Ανατολική Ρωμυλία: Η βίαιη προσάρτησή της από τη Βουλγαρία (1885) και η αρχή του ξεριζωμού των Ελλήνων

anatoliki_romilia__arthro

Από το Συνέδριο του Βερολίνου (1878) ως την πραξικοπηματική κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας από τη Βουλγαρία (1885)- Η εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού από την Ανατολική Ρωμυλία

Η τύχη των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας και της Βουλγαρίας συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη του Μακεδονικού ζητήματος και τους αγώνες για την επιβίωση του ελληνισμού της Μακεδονίας.
Στα τέλη του 13ου αιώνα, μετά τις καταλυτικές για το Βυζάντιο επιπτώσεις της φραγκικής παρουσίας, ο ελληνισμός εγκαταστάθηκε και πάλι στα παλιά του όρια από τον Αίμο και τα Σκόπια μέχρι το Δυρράχιο. Η Αγχίαλος, η Μεσημβρία, η Βερόη, η Φιλιππούπολη και ο Στενήμαχος ήταν ελληνικά κέντρα.
Η Ανατολική Ρωμυλία (εμφανίζεται και ως Ρουμελία στις πηγές) ή Βόρεια Θράκη είναι το θρακικό τμήμα που περιλαμβάνεται μεταξύ των οροσειρών του Αίμου βόρεια και της Ροδόπης νότια. Ανατολικά τα όριά της φτάνουν ως το όρος Μικρός Αίμος (Στράντζα) ενώ στη Δύση χωρίζεται από τη Μακεδονία από το όρος Όρβηλος. Ανάμεσα στα βουνά σχηματίζεται μια μεγάλη καταπράσινη κοιλάδα. Ο Έβρος, ο Άρδας και ο Τούνζας ποτίζουν τη μεγάλη θρακική κεντρική πεδιάδα πριν ενωθούν έξω από την Αδριανούπολη.

Η ονομασία της Ανατολικής Ρωμυλίας (γνωστή κατά τον Μεσαίωνα ως ‘’Ρωμανία’’ και από τους Βούλγαρους ως Romanja) προέκυψε από το Roumelie Orientale του Συνεδρίου του Βερολίνου(1878), χωρίς να υπάρχει καμία σχέση με το όνομα Ρωμύλος, όπως εσφαλμένα υποστηρίχθηκε.
anatoliki_rwmilia_mesa
Από τη συνθήκη του Βερολίνου στην προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας-Ο Ελληνισμός στη Βόρεια Θράκη

Όπως έχουμε δει και σε προηγούμενα άρθρα, κομβικό σημείο για τη σύγχρονη Βουλγαρία είναι το Συνέδριο του Αγίου Στεφάνου (1878). Μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 με την υπογραφή της Συνθήκης αυτής (3 Μαρτίου 1878) δημιουργήθηκε μια μεγάλη Βουλγαρία. Η Μ. Βρετανία και η Αυστροουγγαρία, βλέποντας την ανατροπή της ενδοβαλκανικής ισορροπίας και την αλλαγή των δεδομένων σε ευρύτερη κλίμακα, απείλησαν τη Ρωσία με πόλεμο.

Η Ρωσία έχοντας κατοχυρώσει την προσάρτηση της Νότιας Βεσαραβίας, του Καρς, του Μπατούμ και του Αρδαχάν δέχτηκε την αναθεώρηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου. Το αυτόνομο βουλγαρικό κράτος που ιδρύθηκε με το Συνέδριο του Βερολίνου αποτελούσε μια νέα παράμετρο στα βαλκανικά δεδομένα.

Οι Βούλγαροι θεωρούν τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου ως ‘’ιστορική αδικία’’. Η εμφάνιση της βουλγαρικής ηγεμονίας ως ρωσικού δορυφόρου έγινε αμέσως αισθητή στην Ελλάδα ως μια απειλή για τα ευρύτερα συμφέροντα του Ελληνισμού. Τρία ήταν τα βασικά θέματα που έπρεπε να γίνουν αντικείμενα διαπραγματεύσεων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας:
i) Η τύχη του ελληνισμού της βουλγαρικής ηγεμονίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας
ii) Οι προϋποθέσεις άρσης του βουλγαρικού σχίσματος
iii) Η οροθέτηση των σφαιρών επιρροής στη Μακεδονία

Και τα τρία ζητήματα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα κατά τις εκτιμήσεις της ελληνικής διπλωματίας.
Φαίνεται ότι η Αθήνα θεωρούσε τον ελληνισμό της Ανατολικής Ρωμυλίας χαμένη υπόθεση και προσπαθούσε να παρατείνει την παρουσία του στην περιοχή για να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως μέσο πίεσης για παραχωρήσεις από την βουλγαρική πλευρά στη Μακεδονία.
Ας δούμε όμως με περισσότερες λεπτομέρειες στοιχεία για την ελληνική παρουσία στην Ανατολική Ρωμυλία η αυτονομία της οποίας βρήκε το ελληνικό στοιχείο σε ακμαιότατη κατάσταση.
Οι περισσότερες ελληνικές κοινότητες της βόρειας Θράκης και της Βουλγαρίας ήταν πλουσιότατες σε φιλεκπαιδευτικές αδελφότητες και άλλους πολιτιστικούς συλλόγους, σε μεγαλοπρεπείς ναούς και σχολεία με εύρυθμη λειτουργία, σε δραστήριους κατοίκους (εμπόρους, ναυτικούς και γεωργούς, κυρίως αμπελουργούς) και σε ευαγή ιδρύματα.

Από τις παραλιακές πόλεις στον Εύξεινο Πόντο σημαντική ήταν η Βάρνα (η αρχαία Οδησσός) στις εκβολές του ποταμού Δέβνα. Το 1878, όταν ιδρύθηκε το βουλγαρικό κράτος, ζούσαν σ' αυτή περίπου 4.000 οικογένειες. Οι μισές από αυτές ήταν ελληνικές και οι υπόλοιπες τουρκικές, εβραϊκές και μόνο 13 βουλγαρικές. Βόρεια της Βάρνας βρίσκονταν οι κωμοπόλεις Μπαλτζίκ, Καβάρνα και Παζαρτζίκ, στις οποίες κατοικούσαν κυρίως Γκαγκαούζοι, τουρκόφωνοι ορθόδοξοι δηλαδή, με ελληνικότατη συνείδηση, και δευτερευόντως Έλληνες ναυτικοί και έμποροι. Στη Βάρνα λειτουργούσαν 7 ελληνικά σχολεία σε ιδιόκτητα κτίρια με 1.200-1.500 μαθητές και μαθήτριες, αναγνωστήριο με 2.620 τόμους και νοσοκομείο. Παράλληλα εκδίδονταν δύο εφημερίδες '' Ο Εύξεινος'' και ''Η Οδησσός'' καθώς και το μηνιαίο φιλολογικό περιοδικό ''Η Πανδαισία''.
varna_mesa
Βασικό κέντρο του ελληνισμού της περιοχής ήταν αναμφίβολα η Φιλιππούπολη. Καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς στις αρχές της δεκαετίας του 1470 και σύντομα έγινε το μεγαλύτερο αποικιακό κέντρο της Θράκης μετά την Κωνσταντινούπολη και την Αδριανούπολη. Σημαντική ήταν η συμβολή σε αυτό της γεωγραφικής της θέσης καθώς βρισκόταν πάνω σε μια σπουδαία βαλκανική- θρακική αρτηρία της εποχής (Βελιγραδίου- Νις- Σόφιας- Φιλιππούπολης- Ουζουντζόβας- Αδριανούπολης- Αρκαδιούπολης- Κωνσταντινούπολης).

Τον 17ο και τον 18ο αιώνα η Φιλιππούπολη υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα επίκεντρα μαζικών πληθυσμιακών μετακινήσεων στην οθωμανική αυτοκρατορία που έγινε με μαζικές Ελλήνων από τη Ρόδο, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία αλλά και Βούλγαροι αγρότες από τις γύρω περιοχές.
filippoupoli_mesa
Η Φιλιππούπολη δεν έχασε ποτέ τον ελληνικό χαρακτήρα της στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας. Ο Άγγλος χρονογράφος Waulter Vinsauf περιέσωσε την παράδοση που κυκλοφορούσε στην Φιλιππούπολη, ότι ο Φίλιππος της Μακεδονίας ήταν ο πρώτος Χριστιανός βασιλιάς. Και άλλοι περιηγητές (Felix Petantii, 1522, Benedetto Ramberti, 1534, Gerlah, 1578) υπογραμμίζουν την ελληνικότητα της πόλης.

Στα μέσα του 19ου αιώνα ο Γάλλος γεωγράφος A. Viduesnel αναφέρει ότι στη Φιλιππούπολη υπήρχαν γύρω στα 8.000 σπίτια (3.000 τουρκικά, 2.000 ελληνικά, 1.400 βουλγαρικά, 700-800 αρμενικά, 200-300 ρωμαιοκαθολικά και 500 εβραϊκά) ενώ ο Γ. Τσουκαλάς αναφέρει ότι είχε 60.000 κατοίκους. Από αυτούς 25.000 ήταν χριστιανοί (κυρίως Έλληνες, Αρμένιοι και Βούλγαροι), 25.000 Τούρκοι και υπόλοιποι 10.000 εκπροσωπούσαν διάφορες θρησκείες και εθνότητες. Ο E. Spenser για την ίδια χρονική περίοδο επισημαίνει την κυριαρχία των Ελλήνων και των Βουλγάρων στη Φιλιππούπολη και αναφέρεται στο εμπορικό δαιμόνιο των Ελλήνων, των Εβραίων και των Αρμενίων. Από το 1873 όταν και συνδέθηκε σιδηροδρομικά με την Κωσταντινούπολη, την Αδριανούπολη και ουσιαστικά το Αιγαίο Πέλαγος, η Φιλιππούπολη καθιερώθηκε ως διεθνές εμπορικό κέντρο.
nisi_purgos

Ένα άλλο σημαντικό κέντρο του ελληνισμού της Ανατολικής Ρωμυλίας ήταν ο Πύργος. Η πόλη, σπουδαίο εμπορικό κέντρο, είχε το 1869 5.000 κατοίκους, κυρίως Έλληνες και Τούρκους και κατά δεύτερο λόγο, Βούλγαρους και Αρμένιους, 150 χριστιανικά σπίτια και 350 οθωμανικά, 2 τζαμιά, μία ελληνική εκκλησία, μία αρμενική και μία καθολική. Το εμπόριο του Πύργου βρισκόταν αποκλειστικά σχεδόν στα χέρια των Ελλήνων. Η σιδηροδρομική σύνδεση Σόφιας- Πύργου (1888-1889) είχε σαν αποτέλεσμα ο πληθυσμός της πόλης το 1906 να φτάσει τους 30.000 κατοίκους. Από αυτούς οι 10.000 ήταν Έλληνες, οι οποίοι ασχολούνταν βασικά με την αμπελουργία, τη βιοτεχνία και το εμπόριο.
Η Αγχίαλος στα τέλη του 18ου αιώνα ήταν ένα μικρό χωριό με περιορισμένη οικονομική σημασία που παρήγαγε μόνο κάρβουνα. Γύρω στα 1830 η Αγχίαλος κατοικούνταν από 5.000-6.000 κυρίως Έλληνες και ελάχιστους Βούλγαρους.
sozopoli_agxialos_mesa
Λίγο πριν τα μέσα του 19ου αιώνα, η εκμετάλλευση των αλυκών απέφερε στην Αγχίαλο μεγάλα έσοδα. Ένας άλλος τομέας που ήταν αποδοτικός για την πόλη ήταν αυτός της αλιείας.
Ως τα τέλη του 18ου αιώνα, η Μεσημβρία μνημονευόταν ως "μικρός ελληνικό χωριό". Το 1834, κατοικούσαν σ' αυτή αποκλειστικά Έλληνες, περίπου 800.
Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, η Μεσημβρία αναπτύχθηκε και έγινε ένα σημαντικό παρευξείνιο αστικό κέντρο. Υπήρχαν σ' αυτή μια αστική σχολή αρρένων, ένα παρθεναγωγείο και ο μουσικός και φιλεκπαιδευτικός σύλλογος "Ορφέας", με 3.000 τόμους στη βιβλιοθήκη. Η βιβλιοθήκη καταστράφηκε από τους Βούλγαρους το 1906. Μέχρι τότε η Μεσημβρία είχε 1.000 ελληνικές οικογένειες.
mesimvria_mesa
Ένα άλλο σημαντικό κέντρο του ελληνισμού της περιοχής ήταν η Σωζόπολη (η αρχαία Απολλωνία). Είχε ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα ένα σημαντικό λιμάνι όπου προσορμίζονταν πολλά πλοία. Εκείνη την εποχή οι περισσότεροι κάτοικοί της ήταν Τούρκοι και λιγοστοί ήταν οι Έλληνες. Σταδιακά, το ελληνικό στοιχείο υπερίσχυσε.

Τη δεκαετία του 1830, κατοικούσαν στη Σωζόπολη πολλοί Έλληνες και λιγοστοί Βούλγαροι. Τότε ο πληθυσμός της έφτανε τις 3.000.
Στα μέσα του 19ου αιώνα η Σωζόπολη είχε 350 σπίτια. Οι κάτοικοί της είχαν αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα στη ναυτιλία και το εξαγωγικό εμπόριο. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Σωζόπολη και τα περίχωρά της (Άγιος Νικόλαος, Ζουναρίτα κλπ.) είχε 750 ελληνικές οικογένειες που συντηρούσαν πολυάριθμα εκπαιδευτικά ιδρύματα αρρένων και θηλέων καθώς και την "Πετρίνειο Βιβλιοθήκη".
Η Στενήμαχος βρίσκεται περίπου 20 χλμ. νότια της Φιλιππούπολης. Στην εποχή των Αγγέλων και των Παλαιολόγων, έγινε πρωτεύουσα της βυζαντινής Ροδόπης. Το 1836, έπεσε στα χέρια των Οθωμανών, ενώ το 1878 απελευθερώθηκε από τον ρωσικό στρατό και καταλήφθηκε από τους Βούλγαρους. Στην πόλη τότε κυριαρχούσε το ελληνικό στοιχείο.
stenimarxos_mesa
Ο Γάλλος αρχαιολόγος Albert Dumont που επισκέφθηκε την περιοχή το 1868, γράφει: "Το Στενήμαχο … αριθμεί 15.000 ψυχές, κατοικείται αποκλειστικά από Έλληνες".
Μετά τη Συνθήκη του Νεϊγί (1919), οι περισσότεροι ελληνικής καταγωγής κάτοικοί της εγκαταστάθηκαν στη Δράμα. Σημαντική ήταν επίσης η ελληνική παρουσία στη Μήδεια, την Αγαθούπολη και το Βασιλικό όπου κατοικούσαν αποκλειστικά Έλληνες. Στο Βασιλικό και τα κοντινά χωριά του Προδίβου και του Κωστή, ζούσαν περισσότερες από 1.000 ελληνικές οικογένειες. Στην Αγαθούπολη και τις γύρω περιοχές ζούσαν περίπου 15.000 Έλληνες που διακρίνονταν για την αξιοσημείωτη ναυτιλιακή δραστηριότητά τους.
Στη Μήδεια μέχρι το 1920 υπήρχαν περίπου 400 ελληνικές οικογένειες. Οι κάτοικοί της ασχολούνταν με την αλιεία, την ανθρακοποιΐα και το εμπόριο. Το λιμάνι χρησίμευε ως εξαγωγικό κέντρο των λιθανθράκων της Στράντζας.

