανική επικράτεια. Για ανταμοιβή, ο σουλτάνος Μαχμούτ Β’ του ανέθεσε το πασαλίκι της Μέκκας και τον ονόμασε πασά με τρεις ιππουρίδες (αλογοουρές) καθιστώντας τον ισότιμο με τον πατέρα του. Από τότε ασχολήθηκε συστηματικά με τη σωστή οργάνωση του αιγυπτιακού στρατού και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε σε καίριες θέσεις Γάλλους, κυρίως, αξιωματικούς που είχαν πάρει μέρος στους ναπολεόντειους πολέμους. Στην προσπάθειά του αυτή, συνάντησε πολλές αντιδράσεις από τους Αιγύπτιους αξιωματικούς ωστόσο κατάφερε να επιβληθεί. Έτσι, το 1823, ο στρατός της αντιβασιλείας της Αιγύπτου, απαρτιζόταν από 100.000 άνδρες αρκετά καλά γυμνασμένους και ετοιμοπόλεμους.

Η Επανάσταση ως το 1824
Τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821, οι ελληνικές δυνάμεις υπερίσχυσαν σχεδόν παντού σε στεριά και θάλασσα, των Οθωμανικών. Το 1823, η δύναμη της αντίστασης των Οθωμανών μειώθηκε ακόμα περισσότερο και η Επανάσταση είχε εδραιωθεί και ο εχθρός φαινόταν ανίκανος να την καταστείλει. Και μέσα στα ελευθερωμένα από τους Έλληνες εδάφη μόνο λίγα φρούρια, κι αυτά αποκλεισμένα, παρέμεναν στα χέρια των Τούρκων: της Αθήνας, της Ναυπάκτου, της Καρύστου, της Πάτρας, της Μεθώνης και της Κορώνης.

Κι ενώ οι Οθωμανοί φαίνονταν αποδυναμωμένοι και οι Έλληνες σε πολύ πλεονεκτική θέση, οι εσωτερικές έχθρες, ο φανατισμός και προσωπικές φιλοδοξίες, οδήγησαν από τα τέλη του 1823 ως τις αρχές του 1825 σε εμφύλιες συγκρούσεις, δύο φορές, που λίγο έλειψε να προκαλέσουν το τέλος και την αποτυχία, την «αυτοκατάλυση» της Επανάστασης.
Βλέποντας την κατάσταση αυτή ο σουλτάνος αποφάσισε να κινητοποιήσει και να αξιοποιήσει περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις. Έτσι απευθύνθηκε στον ημιανεξάρτητο «υφιστάμενό» του, Μοχάμετ Άλη της Αιγύπτου που ήταν ο πρώτος επικεφαλής ισλαμικής χώρας που προσανατολιζόταν προς τη Δύση. Οι δυο τους αποφάσισαν να συμπράξουν. Ο μεν σουλτάνος θα κατέπνιγε την Επανάσταση στα νησιά, ενώ ο δεύτερος θα καταλάμβανε την Κρήτη και την Πελοπόννησο, τις οποίες, αν όλα πήγαιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει, θα του παραχωρούσε μετά την καταστολή της Επανάστασης ο σουλτάνος.

Η εκστρατεία άρχισε να σχεδιάζεται στις αρχές του 1824.
Η εκστρατεία του Ιμπραήμ στην Ελλάδα
Η προετοιμασία της κράτησε αρκετούς μήνες. Στο επιτελείο του Ιμπραήμ ανήκαν Ευρωπαίοι αξιωματικοί όπως αναφέραμε, με επικεφαλής τον Γάλλο εξωμότη de Seve που έγινε γνωστός ως Σο(υ)λεϊμάν μπέης. Ο Ιμπραήμ άρχισε να συγκεντρώνει και να εκπαιδεύει στρατό, να μαζεύει χρήματα, πολεμικό υλικό και τρόφιμα και να ναυλώνει ευρωπαϊκά φορτηγά για να μεταφέρει τον στρατό του στην Ελλάδα. Είχε φροντίσει ακόμα και να δωροδοκήσει Ευρωπαίους τυχοδιώκτες που εμφανιζόμενοι ως φιλέλληνες, γύριζαν σε διάφορα μέρη της χώρας μας συγκεντρώνοντας πληροφορίες που τις μετέφεραν στη συνέχεια στον Ιμπραήμ. Αυτός πίστευε ότι ως την άνοιξη του 1824 θα είχε ολοκληρώσει τις ετοιμασίες του και θα έφτανε στην Ελλάδα.

Στα αρχικά σχέδιά του ήταν να κάνει απόβαση στην Πάτρα και το Νεόκαστρο και να καταστρέψει την Ύδρα και τις Σπέτσες.
Όμως επιδημίες, μια καταστρεπτική πυρκαγιά στην ακρόπολη της πρωτεύουσάς του και επαναστάσεις στη Συρία και την Άνω Αίγυπτο καθυστέρησαν τις ετοιμασίες του.
Οι Έλληνες μάθαιναν από διάφορες πηγές για τις ετοιμασίες του πασά της Αιγύπτου εναντίον τους. Ήταν όμως τόσο πολύ απορροφημένοι τις εμφύλιες διαμάχες που δεν έκαναν απολύτως τίποτε. Ο στόλος, το μεγαλύτερο όπλο της χώρας μας, είχε διαταγή από το νέο Εκτελεστικό να στραφεί εναντίον του παλαιού! Έτσι χωρίς καμία αντίσταση ο αιγυπτιακός στόλος με αλβανικό αποβατικό σώμα, κατέλαβε την Κρήτη. Ένα προπύργιο της Επανάστασης έπεσε και ο εχθρός απέκτησε μια σημαντική βάση για τη συνέχιση των επιχειρήσεών του.

Andrea_Miaoulis
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ_ΤΟΥ_ΣΤΡΑΤΟΥ_ΤΟΥ_ΙΜΠΡΑΗΜ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ_ΚΑΣΟΥ


Η κυβέρνηση που επικράτησε στον εμφύλιο, έδωσε αμνηστία στους ηττημένους αντιπάλους της στις 2/14 Ιουνίου 1824. Ωστόσο το χαμένο έδαφος ήταν πολύ δύσκολο να ανακτηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Οι Τούρκοι από τα Δαρδανέλια και οι Αιγύπτιοι από την Κρήτη άρχισαν τα χτυπήματα. Πρώτος ο αιγυπτιακός στόλος κινήθηκε προς την Κάσο και την κατέστρεψε στα τέλη Μαΐου 1824. Ακολούθησαν τα Ψαρά που κατέστρεψε ο τουρκικός στόλος με επικεφαλής τον ναύαρχο Χοσρέφ στις 21 Ιουνίου/3 Ιουλίου 1824. Και στις δύο περιπτώσεις, ο ελληνικός στόλος με επικεφαλής τον Δημήτριο Σαχτούρη στην πρώτη περίπτωση και τον Ανδρέα Μιαούλη στη δεύτερη, έφτασε με καθυστέρηση. Παράλληλα, ο Μοχάμετ Άλη προετοίμαζε το εκστρατευτικό σώμα για την επιχείρηση στην Πελοπόννησο.

Στα τέλη Ιουνίου, το εκστρατευτικό σώμα ήταν έτοιμο. Απαρτιζόταν από 4 συντάγματα. Οι μάχιμοι άνδρες ήταν 19.605. Υπήρχαν ακόμα 2.000 ιπποκόμοι και 4.000 υπηρέτες. Συνολικά, ο Μοχάμετ Άλη έστειλε στην Ελλάδα 26.000 άνδρες με αρχηγό τον Ιμπραήμ που περιστοιχιζόταν από διάφορους Ανατολίτες αξιωματούχους.
Η ανώτατη διοίκηση δεν είχε λάβει εκπαίδευση αξιωματικού του τακτικού στρατού. Προσκολλήθηκαν όμως στο εκστρατευτικό σώμα σαν εκπαιδευτές και έντεκα Ευρωπαίοι αξιωματικοί: 9 του Πεζικού, ένας του Μηχανικού και ένας των Σκαπανέων. Κορυφαίος όλων, ο Ιταλός Giovanni Romei, Ιταλός Συνταγματάρχης του Μηχανικού, παλαιός αξιωματικός στον στρατό του Ναπολέοντα.

Πολλά ευρωπαϊκά πλοία ήταν έτοιμα από καιρό για να μεταφέρουν το αιγυπτιακό εκστρατευτικό σώμα και τα εφόδιά του. Για να εξαπατήσουν τον ελληνικό στόλο όσα μετέφεραν τρόφιμα, εφοδιάστηκαν με ψεύτικα ναυλωτικά, ότι δήθεν το φορτίο τους προοριζόταν για τη Μάλτα, τα νησιά του Ιονίου και λιμάνια της Αδριατικής.
Στις αρχές Ιουλίου 1824, 272 πολεμικά και μεταγωγικά πλοία του αιγυπτιακού, οθωμανικού και τυνησιακού στόλου απέπλευσαν από την Αλεξάνδρεια για τις ελληνικές θάλασσες.

