Στον θάνατο της μητέρας της αναφέρθηκε η Ματθίλδη Μαγγίρα σε πρόσφατη συνέντευξή της, στην οποίαξομολογήθηκε ότι την πένθησε πολύ πριν φύγει από τη ζωή. Όπως εξήγησε, η σταδιακή πορεία προς την άνοια την προετοίμασε για την απώλεια, αλλά ο χαμός της δεν παύει να αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή για εκείνη.
Πιο αναλυτικά, ανέφερε: «Ο θάνατος της μητέρας μου πριν από τρία χρόνια ήταν μεγάλη πληγή. Ήταν ένα ''ταξίδι'' που στην ουσία μας προετοίμασε όλους γιατί, καθώς η μαμά μου έμπαινε σιγά σιγά στην άνοια, το βιώσαμε όλο αυτό. Δηλαδή, την πένθησα τη μαμά μου πριν φύγει το σώμα της. Οπότε όταν ήρθε η ώρα κι έφυγε -η οποία δεν επικοινωνούσε πια, είχε μείνει ένας σκελετός με πέτσα, σαν φάντασμα, θεώρησα ότι λυτρώθηκε, ελευθερώθηκε. Δεν έπαψε να πονάει αυτό γιατί η απουσία, η έλλειψη είναι ο πόνος, αλλά δεν ήταν ξαφνικό για εμάς.».
Στη συνέχεια της συνέντευξής της στην εφημερίδα On Time, η Ματθίλδη Μαγγίρα παραδέχτηκε ότι η φροντίδα της μητέρας της, που λόγω άνοιας κάποιες φορές δεν αναγνώριζε τα αγαπημένα της πρόσωπα, υπήρξε ένα ιδιαίτερα δύσκολο «ταξίδι». Την αντιμετώπιζε με τρυφερότητα σαν μικρό παιδί, συμμετέχοντας στον κόσμο της και διατηρώντας την επικοινωνία χωρίς να τη διορθώνει ή να της προκαλεί αναστάτωση. Ειδικότερα, επισήμανε: «Είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο ''ταξίδι'' γιατί βλέπεις έναν άνθρωπο που τον ξέρεις καλά και τον αγαπάς πολύ να μη σε αναγνωρίζει καν κάποιες στιγμές. Όμως, τη μαμά μου την έβλεπα πλέον σαν να ήταν ένα δίχρονο παιδάκι. Έτσι την αντιμετώπιζα. Έπλενα πιάτα και μου έλεγε: Εσείς είστε καινούρια εδώ; Πότε πιάσατε δουλειά; Πώς σας φαίνεται; Της έλεγα: Σήμερα… μου φαίνεται πάρα πολύ ωραία. Έπαιζα… το έργο της. Δεν το αναιρούσα για να θυμώνει ή να νιώθει ότι δεν την καταλαβαίνω. Δηλαδή, ακόμα κι αυτό που έκανα είναι μία μορφή επικοινωνίας. Της το έδινα».
Από τα πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα και το all-inclusive ενοίκιο μέχρι τις κοινότητες φοιτητών και την ψηφιακή διαχείριση της καθημερινότητας, η Unity Smart Living προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο να ζει κανείς τα φοιτητικά του χρόνια
Σήμερα, οι επιχειρήσεις δεν αναζητούν απλώς θεωρητικές γνώσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην παραγωγή, να χειριστούν σύγχρονες τεχνολογίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός περιβάλλοντος που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς
Ένα φθινοπωρινό Σαββατοκύριακο στις Σπέτσες είναι αρκετό για να καταλάβεις γιατί χιλιάδες άνθρωποι επιστρέφουν ξανά και ξανά. Όχι μόνο για έναν αγώνα, αλλά για μια εμπειρία που έχει εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς του αθλητικού τουρισμού στην Ελλάδα.