Γενικότερα, ο πληθυσμός της Ανατολικής Ρωμυλίας ανερχόταν σε 750.000 κατοίκους. Κατά τους υπολογισμούς του Παύλου Καρολίδη, ο αριθμός των Ελλήνων ξεπερνούσε τις 250.000. Σύμφωνα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο πληθυσμός της Ανατολικής Ρωμυλίας έφτανε τους 545.000 κατοίκους.
Από αυτούς 234.000 ήταν Βούλγαροι, 175.000 Τούρκοι, 78.000 Έλληνες και 58.000 από διάφορες άλλες εθνικότητες.
diwgmoi_mesa

Ο Οργανικός Νόμος της Ανατολικής Ρωμυλίας και οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του

Μετά το Συνέδριο του Βερολίνου, το μέλλον του ελληνισμού της Ανατολικής Ρωμυλίας διαγραφόταν ιδιαίτερα δυσοίωνο. Οι διαρκείς παρεμβάσεις των Ρώσων στους διοικητικούς μηχανισμούς της επαρχίας προς όφελος των Βουλγάρων και σε βάρος των Ελλήνων καθώς και η συνειδητοποίηση από την Πύλη ότι η Ανατολική Ρωμυλία ήταν ουσιαστικά χαμένη για την οθωμανική αυτοκρατορία , συντέλεσαν στον ραγδαίο εκβουλγαρισμό της Βόρειας Θράκης.
Ο διπλωματικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Φιλιππούπολη, Αθανάσιος Ματάλας κατέβαλε απεγνωσμένες προσπάθειες για τη βελτίωση του πολιτικού καθεστώτος των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας. Βασικό του μέλημα ήταν να καθιερωθεί η ελληνική γλώσσα (παράλληλα με την τουρκική και τη βουλγαρική) ως επίσημη. Επίσης, η ρύθμιση της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας των Ελλήνων και των Βουλγάρων ιερέων και ο τρόπος καταρτισμού των διαφόρων δικαστηρίων και των διοικητικών συμβουλίων ήταν θέματα που τον απασχόλησαν ιδιαίτερα.
Στις 14/26 Απριλίου 1879, υπογράφτηκε ο Οργανικός Νόμος της Ανατολικής Ρωμυλίας που προέβλεπε τη δημιουργία Τοπαρχίας κάτω από την πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία του σουλτάνου. Η Τοπαρχία θα είχε πρωτεύουσα τη Φιλιππούπολη και θα διαιρούνταν σε 26 επαρχίες. Πρωτεύουσες των 6 νομών ορίζονταν η Φιλιππούπολη, το Τατάρ Παζαρτζίκ, το Χασκιοϊ, η Εσκί Ζαγρά, η Σήλυμνα και ο Πύργος.
Ο σουλτάνος θα διόριζε για 5 χρόνια τον, χριστιανό, γενικό διοικητή της Τοπαρχίας, έπειτα από έγκριση των μεγάλων δυνάμεων. Ο γενικός διοικητής θα αναλάμβανε στη συνέχεια, με δική του κρίση να στελεχώσει τους διοικητικούς μηχανισμούς της Τοπαρχίας .Πρώτος γενικός διοικητής της Ανατολικής Ρωμυλίας ήταν ο Αλέξανδρος Βογορίδης (Αλέκο πασάς) και διάδοχός του από το 1883 ως την πραξικοπηματική προσάρτηση της Βουλγαρία το 1885, ο Γαβριήλ Κρέστοβιτς. Κύριες γλώσσες ορίστηκαν η τουρκική, ελληνική και η βουλγαρική.

Από τον Μάιο του 1879, τότε δηλαδή που άρχισε ουσιαστικά η αυτονομία της Ανατολικής Ρωμυλίας και ανέλαβε τα καθήκοντα του ο γενικός διοικητής της Τοπαρχίας Αλέξανδρος Βογορίδης (βουλγαρικής καταγωγής), άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον ελληνισμό της περιοχής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τη μέρα της άφιξής του στη Φιλιππούπολη, τα επίσημα έγγραφα του διορισμού του διαβάστηκαν από τον ίδιο μόνο στα βουλγαρικά και τα τουρκικά, πράγμα που προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες των Ελλήνων.
alexandros_vogoridis
Βαθμιαία άρχισε να εντείνεται η ανθελληνική στάση των βουλγαρικών κομιτάτων σε βάρος των ελληνικών κοινοτικών, εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1879, οι Βούλγαροι επιχείρησαν να καταλάβουν την ελληνική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Φιλιππούπολη.
Οι συνεχείς διαμαρτυρίες και τα υπομνήματα των Ελλήνων προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τις ελληνικές κυβερνήσεις και την Πύλη, δεν έφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Αν και ο Οργανικός Νόμος καθόριζε ότι η ελληνική θα ήταν μία από τις επίσημες γλώσσες της Τοπαρχίας, επιμέρους διευκρινιστικές διατάξεις περιόριζαν τη χρήση της. Ενώ ελάχιστα τηρήθηκαν ως προς το ελληνικό στοιχείο οι φιλελεύθερες αρχές του Οργανικού Νόμου.
Το γεγονός ότι η Ανατολική Ρωμυλία ήταν τμήμα της Μεγάλης Βουλγαρίας με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, αλλά αυτόνομη και αυτοδιοικούμενη επαρχία της οθωμανικής αυτοκρατορίας, μετά το Συνέδριο του Βερολίνου, οδήγησε τους Βουλγάρους να υπονομεύουν το καθεστώς της.
Ήδη στη Φιλιππούπολη είχε σχηματιστεί από το 1878 μυστικό κομιτάτο για την προετοιμασία ένοπλης αντίστασης κατά της εγκατάστασης τουρκικών φρουρών. Στη Βουλγαρία και την υπόλοιπη Ανατολική Ρωμυλία δημιουργήθηκαν τα κομιτάτα Edinstvo (Ένωση) με σκοπό «την πραγματοποίηση της ενώσεως όλων των Βουλγάρων και την βελτίωσην της θέσεώς των».

