Μελανί Λοράν: Η εκδίκηση της ξανθιάς

Μελανί Λοράν: Η εκδίκηση της ξανθιάς

Δεν είναι απλώς καλή ηθοποιός, αλλά και απρόσμενα ικανή σκηνοθέτις. Και όπως λέει και η ίδια στο «thema people»: «Δεν νευριάζω ποτέ. Ούτε με τους ηθοποιούς μου ούτε με το συνεργείο μου»

Τον Κουέντιν Ταραντίνο δεν πρέπει να τον ευχαριστούμε μόνο για το πώς βοηθά στην αναγέννηση της καριέρας ξεχασμένων ηθοποιών, αλλά και για το πώς ξετρυπώνει τα καλύτερα νέα ταλέντα. Ενα απ’ αυτά είναι και η Γαλλίδα ηθοποιός Μελανί Λοράν, η οποία έκαψε καρδιές (κι ένα θέατρο) στους «Αδωξους μπάσταρδους» πριν από μερικά χρόνια. Πέρα από εκπληκτική ερμηνεύτρια, η Λοράν είναι και σκηνοθέτις - και απ’ ό,τι φαίνεται στη δεύτερη ταινία της «Δύο ανάσες», αρκετά ικανή. Εδώ μας μιλά για την εμπειρία της πίσω από τον φακό.

- Γιατί νιώθετε την ανάγκη να γυρίζετε ταινίες;
Επειδή μόνο όταν σκηνοθετώ είμαι ο εαυτός μου. Νιώθω συνεχώς ένα τεράστιο κενό κάθε φορά που τελειώνουν τα γυρίσματα. Νιώθω ότι υπηρετώ κάτι. Φυσικά, έχω συνεργαστεί με σκηνοθέτες που μαζί τους έφτασα πολύ μακριά...

- Η οικογένεια είναι ένα στοιχείο της ταινίας. Προκαλεί αυτή την αστάθεια, αυτή την αδυναμία. Είναι αυτοβιογραφική;
Καθόλου! Δεν είδα ποτέ τους γονείς μου να τσακώνονται. Δεν είδα ποτέ τη μητέρα μου να κλαίει εξαιτίας του πατέρα μου. Ο πατέρας μου είναι ο ήρωάς μου.

- Στο γύρισμα πώς καταφέρνει να επιτύχει τους στόχους της μια σκηνοθέτιδα; Οι ηθοποιοί σας λένε ότι είστε πολύ γλυκιά.

Δεν νευριάζω ποτέ. Ούτε με τους ηθοποιούς μου ούτε με το συνεργείο μου. Αν το συνεργείο μου είναι χαρούμενο, αν θέλουν όλοι να εργαστούν χωρίς να φοβούνται μήπως κάνουν ένα λάθος, αυτό είναι το σημαντικό. Ο σκηνοθέτης είναι σαν τη μαμά. Ολοι στρέφονται σ’ αυτόν. Ο σκηνοθέτης πρέπει να είναι παρών για όλους.

- Σε κάποιες σκηνές κινηματογραφείτε τη Ζοζεφίν Ζαπί με την πλάτη γυρισμένη στον φακό.
Μου αρέσει πολύ να κινηματογραφώ κάποιον με την πλάτη γυρισμένη στον φακό. Νιώθουμε πολλά πράγματα όταν κοιτάμε την πλάτη κάποιου. Σ’ αυτή την ταινία η καταπίεση της Σαρλί εκφράζεται από την πλάτη της.

- Ποιες σκηνές παρουσίασαν τη μεγαλύτερη δυσκολία;

Η μόνη σκηνή για την οποία είχα άγχος, ακόμα κι όταν έγραφα το σενάριο, είναι αυτή στο τροχόσπιτο όπου περνάμε από τρία συναισθήματα σε λιγότερο από ένα λεπτό. Από το μεθύσι περνάμε στο χαστούκι κι έπειτα στη δυσφορία. Ολα αυτά σε τρία τετραγωνικά. Ηταν πολύ δύσκολη σκηνή... Και η πιο σημαντική. Τη γυρίσαμε τη δεύτερη μέρα των γυρισμάτων. Ηξερα ακριβώς τι ήθελα. Είπα στις ηθοποιούς μου: «Θα γίνει μόνο μία λήψη, δώστε τα όλα». Αμέσως πριν, ήπιαμε από ένα σφηνάκι βότκα η καθεμιά μας. Και τα κατάφεραν. Τελειώσαμε τέσσερις ώρες νωρίτερα.

- Και η σκηνή με τη νευρική κρίση και τα κλάματα της Ζοζεφίν;

Η Ζοζεφίν είναι σαν εμένα, πολύ συναισθηματική. Δεν ήθελα να την εξουθενώσω. Πήγα και βρήκα τον ηχολήπτη και τον ρώτησα αν μπορούσε να της βάλει ακουστικό για να της δίνω οδηγίες από το διπλανό δωμάτιο. Ολοι βγήκαν έξω. Ηταν μαγικό. Της φώναζα και αμέσως μετά της έλεγα: «Τώρα καταρρέεις και καταρρέω κι εγώ μαζί σου». Κι έκλαιγα κι εγώ. «Ακολούθησε την ανάσα μου». Στο τέλος της είπα: «Σ’ αγαπάω, όλα καλά. Σε τρία δευτερόλεπτα, κοίτα την κάμερα». Την είδα να δακρύζει. Ταίριαζε πολύ εκείνη τη στιγμή. Και μόνο που το λέω τώρα, συγκινούμαι πολύ.

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

gotti_arthro

Η συναρπαστική ζωή του διαβόητου «Σακαφλιά» που διοικούσε την ελληνική μαφία στη Νέα Υόρκη και ήταν στενός φίλος με τον αρχηγό των αρχηγών. Σήμερα, στα 83 του, εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για έναν φόνο που αρνείται ότι διέπραξε - Δεν δέχθηκε ποτέ να γίνει «καρφί» της Αστυνομίας και του FBI

32
battle-kosovo_1389

Γιατί το Κοσσυφοπέδιο θεωρείται ιερή περιοχή για τους Σέρβους- Οι μάχες του Κοσσυφοπεδίου- Το Κόσοβο στο πλαίσιο της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας- Πώς έφτασαν οι Αλβανοί να αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου;

28
sitaras_for_8_dec_2018_photo_3

¨Ένας από τους πρώτους Μεγαλοπαντοπώλες που χρησιμοποίησαν γυναίκες σαν ταμίες ήταν και ο Παντελής Θανόπουλος, της γνωστής και σήμερα μεγάλης αλυσίδας της περιοχής της Κηφισιάς, στις αρχές του 20ου αιώνα. Και επειδή βέβαια εθεωρείτο πρότυπο επιτυχημένου επιχειρηματία δεν άργησαν σταδιακά και άλλοι συνάδελφοί του να τον ακολουθήσουν.

1