Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου έδωσε συνέντευξη και αναφέρθηκε στην επιτυχημένη σειρά «Φόνοι στο καμπαναριό», αλλά και την πίστη της στον Θεό.
Η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Ελένη» κι αρχικά, ανέφερε: «Απευθύνομαι στον Θεό στα δύσκολα και στα αδιέξοδα. Μπορεί να μην έχω μια συχνή επαφή με την εκκλησία, αλλά τον Οικουμενικό Πατριάρχη τον γνωρίζω και πάω αρκετές φορές στην Κωνσταντινούπολη για να τον συναντήσω. Αυτός ο άνθρωπος με συγκινεί βαθύτατα».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη σειρά «Φόνοι στο Καμπαναριό». «Όταν μου πρότεινε ο Αντώνης Αγγελόπουλος τη σειρά, του είπα "Αντώνη, πώς θα γίνει; Γιατί κωμωδία με ράσο, δεν θέλω να προσβάλλω το σχήμα και εξαιτίας της σχέσης μου με τον Πατριάρχη". Και μου είπε "όχι, ούτε καν, με σεβασμό θα το προσεγγίσουμε"», δήλωσε.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-cxsc23b66l1l)
Πρόσθεσε επίσης: «Παρόλα αυτά, υπήρξαν αρνητικά σχόλια που άκουσε για τη σειρά από ορισμένους. Έγινε ένα κύμα και λες "κάτσε ρε παιδάκι μου γλυκό, άσε με να κάνω την εργασία μου με σεβασμό"».
Όσο για τη δική της πίστη στον Θεό, ανέφερε: «Πιστεύω βαθύτατα στον Θεό. Σε αυτόν θα ζητήσεις βοήθεια. Από ποιον θα ζητήσεις;».
Τέλος, μίλησε για τον χωρισμό της από τον Ταξιάρχη Χάνο και τις σχέσεις που διατηρούν σήμερα. «Όταν δυο άνθρωποι έχουν αγαπηθεί τόσο βαθιά, γιατί είχαμε αγαπηθεί πάρα πολύ με τον Ταξιάρχη, θα έρθει κάποια στιγμή που δεν θα έχεις εμμονές και θα φύγουν όλες αυτές οι συγκρούσεις. Ήταν κάμποσα χρόνια ζωντανοί οι λόγοι που μας έκαναν να χωρίσουμε», είπε κλείνοντας.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.