Οι χαμένοι των εκλογών και οι αγωνίες τους

kalv_arthro

Κλείνουμε σήμερα το κεφάλαιο Καλό Βόλι αφού έπεσε και η αυλαία των εκλογών. Μια τελευταία ανάρτηση όμως θα πρέπει να αφιερωθεί στους χαμένους των εκλογών.

Όταν έβγαιναν τα εκλογικά αποτελέσματα, τα παλιά χρόνια, ξεκινούσαν άλλες καταστάσεις: Θρίαμβος για το νικήσαντα, πένθος για τον μαυρισθέντα. Αλλά να ήταν μόνο το πένθος, καλά θα ήταν. Το τι καζούρες σκαρφιζόντουσαν για να κοροϊδέψουν τον αντίπαλο, δεν περιγράφονται. Ιδού και ένα χαρακτηριστικό έμμετρο που φαίνεται να άρεσε πολύ, αφού μάλιστα το είχαν μελοποιήσει:

Απ' τα "άπατα" βγαλμένος
μιας κάλπης τα ιερά
και σαν πριν, μουτζουρωμένος
χαίρ' ω χαίρε φουκαρά!

Μερικές βδομάδες μετά όλοι ευχόντουσαν: "Και στις επόμενες εκλογές"...

Ας δούμε όμως κάποιες εύστοχες ψυχολογικές παρατηρήσεις του λογοτέχνη Παύλου Νιρβάνα γύρω από το θέμα:

«Ο χαμένος εις όλας τας εκλογάς, δεν ομοιάζει με κανένα άλλον χαμένον. Ούτε με τον χαμένον του χαρτοπαιγνίου, ούτε με τον χαμένον του διαγωνισμού, ούτε με τον χαμένον του λαχείου. Η χασούρα του είνε η τραγικωτέρα όλων. Απλούστατα, διότι ούτε την περιμένει, ούτε την φαντάζεται.

kalv1


Όταν ποντάρη κανείς στον μπακαρά, πηγαίνει με την ελπίδα να δεχθή οχτάρι ή εννιαρι, αλλά είνε προετοιμασμένος να δεχθή και μπάκαν. Εις ένα διαγωνισμόν, όσον και μελετημένος αν είνε ο διαγωνιζόμενος, έχει υπ΄όψει του ότι μπορεί να ευρεθούν άλλοι καλύτεροί του και να τον φάνε, ή να τον φάη, επί τέλους, και η μεροληψία της Επιτροπής. Εις το λαχείον, όλοι περιμένομεν τον πρώτον αριθμόν, αλλά είμεθα συνηθισμένοι να μη κερδίζωμεν ούτε τον τελευταίον. Δεχόμεθα, λοιπόν, της τύχης τα γραμμένα, χωρίς μεγάλην κατάπληξιν και το παίρνομεν απόφασιν.

Ο χαμένος όμως της εκλογής –όλοι κάτι γνωρίζομεν εκ προσωπικής πείρας- είνε άλλο πράγμα. Αυτός, μέχρι της τελευταίας στιγμής, είνε βέβαιος περί της νίκης. Ακόμη και όταν τα αποτελέσματα βοούν εκ των προτέρων, είνε ξένος προς την πραγματικότητα. Πιστεύει την πίστιν του.

Και εις την πίστιν του τον ενισχύει η εφημερίς του, η οποία έχει την ιδίαν ακλόνητον πίστιν με αυτόν, είτε εκ ψυχολογικής ταυτότητος, είτε εξ επαγγελματικής υποχρεώσεως. Τον ενισχύει ο ομόφρων και ο ομοϊδεάτης που ευρίσκεται, εξ ίσου, εκτός πάσης πραγματικότητος. Τον ενισχύει ακόμη και το πείσμα απέναντι της αντιπάλου πίστεως.

-Θα τους φάμε!

