Για τη θέση του στο τηλεοπτικό τοπίο και τον λόγο που ποτέ δεν επιδίωξε μια δουλειά χτυπώντας πόρτες σε πρόσωπα του καλλιτεχνικού χώρου, μίλησε ο Φίλιππος Σοφιανός. Ο ηθοποιός εξήγησε, πως οι επαγγελματικές ευκαιρίες θα πρέπει να παρουσιάζονται και όχι να διεκδικούνται. Έτσι, δεν έχει εκδηλώσει ποτέ όπως είπε από μόνος του ενδιαφέρον για να υπάρξει σε ένα έργο ή ένα σίριαλ.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Weekenders», ο Φίλιππος Σοφιανός αναφέρθηκε αρχικά στην αποχή πολλών αξιόλογων ηθοποιών από την τηλεόραση, λέγοντας: «Πόσοι σπουδαίοι ηθοποιοί είναι εκτός τηλεόρασης για καιρό; Έχουν υπάρξει και άνθρωποι του θεάτρου, πολύ σημαντικοί, που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στην τηλεόραση. Εγώ δεν χτύπησα ποτέ πόρτα για δουλειά, όχι, μου χτυπάνε τις πόρτες. Είναι η τρέχουσα διαδικασία της δουλειάς αυτή».
Ο ηθοποιός ήταν κατηγορηματικά αρνητικός απέναντι στην ιδέα να διεκδικήσει έναν ρόλο: «Το να χτυπάς τις πόρτες είναι σαν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Δηλαδή εφόσον δεν χτύπησε η δική σου πόρτα σημαίνει, ότι κάποιος δεν σε σκέφτηκε και δεν σε εμπεριέχει στο όραμα του. Άρα το να πας να μπεις εσύ σαν σφήνα μέσα, είναι λίγο περίεργο».
Δείτε το βίντεο
Τέλος, ο Φίλιππος Σοφιανός δεν δίστασε να αναφερθεί και στην εποχή που η υπερβολική προβολή δοκίμασε τις ισορροπίες του: «Υπήρχε η εποχή της αλαζονείας. Όταν είσαι στο 96′ και στο 2000, όπου έχεις όλα τα φώτα της δημοσιότηταςπάνωσου, έχεις όλα τα περιοδικά και όλα τα κανάλια, και η κάθε σου έκφραση μπορεί να επηρεάσει κόσμο, το “καβαλάς” λιγάκι το καλάμι. Απλά πρέπει να είσαι λίγο συμμαζεμένος και συγκεντρωμένος για να μην ξεστρατίσεις και για να μην βγεις τελείως από τον δρόμο σου».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.