ΜΕΧΜΕΤ_ΑΛΗ_ΠΑΣΑΣ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ_ΨΑΡΩΝ_1
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ_ΤΟΥ_ΣΤΡΑΤΟΥ_ΤΟΥ_ΙΜΠΡΑΗΜ


Τα παθήματα του Ιμπραήμ
Η νηοπομπή αυτή όμως δεν μπόρεσε να διατηρηθεί σε τάξη. Πολλά πλοία σκόρπισαν και απομακρύνθηκαν. Πρώτος σταθμός των πλοίων ήταν η Μάκρη (Μαρμάρι) όπου γιόρτασαν το Ραμαζάνι και έπειτα κατευθύνθηκαν στη Ρόδο όπου έφτασαν στις αρχές Αυγούστου 1824. Την ίδια εποχή, ο Χοσρέφ επιδίωκε να καταλάβει τη Σάμο. Όμως πλέον ο ελληνικός στόλος με επικεφαλής τον Μιαούλη βρισκόταν στη θέση του. Ο Χοσρέφ ζήτησε τη βοήθεια του Ιμπραήμ που βρισκόταν στην Αλικαρνασσό κι εκείνος θεωρώντας πως θα είχε εύκολο έργο, συμφώνησε.

Στη ναυμαχία του Γέροντα όμως ο ελληνικός στόλος συνέτριψε τους επιτιθέμενους εχθρούς (29/8/1824) και πυρπόλησε την τυνησιακή ναυαρχίδα. Ο Ιμπραήμ πείσμωσε και στοχοποίησε τη Σάμο. Και πάλι όμως ο Μιαούλης βρέθηκε μπροστά του και τον σταμάτησε μπροστά στο νησί (9/21 Σεπτεμβρίου 1824). Και όχι μόνο αυτό. Καταδίωξε τους δύο στόλους ανάμεσα στις Κυκλάδες κοντά στην Ικαρία, έξω απ’ τη Χίο και τη Λέσβο και ματαίωσε μια απόπειρά τους να ξαναγυρίσουν στην Αλικαρνασσό. Η… σύμπραξη των δυο πασάδων διακόπηκε άδοξα. Ο Χοσρέφ μετά από σουλτανική διαταγή επέστρεψε στη βάση του, αφήνοντας 15 πλοία στον Ιμπραήμ που γύρισε στην Αλικαρνασσό στις 10/22 Οκτωβρίου. Είχε όμως χάσει πολύτιμο χρόνο και δυνάμεις.

Οι πλοίαρχοι των ναυλωμένων ευρωπαϊκών σκαφών ζητούσαν να πληρωθούν και να φύγουν. Θανατηφόρες ασθένειες έπληξαν τον στρατό του στην Αλικαρνασσό. Με το πείσμα και με σκληρές τιμωρίες επέβαλε την πειθαρχία.

Στις 25 Οκτωβρίου, μέσα σε σφοδρή κακοκαιρία, έδωσε εντολή στον στόλο του να ξεκινήσει για την Πελοπόννησο. Στις 2/14 Νοεμβρίου εμφανίστηκε πάλι ο ελληνικός στόλος με τον Μιαούλη επικεφαλής, που άρχισε να καταδιώκει τον εχθρικό. Ο Ιμπραήμ απελπισμένος, έδωσε σήμα ,να σωθεί όπως μπορεί το κάθε πλοίο. Ο στόλος του σκόρπισε. Ο Ιμπραήμ έφτασε στη Σούδα. Άλλα πλοία γύρισαν στη Ρόδο και το Μαρμάρι ενώ κάποια έφτασαν στην Αλεξάνδρεια! Οι απώλειες του Ιμπραήμ ήταν τεράστιες. Στα χέρια των Ελλήνων, ανάμεσα στα άλλα, έπεσαν μια σακολέβα με πολλά χρήματα, πέντε ευρωπαϊκά μεταγωγικά με 1.700 άνδρες ,σχεδόν όλους του 6ου Συντάγματος και δέκα αυστριακά, με άλογα, ιππείς, εφόδια και τρόφιμα. Ο ελληνικός στόλος στις 12/24 Νοεμβρίου αποσύρθηκε στις βάσεις του για τις αναγκαίες επισκευές.

Ο εφησυχασμός που προκλήθηκε στην ελληνική πλευρά οδήγησε σε νέο γύρο εμφύλιων συγκρούσεων. Επί ένα μήνα οι Έλληνες σπαράζονταν στον Μοριά. Η Πύλη πίεζε τον Ιμπραήμ να περάσει στην Πελοπόννησο επωφελούμενος από τον ελληνικό εμφύλιο. Ο Αιγύπτιος πήγε στη Ρόδο και το Μαρμάρι και οδήγησε στη Σούδα όσα πλοία είχαν παραμείνει εκεί. Έστειλε στην Κορώνη και τη Μεθώνη μια γολέτα κι ένα μπρίκι με τρεις λόχους για να ενισχύσουν τα φρούρια που πολιορκούσαν οι Έλληνες. Το μπρίκι όμως χάλασε από τη θαλασσοταραχή και γύρισε πίσω αλλά η γαλέτα κατάφερε να αποβιβάσει δυνάμεις και εφόδια.