Ο Ρώσος στρατηγός Στολίπιν ίδρυσε (1879) βουλγαρικές Γυμναστικές και Σκοπευτικές Εταιρείες «ίνα από το όνομα φιλανθρωπικών σκοπών εργάζονται προς την ένωσιν της Επαρχίας ταύτης μετά της Βουλγαρίας».
Αν και αυτές διαλύθηκαν το 1880, εξακολουθούσαν να δρουν για την επίτευξη των σκοπών τους.

Ο Βογορίδης εν τω μεταξύ (ο οποίος να σημειώσουμε δεν ήξερε βουλγαρικά αλλά μιλούσε άπταιστα ελληνικά, τουρκικά και γαλλικά), φρόντισε να διορίσει στις δημόσιες θέσεις μόνο Βούλγαρους. Κανείς Έλληνας δεν διορίστηκε στα τελωνεία, την χωροφυλακή και τα δικαστήρια. Στις έντονες διαμαρτυρίες του Αθανασίου Ματάλα για μετάκληση Ελλήνων δικαστών, η "απάντηση" ήταν η μετάκληση Βοημών (!) δικαστών, μέσω του πανσλαβιστή Rieger που βρισκόταν στην Πράγα. Παράλληλα, στην απονομή της δικαιοσύνης και την είσπραξη φόρων, υπήρχε μεγάλη αυθαιρεσία, ενώ τα μυστικά βουλγαρικά κομιτάτα οργάνωσαν τον οικονομικό αποκλεισμό των Ελλήνων.

Ο Βογορίδης ο οποίος προσπαθούσε να πετύχει την απεμπλοκή από τη ρωσική επιρροή, έπεσε στη δυσμένεια των Ρώσων προξένων Τσερέτεφ και Κλεμπέρ.
Έτσι, την άνοιξη του 1884, αντικαταστάθηκε από τον, μέχρι τότε, Γενικό Γραμματέα της Τοπαρχίας Γαβριήλ Κρέστοβιτς, γνωστό ως Γαβριήλ πασά.
Μεταξύ 1881 και 1884, υπήρχαν οξύτατες ελληνοβουλγαρικές αντιπαραθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ανατολικής Ρωμυλίας. Με την άνοδο στην εξουσία του Κρέστοβιτς, διαφάνηκαν ξεκάθαρα οι βουλγαρικοί στόχοι και οι προσπάθειες για την ίδρυση της Μεγάλης Βουλγαρίας εντάθηκαν.
Η προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στη Βουλγαρία.
anatoliki_romilia__article
Οι Βούλγαροι εξακολουθούσαν ως το 1885 την προσπάθεια εξόντωσης του ελληνισμού της Ανατολικής Ρωμυλίας. Τον Απρίλιο του 1885, ξέσπασαν ταραχές στη Φιλιππούπολη.
Αφορμή ήταν η απόφαση των Ελλήνων να γιορτάσουν πανηγυρικά την ονομαστική εορτή του βασιλιά της Ελλάδας Γεώργιου Α'. Λίγες μέρες νωρίτερα οι Βούλγαροι γιόρτασαν τη χιλιετηρίδα των, Θεσσαλονικέων, αποστόλων των Σλάβων Κύριλλου και Μεθόδιου. Η αιτία ήταν, ότι στην απογραφή της 1ης Ιανουαρίου 1885, αρκετές χιλιάδες Έλληνες απογράφτηκαν ως Βούλγαροι, είτε γιατί ενέδωσαν σε πιέσεις που τους ασκήθηκαν, είτε γιατί μερικοί νόμιζαν ότι έτσι θα εξυπηρετούνταν καλύτερα τα οικονομικά τους συμφέροντα. Έτσι, στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου θέλησαν να δείξουν την πραγματική τους δύναμη.
Ο σημαιοστολισμός των ελληνικών σπιτιών ενόχλησε τους Βούλγαρους. Ξέσπασαν σοβαρά επεισόδια.

Οι Βούλγαροι έσκιζαν και κατέβαζαν τις ελληνικές σημαίες. Έφτασαν στο σημείο να πολιορκήσουν τη Μητρόπολη και να απειλούν τους Έλληνες με περίστροφα. Η χωροφυλακή και ο Στρατός συνέλαβαν πολλούς Έλληνες και τους οδήγησαν στις φυλακές. Δεν πιάστηκε όμως κανένας Βούλγαρος .Στις 6/18 Σεπτεμβρίου 1885 Βούλγαροι αξιωματικοί συνέλαβαν τον Γενικό Διοικητή Γαβριήλ Κρέστοβιτς και τον οδήγησαν στα σύνορα με την τουρκική Θράκη αφήνοντάς τον να πάει στην Κωνσταντινούπολη.

Παράλληλα, ξεδίπλωσαν βουλγαρικές σημαίες και ζήτησαν από τον Ηγεμόνα της Βουλγαρίας (και ανιψιό του τσάρου) Αλέξανδρο Μπάτεμπεργκ να πάει στην Ανατολική Ρωμυλία. Πραγματικά, ο Μπάτεμπεργκ πήγε στη Φιλιππούπολη από τη Σόφια και ανακηρύχθηκε "Ηγεμών των Δύο Βουλγαριών". Για την τήρηση των προσχημάτων, αρχικά έγινε "προσωπική ένωση" (η υπό το στέμμα ενός βασιλιά τυχαία ένωση δύο ή περισσότερων κρατών, που έχουν κληρονομικό ανώτατο άρχοντα). Αυτή διήρκεσε 23 χρόνια και έληξε στις 24/9 (5/10) του 1908, όταν η Βουλγαρία κήρυξε την ανεξαρτησία της καταργώντας την επικυριαρχία του σουλτάνου και την ονομασία Ανατολική Ρωμυλία. Η Ρωσία αντιτάχθηκε στην προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας. Αντίθετα οι Βρετανοί την υποστήριξαν!Οι Γάλλοι αντέδρασαν χλιαρά, οι Γερμανοί παρέμειναν ουδέτεροι, ενώ οι Αυστριακοί υποκίνησαν τους Σέρβους να αντιδράσουν. Στον σερβοβουλγαρικό πόλεμο, η Βουλγαρία βρέθηκε μια ανάσα από το Βελιγράδι. Τελικά με παρέμβαση της Αυστροουγγαρίας ο πόλεμος έληξε με επιστροφή στα σύνορα που υπήρχαν πριν απ' αυτόν.
anatoliki_rwmilia
Όμως η νίκη της Βουλγαρίας, σήμανε την ντε φάκτο αναγνώριση της προσάρτησης της Ανατολικής Ρωμυλίας.
Στην Ελλάδα, από τις 19 Απριλίου 1885, βρισκόταν στην εξουσία η κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη, η οποία αιφνιδιάστηκε. Αρχικά, μαθαίνοντας ότι συγκεντρώθηκε ισχυρός τουρκικός στρατός στα σύνορα, εμφανίστηκε φιλειρηνική και πανηγύριζε γιατί κατάργησε το νόμο ''περί προσόντων των δημοσίων υπαλλήλων'', το μονοπώλιο του τσιγαρόχαρτου και των σπίρτων και μείωσε τη φορολογία στον καπνό και το κρασί.

