Η επιστολή του Φρανκ Σινάτρα στον Τζορτζ Μάικλ: Σταμάτα να σπαταλάς το ταλέντο σου

Με αφορμή τον τραγικό θάνατο του Τζορτζ Μάικλ, που άφησε φτωχότερο τον κόσμο της μουσικής και συγκλόνισε τους εκατομμύρια φαν του ανά την υφήλιο, αρκετά διεθνή μέσα φωτίζουν σήμερα σχετικά άγνωστες πτυχές της ζωής του ταλαντούχου τραγουδιστή.

Πολλές από αυτές έχουν να κάνουν με την απίστευτη γενναιοδωρία του κυπριακής καταγωγής μουσικού, τις οποίες ο ίδιος είχε ζητήσει να μείνουν κρυφές, μη θέλοντας να προσελκύει τα φώτα της δημοσιότητας για λόγους που δεν αφορούσαν άμεσα στη μουσική του. Εξάλλου, ο Τζορτζ Μάικλ δεν ήθελε ποτέ τα media να ασχολούνται με την προσωπική του ζωή, παρά το γεγονός ότι στη ζωή του είχε την ατυχία να απασχολήσει πολύ τα σκανδαλοθηρικά έντυπα, τα οποία τον διέσυραν σε ουκ ολίγες περιπτώσεις εξαιτίας των σεξουαλικών του προτιμήσεων.

Αυτή η αποστροφή του προς τη δημοσιότητα (όταν δεν έχει άμεση σχέση με τη δουλειά του) είχε παρεξηγηθεί αρκετά στο παρελθόν ακόμα και από συναδέλφους του. Ένας από αυτούς ήταν ο Φρανκ Σινάτρα, ο οποίος είχε στείλει μάλιστα ανοιχτή επιστολή σε περιοδικό το 1990, απευθυνόμενος στον Τζορτζ Μάικλ και ζητώντας του να σταματήσει να παραπονιέται για τη φήμη που έχει κατακτήσει και να μην σπαταλάει το ταλέντο του.

Παρά το αυστηρό ύφος της επιστολής, η «Φωνή» (όπως ήταν το παρατσούκλι του σπουδαίου Σινάτρα) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του νεαρού τότε Μάικλ. Ίσως γι' αυτό επέλεξε να τον προσεγγίσει όπως θα έκανε ίσως ένας πατέρας, για να τον επιπλήξει για την απόφασή του να αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας και να ακυρώσει τις περιοδείες για την προώθηση του δίσκου του Listen Without Prejudice, Vol 1. 

Η αιτία που είχε προβάλει τότε ο Μάικλ για την απόφασή του ήταν ότι δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις συνέπειες της φήμης του.

Διαβάστε παρακάτω ορισμένα αποσπάσματα της επιστολής του Φράνκι στον Τζορτζ Μάικλ, η οποία εστάλη στο περιοδικό όπου ο δεύτερος είχε κάνει τις δηλώσεις περί απόσυρσής του από τα φώτα της δημοσιότητας.

«Αγαπητοί φίλοι,

Όταν είδα το εξώφυλλό σας σήμερα για τον Τζορτζ Μάικλ, τον "απρόθυμο ποπ σταρ" η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι θα έπρεπε να ευχαριστεί τον Θεό κάθε πρωί που ξυπνά για όλα όσα έχει στη ζωή του. 

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για εμένα.

Παρά το γεγονός ότι έχει σημειώσει απίστευτη επιτυχία ως ερμηνευτής και συνθέτης μόλις στα 27 του χρόνια, θέλει να παρατήσει αυτό που εκατομμύρια νέοι στον κόσμο θα σκότωναν να αποκτήσουν.

Έλα τώρα Τζορτζ, χαλάρωσε. Χόρεψε με το ρυθμό, φίλε. Ξεδίπλωσε τα φτερά σου, πέτα στο φεγγάρι της επιλογής σου και να είσαι ευγνώμων για τα "βάρη" που όλοι μας είμαστε αναγκασμένοι να σηκώνουμε από εκείνες τις δύσκολες βραδιές που κοιμόμασταν στα πούλμαν και βοηθούσαμε τον οδηγό να ξεφορτώσει τα όργανα.

Και μην ξανακούσω κουβέντα περί "τραγωδίας της φήμης". Η τραγωδία είναι όταν δεν έρχεται κανείς στις συναυλίες σου και καταλήγεις να τραγουδάς για την καθαρίστρια σε ένα άδειο κλαμπ όπου έχει να πατήσει πελάτης από του Αγίου Ποτέ. Εσύ δεν έχεις καμία σχέση με όλα αυτά. Βρίσκεσαι στην κορυφή του μουσικού στερεώματος για το είδος σου και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ευχαριστείς τους φαν που σου στάθηκαν όταν δεν υπήρχε κανείς άλλος δίπλα σου.

Το ταλέντο δεν πρέπει να σπαταλιέται. Αυτοί που το έχουν - και εσύ είσαι ένας από αυτούς, διαφορετικά το σημερινό κύριο άρθρο του περιοδικού θα ήταν για τον Ρούντι Βάλι (Αμερικανός τραγουδιστής που γνώρισε επιτυχία τη δεκαετία του '30) - πρέπει να το αγκαλιάζουν, να το θρέφουν και να το μοιράζονται. Αν δεν το κάνεις, μπορεί ο Θεός να σου το πάρει πίσω τόσο ξαφνικά όσο σου το δάνεισε. Πίστεψέ με, το έχω ζήσει. 

Φρανκ Σινάτρα»