Παράλληλα, ο Μοχάμετ Άλη έστειλε στο Μαρμάρι τα πλοία που είχαν επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια μετά τον διασκορπισμό τους. Ο Ιμπραήμ έφυγε από τη Σούδα για να τα παραλάβει. Στην επιστροφή του αυτή, τον βρήκε νέα κακοτυχία. Σφοδρή τρικυμία έπληξε τη νηοπομπή. Τα περισσότερα από τα 36 πολεμικά και φορτηγά γύρισαν στην Αλεξάνδρεια και το Μαρμάρι. Μόνο 5 φρεγάτες, τρία μπρίκια και μερικά μικρότερα έφτασαν με τον Ιμπραήμ στη Σούδα. Ένα από αυτά που σκόρπισαν, το συνάντησε η γαλέτα του Μπόταση και το έκαψε. Μερικά μικρά πολεμικά και φορτηγά πλοία έφτασαν σκόρπια στη Σούδα στις αρχές Φεβρουαρίου, ενώ όσα πήγαν στην Αλεξάνδρεια έμειναν εκεί ως τις 6/18 Μαρτίου. Και στην Κρήτη όμως, ο αιγυπτιακός στρατός είχε πολλά προβλήματα. Έβρεχε συνεχώς και έκανε πολύ κρύο. Φορώντας ελαφριά ρούχα, πολλοί άνδρες του Ιμπραήμ, αρρώστησαν. Οι επιδημίες θέριζαν. Οι σκοτωμένοι, πνιγμένοι, αιχμάλωτοι και τα θύματα των ασθενειών που θέρισαν τους Αιγύπτιους στην Αλικαρνασσό, στη Ρόδο και τη Σούδα ήταν 7.000! Η συνοχή του στρατού, διατηρήθηκε χάρη στη σκληρότατη πειθαρχία που επέβαλε ο Ιμπραήμ.

Χρησιμοποιούσε πνευματικά μέσα με τους ιμάμηδες που συνόδευαν τον στρατό και σωματικές τιμωρίες. Σε μεγάλη χρήση, ήταν η ποινή του ραβδισμού, την οποία δέχονταν ακόμα και Ταγματάρχες και Λοχαγοί! Και στο ιππικό είχε όμως μεγάλες απώλειες ο Ιμπραήμ. Τουλάχιστον 1.200 ιππείς και 1.500 άλογα σε σύνολο 2.000 χάθηκαν. Δύο Λόχοι Σκαπανέων έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων και άλλοι δύο ήταν στα πλοία που επέστρεψαν στην Αλεξάνδρεια. Από τους σωματοφύλακες του Ιμπραήμ, μόνο 80 επέζησαν. Οι υπόλοιποι πνίγηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες. 20 πλοία πιάστηκαν από τους Έλληνες και άλλα τόσα βυθίστηκαν. Ο Ιμπραήμ υποχρεώθηκε να πληρώσει επιπλέον χρήματα για να παρατείνει τη ναύλωση των ευρωπαϊκών πλοίων.

Παρ’ όλα αυτά, τον Φεβρουάριο του 1825, με 7 μήνες καθυστέρηση, ήταν έτοιμος να αποβιβασθεί στην Πελοπόννησο. Ακόμα και η αποβίβαση των δυνάμεών του στον Μοριά ήταν τραγελαφική. Στις 12 και 13 Φεβρουαρίου 1825, έφτασε το πρώτο «κύμα». Ωστόσο, 50 άνδρες πνίγηκαν κατά την αποβίβαση στη Μεθώνη!
Στις 5/17 Μαρτίου, έφτασε το δεύτερο «κύμα». Επικράτησε μεγάλη σύγχυση και σημειώθηκαν δυστυχήματα και απώλεια υλικού που έπεσε στη θάλασσα. Με το τρίτο «κύμα», έφτασαν στον Μοριά πολεμικό υλικό και άλλα εφόδια. Αυτές ήταν οι περιπέτειες του Ιμπραήμ μέχρι να φτάσει στην Πελοπόννησο. Με τα όσα έγιναν στη συνέχεια θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο.