Ωστόσο στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις, έγιναν μεγάλες διαδηλώσεις για τα γεγονότα στην Ανατολική Ρωμυλία. Ο Δηλιγιάννης, υπό την πίεση του λαού μετατράπηκε σε φιλοπόλεμο. Στις 12/9/1885 κήρυξε επιστράτευση η οποία διήρκησε οχτώ μήνες, ως τις 12/5/1886. Η περίοδος της επιστράτευσης ονομάστηκε ''ένοπλη επαιτεία'' ή «ειρηνοπόλεμος». Ειρηνοπόλεμος ονομαζόταν και ο Δηλιγιάννης ο οποίος ξεπερνούσε κάθε όριο δημαγωγίας με τις, για το θεαθήναι, δηλώσεις του (έλεγε π.χ. ότι τόσο στρατό επιστρατευμένο είχε να δει η Ελλάδα από την εποχή της μάχης των Πλαταιών, το 479 π.χ.). Δυστυχώς και η κυβέρνηση Τρικούπη που διαδέχθηκε τον Δηλιγιάννη ακολούθησε την ίδια φιλοπόλεμη τακτική.
Στις 4/16 Ιουνίου 1886, επικυρώθηκε στη Σόφια η ένωση Βουλγαρίας και Ανατολικής Ρωμυλίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ξεκαθάρισαν στην Ελλάδα ότι δεν θα γινόταν δεκτή οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια. Έτσι, τον Απρίλιο του 1886, πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων, απέκλεισαν τα ελληνικά παράλια. Το 5ο Ευζωνικό Τάγμα που μπήκε στη Μακεδονία από τη Θεσσαλία, αιχμαλωτίστηκε. Τη σημαία του διέσωσε ο λοχίας Λύσανδρος, που έγινε λαϊκός ήρωας. Στην ελληνική κυβέρνηση, επιδόθηκε προειδοποιητική διακοίνωση από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ότι το θέμα της Ανατολικής Ρωμυλίας'' θεωρείται λήξαν''.
Έχει γραφτεί, ότι η κυβέρνηση Δηλιγιάννη έπρεπε να κινηθεί προς την Ήπειρο και να δημιουργήσει εκεί τετελεσμένα με την κατάληψη εδαφών, προσβλέποντας σε στήριξη της Μ. Βρετανίας, η οποία όμως εκείνη την περίοδο υποστήριξε την οθωμανική αυτοκρατορία. Δυστυχώς, ο τολμηρός και άκρως ικανός πολιτικός που χρειαζόταν η χώρα μας τότε, δεν υπήρχε.

Η δε πολύμηνη επιστράτευση, στοίχισε οικονομικά πάρα πολύ και αποτέλεσε μια από τις αιτίες της χρεοκοπίας του 1893.

Επίλογος

Από τότε ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τον ελληνισμό της Ανατολικής Ρωμυλίας, ο οποίος είχε παρουσία αιώνων στην περιοχή. Οι Βούλγαροι μεθοδευμένα άρχισαν να εξοντώνουν το ελληνικό στοιχείο. Η ελληνική ήττα στον πόλεμο του 1897, ενέτεινε τις βουλγαρικές ενέργειες. Τα τραγικά γεγονότα του 1906 σε Φιλιππούπολη (θυμίζουν πολύ τα Σεπτεμβριανά του 1955 στην Κων/πολη), η πυρπόληση της Αγχιάλου τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου κλπ., με τα οποία θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο μας, έδωσαν την χαριστική βολή στους Έλληνες της Ανατολικής Ρωμυλίας, που αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, ιδρύοντας οικισμούς, που μόνο τα ονόματα τους θύμιζαν όσα άφησαν πίσω τους…

Πηγές: Νικόλαος Π. Σοϊλεντάκης, ‘’Ιστορία του Θρακικού Ελληνισμού’’, Εκδόσεις Παπαζήση 2004.
Κων/νος Α. Βακαλόπουλος, ‘’ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ- ΘΡΑΚΗ’’, ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ Αδελφών Κυριακίδη
2000, Σπυρίδων Σφέτας, ‘’Ελληνοβουλγαρικές Αναταράξεις 1880- 1908, Εκδόσεις Επίκεντρο, 2008,
Κ.Α. Βακαλόπουλος,‘’Οι Έλληνες της Νότιας Βουλγαρίας και των Παραλιών των Εύξεινου Πόντου’’, Εκδοτικός Οίκος Α. Σταμούλη, 2007.
Δημήτρης Α. Μαυρίδης, «Από την Ιστορία της Θράκης,1875-1925»,ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ,2006.

ΣΧΟΛΙΑ (40)

παρόμοιες πηγές

Αξιότιμε κύριε Στούκα, συγχαρητήρια για τα σημαντικά στοιχεία που συλλέξατε και τον γλαφυρό τρόπο που τα παραθέτετε! Περισσότερες πληροφορίες για το θέμα (απευθύνομαι και στους αναγνώστες του άρθρου- σχολιαστές) μπορείτε να αντλήσετε και από το θεωρητικό μέρος μιας πολύ αξιόλογης μεταπτυχιακής εργασίας, που δημοσιεύτηκε (σε βιβλίο) με τίτλο: Κοινωνία και εκπαίδευση στη Στενήμαχο Ανατολικής Ρωμυλίας (19ος αι.-1919) : Η δράση των εκπαιδευτικών και ο Βλάσιος Σκορδέλης/ Θεμιστοκλής Μουτσίσης. - Θεσσαλονίκη : Εκδόσεις Κυριακίδη Μονοπρόσωπη ΙΚΕ, 2015.

Ελληνας Δημοκρατικός Πολίτης

Ευχαριστώ το ΠΘ και τον Συντάκτη του κειμένου, διότι υποκινούν διακίνηση ιδεών και έναν ευεργετικό διάλογο μεταξύ Σκεπτόμενων Ελλήνων, οι οποίοι μπορεί να αντιλέγουν, αλλά μέσω επιχειρημάτων (ευεργετική διαδικασία για την απογείωση της σκέψης), χωρίς στενόμυαλες προκαταλήψεις και φατριασμούς (το κυριότερο, αφού αυτοί υποκρύπτουν φανατισμό και ιδιοτέλεια). Ειλικρινά απολαμβάνω τα πλείστα των σχολίων, είναι αληθινό σχολείο.

Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Απο τη Βουλγαρια εκδιωχθηκαν καποιοι εχοντες ελληνικη συνειδηση αρκετοι απο τους οποιους ελληνοφωνοι(βουλγαροπροσφυγες), ομως ηταν πολυ λιγοτεροι απο τους εχοντες βουλγαρικη συνειδηση οι οποιοι εκδιωχθηκαν απο την ελληνικη Μακεδονια.(Μακεδονια του Αιγαιου).Η αναλογια ειναι ενα προς δεκα.Εκτος των σλαβομακεδονων που κατεφυγαν στη Γιουγκοσλαβια το 1949 και εχουν το απολυτο δικαιωμα να επιστρεψουν, αφου εκδιωχθηκαν χωρις διακρατικες συνθηκες.Οι δικοι μας ιστορικοι υπερμεγενθυνουν τα νουμερα των βουλγαροπροσφυγων, για να αποδειξουν μια "ισοπαλια".(Μας ξεριζωσαν απο εκει, τους διωξαμε απο εδω)Ομως δεν ειναι ακριβως οπως μας τα λενε. Προς πληροφορηση ορισμενων, στα παραλια της Μαυρης θακασσας η ελληνικη ομιλειται απο πολυ μεγαλο αριθμο κατοικων, ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΘΕΩΡΟΥΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΛΑΒΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥΣ.Και αν πανε τιποτα ελλαδιτες μεγαλοιδεατες εκει να επαναλαβουν αυτα που διδασκονται στα ελλαδιτικα σχολεια περι "εχθρων σλαβων" κ.λ.π., το βεβαιο ειναι οτι θα φανε....το ξυλο που ζητανε.(Αφου οι ντοπιοι θα τους καταλαβουν πολυ καλα στα ελληνικα)

@Η ΩΜΗ ΑΛΉΘΕΙΑ

Πραγματικά οι βουλγαρικοί πληθυσμοί που απομακρύνθηκαν από την κεντρική και δυτική Μακεδονία ήταν πολλαπλάσιοι των ελληνικών που έφυγαν από τη βουλγαρική Μακεδονία. Αυτό όμως δεν ήταν αδικία γιατί οι Βούλγαροι πλήρωσαν τον υπερεθνικισμό και την επιθετικότητα τους που τους οδήγησαν σε λάθος συμμαχίες. Άρα αν αισθάνονται αδικημένοι ας τα βάλουν με το δικό τους μεγαλοϊδεατισμό. Όσο για το άλλο που λες ότι οι νεοέλληνες θεωρούν τους Σλάβους εχθρούς δεν ισχύει με τίποτα. Ειδικά οι πιο ψεκασμένοι νεοέλληνες θεωρούν τους Ρώσους λυτρωτές τους και πίνουν νερό στο όνομα του σημερινού Ρώσου δικτάτορα. Εκτός κι αν μέσα στην αγραμματοσύνη τους αγνοούν ότι οι Ρώσοι είναι οι πιο καθαροί Σλάβοι και οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές του βουλγάρικου μεγαλοϊδεατισμού.

Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν διαφωνω για τον βουλγαρικο μεγαλοιδεατισμο.Οι βλακειες πληρωνονται. Ομως δυστυχως καποιοι δεν καταλαβαινουν που οδηγησε και που προκειται να οδηγησει ο ελληνικος μεγαλοιδεατισμος.Οσο για τις σχεσεις Βουλγαριας-Ρωσιας εισαι 100% λαθος.Οι ρωσοι (με την γνωστη ηλιθιοτητα τους) εδιωξαν τους τουρκους απο την Βουλγαρια, προσπαθησαν να περασουν την απιθανη συνθηκη του Αγιου Στεφανου και οταν απετυχαν, στην ουσια παραχωρησαν την Βουλγαρια στους ....γερμανους.(Γερμανος τσαρος Φερδινανδος)Υπο ρωσικη επιροη η Βουλγαρια ηταν μονο επι σοσιαλισμου, χωρις ιχνος μεγαλοιδεατισμου.Οταν οι πανηλιθιοι ρωσοι διελυσαν τον σοσιαλισμο και εγιναν γελοιοι καπιταλιστες της πλακας, παλι πασαραν τη Βουλγαρια στους γερμανους.(Σημειωνοντας, οτι αυτη τη στιγμη μεγαλοιδεατισμος στη Βουλγαρια δεν υπαρχει) Οι ρωσοι "καπιταλιστες" ψευδονται, λενε ψεμματα και περασαν την αποψη στην ρωσικη νεολαια, οτι οι βουλγαροι ειναι....προδοτες.(Για να μην ειναι προδοτες, ισως θα επρεπε να φανε μερικους βομβαρδισμους σαν τη Γιουγκοσλαβια για χαρη της βοτκας του Ελτσιν)Φυσικα οι πρωην φανατικοι αντιρωσοι, οι ψεκασμενοι μας ζουνε στον φανταστικο κοσμακο τους. Ομως και εσυ φιλε μου δεν εχεις σαφη ιδεα και πληροφορηση.

Τούλα

Γιατί βάζετε τέτοια άρθρα?Αλήθεια τώρα ποιος θα κάτσει να διαβάσει για την ανατολική Ρωμυλια?Βάλτε power of love να γουσταρουμε

κατι που εναι ενδιαφερον

Μια οαση αυτα τα αρθρα σε ενα καταιγισμο ελεγχομενης νεοταξικης ενημερωσεως

Βορειος

Καλα τα ειπες στουκα μου αρεσουν τα κειμενα σου με πηγαινουν πισω στο δημοτικο σαν να διαβαζω βιβλια ιστοριας..μου δινουν μια αισθηση πατριωτικης νοσταλγιας..δεν ξερω πως να το περιγραψω.μου θυμιζουν τις Εθνικες γιορτες 25η και 28η.Βεβαια ξεχασες να αναφερεις οτι το 45 στην συνοδο της γαλλιας η Ελλαδα ως ΝΙΚΗΤΡΙΑ χωρα μετα τον 2ο παγκοσμιο πολεμο ΔΙΚΑΙΟΥΤΟ ΕΔΑΦΗ απο τους ΗΤΤΗΜΕΝΟΥΣ βουλγαρους τους αξονα.ΑΛΛΑ στην συνοδο του παρισιου και παλι ΔΥΣΥΤΥΧΩΣ οπως γραφεις κα εσυ για την ανεπαρκη κυβερνηση του 1885 ετσι και του 1945 η κυβερνηση ηταν ανεπαρκης ανυπαρακτη διπλωματικα και ετσι χασαμε την τελευταια ευκαιρια να παρουμε εδαφη εστω και λιγα απο την βορεια και ανατολικη θρακη

Μανιάτης

Ο κος Στούκας δίνει ''πόνο'' κάθε εβδομάδα στους διάφορους οπαδούς του Φαλμεράιερ!!!Που βρέθηκαν σε εκείνα τα μέρη Έλληνες?Αφού οι Έλληνες είχαν εξαφανιστεί...Να τονίσω οτι οι Βούλγαροι έκαναν τρομερά εγκλήματα σε βάρος του Ελληνικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής σε συνεργασία με τους Ναζί...Πλέον βέβαια η Βουλγαρία είναι η χώρα με την οποία έχουμε καλύτερες σχέσεις,απο τις χώρες που συνορεύουμε!!!Δεν πρέπει να ξεχνάμε αλλα απο την άλλη πρέπει να προχωράμε μπροστά!!!

@Μανιάτη λες βλακείες

Ο Φαλμεράϊερ δεν υποστήριξε ότι εξαφανίστηκε το γένος των ελλήνων, αλλά ότι οι έλληνες του 1830 δεν αποτελούσαν φυλετική συνέχεια των αρχαίων ελλήνων. Πολλές από τις παραδοχές του Φαλμεράϊερ ήταν αυθαίρετες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι νεοέλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων. Αποτελούν μια μίξη (αρχαίοι πληθυσμοί, σλάβοι, αρβανίτες, λατίνοι, φράγκοι, καυκάσιοι και αγαρηνοί) πληθυσμών, όπως όλοι οι λαοί όχι μόνο των βαλκανίων, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Εξαίρεση κάτι πληθυσμοί όπως οι ισλανδοί, οι λάπωνες και οι σιβηριανοί, όπου λόγω συνθηκών κανείς δεν θέλει να εγκατασταθεί στη γη τους. Ο συγγραφέας ορθά μιλάει για έλληνες στην Ανατολική Ρωμυλία, γιατί μπορεί να μην είχαν σχέση με τους αρχαίους έλληνες, μιλούσαν όμως την ελληνική γλώσσα και ακολουθούσαν το βυζαντινό πολιτισμό.

