Η ηθοποιός ρωτήθηκε αν η συμπάθεια με τον αγρότη του Survivor αναπτυχθεί από την αρχή ή προέκυψε στην πορεία. «Μπαίνω στο Survivor κι ενώ είμαι καλή στα αγωνίσματα και φέρνω νίκες, αρχίζω να δέχομαι παράξενες συμπεριφορές από συμπαίκτες μου με αφορμές αστεία πράγματα. Με τον Γιώργο η συμπάθεια και όλη η ιστορία προέκυψε όντως πολύ νωρίς και ήταν κυρίως πλατωνική και εξ αποστάσεως. Έβλεπα έναν άνθρωπο απέναντί μου να με υποστηρίζει ενώ βαλλόμουν από αρκετά μέτωπα και γοητεύτηκα. Δεν είχαμε τότε την ευκαιρία να γνωριστούμε όπως έγινε μετά τη μίξη. Τον είχα εκλάβει ως διαφορετικό χαρακτήρα. Στην πορεία όμως κατάλαβα ότι δεν ταιριάζαμε ως ιδιοσυγκρασίες και προσωπικότητες. Αν ήμασταν εξαρχής στην ίδια ομάδα, είμαι σίγουρη ότι δεν θα είχε προκύψει τίποτα», είπε η ηθοποιός.
Στην ερώτηση αν διέκοψε το ότι συνέβαινε με τον Κατσαούνη επειδή οι περισσότεροι παίκτες της ομάδας αντιδρούσαν στη συμπάθεια αυτή είπε: «Ποτέ δεν διέκοψα κάτι επειδή δεν άρεσε σε κάποιους. Όταν απλά συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη διάσταση έχει πάρει, λόγω της φύσης των ριάλιτι, το μεταξύ μας κομμάτι –και όχι το αγωνιστικό μας πρόσημο- τότε θέλησα να μας προστατέψω και τους δύο παίρνοντας απόσταση. Έγιναν όμως και πολλά που έριξαν τον Κατσαούνη κατακόρυφα στα μάτια μου. Όπως το σκηνικό που συνέβη όταν ήταν υποψήφιες η Σοφιάνα και η Ασημίνα και με είχαν πλησιάσει αυτός και ο Σάββας, επειδή είχα την ατομική ασυλία, προκειμένου να υποδείξω κάποιον δυνατό από τους κόκκινους, ώστε να αποχωρήσει μία από τις δύο κοπέλες. Δεν το παραδέχτηκε ποτέ ο ίδιος, ενώ ο Σάββας βγήκε πολύ θαρραλέα και ομολόγησε την αλήθεια».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.