Βασική πηγή για το άρθρο ήταν το βιβλίο του Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου «Η απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο καταλύτης για την αποδιοργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης», ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ, 2016
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (23)

Ανακαλυπτωντας την αληθεια

Οταν ημαστε μικροι ακουγαμε για αρβανιτες και βλαχους και νομιζαμε οτι αυτοι ειναι συμπατριωτες μας που μιλανε καποιες ελληνικες διαλεκτους.Το ιδιο λεγανε για τις "ελληνικες" διαλεκτους τους και οι ιδιοι.Οι σλαβοφωνοι και οι τουρκοφωνοι κρυβονταν πισω απο γελοιες θεωριες (οτι οι προγονοι τους αναγκαστηκαν να μαθουν.....ξενες γλωσσες, τις οποιες επρεπε τα παιδια τους να ξεχασουν).Μετα την εγκαθιδρυση της δημοκρατιας στην Ελλαδα το 1980 και περισσοτερο μετα το ανοιγμα των συνορων το 1992 με εκπληξη ανακαλυψαμε οτι τα αρβανιτικα ειναι κανονικα.....αλβανικα και τα βλαχικα ρουμανικα, οτι το ενα-εναμισυ εκατομυριο ελληνοποντιων μιλαει την ιδια γλωσσα με 7-8 εκατομυρια τουρκοποντιους, οτι το 80% των ελλαδιτικων τοπονυμιων ειναι σλαβικα, τα οποια ειτε ελληνοποιηθηκαν, ειτε αλλαχτηκαν, οτι στην Μακεδονια ειδικα οσοι επεμεναν να μιλανε δημοσια την μητρικη τους γλωσσα εκδιωχθηκαν απο την Ελλαδα και φυσικα, οτι ΟΛΟΙ πλην εξαιρεσεων οι οπλαρχηγοι του 21 δεν μιλουσαν ελληνικα, αλλα αρβανιτικα, δηλ. αλβανικα. Ερωτω λοιπον, τελειως καλη τη πιστη! Τι στα κομματια ειμαστε? (Παρακαλω να δημοσιευτει περιμενωντας απαντησεις)

Ραδαμανθυς

υπαρχει μεγαλη βιβλιογραφια σε οτι αφορα τετοια θεματα..και στο ιντερνετ μπορεις να βρεις και σε διαφορα σαιτ τα οποια υπαρχουν επισης πολλα ενδιαφεροντα σχολια για βιβλιογραφια.. εχοντας αντιληψη ο καθενας της ιστοριας- επιφανειακα τουλαχιστον- οχι μονο της δικης μας αλλα και αλλων λαων θα καταλαβει καποια απλα πραγματα.. 'αλβανικα και τα βλαχικα ρουμανικα, οτι το ενα-εναμισυ εκατομυριο ελληνοποντιων μιλαει την ιδια γλωσσα με 7-8 εκατομυρια τουρκοποντιους''.. προφανως οπως γινεται και παντου σε ολο τον κοσμο, οταν για εκατονταετιες, αιωνες καλυτερα, συνυπαρχουν σε εναν τοπο πληθυσμοι διαφορετικων εθνοτικων ομαδων, αλληλεπιδρουν, ζουν μαζι, πρεπει να συννενοουνται καπως .. στην καθομιλουμενη αναπτυσσεται λεξιλογιο και φυσικα μια αργκο η οποια αποτελειται απο λεξεις και πολλες φορες παραποιημενες ξερεις και στον εναν και στον αλλον πληθυσμο. οπως και στη νοτιο ιταλια η πολυπληθης ελληνικη παρουσια κρατησε μεσα στους αιωνες μια σαφη ταυτοτητα που σταδιακα στις χιλιετιες εξασθενησε αφησε μεχρι σημερα το στιγμα της σε μια διαλεκτο που αποτελειται απο ελληνικες και ιταλικες λεξεις, αλλες καθαρες λατινικες, αλλες καθαρες ελληνικες και οι περισσοτερες μια μιξη. αυτο δεν σημαινει οτι το 1/5 της ιταλιας ειναι ελληνες αλλα προφανως υπαρχουν ελληνικες ριζες. αντιστοιχα μετα απο αιωνες παρουσιας των αραβων στην ισπανικη χερσονησο η γλωσσα των ισπανων ακομα και τωρα, η μουσικη τους, η αρχιτεκτονικη τους, εχει παμπολλα αραβικα στοιχεια. σαφως αλλο πραγμα ειναι οι ισπανοι αλλο οι αραβες.. στις ανατολικες επαρχιες της τουρκιας αντιστοιχα στα σημεια που υπερτερει ο κουρδικος πληθυσμος συνανταται το ιδιο.. η ινδια, μια τεραστια χωρα, εχει εκατονταδες γλωσσες (121 στην απογραφη του 2011) και μαλιστα πολλες εξ αυτων διαφορετικων γλωσσικων οικογενειων..επισημα βεβαια και τα περισσοτερο ομιλουμενα ειναι τα χιντι.. η αλβανια διπλα μας εχει 2 διαφορετικες διαλεκτους, τα γκεγκικα και τα τοσκικα οπου τα γκεγκικα στηριζονται σε παλαιοαλβανικα κυριως με σλαβικες επιρροες και τα τοσκικα σε παλαιοαλβανικα, ελληνικα και λατινικα δανεια λογω διαφορετικων επιρροων αναλογως με τους πληθυσμους που ειχαν αλληλεπιδρασεις. πολλοι οπλαρχηγοι ηταν αρβανιτες οχι ολοι. οι αρβανιτες ηταν σε αρκετα μερη ιδιως ρουμελης και μορια ισχυρο στοιχειο. οι μετακινησεις τους ειναι γνωστες ηδη απο τον 110 αιωνα. δεν αξιωσαν ποτε αλβανικο ιδεωδες. το αν ειναι εξελληνισμενοι αλβανοι η ελληνες η και τα δυο ειναι αλλο θεμα και καθολου δεν ενοχλει, ειναι και φυσικο μετα απο χρονια.

