Από σκηνής επέλεξαν να αποχαιρετήσουν τον Γιώργο Μαζωνάκη καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί του ή συνδέθηκαν με εκείνον μέσα από τη μουσική, αφιερώνοντάς του τραγούδια και λίγα λόγια μπροστά στο κοινό.
Μία από αυτούς ήταν και η Άννα Βίσση. Η τραγουδίστρια βρέθηκε στη Λεμεσό για μία εμφάνιση, την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, και στο τέλος της βραδιάς τίμησε τη μνήμη του συναδέλφου της.
Στην αρχή, μίλησε για τον Γιώργο Μαζωνάκη, εστιάζοντας τόσο στην καλλιτεχνική του ταυτότητα όσο και στον χαρακτήρα του. «Ένας ωραίος άνθρωπος, ένας ωραίος καλλιτέχνης, ένας φίλος όλων μας, χάθηκε. Ξαφνικά δεν υπάρχει. Η ξαφνική αυτή είδηση ήταν για όλους μας ένα σοκ. Μια βαθιά λύπη, μια βαθιά αγανάκτηση, γιατί το να χαθεί τόσο άδικα και τόσο γρήγορα ένας άνθρωπος, νομίζω ότι μας κάνει όλους να σκεφτόμαστε πάρα πολλά πράγματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Άννα Βίσση εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι συνειδητά άφησε τη συγκεκριμένη αναφορά για το κλείσιμο της εμφάνισής της. «Διάλεξα να μιλήσω λίγο στο τέλος, γιατί δεν ήθελα να χαλάσει η χαρά σας. Ελάτε να σιγοτραγουδήσουμε, μήπως και μας ακούσει. Ποτέ δεν ξέρεις… Εγώ νιώθω ότι το πνεύμα του είναι παντού», διευκρίνισε για να τραγουδήσει στη συνέχεια το κομμάτι «Ανήκω σε μένα», με τον κόσμο να τη συνοδεύει.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας