Στην ενασχόλησή του με τη δικηγορία πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στην υποκριτική και το θέατρο αναφέρθηκε ο Περικλής Λιανός, υποστηρίζοντας πως ήταν καλύτερος ως δικηγόρος παρά ως ηθοποιός. Όπως εξήγησε σε τηλεοπτική του συνέντευξη, δεν άσκησε το επάγγελμα για χρόνια λόγω του ασυμβίβαστου που δεν του επέτρεπε να κάνει παράλληλα και άλλη δουλειά. Έτσι, ζήτησε τη διαγραφή του από τον δικηγορικό σύλλογο.
Ο ηθοποιός ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Νωρις-Νωρίς», το πρωί της Πέμπτης 2 Οκτωβρίου και θυμήθηκε την περίοδο που εργαζόταν ως δικηγόρος: «Ήμουν καλός σαν δικηγόρος. Ήμουν καλύτερος από ηθοποιός και είχα πολύ μεγάλη ζήτηση. Δεν το έκανα όμως για πολλά χρόνια, γιατί αυτό τότε ήταν ασυμβίβαστο. Δεν ξέρω αν, τώρα, έχει αλλάξει. Δεν επιτρεπόταν να είσαι ηθοποιός και δικηγόρος. Εγώ υπέγραφα ψεύτικες δηλώσεις και πάνω σ’ αυτό με διέγραψαν, όταν ζήτησα να με διαγράψουν από τον δικηγορικό σύλλογο. Ότι δεν έπρεπε δηλαδή να είμαι».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα μετά το 06:10
Ο Περικλής Λιανός περιέγραψε το άγχος που βίωνε καθημερινά στα δικαστήρια, επισημαίνοντας ότι το έντονο στρες τον οδήγησε στην απόφαση να εστιάσει στο θέατρο. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να αγαπά τη δικηγορία.
«Είχα ένα γραφείο, στην Κάνιγγος 5, μαζί με άλλους και έτρεχα το πρωί στα δικαστήρια με απίστευτο άγχος. Ήταν η ευθύνη. Ενώ τα προετοίμαζα και ήμουν πάρα πολύ καλός, στο γραφείο όταν τα έλεγα, όταν πήγαινα εκεί το άγχος με βάραινε πολύ και είχα έναν έρπη συνέχεια. Κάποια στιγμή, λοιπόν, είπα ότι προτιμώ και μ’ αρέσει καλύτερα το θέατρο ενώ την αγαπώ τη δικηγορία», πρόσθεσε.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.