φυλετισμός ;

Ήδη από τον 4ο αιώνα πχ το Ελληνικό έθνος αρχίζει να εγκαταλείπει σιγά σιγά αλλά οριστικά το όμαιμον. Όποιος συνεχίζει να σκέφτεται με όρους συνέχισης της αιματολογικής σειράς είναι βαθιά νυχτομένος. Στην συνέχεια απ τον 1ο αιώνα μχ αρχίζει να μεταλλάσσεται και το ομόθρησκον. Το Ελληνικό έθνος μπήκε σε μία εμφύλια διαμάχη αιώνων, καθώς το σημαντικότερο κομμάτι του αυτό της Μ. Ασίας διέγνωσε πρώτο απ όλους τους άλλους λαούς της περιοχής ότι η νέα πνευματική σταθερά του θα ήταν ο χριστιανισμός. Έτσι απέμεινε το ομόγλωσσον και το ομότροπον μαζί με το ομόθρησκον της νέας θρησκείας. Οι Βούλγαροι ήταν απ τους λαούς που σχεδόν εξελληνίστικαν μέχρι την εκ νέου σύσταση του Βουλγαρικού εθνικισμού στα πλαίσια του γενικότερου πανσλαβισμού που ευνοούσε τους Ρώσους. Αυτός ο εθνικισμός επανακάμπτει και δεν ξέρω αν είναι αρκετές οι συμμαχίες και οι συνεταιρισμοί σε επίπεδο διεθνών οργανισμών για να τον συγκρατήσουν στις επόμενες δεκαετίες.

@φυλετισμός;

Αυτό λέω κι εγώ, ότι η συνέχεια του αίματος είναι ασήμαντη σε σχέση με τη συνέχεια του πολιτισμού. Σε σχέση με αυτό που λες για εξελληνισμό των Βουλγάρων, αυτό είναι πολύ σχετικό γιατί ο εξελληνισμός ή καλύτερα εκβυζαντινισμός τους έγινε βίαια. Για τις σχέσεις με τη σημερινή Βουλγαρία και την αντιμετώπιση του βουλγαρικού εθνικισμού, διαφωνώ πλήρως. Οι διεθνείς Οργανισμοί και η ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων είναι ο καλύτερος τρόπος για να σβήνουν οι εθνικισμοί. Δεν είναι δυνατό να φοβόμαστε τον εθνικισμό ενός κράτους που ο πληθυσμός του μειώθηκε 20-25% τα τελευταία 20 χρόνια.

Stratos_Tzortzoglou

Από που και ως που οι Φράγκοι και οι Λατίνοι επηρέασαν γεννετικά τους Έλληνες. Μπορεί να νίκησαν στα όπλα τον παρηκμασμένο βυζαντινό στρατό αλλά για να αλλοιωθεί ένας πληθυσμός εκατομμυρίων απαιτούνται μαζικές μετακινήσεις και εγκαταστάσεις πληθυσμών (της τάξης των εκατοντάδων χιλιάδων) και επιμιξίας με τους ντόπιους επί διαδοδιχικές γενιές. Αντίθετα ο αριθμός των φράγκων και λατίνων στον Ελλαδικό χώρο περιορίζονταν σε μερικές χιλιάδες στρατιώτες και είναι γνωστό ότι οι στρατοί τους ήταν ολιγάριθμοι. Εδώ δεν άφησαν επιμιξίες στην Συρία και την Παλαιστίνη όπου εγκαταστάθηκαν μαζικά και ήταν ο κύριος στόχος τους, πως άφησαν εδώ. Να μελετάς καλύτερα τα πράγματα.

@Stratos_Tzortzoglou

Κατ' αρχάς, ο ελλαδικός χώρος δεν αριθμούσε εκατομμύρια κατοίκους μετά τις σλαβικές επιδρομές και τις επιδημίες του 11ου - 12ου αιώνα. Αντίθετα, η νότια Ελλάδα είχε ερημώσει και γι' αυτό εγκαταστάθηκαν νέοι πληθυσμοί από τους βυζαντινούς ιθύνοντες. Και η παρουσία λατίνων και ιδιαίτερα βενετών στα ελληνικά νησιά και στην Κρήτη μόνο ασήμαντη δεν ήταν. Εκτός από στρατό σε αυτές τις περιοχές είχαν και επιχειρήσεις και σταδιακά έφεραν τεχνίτες και από τις δικές τους χώρες. Παρόλα αυτά σε γενικές γραμμές, στο σύνολο του νεοελληνικού πληθυσμού η επιρροή λατίνων και φράγκων είναι μικρότερη από αυτήν των αρβανιτών και των σλάβων.

KOSTAS

Δυστυχώς για σας, το DNA άλλα λέει, ότι υπάρχει απόλυτη γενετική συγγένεια μεταξύ αρχαίων και νέων Ελλήνων. Οι όποιες διαφοροποιήσεις πρακτικά είναι ασήμαντες ενώ εκείνες μεταξύ Ελλήνων και άλλων λαών, ακόμα και γειτονικών, τεράστιες.

Τι ξέρει το Nature;

Πολύ σωστά όσα λες, συμφωνεί κι ο Ερντογάν και η κομμουνιστική διεθνής. Τι κι αν αποδεικνύεται 75% γενετική συνέχεια από την Παλαιολιθική εποχή; Τι ξέρει το Χαρβαρντ που δημοσίευσε την μελέτη πέρσι; Είμαστε 3000 χρόνια εδώ και δεν ημασταν εκατομμύρια, αλλά γιναμε εκατομμύρια σε 50 χρονια... Λογικό αφού είναι ανθελληνικό... Υγ 20000000 ήμασταν τον 7ο αιώνα...

Μανιατης

Αυτό κατάλαβες;Πες μου γιατι μονο στην Ελλαδα γινεται αυτη η κουβεντα ενω ουσιαστικα ολη η Ευρωπη ειναι μια τεραστια μίξη.Ο Φαλμεραιερ εξυπηρετούσε αλλους σκοπούς και για αυτο και δεν μπορει να ληφθεί σοβαρα υπόψη. Σε αρκετες περιοχες υπήρχαν συμπαγεις(οσο μπορει να το πει κανει αυτο)Ελληνικοι πληθυσμοί και σε αλλες περιοχες υπήρξε εποικισμός απο Σλάβους και αρβανιτες(οι αλλοι πληθυσμοί που αναφερεις δεν προσμιχτηκαν με το Ελληνικο στοιχειο για πολλους λογους πλην ελαχίστων λατίνων,τους λεγόμενους Γασμουλους οι οποιοι και έγιναν ορθόδοξοι στην πορεια των χρονων) οι οποιοι στην συντριπτικη τους πλειοψηφία αφομοιώθηκαν.Οι Έλληνες της Ανατολικης Ρωμυλίας πως τοσο ευκολα λες οτι δεν ηταν Έλληνες;Η αλλη αποψη δεν ει αι αναγκη να συμφωνεί με την δικη μας για να μην την αναφέρουμε ως "λες βλακείες"!

