«Ο Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς για μένα υπήρξε πολλά περισσότερα από ένας γνωστός, με τον οποίο πορευτήκαμε για χρόνια στον χώρο του μπάσκετ. Ήταν ένας μεγάλος άνθρωπος, υπήρξε πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός, ειλικρινής προσωπικός μου φίλος, ένας συνεργάτης με τον οποίο είχαμε σε κοινό τρόπο σκέψης, αλλά που και όταν διαφωνούσαμε, κάναμε εποικοδομητικούς διαλόγους, με γνώμονα την πρόοδο του μπάσκετ.
Ο Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς ήταν ένας πραγματικός φίλος της Ελλάδας, είχε σπίτι στην χώρα μας, αλλά είχε βοηθήσει και ουσιαστικά τις προσπάθειες της Ελληνικής Ομοσπονδίας σε χρόνια δύσκολα για το μπάσκετ, να το εξαπλώσουμε και να το κάνουμε πρώτο άθλημα στην χώρα. Η θλίψη είναι μεγάλη, η απώλεια το ίδιο, εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους του».
Υπάρχουν μουσικά έργα που δεν γράφτηκαν μόνο για να ακουστούν. Έργα που γεννήθηκαν μέσα από τον πόλεμο και την απώλεια και κράτησαν ζωντανή τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.