Ραδαμανθυς

επισης υπαρχουν παμπολλες αναφορες στη βιβλιογραφια οπου γνωστοι αρβανιτες αυτοαναφερονται σαν ελληνες, ρωμιοι η γραικοι. οπως ο μποτσαρης οταν -αναφερομενος στα επτανησα- λεει οτι ως ελλην σαφως δεν μπορω να τα βλεπω σκλαβωμενα. προγενεστερα οι γνωστοι μπουηδες στη βενετια. Οι Μπούιοι/Αρβανίτες,που είχανε καταφύγει εκεί από την Πελοπονησσο ήταν απ’ τα ιδρυτικά μέλη της ελληνικης κοινότητας το 1494 (Scuola di Grecia) Θα βρείς τα ονόματα των Μπούιων/Αρβανιτών ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη αυτής της κοινότητας τον Νοέμβριο του 1494, όπως θα τους βρείς, λίγο αργότερα, να υπογράφουν και την αίτηση για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Η Ελληνική κοινότητα δεν ήταν όμως η μόνη “εθνική” κοινότητα στην Βενετία. Υπήρχαν κι άλλες “εθνικές’ κοινότητες σ’ εκείνη την πόλη. Σε μικρή λοιπόν απόσταση απ’ τα κτήρια που στέγαζαν την Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας βρίσκεται ένα άλλο κτήριο-μνημείο. Είναι το κτήριο που είναι γνωστό με την ονομασία “Scuola di Santa Maria degli Albanesi”. Το κτήριο αυτό στέγαζε τα χρόνια εκείνα την Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας, την “εθνική” κοινότητα των Αλβανών της Βενετίας οι οποιοι προερχονταν από τους πολεμιστες του Καστριωτη που κατεφυγαν εκει απο τη βορεια Αλβανια. Η Αλβανική Κοινότητα της Βενετίας ήταν αρχαιότερη απ’ την αντίστοιχη Ελληνική, και ιδρύθηκε το 1447. Την εποχή κατά την οποία οι πρώτοι Μπούιοι/Αρβανίτες αποβιβάσθηκαν στην Βενετία, στα τέλη του 15ου αιώνα, η Αλβανική Κοινότητα λειτουργούσε ήδη. Oι Μπούιοι/Αρβανίτες, χωρίς κανέναν καταναγκασμό, επέλεξαν, όχι απλά να συνεταχθούν αλλά και να συνιδρύσουν με τους υπόλοιπους Ελληνες ηδη από τον 15ο αιωνα ,την ελληνικη κοινότητα Και μάλιστα σε ένα τόπο που υπήρχε ήδη η ”’αλβανική κοινότητα”. Γενικα η ανα τους αιωνες βιβλιογραφια δεν αναφερει πουθενα οτι αρβανιτες ενιωθαν κατι αλλο εκτος απο ελληνες, ρωμιοι, γραικοι κτλ κτλ.. οποτε νομιζω οτι δεν υπαρχει κανενα θεμα σε γενικες γραμμες απο τους αρβανιτες και γενικα δεν ειναι αρνητικη η πορεια τους στο γενος και στη συμμετοχη τους. οσον αφορα στους βλαχους μια προχειρη ματια βρηκα αυτο το Ετυμολογικόν Λεξικόν της Κουτσοβλάχικης Γλώσσης του Κ. Νικολαΐδη (1909) περιλαμβάνει 6.657 λέξεις εκ των οποίων οι 3.560 έχουν ελληνική προέλευση, 2.605 λατινική, 185 σλάβικη, 150 αλβανική και οι υπόλοιπες 157 άγνωστη. Μάλιστα σε πολλές από τις ελληνογενείς λέξεις η ετυμολογία ανάγεται στους πρωτοαρχαιοελληνικούς και ομηρικούς χρόνους.