Επί τέλους φθάνουν τα πρώτα μηνύματα της ήττης. Δεν τα πιστεύει. Έρχονται τα πρώτα δυσάρεστα αποτελέσματα της μάχης. Δεν τα πιστεύει. Περιμένει τα οριστικά αποτελέσματα. Έρχονται και τα οριστικά αποτελέσματα. Δεν τα πιστεύει ούτε αυτά ακόμη. Κάποιο λάθος θα έγινεν εις την διαβίβασιν των τηλεγραφημάτων. Περιμένει εισέτι το καθυστερούν αποτέλεσμα ενός μακρυνού χωριού, όπου ψηφίζουν πενήντα εκλογείς. Το περιμένει ανυπομόνως.

kalv3
kalv2


-Που ξέρεις; Μπορεί να μεταβληθούν τα πράγματα...

Συγκεντρούνται, κάποτε, όλα τα αποτελέσματα. Η νίκη των αντιπάλων του είνε βεβαία. Διατυμπανίζεται, πανηγυρίζεται, αποτελεί αναμφισβήτητον γεγονός.

-Μη βιάζεσθε! Φωνάζει. Αφήστε να δούμε ακόμα...

Βλέπει, επί τέλους, την πικράν αλήθειαν. Την αντιμετωπίζει κατά πρόσωπον. Την ψηλαφεί. Είνε χαμένος. Αλλά δεν θέλει να παραδεχθή ακόμη την πραγματικότητα. Η πίστις του ομοιάζει με κάθε πίστιν, που απορρέει από μίαν βαθυτέραν ανάγκην της ψυχής.

Δεν υπάρχει, ωρισμένως, πικρότερον πράγμα, από την διάψευσιν μιάς πίστεως. Η διάψευσις μιας ελπίδος είνε τίποτε εμπρός της. Γι΄αυτό ο χαμένος της εκλογής είνε ένα τραγικόν πρόσωπον. Όχι τόσον, διότι έχασε την εκλογήν, όσον διότι είχεν απόλυτον πεποίθησιν ότι θα την κερδίση».

(«Εστία», 1928, Παύλος Νιρβάνας)

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

sit01

Με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Παρίσι λέω σήμερα να σας μεταφέρω πως μεταφραζόταν το γαλλικό γκλάμουρ μιας άλλης εποχής στα σαλόνια της Παλιάς Αθήνας

rentzaioi_art

Ανακρίσεις, συλλήψεις και δίκη για τη ληστεία της Πέτρας- Η φυγή των Ρεντζαίων στο εξωτερικό - Η περιπετειώδης σύλληψή τους στη Βουλγαρία- Η δίκη και η εκτέλεσή τους- Ήταν οι Ρεντζαίοι οι δολοφόνοι του στρατηγού Τελίνι;

st-0

Πώς «βγήκαν» στην παρανομία – Οι εγκληματικές τους ενέργειες – Η αμνήστευσή τους – Η ληστεία της Πέτρας – Η φυγή τους στο εξωτερικό  – Η σύλληψή τους και η δίκη τους – Η καταδίκη τους σε θάνατο και η εκτέλεσή τους – Ποιος ήταν ο ρόλος των Ρεντζαίων στη δολοφονία Τελίνι (1923)

6
gym_40xronia_art

«Φαντάζομαι ότι όταν ο συγχωρεμένος ο Διογένης εζητούσε με το φανάρι τον άνθρωπον εις τας Αθήνας, θα ήτο καλοκαίρι, και μάλιστα καλοκαίρι σαν το εφετεινό.

nomikiii

Ο Κοσμήτορας Δρ. Κωνσταντίνος Τσιμάρας μιλά για το σεβασμό που χαίρει η Νομική Σχολή του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου στον ελληνικό νομικό κόσμο

lesbos_chandrinos

Η μεταφορά των νέων Ελδυκάριων με το «Λέσβος» και η επιβίβαση σ' αυτό των παλιών - Η τουρκική εισβολή και η επιστροφή του «Λέσβος» στην Κύπρο - Ο βομβαρδισμός των τουρκικών θέσεων στην Πάφο - Η επάνοδος του «Λέσβος» στην Ελλάδα - Η σύγχυση των Τούρκων, η βύθιση πλοίων και η  κατάρριψη αεροπλάνων τους από τους ίδιους - Ο Λ. Χανδρινός στην Άγκυρα - Το περίεργο τροχαίο που τον άφησε παράλυτο

45