Gadcollection Paris: Μια γκαλερί για την αιωνιότητα της στιγμής

Ο Γκαντ Εντερι χρειάστηκε να εργαστεί 15 χρόνια στον κλάδο των χρηματοπιστωτικών αγορών ως trader για να αλλάξει ριζικά πορεία.

Το 2008 δημιούργησε την γκαλερί Gadcollection στο Παρίσι, έναν χώρο τέχνης εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη φωτογραφία και σε σημαντικούς φωτογράφους που ξέφυγαν από το κύμα της κερδοσκοπίας στην αγορά τέχνης.

Πέρα από αναγνωρίσιμα πορτρέτα -από θρυλικές μορφές όπως ο Μπόουι μέχρι τωρινούς σούπερσταρ όπως η Μπιγιονσέ και η Λετίσια Κάστα- και άλλες κατηγορίες, η γκαλερί του φημίζεται για τις φωτογραφίες από ιστορικές αποστολές της NASA στο Διάστημα, που διατίθενται ως vintage έργα τέχνης τυπωμένες σε χαρτί Kodak (C-Print) ή ως λιθογραφίες.

«Τον περασμένο Οκτώβριο είχα τη μεγάλη χαρά να διαβάσω στους “Financial Times” ότι η γκαλερί μου είναι από τις κορυφαίες παγκοσμίως στη φωτογραφία επιστημονικού και αστρονομικού περιεχομένου. Πρόκειται για έναν πολύ εξειδικευμένο τομέα και παρουσιάζω μόνο αριστουργήματα.

Μπορεί δύο φωτογραφίες να μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, αλλά η μία να κοστίζει 2.000 ευρώ και η άλλη 6.000. Χρειάζεται γνώση για να κατανοήσει κανείς αυτή τη διαφορά στην ποιότητα και την αξία», εξηγεί ο Γκαντ Εντερι όταν συναντιόμαστε με την ευκαιρία της πρόσφατης επίσκεψής του στην Αθήνα.

«Διαθέτω μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές φωτογραφιών τέτοιου είδους στον κόσμο. Ολα ξεκίνησαν από προσωπικό ενδιαφέρον. Στο σχολείο ήμουν εκείνο το παιδί που κοιτούσε τα αστέρια. Στην αρχή η αξία τους στην αγορά τέχνης ήταν σχεδόν μηδενική. Γνώρισα ανθρώπους που είχαν εργαστεί στη NASA και στις αποστολές Apollo και αγόραζα ό,τι μπορούσα από αυτούς όχι ως επένδυση, αλλά από πάθος. Με τα χρόνια αυτές οι εικόνες αναγνωρίστηκαν ως ιστορικά κειμήλια, αλλά και για την αισθητική τους. Σήμερα, με την ανθρωπότητα να στρέφεται προς τον Αρη, η αξία τους έχει αυξηθεί σημαντικά», λέει, και αναρωτιέμαι αν ο Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής της διαστημικής εταιρείας Blue Origin, τον έχει προσεγγίσει. «Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, ούτε ξέρω αν εκείνος έχει υπόψη τη συλλογή μου. Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκαλύπτω ποτέ τους πελάτες μου. Προσωπικά, πιστεύω ότι ο άνθρωπος θα φτάσει στον Αρη στα επόμενα 50 χρόνια. Δεν νομίζω ότι θα ζούμε μόνιμα εκεί, αλλά ότι θα είναι εφικτή η παραμονή για μεγάλα χρονικά διαστήματα».

Η ίδια φωτογραφία μπορεί να εκτυπωθεί με 20-30 διαφορετικούς τρόπους προκειμένου να έχει το ιδανικό αποτέλεσμα.

«Συζητάμε κάθε λεπτομέρεια με τους δημιουργούς: από το μέγεθος της εκτύπωσης μέχρι το τελικό αποτέλεσμα. Δεν είναι κάθε φωτογραφία για μεγάλο μέγεθος, μερικές εντυπωσιάζουν περισσότερο μικρές. Το σημαντικότερο δεν είναι η τεχνολογία πίσω από μια φωτογραφία, αλλά το αποτέλεσμα. Οπως όταν δοκιμάζεις ένα εξαιρετικό φαγητό, δεν χρειάζεται να ξέρεις ακριβώς πώς φτιάχτηκε για να το εκτιμήσεις».

Με την Ελλάδα έχει ιδιαίτερους δεσμούς.

«Αγαπώ την ελληνική αρχαιολογία, τους φιλόσοφους όπως ο Πλάτωνας και ο Επίκουρος. Πιστεύω ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ξεκινά από την Ελλάδα και τη Ρώμη. Με εμπνέει η απλότητα και η καθαρότητα των αρχαίων μορφών, στοιχεία που βρίσκω πολύ κοντινά και στη φωτογραφία. Αλλά πάντα αυτό που με συναρπάζει περισσότερο είναι ο άνθρωπος πίσω από το έργο. Ενας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνες καλλιτέχνες για μένα είναι ο Takis, τον οποίο λατρεύω. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω, όπως και τον Αλέκο Φασιανό. Αλλά και τον Νίκο Αλιάγα, καταπληκτικός φωτογράφος».

Ο ίδιος συλλέγει έργα τέχνης τα τελευταία 30 χρόνια και είναι μέλος της περίφημης ADIAF (Σύνδεσμος για τη Διεθνή Διάδοση της Γαλλικής Τέχνης). Υποστηρίζει πως τα έργα τέχνης, ακόμα και εκείνα τα αμύθητης αξίας, δεν πρέπει να παραμένουν κρυμμένα, αποθηκευμένα ή φυλακισμένα ώστε να είναι ασφαλή.

«Τα έργα τέχνης πρέπει να δημιουργούνται εξαρχής με σκοπό να προσφέρουν χαρά και σε άλλους ανθρώπους. Το να τα αγοράζεις ή να τα διαθέτεις μέσω αγορών και γκαλερί είναι κάτι θετικό, γιατί έτσι συνεχίζουν να ζουν. Και τα μουσεία σε όλο τον κόσμο θα έπρεπε να είναι ανοιχτά και δωρεάν έτσι ώστε οι πάντες να έχουν πρόσβαση στον πολιτισμό. Αν ένα μουσείο θέλει να αγοράσει έργα, πρέπει να λειτουργεί όπως οποιοσδήποτε άλλος αγοραστής. Διαφορετικά, υπάρχουν οι γκαλερί, όπου τα έργα μπορούν να αποκτήσουν νέα ζωή μέσα από συλλέκτες» ◆