Ραδαμανθυς

επισης παρακατω ο φιλος παρεθεσε τη διακηρυξη των επαναστατων προς τις ευρωπαικες αυλες.. η φιλικη εταιρεια χρονια πριν την επανασταση ορκιζε τα μελη της με πιστη στον ελληνισμο. οπλαρχηγοι αναφερονται σε γραικους ελληνες και ρωμιους. η διακηρυξη για ελληνικο γενος κτλ.. προφανως αν δεν υπηρχαν ελληνες η δεν ενιωθαν ελληνες δεν νομιζω να ανεφεραν ολα αυτα. θα ανεφεραν κατι αλλο παντως οχι αυτα. επισης δεν εχουμε μονο την επανασταση του 1821 αλλα αρκετες αποπειρες προγενεστερα και πολλες εξ αυτων μαλιστα ιδιαιτερα σημαντικες με επισης πλουσια βιβλιογραφια. επηρεασμενες πολλες φορες απο λογιους που εφυγαν στη δυση και μιλουσαν λογια φλογερα για την απελευθερωση παλι των γραικων ρωμιων και ελληνων- και οσο προχωραμε στα χρονια ακομα και επι βυζαντιου- κανει την εμφανιση του ολοενα και συχνοτερα αν και αρχικα δειλα, ο ορος ελλην, μη στιγματισμενος πλεον με την εννοια του ειδωλολατρη τοσο οσο βεβαιως στο παρελθον, πραγμα που ειχε αντικατασταθει ηδη εξυπνα απο το γραικος και το ρωμιος μετεπειτα ωστε να αποβαλλει τη θρησκευτικη συνδεση. εν παση περιπτωσει μπορεις και μονος σου να βρεις πολλα. η εθνοτικη συνειδηση δεν εχει παψει πολλους αιωνες, μπορει να εχει χτυπηθει, να εχει ατονησει ανα διαστηματα, η βιβλιογραφια παντως ειναι πλουσια. αν δεν υπηρχε συνειδηση η ειχε χαθει καποια στιγμη στο παρελθον δεν θα υπηρχαν οι αναφορες αυτες ουτε στο παρελθον ουτε στο μελλον καθοτι θα ηταν λογικο να εχεις καποια αλλη συνειδηση και να αναφερεσαι σε αλλη.

(Λ)-Μανιατης

Μιχαλη,αυτη την εποχη που ΟΛΟΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ να δημοσιευσεις το 2ο μερος συντομα.......

Μιχάλης Στούκας

Καλησπέρα,το Σ/Κ. Υπάρχουν πολλά καινούργια στοιχεία,που θα διαβάσετε!Να είστε καλά,σας ευχαριστώ πολύ ξανά!Μιχάλης.

Λεωνίδας

Τελικά ήταν εμφύλιος θρησκευτικός πόλεμος,από την μια Ιμπραήμ πασάς, Αλί πασάς, Κουρτ πασάς κ από την άλλη ο Κολοκοτρώνης , Μπότσαρης, Μιαούλης, Μπουμπουλίνα κτλ .Όταν ερχόταν σε συμφωνία για ειρήνη με την Μ.Πυλη πολεμούσαν μετάξι τους οι φαρες.Οσοι ήταν μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα τους κόλλησαν την ονομασία το Τουρκαλβανός η Αρναούτης κ όσοι ήταν χριστιανοί ορθόδοξη τους ονόμασαν Αρβανίτες.Οι φυλές αυτές άρχισαν την κάθοδο προς τον Νότο από το 13 αιώνα κ σταμάτησαν τον 16 αιώνα περίπου . Πολλές φυλές μετανάστευσαν κ στον Νότο της Ιταλίας με την κατάληψη από τους Οθωμανούς της σημερινής Αλβανίας.

(Λ)-Μανιατης 1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ- 200 ακριβως χρονια πριν -στις 17 Μαρτιου του 1821 μαζευτηκαν οι Μανιατες με τον Μαυρομιχαλη κ το Κολοκοτρωνη στον Ι.Ν. των Παμμεγιστων Ταξιαρχων στην Πολη του Θεου του Πολεμου Αρη κ κυρηξαν τον Πολεμο κατα της Οθωμανικης αυτοκρατοριας.Στη συνεχεια κατελαβαν την Καλαματα,συστησαν την "Μεσσηνιακη Γερουσια" κ εξεδωσαν την Πρωτη Πραξη Διεθνους Δικαιου της Επαναστασης, την λεγομενη "Προκηρυξιν εις τας Ευρωπαικας Αυλας".Το πρωτοτυπο της βρισκεται ακομα στο Υπουργειο Εξωτερικων της Μ. Βρετανιας.

