Ο Νικόλας Παπαγιάννης αναφέρθηκε στα πρώτα του βήματα στον χώρο της υποκριτικής και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ακόμη.
Ο ηθοποιός έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό «Λοιπόν», όπου αρχικά σχολίασε την καταγωγή του από μία καλλιτεχνική οικογένεια. Για το αν ήταν μονόδρομος η ενασχόληση του με τον τομέα της τέχνης, ο Νικόλας Παπαγιάννης απάντησε: «Όχι, δεν ήταν μονόδρομος αλλά μία συνειδητή επιλογή. Το περιβάλλον απλώς δημιουργεί κάποιες αναφορές, αλλά η τέχνη δεν είναι κάποια οικογενειακή επιχείρηση. Τα αδέλφια μου επέλεξαν έναν άλλο δρόμο. Η ενασχόληση μου με την τέχνη είναι ο μόνος τρόπος να μπορώ να επικοινωνώ πραγματικά με τα θέλω μου».
Για το αν ο πατέρας του ήταν θετικός με αυτή την απόφαση, ο ηθοποιός ανέφερε: «Στην αρχή, ο πατέρας μου ήταν αμήχανος διότι γνώριζε ότι βάζω τον εαυτό μου σε μια γλυκιά περιπέτεια. Όμως στήριξε απόλυτα την επιλογή μου, όπως και η μητέρα μου».
Σχετικά με τις δυσκολίες τις οποίες έχει κληθεί να αντιμετωπίσει, ο Νικόλας Παπαγιάννης σημείωσε: «Σε μια χώρα που μισεί τον πολιτισμό, αναφέρομαι στους επίσημους φορείς, εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε σαν παρίες. Μας θεωρούν χομπίστες, ψώνια και αγράμματους. Οπότε καταλαβαίνετε ότι η μοίρα των καλλιτεχνών στην Ελλάδα έχει κυρίως δυσκολίες, διότι δεν αναγνωρίζεται η τέχνη ως ένα αγαθό. Έχω τελειώσει το Εθνικό θέατρο και θεωρούμαι απόφοιτος λυκείου».
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξή τους, τα «Γαλανόλευκα Αστέρια by EKO» έχουν εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές δράσεις του ελληνικού μπάσκετ, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι το μέλλον του αθλήματος χτίζεται από τις μικρές ηλικίες.
Η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα, δεν καθορίζεται μόνο από την παραγωγή πρώτων υλών, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο εντάσσεται στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, στο οποίο λειτουργεί και το πως αλληλοεπιδρά με αυτό.