Οι Ελληνικές παροικίες

Στα Βαλκάνια, ήταν ισχυρότατες, ανεπτυγμένες, και πολύ εκλεπτυσμένες σε σχέση με το εκάστοτε αλλοεθνείς στοιχείο των περιοχών που ακμαζαν οι Έλληνες. Οι Έλληνες είχαν μεγάλη οικονομική δύναμη και ασκούσαν επιρροή, κάτι που δεν άρεσε σε πολλούς. Η δημιουργία του σλαβικου και γενικότερα βαλκανικού εθνικισμού το τελείωσε αυτό σε μεγάλο βαθμό παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ακόμα επηρεάζει πολιτισμικά τα Βαλκάνια και η κάθοδος στα νερά του Αιγαίου ποτέ δεν έπαψε να προκαλεί ορέξεις. Ίσως η ευημερία που θα τους φέρει η ευρωπαϊκή ιδέα (Γιατί η Ευρώπη έφερε ευημερία όσο και αν το αρνούνται καποιοι απλά εμείς τα σκ@τωσαμε) να κόψει τις ορέξεις τους.

nikos

Τέτοια άρθρα δείχνουν καθαρά την καταστροφή του Ελληνισμού λόγω της διάλυσης του Οθωμανικού κράτους. Μία διάλυση απο την οποία χάσαμε πάρα πολλά μέσα σε λίγα χρόνια. Διάλυση που την προκάλεσαν οι μεγάλες δυνάμεις και όχι οι Αρβανίτες και Έλληνες άτακτοι όπως μας δίδαξε ο καταστροφικός εισαγόμενος εθνικισμός.

Ουστ νενεκο

Νικολακη λες αηδιες. Ο Ελληνισμος στην Οθωμανικη αυτοκρατορια των βαρβαρων μογγολων, ηταν σε αθλια κατασταση μεχρι το 1854, δηλαδη και μετα την Ελληνικη Επανασταση και το Χατι Χουμαγιον, που υπεγραψαν οι Τουρκοι κατω απο την πιεση των Ρωσων, για καποια δικαιωματα στους χριστιανικους πληθυσμους. Οσο για την Ελληνικη Επανασταση, καταρχην οι Αρβανιτες ειναι ελληνικα φυλα απο το Αρβανο της Ηπειρου. Δευτερον δεν ηταν επανασταση ατακτων, ολοι οι Ελληνες, πλουσιοι και φτωχοι, απο την Μακεδονια μεχρι την Κρητη επαναστατησαν. Μην ξεχνας οτι την Φιλικη εταιρεια εμποροι την ιδρυσαν. Και τριτον, η Ελληνικη Επανασταση ηταν η αρχη του τελους, της πιο οπισθοδρομικης και βαρβαρης αυτοκρατοριας ολων των εποχων. Ξυδι λοιπον νεοθωμανοι νενεκοι.

Πφφφφ

Ασε ρε εσυ. Για πηγαινε διαβασε τις πηγες να δεις σε τι αθλιες συνθηκες ζουσε ο Ελληνικος λαος επι τουρκοκρατιας. Αστο θα παθεις σοκ. Ο πραγματικος μεσαιωνας για τον Ελληνισμο ηταν η Οθωμανικη αυτοκρατορια, διοτι στο Βυζαντιο δεν υπηρχε η εννοια της φεουδαρχιας και της απολυτης αμορφωσιας. Οι Ελληνες καταλαβαν τι σημαινει να εισαι δουλοπαροικος, οταν κατακτηθηκαν απο τους Οθωμανους. Η αναπτυξη του Ελληνισμου ξεκινησε ξανα μετα τον 17ο αιωνα, δηλαδη για τους 3 πρωτους αιωνες της τουρκοκρατιας, επικρατει το απολυτο σκοταδι. Κυριως μετα το Κιουτσουκ Καιναρτζη το 1770, αρχισε η πραγματικη οικονομικη αναπτυξη του Ελληνισμου, επειδη η Μεγαλη Αικατερινη της Ρωσιας, αναγνωρισε τα ελληνικα εμπορικα πλοια σαν μερος του ρωσικου ναυτικου, και ετσι σιγα σιγα οι Ελληνες ξαναπηραν τον οικονομικο ελεγχο της Ανατολικης Μεσογειου στα χερια τους. Οτι καλο επετρεψαν οι Τουρκοι ηταν επειδη οι Ρωσοι τους το επεβαλαν. Μετα βεβαια οταν καταλαβαν οι Ρωσοι, οτι το νεοσυστατο Ελληνικο κρατος ηταν κατω απο τον ασφυκτικο ελεγχο και την επιρρροη της Αγγλιας, στραφηκαν προς τους Βουλγαρους για τα σχεδια τους, με τα ολεθρια για μας απαοτελεσματα.

@Πφφφφ

Καλά, μην παίρνεις όρκο ότι οι ελληνικοί πληθυσμοί καλοπερνούσαν επί βυζαντίου. Ιδιαίτερα οι μικρασιατικοί πληθυσμοί που αποτελούσαν τη ραχοκοκκαλιά του Βυζαντίου εξισλαμίστηκαν με τη θέληση τους. Εξάλλου σύμφωνα με το κοράνι δεν επιτρέπεται ο βίαιος προσηλυτισμός για πιστούς των συγγενών με το ισλάμ θρησκειών (χριστιανισμός, ιουδαϊσμός) και ο εκμουσουλμανισμός τους μπορεί να γίνει μόνο με τη θέληση τους. Για ποιό λόγο τούρκεψαν οι μικρασιατικοί πληθυσμοί από τον 12ο αιώνα έως την άλωση αν δεν είχαν προβλήματα με τους βυζαντινούς; Κι από φεουδαρχία άλλο τίποτα στους τελευταίους αιώνες του βυζαντίου. Δεν έχεις ακούσει για τους "δυνατούς", δηλαδή τους μεγάλους γαιοκτήμονες; Κι οι λόγοι που αλλαξοπίστησαν οι χριστιανικοί πληθυσμοί δεν ήταν άλλοι από την πίεση που τους ασκούσε η βυζαντινή γραφειοκρατία και την αδιαφορία της βολεμένης ορθόδοξης εκκλησίας για την τύχη τους.

@

Ο,τι πεις Αχμέτ. Όλοι εθελοντικά εκτουρκίστηκαν.... Διαβασε λιγο σούρα 8 στο κοράνι να μαθαίνεις...

δυστηχως τα ιδια ...

Γινονται και σημερα...προδοτες παντου, πολιτικοι πουθενα...λαος κακοπληροφορημενος και η παιδεια ανυπακτη....κατασταση μπουταρης...

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

panelladikes-eksetaseis-2012-7-600x334

Οι πανελλαδικές εξετάσεις- Το… ιστορικό θέμα της Έκθεσης στις «Γενικές Εξετάσεις» του 1985 – Οι αντιδράσεις και οι λόγοι της μεγάλης αποτυχίας των υποψηφίων – Υπάρχει πραγματικά λεξιπενία στη νέα γενιά;

3
kritikos_synauliwn_arthro

«_Το αίστημα της απαφτούνης του δοξαριού του, κατά πως ξεκρεμιέται στον αργαλειό που μπλέκει το υφάδι της μουσικότης του...

1
taxtsis

Τον βρήκε δολοφονημένο η αδερφή του στις 27 Αυγούστου 1988 – Αν και ο θάνατός του προήλθε από στραγγαλισμό, η αστυνομία δεν μπόρεσε να διαλευκάνει το έγκλημα – Ο συγγραφέας που έζησε μια ζωή με διακυμάνσεις και περιπέτειες

4