(Λ)-Μανιατης 2

Σου την παραθετω............."Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς, εκ μέρους του φιλογενούς αρχιστρατήγου των Σπαρτιατικών στρατευμάτων Πέτρου Μαυρομιχάλη και της Μεσσηνιακής Συγκλήτου...........Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενός και επέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνη άλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοή και αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς.Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίφθησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας. Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας. Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις τας εναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί, ει μη την Ελευθερίαν. Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός των ανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας. Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν. Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας. Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε, απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες, ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν, και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σας ευγνωμοσύνην μας.......1821 Μαρτίου 23 εν Καλαμάτα....... Εκ του Σπαρτιατικού Στρατοπέδου Πέτρος Μαυρομιχάλης,αρχιστράτηγος του Σπαρτιατικού και Μεσσηνιακού στρατού."

Εκτιμιτης

Το άρθρο στερείται τεκμηρίωσης επειδή βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε ένα βιβλίο. Θα περίμενα και άλλες πηγές.

Μιχάλης Στούκας

Κύριε εκτιμίτη(;), στο βιβλίο του Μ.Σακελλαρίου,υπάρχουν δεκάδες πηγές και τα πάντα είναι τεκμηριωμένα.Εσείς έχετε κάποιες πηγές που αναιρούν όσα γράφω;Δυστυχώς,το υλικό αυτό έμεινε αναξιοποίητο για 75 χρόνια και υπήρχε άγνοια για την πλήρη δράση του Ιμπραήμ.Πάντως,στο δεύτερο μέρος,που θα ασχοληθώ με τη δράση του στην ξηρά,θα χρησιμοποιήσω περισσότερες πηγές,καθώς υπάρχει σημαντική βιβλιογραφία.Να είστε καλά,Μ.Σ.

Δημητριος

Στον παπαφλεσσα δεν τα λεει ολα αυτα. Σιγα τον ιμπραημ

amerikanos

σε εκεινη την εποχη οι αλβανο συριζαιοι θα συμαχουσνα με τον ιμπραημ πατσα και θα τον ελεγαν εφεντη .... κατι ρεμαλια σαν την ρεπουση την τασια την ςορμπα θα ειτανε πρωτη θεση πιστα για να τεκονποιοσουν γενιτσαρους .... αλωστε ο τζανοκοπουλος ειναι περιφανος μετα απο 200 χρονια ανεξαρτησιας που ο αδελφος του εκανε πορεια υπερ του ερτογαν ....

Ξέρουμε καλά ποιοι συμμάχησαν με κατακτητές "amerikane"

Γνωστές και οι θέσεις της εκκλησίας που αφόρησε τους επαναστάτες και ρουφιάνεψε τον αδερφό του Κολοκοτρώνη.

ΚΩΣΤΑΣ21

Φοβερές λεπτομέρειες, τις αγνοούσα...

ΕΓΩΙΣΤΗΣ

Τιμη και δοξα στην ναυτοσυνη των ελληνων.

Μη εγωιστης

Ποια ναυτοσυνη και ποιων ελληνων ρε ανθρωπε? Απο τι φαινεται, ολοι οι "ελληνες" ναυτικοι, ηταν αλβανοι!Αν τωρα θεωρουμε οτι οι ελληνορθοδοξοι αλβανοι (αρβανιτες) ειναι ελληνες και οι μουσουλμανοι αλβανοι......αλβανοι, αυτο ειναι αλλο θεμα! ΥΓ Θα θερμοπαρακαλουσα τον κ. Στουκα να δημοσιευει τα σχολια.Ο οποιοσδηποτε εχει γνωμη και επιχειρηματα θα μπορει ισως να μας.....διαφωτισει.

Nικόδημος Μακρής

Κύρ Μιχάλη, ο Σακελλαρίου από τον οποίο αντλείς τις πληροφορίες σου ήταν αναντάμ - παπαντάμ μπολσεβίκος. Άρα ανυπόληπτος. Κρίμα, κύρ Μιχάλη μου, σε είχα για έγκυρο ιστοριοδίφη

Μέτριος

Άλλο ένα ενδιαφέρον, καλογραμμένο, επιστημονικά έγκυρο ιστορικό άρθρο του κυρίου Στούκα. Τον ευχαριστούμε. Περιμένουμε την συνέχεια... Μία μικρή επισήμανση μόνο: Η εκδοχή ότι ο Ιμπραήμ ήταν θετός υιός του Μωχάμετ Άλη είναι η πιο ισχυρή ιστορικά και η πιο αποδεκτή στη σχετική βιβλιογραφία.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης